เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

เทียนกำลังรักษาชาวบ้านอยู่ ทหารประจำปราสาทก็มาหาทันที

“ท่านหมอเทวดา พวกเราขอเชิญท่านไปที่ปราสาทช่วยรักษาองค์หญิงราเชลด้วยขอรับ”หัวหน้าทหารเดินเข้าพูดด้วยความสุภาพ

เทียนเงยหน้าไปมอง แล้ว มองแถวคนที่รอคิวซึ่งมีอยู่ ประมาณ 20 คน แล้วจึงพูดว่า

“ตกลงแต่รอให้ข้ารักษาชาวบ้านที่รอคิวนี้ให้หมดก่อน เสร็จแล้วข้าจะไปกับท่าน”

ทหารที่มารับเทียน ล้วนตกใจกับสิ่งที่เทียนทำ นี่เขาไม่กลัวเลยหรือไร

“ ท่านหมอเทวดา เกรงว่าท่านคงจะต้องไปเดี่ยวนี้ " หัวหน้าทหารเริ่มข่มขู่เทียน

ชาวบ้านที่รอหมอตรวจรักษา เริ่มร้อนรน บางคนถึงกับวิ่งหนีออกไปแล้ว เทียนมองไปที่หัวหน้าทหาร

“ พวกท่านจะถอยออกไปเอง หรือจะให้ข้าบังคับให้ถอย " เทียนเริ่มมีโมโห

“ นี่ท่านหมอ ...พวกเราจับหมอไปเดี๋ยวนี้” หัวหน้าทหารไม่ฟังอีกแล้วเพราะถ้าช้าต้องโดนท่านเจ้าปราสาทเล่นงานแน่

เทียนหยิบเข็ม ออกมา 20 เล่มขว้างไปในทันที ทั้ง 20 คนยืนนิ่งไม่ขยับตัวกันเลยซักคน ต่างก็โดนเข็มสะกัดจุดไว้ขยับไม่ได้ แล้วเทียนก็รักษาต่อจนครบ จากนั้น เทียนก็ใช้พลังจิตดูดเข็มกลับมาทั้งหมด แล้วบอกหัวหน้าทหารซึ่งกำลังโซเซ

“ ไปกันได้แล้ว" เทียนนำหน้าทุกคนเดินไปยังปราสาทสีขาวทันที

ทุกคนหยุดยืนอยู่ที่ตรงห้องโถงในปราสาทสีขาว รอใครคนหนึ่งออกมา

“ ท่านหมอเทวดา นึ่ยังดูหนุ่มอยู่เลย” มีเสียงหนึ่งดังมาแต่ไกลแต่พอเห็นหน้าเทียนแล้วรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

“ ข้า ชื่อ ฮูตี๋ ขอคำนับท่านเจ้าปราสาท “ เทียนคำนับท่านเจ้าปราสาท

“ ไม่ต้องพิธี ท่านหมอฮูตี้ เชิญท่านช่วยดูหลานสาวข้าหน่อย ข้าอยากรู้ว่านางเป็นอะไร ข้าเชิญหมอมาทั้งหมดในแดนเทพแล้ว ยังไม่มีใครบอกถึงสาเหตุของนางได้เลย” ท่านเจ้าปราสาทกล่าวด้วยความกังวล

“ ข้าขอดูอาการก่อน” เทียนบอก แล้วท่านเจ้าประสาทก็พามาที่ห้ององค์หญิง

“ ตอนนี้องค์หญิงนอนหลับมาเป็นเวลา 3 วันแล้วไม่ยอมตื่น ข้าห่วงนางจริงๆ”ท่านเจ้าปราสาทกล่าว

เทียนจับชีพจรองค์หญิงก็รู้ทันที ปีศาจแห่งความฝันอีกแล้ว จากนั้นเทียนก็ให้ทุกคนออกไปหมด แล้วบอกท่านเจ้าของปราสาท

“ ตอนนี้องค์หญิงกำลังตกอยู่ในมิติความฝัน ไม่ยอมกลับออกมา ข้าใช้จิตวิญญานเข้าไปพาองค์หญิงกลับมา ขอให้ท่านเจ้าปราสาท อย่าให้ใครมารบกวน” เทียนกล่าวเสร็จ ก็ใช้จิตเข้าไปในตามหามิติของเจ้าปีศาจแห่งความฝันทันที

พอเข้าไปไม่นาน เจ้าปีศาจก็โผล่มาต้อนรับทันที

“ คุณชายเทียน ข้ารอท่านมา 3 วันแล้ว” ปีศาจแห่งความฝันตนใหม่พูดมา

เทียนตกใจ ทำไมแปลงร่างขนาดนี้ทำไมมันถึงจำเราได้

“ นี่พวกเจ้ารู้ตัวตนข้าได้ยังไงนี่” เทียนถาม

“ ข้าไม่ทราบหรอก แต่ท่านราชินีชีร่าเป็นคนบอก” ปีศาจแห่งความฝันบอกต่อ

“ เฮ้อราชินีของพวกเจ้านี่เก่งเสียจริงนะ แล้วปีศาจแบบเจ้ามีกี่ตนกันแน่” เทียนถามด้วยความสงสัย

“ พวกเรามีแค่เพียง 2 ตนเท่านั้น ถูกท่านทำลายไปแล้ว หนึ่ง ตอนนี้เหลือข้าเพียงผู้เดียว” ปีศาจแห่งความฝันพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธแค้น แต่ระงับไว้

“ งั้นให้ข้าส่งพวกท่านไปอยู่ด้วยกันให้หมดซะเลย” เทียนรีบหยิบไข่มุกปราบวิญญานออกมา

“ หยุดก่อน ข้ามาวันนี้เพื่อมาช่วยท่าน ไม่ได้มาเพื่อสู้กับท่าน” ปีศาจแห่งความฝันรีบพูด

“ มาช่วยข้าอย่างนั้นหรือ” เทียนถามด้วยความสงสัย

“ ใช่ราชินี ชีร่า เห็นท่านเดินไปมาที่ปราสาทสีขาว แต่ไม่มีโอกาสเข้ามาซักทีราชินี จึงให้ข้าเข้ามาในความฝันขององค์หญิงราเชล เพื่อเปิดทางให้ท่านเข้ามาในปราสาทนี้ได้ ” เจ้าปีศาจแห่งความฝันรีบพูดเร็ว

“ ในเมื่อเจ้าเข้ามาได้แล้วทำไมถึงไม่เข้าไปช่วย ท่านเจ้าปีศาจออกมาเองล่ะ” เทียนถามอย่างอารมณ์ไม่ดี ที่เหมือนต้องเดินตามเกมของ ราชินีชีร่า

“ ข้ายังไม่มีพลังพอที่จะบุกเข้าในคุกใต้ปราสาท ท่านราชินีบอกว่าอีก 2 วันราชีนีจะบุกเข้ามาจากทางด้านนอก ขอให้ท่านบุกเข้าไปช่วยท่านราชาปีศาจ จากด้านใน” ปีศาจแห่งความฝันรายงานตามคำสั่ง

“ เจ้าออกจากร่างองค์หญิงไปซะ ข้าจะพาดวงจิตของนางออกไป” เทียนสั่ง

“ ขอเวลาให้ท่านเจ้าปราสาทออกไปก่อน หากข้าออกไปตอนนี้ท่านสัมผัสตัวข้าได้แน่ ส่วนท่านจะนำจิตขององค์หญิงออกไป ท่านสามารถนำไปได้ทันที” ปีศาจแห่งฝันขอเวลาก่อนเพื่อความปลอดภัย

“ ข้าให้เวลาเพียงคืนนี้เท่านั้น หากข้าเห็นเจ้าอีก ข้าจะสลายวิญญานเจ้า” เทียนพูดเสร็จ ก็เข้าไปหาองค์หญิงราเชลทันที

จิตขององค์หญิงราเชลนั้นบริสุทธ์มาก ดูนางเหมือนเด็กสาววัย 16 ปี ไร้เดียงสา มองโลกสวยงาม นางตอนนี้ยังวิ่งเล่นไล่จับผีเสื้อ ที่มีอยู่รอบกายนางเต็มไปหมด เทียนเดินเข้าไป ทักทายทันที

“ องค์หญิงราเชล” เทียนทักทาย

“ ท่านเป็นใคร เข้ามาในความฝันเราได้อย่างไร” องค์หญิงสงสัย

“ ท่านก็รู้หรือว่านี่คือ ความฝัน แล้วทำไมท่านไม่ยอมตื่น และออกไปจากโลกความฝันซะที ท่านรู้ไหม ว่าท่านนอนมา 3 วันแล้วนะ” เทียนพูดด้วยความรวดเร็ว

“ นั่นมันเรื่องของเรา ท่านยังไม่บอกเลยว่าท่านเป็นใคร?” องค์หญิงราเชลถามย้ำ

“ ข้าชื่อ ฮูตี๋ เป็นทายาทของรุ่นสุดท้ายของท่านเทพแห่งการักษา เทพเจ้าฮูโต๋” เทียนโกหกหน้าตาเฉย

“ ข้าไม่อยากจะเชื่อ เทพเจ้าฮูโต๋ จะมีทายาทรุ่นสุดท้าย เป็นแบบนี้” องค์หญิงราเชลเห็นร่างกายกลมๆ ของเทียนแล้วอดจะหัวเราะออกมาไม่ได้

“ เฮอะ องค์หญิงน้อย ดูคนอย่าดูแต่เพียงภายนอก เจ้ารู้หรือไม่ 3 วันมานี้ ท่านมหาเทพธาริน ตามหาหมอมาทั่วแผ่นดิน แต่ไม่มีใครรู้สาเหตุว่าเจ้าเป็นอะไร ทำไมถึงได้นอนยิ้มอยู่คนเดียวมา 3 วันไม่ยอมตื่น มีแต่ข้าหมอเทวดา ฮูตี๋ เท่านั้นที่มองก็รู้ว่าเจ้าตกอยู่ในห้วงแห่งความฝัน “ เทียนยิ้ม แล้วยืดอกอวบๆ แสดงให้องค์หญิงราเชลดูว่าเขานี่แหละ เก่งกว่าใคร องค์หญิงราเชลหัวเราะขึ้นมา

“ เราไม่เชื่อท่านหรอก อย่ามาขึ้โม้ ตอนนี้เรายังไม่อยากกลับไป ไว้เบื่อแล้วเราจะกลับไปเอง” องค์หญิงไม่สนใจเทียนที่กำลังทำหน้าปวดหัวอยู่

“ ไม่ได้ ท่านปู่ของท่านเป็นห่วงท่านมาก ถ้าท่านเล่นเป็นเด็กแบบนี้ ข้าจะลงมือพาท่านออกไปเอง” เทียนเดินเข้ามาหาองค์หญิงทันที องค์หญิงหันมาทำท่าโมโห

“ ท่านกล้า?! รู้ไหมว่าเราเป็นใคร” องค์หญิงราเชลขู่ไปเผื่อว่าเทียนจะกลัว

“ ท่านโตจนป่านนี้แล้วท่านยังทำตัวเป็นเด็กไม่รู้จักโต ข้าจะจับตัวท่านออกไป ถ้าท่านขัดขืน ข้าจะตีก้นท่าน” เทียนเดินเข้าไปใกล้องค์หญิงราเชล ช้าๆ

องค์หญิงใช้พลังฝ่ามือกระแทกไปที่เทียน อย่างรวดเร็ว เปรี้ยง แต่เทียนปัดพลังนี้ออกไป แล้วเข้าไปกดที่จุดที่ไหล่จนองค์หญิงจนขยับตัวไม่ได้

แล้ว เทียนก็แบกองค์หญิงขึ้นไหล่ แล้วค่อยเดินออกไปจากห้วงแห่งความฝันแห่งนี้ ในขณะที่องค์หญิงยังส่งเสียงโวยวาย ไม่หยุด จนเทียนต้องตีก้นองค์หญิง ถึงได้เงียบเสียงลง...

ห้องนอนขององค์หญิงราเชล ท่านเจ้าปราสาท มหาเทพธาริน กำลังมองไปที่องค์หญิงราเชลที่นอนหลับสนิท โดยมีเทียนยืนอยู่ด้านข้าง ดวงตาองค์หญิงเริ่มมีการเคลื่อนไหว เปลือกตาค่อยขยับขึ้น พอลืมตาได้องค์หญิงก็พูดเสียงเบาๆ

“ ท่านปู่ “ เพียงได้ยินแค่นี้ท่านเจ้าประสาท ก็รีบโผเข้าไปออบกอดหลานสุดที่รักน้ำหูน้ำตาไหลพราก

“ เจ้าฟื้นแล้ว เจ้าฟื้นแล้ว” ท่านเจ้าปราสาทพูดเพียงแค่นี้ ก็ไม่พูดอะไรต่ออีก

“ ท่านปู่ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน” องค์หญิงอ้อนใส่ท่านปู่ตัวเอง

“ โอ้ หลานรัก นี้เจ้าไปอยู่ที่ไหนมา เห็นท่านหมอฮูตี๋ บอกว่าจะหลงอยู่ในความฝันออกมาไม่ได้ จริงหรือ” ท่านเจ้าปราสาทถาม

“ ท่านปู่ ข้าไม่ได้หลงอยู่ในความฝัน ข้ากำลังเล่นอยู่ แต่มีคนรังแกข้า ไม่ยอมให้ข้าอยู่ต่อ” องค์หญิงหันไปมองที่เทียน ที่กำลังยืนอยู่อย่างไม่รู้ร้อนหรือหนาว

“ ท่านหมอฮูตี๋ ไปช่วยเจ้าออกมา ไปว่าเขารังแกเจ้าได้อย่างไร” เจ้าปราสาทเอ่ยอย่างอ่อนโยน

“ ไม่รู้หล่ะ ท่านปู่ต้องจัดการเรื่องนี้ด้วย” องค์หญิงพูดเสร็จก็ล้มตัวนอนหันหลัง

“ เอาละ เจ้าพักผ่อนก่อน เจ้าไม่ได้กินอะไรมา 3 วัน เดี๋ยวปู่จะให้คนยกอาหารมาให้เจ้านะ “ ท่านเจ้าปราสาทยิ้มอย่างยินดี ที่หลานสาวปลอดภัยแล้ว

“ ท่านหมอฮูตี๋ ข้าขอขอบคุณท่านหากว่าท่านต้องการสิ่งใดจงบอกมา ข้าจะจัดหาให้ท่าน” ท่านเจ้าปราสาทกล่าวทันทีที่มาถึงห้องโถงของปราสาทสีขาว

“ ท่านเจ้าปราสาท ท่านพูดคำไหนคำนั้นนะ” เทียนย้อนถาม

“ ใช่ท่านพูดออกมาเถอะหากไม่ใช่เรื่องผิดต่อมโนธรรม ข้าให้ท่านได้” เจ้าปราสาทเร่งให้เทียนพูด

“ ข้าต้องการให้ท่านปล่อยตัวราชาปีศาจ” เทียนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ