"เจ้า...ผ่านการทดสอบ!"
คำประกาศของจิตวิญญาณผู้ก่อตั้งยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของหลินเฟิง เขายังคงยืนนิ่งอยู่ในท่าสุดท้ายที่ใช้โค่นร่างเงา...หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ที่ต้องใช้ทั้งพลังกายและพลังสมองจนถึงขีดสุด
ร่างเงาของปรมาจารย์เมฆาขาวมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความชื่นชมอย่างแท้จริง "ยอดเยี่ยม...ยอดเยี่ยมมาก! ในฐานะรางวัล...ข้าจะมอบสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดที่ข้ามีให้กับเจ้า...มรดกที่แท้จริงของหุบเขาเมฆาเร้นแห่งนี้"
ท่านไม่ได้หยิบยื่นตำราเคล็ดวิชาหรือของวิเศษใดๆ ออกมา...แต่กลับชี้นิ้วโปร่งแสงของท่านมาที่เบื้องหน้า...
วูบ...
หยดของเหลวสีทองอร่ามที่สุกสว่างราวกับดวงตะวันขนาดจิ๋วหยดหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากปลายนิ้วของท่าน มันไม่ได้แผ่พลังปราณที่รุนแรงออกมา แต่กลับให้ความรู้สึกที่ลึกล้ำ...อบอุ่น...และเต็มไปด้วย "ปัญญา" อันไร้ที่สิ้นสุด
"นี่คือ 'หยาดโลหิตแห่งความเข้าใจ' ของข้า" จิตวิญญาณผู้ก่อตั้งอธิบาย "มันไม่ใช่พลัง...แต่คือ 'ความเข้าใจ' ทั้งหมดของข้าเกี่ยวกับกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินและแก่นแท้ของพลังยุทธ์ ที่ข้าได้สั่งสมและตกผลึกมาตลอดชั่วชีวิตของข้า...มันจะไม่เพิ่มพลังให้เจ้าโดยตรง...แต่มันจะมอบ 'กุญแจ' ให้เจ้าไขประตูสู่หนทางที่สูงขึ้นได้ด้วยตนเอง...จงรับมันไปเสีย"
สิ้นเสียง...หยาดโลหิตสีทองหยดนั้นก็พุ่งเป็นเส้นตรง...แล้วจมหายเข้าไปในกลางหน้าผากของหลินเฟิงอย่างนุ่มนวล!
หลินเฟิงไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย...ในทางกลับกัน...เขากลับรู้สึกราวกับว่าสมองของตนเองกำลังถูก "เปิดออก"!
ความรู้สึกเหมือนถูกกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ แล่นผ่านไปทั่วทั้งสมอง! หลักการเคล็ดวิชาที่เคยซับซ้อนและต้องใช้เวลาทำความเข้าใจนานนับวัน บัดนี้กลับดูเรียบง่ายราวกับการบวกลบคูณหาร! ความลับของการไหลเวียนพลังปราณที่เคยคลุมเครือ บัดนี้กลับแจ่มชัดราวกับเส้นลายมือของตนเอง! เขาสามารถมองเห็น "โครงสร้าง" ของพลังปราณในอากาศได้ด้วยซ้ำ!
จิตใจแบบโอตาคุของเขาทำการเปรียบเทียบในทันที!
'นี่มัน...ไม่ใช่การลงโปรแกรมใหม่...แต่มันคือการอัปเกรด CPU กับ RAM ให้แรงขึ้นสิบเท่า! ความเร็วในการประมวลผลข้อมูลของเรามัน...คนละระดับกับเมื่อก่อนเลย!'
"เวลาหนึ่งเดือนของเจ้า...ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว" จิตวิญญาณของผู้ก่อตั้งกล่าวขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างของท่านจะค่อยๆ เลือนหายไปกับสายลม...ทิ้งให้หลินเฟิงอยู่กับโอกาสครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต
หลินเฟิงไม่ได้รอช้าแม้แต่วินาทีเดียว!
เขารีบเดินไปยังใต้ต้นไม้โบราณขนาดมหึมาใจกลางหุบเขา...แล้วนั่งลงขัดสมาธิในทันที
'ในเมื่อ "ฮาร์ดแวร์" ของเราถูกอัปเกรดแล้ว...ก็ถึงเวลา "ดาวน์โหลด" พลังงานให้เต็มพิกัด!'
เขาทิ้งทุกความคิด...แล้วเริ่มโคจรเคล็ดวิชาเทวะ "จักรพรรดิเทพมังกรสยบฟ้า" ในทันที!
และในครั้งนี้...มันแตกต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมาโดยสิ้นเชิง!
หากการโคจรพลังครั้งก่อนๆ เปรียบเสมือนการขับรถไปตามถนนที่คดเคี้ยว...การโคจรพลังในครั้งนี้ก็เปรียบเสมือนการขับรถซูเปอร์คาร์บนทางด่วนที่ไร้ซึ่งการจราจร! มันทั้งรวดเร็ว...ราบรื่น...และมีประสิทธิภาพอย่างหาที่เปรียบมิได้!
พลังปราณฟ้าดินที่บริสุทธิ์และหนาแน่นจนเป็นม่านหมอกในหุบเขาแห่งนี้...บัดนี้ได้กลายเป็นเหมือนแม่น้ำที่เชี่ยวกราก! มันไม่ได้ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอีกต่อไป...แต่มัน "ทะลัก" เข้ามา! ก่อเกิดเป็นพายุหมุนพลังงานขนาดมหึมาที่มีร่างของเขาเป็นศูนย์กลาง!
ผลึกแสงบนต้นไม้โบราณเริ่มสั่นไหวและเปล่งแสงสว่างวาบตามจังหวะการหายใจของเขา!
ระดับรวมปราณขั้นที่สาม...ขั้นสูงสุด!
คอขวดที่ควรจะใช้เวลาเป็นเดือนในการทะลวงผ่าน...บัดนี้กลับสั่นคลอนราวกับจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ!
หลินเฟิงไม่ได้ลังเล...เขาใช้ "ความเข้าใจ" ใหม่ของเขาในการวิเคราะห์โครงสร้างของคอขวดนั้น...แล้วชักนำกระแสพลังปราณที่บ้าคลั่งพุ่งเข้ากระแทก "จุดที่เปราะบางที่สุด" เพียงจุดเดียว!
เปรี้ยง!
เสียงที่ดังขึ้นในจิตสำนึกของเขาราวกับโซ่ตรวนที่ขาดสะบั้น! คอขวดที่ขวางกั้นเขาสลายไปในพริบตา!
ระดับรวมปราณขั้นที่สี่!
แต่เขายังไม่หยุด! พลังปราณยังคงหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดหย่อน! แอ่งพลังปราณเหลวสีทองในตันเถียนของเขาขยายขนาดใหญ่ขึ้น...หนาแน่นขึ้น...และบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น!
หนึ่งวันผ่านไป... ระดับรวมปราณขั้นที่ห้า!
สามวันผ่านไป... ระดับรวมปราณขั้นที่หก!
เมื่อมาถึงจุดนี้...เขาก็เริ่มสัมผัสได้ถึงแรงต้านที่หนาแน่นขึ้น...มันคือคอขวดที่ใหญ่กว่าเดิมระหว่างขั้นกลางและขั้นสูง!
แต่ด้วย "ความเข้าใจ" ที่เขามี...เขากลับไม่ได้ใช้กำลังเข้าปะทะตรงๆ...แต่กลับชักนำพลังปราณให้ไหลวนรอบๆ คอขวดนั้น...ค่อยๆ กะเทาะมันออกทีละเล็กทีละน้อย...เหมือนช่างแกะสลักที่กำลังเจียระไนหยกชั้นดี...
เจ็ดวันเต็มผ่านไป...
เปรี้ยงงงง!
คอขวดสุดท้ายที่ขวางกั้นเขาก็แตกสลายลง! พลังปราณในร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นสู่ระดับใหม่ที่น่าสะพรึงกลัว!
ระดับรวมปราณขั้นที่เจ็ด! ขั้นสูงสุดของระดับรวมปราณ!
ภายในเวลาเพียงแค่สิบกว่าวัน...เขาได้ทะลวงผ่านสี่ระดับเล็กๆ มาได้อย่างต่อเนื่อง! นี่คือความเร็วในการบ่มเพาะพลังที่หากเล่าออกไป...คงจะไม่มีใครในยุทธภพนี้เชื่อเป็นอันขาด!
เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น...โลกในสายตาของเขาเปลี่ยนไปแล้ว
เขาสามารถได้ยินเสียงหยดน้ำที่เกาะอยู่บนใบไม้ซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรได้อย่างชัดเจน...เขาสามารถมองเห็นเส้นทางการไหลของพลังปราณที่ล่องลอยอยู่ในอากาศได้ด้วยตาเปล่า! ร่างกายของเขาเบาหวิวราวกับขนนก แต่ก็อัดแน่นไปด้วยพลังที่พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ!
เขาใช้เวลาที่เหลืออยู่ในหุบเขาแห่งนี้...ไปกับการขัดเกลาและ "ควบคุม" พลังใหม่ของเขา
เขาลองใช้ ฝ่ามืออัสนีบาต อีกครั้ง...แต่คราวนี้...เขาไม่ได้สร้างสายฟ้าฟาดที่รุนแรง...แต่กลับสร้าง "ลูกบอลสายฟ้า" ขนาดเท่ากำปั้นขึ้นมาบนฝ่ามือได้อย่างอิสระ! มันทั้งนิ่ง...เสถียร...และพร้อมที่จะถูกปล่อยออกไปได้ทุกเมื่อ! เขาสามารถควบคุมมันให้กลายเป็นเพียงแค่ประกายไฟเล็กๆ ที่ปลายนิ้ว...หรือจะขยายมันให้ใหญ่เท่ากับกงล้อรถม้าก็ได้! นี่คือการควบคุมที่สมบูรณ์แบบ!
เขาลองใช้ วิชาเงาไร้ลักษณ์...ด้วยพลังปราณที่หนาแน่นขึ้น...เขาสามารถดำดิ่งลงไปในเงาได้นานขึ้น...และเคลื่อนที่ได้ไกลขึ้น! เขาสามารถเคลื่อนที่จากเงาของต้นไม้ต้นหนึ่ง...ไปยังเงาของก้อนเมฆที่ลอยอยู่บนฟ้าได้อย่างน่าอัศจรรย์!
เวลาหนึ่งเดือนเต็ม...ได้ผ่านไปแล้ว
หลินเฟิงยืนอยู่ใจกลางหุบเขา...รัศมีพลังทั้งหมดของเขาถูกเก็บงำไว้อย่างสมบูรณ์...ในตอนนี้...หากมองจากภายนอก...เขาไม่ต่างอะไรกับบัณฑิตหนุ่มที่อ่อนแอและไร้ซึ่งพลังยุทธ์เลยแม้แต่น้อย...
จิตวิญญาณของผู้ก่อตั้งปรากฏขึ้นอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย...
"เวลาของเจ้าหมดแล้ว เด็กน้อย...จงออกไปสร้างตำนานของเจ้าเถอะ...อย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะ"
ครืนนนนน...
ประตูหินขนาดมหึมาที่ปากทางเข้าหุบเขา...เริ่มเคลื่อนตัวเปิดออกช้าๆ...
หลินเฟิงหันไปโค้งคำนับให้กับจิตวิญญาณของผู้ก่อตั้งและหุบเขาแห่งนี้เป็นครั้งสุดท้าย...ก่อนจะหันหลัง...แล้วก้าวเดินไปยังประตูที่กำลังเปิดออก...
...เพื่อกลับไปเผชิญหน้ากับโลกภายนอก...ด้วยพลังใหม่ที่น่าสะพรึงกลัว!
1.40M
