ตำนานผู้วิเศษ

และเขาก็ได้เห็นการต่อสู้ ผู้วิเศษแท้จริงสามคน โดยหนึ่งในนั้นมีคนรู้จักของเซี่ยซีหาน 'ฮุ่ยเฟิน' ราชาหมื่นบุปผาอยู่ด้วย ดอกไม้ใบหน้าราวกับปีศาจเบ่งบานอยู่ที่ด้านหลังฮุ่ยเฟินขนาดใหญ่ และมันพ่นบางสิ่งบางอย่างออกจากปากอย่างรวดเร็ว คล้ายกับลูกศรหรือกระสุนปืนยิงรัวต่อเนื่องไม่หยุด ทำตลอดทาง ต้นไม้ถูกยิงเสียงดังและหักโค่นจำนวนมาก จากศรหรือกระสุนที่ออกจากปากของดอกไม้ใบหน้าปีศาจตนนั้น

ด้านหน้าของ 'ฮุ่ยเฟิน'เป็นคณะที่กำลังถูกรุมโจมตีโดยสองผู้วิเศษ ที่นำโดยฮุ่ยเฟินและนักรบชั้นสูงจำนวนมากเกินครึ่งร้อย

ผู้วิเศษคนนั้นที่ถูกไล่ล่า เขาวิ่งควบขี่ม้าที่รอบตัวมันเต็มไปด้วยวงเวทย์ ซึ่งคาดว่าเป็นวงเวทย์เสริมแรงแก่ม้า ผู้วิเศษคนนี้เหนือศีรษะของเขามีบางอย่างที่ดูคล้ายดวงตาอยู่ ดวงตานี้มองไปที่ใดก็คล้ายทำให้แผ่นดินตรงนั้นสั่นไหว แป๊บๆ ก็มีแท่งเสาหินปรากฏ และสิ่งนี้กำลังทำหน้าที่ต่อต้านกระสุนของดอกไม้ปีศาจ ราวกับมันคือโล่ตลอดแนวทางการวิ่ง

ระหว่างที่ดวงตากลมใหญ่ทำหน้าที่ของมันอยู่นั้น ใบหน้าของผู้วิเศษผู้ถูกไล่ล่าคนนี้และดวงตากลมโตใหญ่ของเขา ก็คล้ายมีสภาพแย่ลงเรื่อยๆ สีของมันดูซีดจางลง และเขาเริ่มไอออกมาเป็นเลือด

"นายหญิงข้าใกล้จะไม่ไหวแล้วขอรับ พลังโอน่าในตัวข้าใกล้หมดแล้ว พวกเราอาจจะต่อต้านสองผู้วิเศษแท้จริงของอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งไม่ได้อีกแล้ว อาณาจักรแห่งสัมผัสในร่างข้ากำลังเริ่มสั่นคลอน กับการสูญเสียพลังโอน่าจำนวนมาก ตอนนี้ปัญหากลับไม่ใช่ 'ฮุ่ยเฟิน' แต่กลับเป็นคนข้างๆ เขาที่ตอนนี้ยังไม่ยอมลงมือเลย ข้าไม่รู้ว่าเขามีความสามารถอะไร" เซี่ยซีหานได้ยินเสียงเหล่านี้แม้เขาจะอยู่ไกล นั่นเพราะรากต้นไม้ของเขาทำการเชื่อมโยงไปกับต้นไม้ทั่วผืนป่าจนถึงบริเวณที่พวกเขาอยู่ ทำให้ระยะได้ยินเสียงของเซี่ยซีหานไกลมาก

"บัดซบนี่ข้าอุตส่าห์รอบขโมยสิ่งนั้นมาได้ แต่เจ้าจะให้ข้าทิ้งมันไปงั้นเหรอ และความยากลำบากที่ผ่านมาของพวกเราคืออะไร" เสียงสตรีใสกังวานแผดดัง ใบหน้าของนางมีแสงจากคบไฟกระทบใบหน้า เซี่ยซีหานก็รับรู้ได้ทันทีว่านางนับว่าเป็นหญิงงามไม่น้อย เพียงแต่

'น่าเสียดายนางหน้าอกเล็กไปหน่อย' เซี่ยซีหานวิจารณ์อย่างมีอารมณ์ขัน พลางเอามือเกาคาง

"แต่นายหญิง หากพวกเราไม่ปล่อยมือจากมัน พวกเราก็ไม่มีโอกาสหลบหนีได้นะขอรับ ของสิ่งนั้นได้ถูกลงคำสาปไว้ และมันระบุสถานที่ที่พวกเราอยู่ให้ผู้ลงคำสาปรู้ได้ ไม่เช่นนั้นไอ้บ้า 'ฮุ่ยเฟิน' ราชาหมื่นบุปผา และผู้วิเศษเจ้ายมโลก 'ฉีเยี่ยน' ที่เราไม่รู้จักที่มาก็คงไม่สามารถตามพวกเรามาได้เร็วขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ข้าลบร่องรอยของพวกเราจนเกือบหมด การปล้นของเราแม้คนในปราสาทก็ยังไม่อาจจะรับรู้ ดังนั้นปัญหาตอนนี้มีเพียงอย่างเดียวคือ คำสาปที่ถูกลงไว้ในขอสิ่งนั้น"

"เช่นนั้นข้าจะทำอย่างไรดี" หญิงสาวคนนั้นพูด โดยที่ตอนนี้แม้จะค่ำคืน แต่ดวงตาของเธอกับมองเห็นโลกนี้สว่างจ้าดุจกลางวัน เพียงแต่มันเป็นในมุมมองที่คนธรรมดายากจะเข้าใจ เธอมีพลังวิเศษด้านการมองเห็นและสัมผัสพลังวิเศษของผู้อื่นได้จากระยะไกลๆ ดังนั้นความมืดมิดจึงไม่ใช่ปัญหาของเธอ เมื่อเธอเปิดใช้พลังวิเศษด้านการมองเห็นของตัวเอง

และเธอก็เห็น

"ผู้วิเศษแท้จริง..." เธอพูดด้วยน้ำเสียงตกใจและมองไปที่เซี่ยซีหาน เธอไม่ได้เห็นร่างและหน้าตาของเซี่ยซีหานจริงๆ แต่เธอสามารถมองเห็นออร่าที่ระอุในกายวิญญาณของเซี่ยซีหานได้จากไกลๆ นอกจากนั้นอาณาจักรในกายวิญญาณของเซี่ยซีหานก็ชัดเจนมาก

นายหญิงผู้งดงามรับรู้ได้ว่า ออร่าที่ระอุออกมาจากร่างของเซี่ยซีหานนี้ พิเศษมากมันไม่ธรรมดา มันเป็นการระอุพลังโอน่าของผู้วิเศษแท้จริง อาณาจักรแห่งสัมผัสขั้นกลางเป็นอย่างน้อยแน่นอนนางคิดเช่นนี้ นั่นเพราะพลังโอน่าของเซี่ยซีหานมากกว่าคนอื่นนับสิบเท่า โดยที่นายหญิงผู้งดงามผู้ถูกไล่ล่าผู้นี้ไม่รู้ เซี่ยซีหานพึ่งเป็นผู้วิเศษแท้จริงอาณาจักรแห่งสัมผัสได้ไม่กี่วันเท่านั้น และตอนนี้ระดับของเขาคือขั้นแรกของผู้วิเศษอาณาจักรแห่งสัมผัส

นายหญิงผู้งดงามและถูกไล่ล่า อยู่ๆ นางก็คล้ายคิดอะไรออก นางจึงรีบแผดเสียง

"!จูเต๋อส่งแผ่นสาปเสน่ห์มาให้ข้า ข้ามีแผนการที่จะทำให้พวกเรารอดแล้ว"

จูเต๋อเขาคือนักรบหกดาบ ตอนนี้เขารู้สึกงงงัน แต่เขาก็รีบทำตามที่นายหญิงของเขาพูด เขาเปิดหนังสือมิติเก็บของ พลิกหน้ากระดาษเร็ว จากนั้นก็เปิดไปถึงหน้ากระดาษที่มีรูปภาพเป็นม้วนกระดาษสีดำ แต่ตัวอักษรสีม่วงนั้นสว่างจ้าและดูเหมือนจะเปล่งแสงได้เอง

จูเต๋อดึงแผ่นสาปเสน่ห์ออกมา และรีบยื่นมันให้นายหญิงผู้งดงามของตัวเอง ที่ควบขี่ม้าอยู่ไม่ไกลกัน โดยที่ด้านหลังการต่อสู้ยังดำเนินต่อไป

นายหญิงผู้งดงามรีบรับมันมา นางอ้าปากและเอาลิ้นทาบไปกับแผ่นสาปเสน่ห์ ขนาดมันไม่ได้ใหญ่มากนักเพียงแค่ครึ่งฝ่ามือ

เส้นผมนายหญิงผู้งดงามสยายพองฟู นางรีบสาวผมและมัดรวบ พร้อมปลดเกราะอ่อนตัวนอกของตัวเองออก เผยให้เห็นเสื้อสีขาวด้านใน และนางก็รีบกระชากเสื้อสีขาวของตัวเองทันที เพื่อเผยเนินอกขาวของสตรี คล้ายต้องการให้บุรุษเห็นมันได้ชัดขึ้น ร่างนางเริ่มดูเนียนมันวาวกว่าที่ควรจะเป็น

"นายหญิงหวงย่าซินท่านกำลังจะทำอะไร" ผู้วิเศษแท้จริงเพียงหนึ่งที่อยู่แนวหลังนายหญิงผู้งดงามหวงย่าซิน และนักรบหกดาบอีกสองคน เขาพูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจ นะที่ตรงนี้ว่ากันตามตรงเขาอาวุโสมากสุด และมีหน้าที่คุ้มครองนายหญิงน้อยผู้นี้โดยตรง

"ผู้วิเศษซือหนงที่ตรงนั้นแนวชายป่าสุดสายตาไกลออกไป 'ดวงเนตรจอมวิญญาณ' ของข้า ข้ามองเห็นผู้วิเศษแท้จริงผู้หนึ่งคล้ายกำลังยืนเฝ้ามองพวกเราอยู่..."

หวงย่าซินนางพูดก่อนมุมปากยกยิ้มอย่างมั่นใจ "ท่านว่านี่ไม่ใช่โอกาสดีเหรอ หากเราจะหาคนโง่มาช่วยตายแทนพวกเราสักคน แผ่นสาปเสน่ห์ของข้านั้นเป็นท่านพ่อข้าได้มาจากผู้วิเศษแท้จริง อาณาจักรแห่งวิญญาณมอบให้ ด้วยคำสาปนี้ข้ามั่นใจชั่วระยะเวลาหนึ่ง มันผู้นั้นแม้จะเป็นผู้วิเศษแท้จริง แต่มันต้องอยู่ภายใต้อำนาจมหาเสน่ห์ของข้า อย่างหลงงมงายแน่นอน นอกจากนั้นข้าที่เป็นผู้ใช้ก็นับว่าเป็นหญิงงามที่แท้จริงผู้หนึ่งท่านว่าจริงไหม"

ดวงตาจูเต๋อนักรบหกดาบที่ควบขี่ม้าอยู่ข้างๆ นายหญิงผู้งดงามหวงย่าซิน เขามีใบหน้าที่ดูเจ็บปวดระหว่างมองไปที่นาง สายตาของเขาแฝงห้วงอารมณ์ชายหญิงที่เจ็บปวด

แต่ซือหนงผู้วิเศษแท้จริงกับต่างกัน ดวงตาของเขามันวาว มุมปากปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"เช่นนั้นก็ดีนายหญิง หากไอ้เจ้านั้นจิตใจไม่เข้มแข็ง ข้าจะร่ายเวทย์วิญญาณหลอนใส่เขา และจับเขาเป็นทาสของพวกเรา แน่นอนการทำแบบนี้ต้องหลังจากที่เขาบังเอิญรอดจากการเป็นตัวตายตัวแทนของพวกเราได้ก่อน... ช่างเป็นเบี้ยทิ้งที่พอเหมาะพอเจาะ ไม่น่าเชื่อในพื้นที่แบบนี้ พวกเราจะมีโอกาสพบผู้วิเศษแท้จริงได้ และนายหญิงเพื่อเพิ่มความมั่นใจ ข้ามีผงหอมกล่อมจิตรัญจวนอยู่ มันจะช่วยส่งเสริมเสน่ห์ของท่านให้ยวนใจยิ่งขึ้นไปอีก"

ซือหนงนำผงหอมกล่อมจิตรัญจวนใจออกมา ก่อนที่โยนมันพรหมใส่ตัวนายหญิงผู้งดงามของตัวเองที่อยู่ด้านหน้า ผงหอมกล่อมจิตรัญจวนใจสีม่วงส่องสว่างกะพริบแวววาวครู่หนึ่ง

สองนักรบหกดาบตอนนี้พวกเขารู้สึกว่า จิตใจพลุ่งพล่านแบบแปลกๆ โดยเฉพาะจูเต๋อนักรบหกดาบ

เขาเก็บความกำหนัดของตัวเองไม่ได้อีกต่อไป หว่างขาของเขาความเป็นชายปูดนูน นี่น่าเป็นผลจากผงหอมกล่อมจิตรัญจวนใจ

ซือหนงผู้วิเศษแท้จริงเห็นความผิดปกติของจูเต๋อเข้า เขาจึงรีบพูดตักเตือนจูเต๋อด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ

"จูเต๋อข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรกับนายหญิง แต่เจ้าต้องรู้จักสงบสติอารมณ์และควบคุมความรู้สึกของตัวเองมากกว่านี้ หากวันหน้าเจ้ากลายเป็นนักรบเจ็ดดาบหรือแปดดาบและครองอำนาจในนามนักรบผู้ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรศิลาดำได้ นั่นก็แปลกว่าเจ้ายังมีโอกาสสมหวังกับนายหญิง แต่ตอนนี้หากเจ้าทำอะไรแปลกๆ และโง่เง่า ข้าจะฆ่าเจ้าให้ตายเดี๋ยวนี้ซะ"

จูเต๋อหน้าซีดขาวโค้งกายบนหลังม้า

นายหญิงผู้งดงามหวงย่าซินนางแค่ปรายตามองจูเต๋อ

นางย่อมรับรู้ว่าชายคนนี้มีใจให้นาง แต่หวงย่าซินนางไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา นางคิดฝันไปไกลกว่านั้น

สำหรับนาง ชายที่นางจะยอมครองคู่ด้วย ต้องเป็นชายที่สามารถนำพาความสำเร็จอันยิ่งใหญ่และช่วยเหลือนางให้เป็นผู้วิเศษแท้จริงได้นางถึงยอมพลีกายให้อย่างแท้จริง

สำหรับนางมีแต่ชายผู้ที่เป็นผู้วิเศษอาณาจักรวิญญาณหรือนักรบเก้าดาบขึ้นไปเท่านั้น ที่คู่ควรกับนาง หากต่ำกว่านี้นางไม่มีทางสนใจ

แต่นางกับเป็นผู้หญิงที่รู้จักวิธีการบริหารเสน่ห์และเล่นกับใจคนนัก

"จูเต๋อไม่ใช่ข้าเคยบอกไปแล้วเหรอว่า หากเจ้าติดตามข้า ข้าก็จะให้โอกาสเจ้าในการพิชิตใจข้า เจ้าอย่าได้กังวล สิ่งที่ข้าทำตรงนี้เป็นเพียงการยั่วยวนให้ไอ้ผู้วิเศษแท้จริงนั้นมาติดกับเท่านั้น ข้าไม่ได้คิดทอดกายให้เขาจริงๆ สักหน่อย นอกจากนั้นที่ตรงนี้ยังมีผู้วิเศษซือหนงอยู่ด้วย เจ้าไม่ต้องกลัวว่าข้าจะเสียเปรียบ เพียงแต่การใช้ 'แผ่นสาปเสน่ห์' ให้ตราตรึงใจนั้น อย่างไรก็ต้องใช้ความงดงามของหญิงสาวเข้าช่วย หากไอ้ผู้วิเศษนั่นจะจับคลำข้าบ้าง ก็ขอให้เจ้าคิดว่า ข้าทำเพื่องานใหญ่ของท่านพ่อและอาณาจักรของเราเถอะ แต่ข้าสัญญาว่าข้ากับมันจะไม่มีอะไรเกินเลยไปกว่านี้ และหากมันลุ่มหลงข้ามากจนหน้ามืดตาบอด หลังเราใช้ให้มันถ่วงเวลาไอ้สองผู้วิเศษจากอาณาจักรไม้หมื่นกิ่งบัดซบนี้สำเร็จและมันรอดมาได้ ข้าจะฆ่ามันกับมือให้เจ้าเห็นเอง"

นายหญิงผู้งดงามปรากฏรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ดูชั่วร้าย

...