แขนกลพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบาที่เหลือค่าความทนทานแค่ 130 หน่วย ปืนพกวอสป์รุ่น 73 ฉบับอัปเกรด ปืนกลเบาไรท์ N9 หนึ่งกระบอก และแม็กกาซีนอีก 15 อัน... นี่คือสมบัติทั้งหมดที่หานเซียวมีติดตัว
พอเอาไปเทียบกับหน่วยนกเค้าแมวที่อาวุธครบมือั้แ่หัวจรดเท้าแล้ว มันช่างอนาถาจนเขาอดสมเพชตัวเองไม่ได้เลยจริงๆ
ปัง! เสียงปืนสไนเปอร์ดังแหวกอากาศมาอีกรอบ ะุร้อนฉ่าพุ่งทะลวงต้นไม้ที่เขาใช้เป็โล่กำบังและเฉียดเป้าหมายไปแค่เส้นยาแดงผ่าแปด!
หานเซียวโอดครวญในใจ ศัตรูมีกล้องมองกลางคืนส่วนเขาทำได้แค่กะตำแหน่งพวกมันจากแสงวาบที่ปลายกระบอกปืนแค่นั้น
ความเสียหายของปืนสไนเปอร์มันรุนแรงเกินไป ขืนโดนเข้าไปด้วยเืที่เหลืออยู่ตอนนี้ แค่สามนัดก็คงได้ไปคุยกับรากมะม่วงแน่ๆ
หานเซียวยังมีแต้มสถานะอิสระเหลืออยู่อีก 18 แต้ม เขาไม่เสียเวลาคิดให้ยืดเยื้อ ทุ่ม 14 แต้มลงไปที่ความอึด และอีก 4 แต้มที่เหลือลงพละกำลังทันที!
อย่างแรกเพื่อซื้อเวลาต่อชีวิต ส่วนอย่างหลัง... เพื่อรับประกันว่าเขาจะบดขยี้ไอ้พวกสายลับนกเค้าแมวให้แหลกคามือได้อย่างแน่นอนๆ!
เขามองขาดแล้วว่าการเปิดหน้าแลกปืนกับศัตรูมีแต่จะเผยจุดอ่อน การพุ่งเข้าคลุกวงในถึงจะเสี่ยงตายแต่มันก็เป็ทางรอดเดียวที่มี สถานการณ์บีบคั้นแบบนี้ ขืนคิดหนีก็มีแต่จะเปิดช่องโหว่ให้โดนยิงฟรี ศัตรูมีกล้องมองกลางคืน ถ้าไม่ฆ่าล้างบางพวกมันให้หมด... ก็ไม่มีทางหนีพ้น!
ค่าพละกำลังพุ่งแตะ 29 แต้มและเมื่อบวกกับบัฟพละกำลังสิบแต้มจากแขนกล มันก็มากพอจะขยี้เป้าหมายให้จมดินได้สบายๆ
ส่วนความอึดที่พุ่งไปถึง 36 แต้มทำให้พลังชีวิตสูงสุดของเขาทะยานทะลุ 460 หน่วย! เืหลอดใหม่ที่ขยายขึ้นหลังอัปค่าสเตตัสช่วยเพิ่มเืฟรีๆให้เขาถึง 140 หน่วยทันทีซึ่งมันสำคัญมาก! ก่อนหน้านี้ตอนหนีตายเขาก็ฟื้นฟูตัวเองมาได้นิดหน่อย พอได้เืก้อนนี้มาเติม HP ของเขาเลยปริ่มๆ 400 หน่วย ถือว่าสภาพยังไหวอยู่
เมื่อครู่หานเซียวแอบสังเกตการณ์มาสักพักแล้ว หน่วยนกเค้าแมวกระจายกำลังตีโอบเป็รูปพัดเพื่อป้องกันไม่ให้เขาเล็ดลอดไปได้ซึ่งนั่นทำให้ระยะห่างของแต่ละคนกว้างเกินกว่าจะคอยสนับสนุนกันได้ทัน
การจัดกระบวนทัพที่หละหลวมบวกกับสภาพแวดล้อมในป่าทึบและความมืดมิดตอนกลางคืน เท่ากับว่าเขามีระยะเวลา 5 ถึง 8 วินาทีก่อนที่กำลังเสริมของพวกมันจะโผล่หัวมา!
นั่นหมายความว่าเขามีหน้าต่างเวลาแค่ไม่กี่วินาทีสั้นๆในการเปิดฉากซัดระยะประชิด ถ้าจัดการเป้าหมายแรกในพริบตาไม่ได้... เขาตกที่นั่งลำบากแน่นอน!
เขาสังหารศัตรูในฐานไปไม่น้อยและเมื่อบวกกับที่ตุนไว้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขาเลยมีค่าประสบการณ์ EXP เหลืออยู่มากถึง 116,000 หน่วย!
ในเมื่อเดิมพันด้วยชีวิตก็ไม่มีอะไรต้องกั๊ก เขาเทค่าประสบการณ์ทั้งหมดลงไปอัปเกรดสกิลสายต่อสู้รวดเดียวเกลี้ยง!
[ทักษะจับล็อกอัปเกรดเป็ Lv.5: เพิ่มโอกาสปัดป้องและสวนกลับ 7%, เพิ่มพลังโจมตีมือเปล่า 10%] [ทักษะการต่อสู้พื้นฐานอัปเกรดเป็ Lv.8: เพิ่มพลังโจมตีมือเปล่า 8%] [ทักษะการต่อสู้พื้นฐานถึงระดับ 8 และ ทักษะจับล็อกเกินระดับ 3... โปรดเลือกสกิลขั้นสูง 1 ใน 3 สายต่อไปนี้: ทักษะการต่อสู้เฉพาะทาง, ยูยิตสู, หมัดเหล็ก!]
ทักษะการต่อสู้เฉพาะทาง เน้นไปที่การะเิดาเมจชั่วพริบตา ลอบสังหาร และการใช้อาวุธประชิด ยูยิตสู เน้นการจับล็อกให้เป้าหมายยอมจำนน หมัดเหล็ก ช่วยเพิ่มน้ำหนักหมัดเท้าและความอึดถึกทน
ทั้งสามสกิลเป็ตัวแทนของสายการเล่นที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน... และสิ่งที่หานเซียว้ามากที่สุดในเวลานี้คือพลังทำลายล้างชั่วพริบตา
[ได้รับสกิลขั้นสูง: ทักษะการต่อสู้เฉพาะทาง Lv.1 (เพิ่มอัตราคริติคอลระยะประชิด 6%, เพิ่มพลังโจมตีมือเปล่า 4%!)]
EXP ถูกสูบจนเกลี้ยงหลอดแต่แลกมาด้วยดาเมจระยะประชิดที่พุ่งสูงเกือบ 15%! สกิลการต่อสู้ของหานเซียวทะยานขึ้นแบบก้าวะโ เขาััได้เลยว่าร่างกายสามารถงัดกระบวนท่าคอมโบต่างๆออกมาใช้ได้เองตามสัญชาตญาณแบบแเีสุดๆ
เสียดายที่ไม่มี Active Skill สายต่อสู้ที่ดึงพลังงานออกมาคอมโบด้วย นี่ทำให้หานเซียวแอบสบถอยู่ภายในใจ สกิลกดใช้ของสายจักรกลใน่ต้นเกมนั้นหายากมากๆเลยเป็เื่ยากที่จะดึงประสิทธิภาพของพลังงานออกมาได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย
การเอาพลังงานไปอัปสเตตัสมันไม่ใช่หน้าที่หลักของมันเลย ประโยชน์ที่แท้จริงคือการเอาไปเสริมกับ Active Skill ต่างหาก!
การเผาผลาญพละกำลังสามารถฟื้นฟูพลังงานได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งมันสอดคล้องกับคอนเซปต์ที่ว่าพลังงานนั้นสกัดมาจากเซลล์
การบริหารจัดการว่าควรจะกดสกิลตอนไหน ฟื้นฟูพลังงานเมื่อไหร่ และทำยังไงถึงจะไม่เผาพละกำลังและพลังงานทิ้งไปอย่างเสียเปล่า... ล้วนเป็รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ชี้เป็ชี้ตายในการต่อสู้ได้เลยและถือเป็ศิลปะการคุมจังหวะการต่อสู้ระดับเซียน!
หานเซียวสวมแขนกลพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบาอยู่นิ่งราวกับเสือดาวที่ซุ่มรอขย้ำเหยื่อ เขาสูดหายใจเข้าลึกสุดปอด อัดก๊าซออกซิเจนให้ทะลักเข้าสู่ถุงลม ซึมผ่านเยื่อหุ้มเซลล์เข้าสู่เม็ดเืแดง การบูสต์ปริมาณออกซิเจนในเืแบบฉับพลันช่วยรีดเร้นศักยภาพร่างกายของเขาให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด
วินาทีต่อมา หานเซียวออกแรงถีบตัวพุ่งพรวดออกไปราวกับชีตาห์ตะครุบเหยื่อ! เขากดต่ำลำตัว ซอยเท้าพุ่งชาร์จเข้าหาเป้าหมายที่ล็อกเป้าไว้ั้แ่แรก... นั่นคือปีกซ้ายสุดของแนวศัตรู สายลับนกเค้าแมวที่อยู่ใกล้เขาที่สุด!
ทันทีที่เขากระโจนออกจากที่ซ่อน เสียงปืนก็แผดลั่นกึกก้อง! ปืนกลมือเจสันทั้ง 6 กระบอกสาดะุหูดับตับไหม้ไล่หลังเขามาติดๆทำให้ดินกระจุยกระจายคลุ้งไปทั่วบริเวณ
แต่สภาพแวดล้อมในป่าทึบคือโล่ธรรมชาติชั้นยอด! หานเซียวยกแขนกลขึ้นป้องกันลำตัวพลางสับขาหลอกวิ่งซิกแซกอ้อมหลังต้นไม้ หลบห่าะุไปได้ชิลๆ มืออีกข้างก็ยกปืนกลเบาสาดะุสวนกลับเพื่อกดดันอำนาจการยิงของหน่วยนกเค้าแมว กลิ่นดินปืนไหม้เกรียมจากการเสียดสีลอยเตะจมูก
3 วินาที! หานเซียวพุ่งประชิดตัวเป้าหมายสำเร็จ!
เขาสะบัดมือปาปืนกลเบาอัดแสกหน้าศัตรูจนปลายกระบอกปืนของอีกฝ่ายเบนทิศทางจากนั้นแขนกลก็ตะบันหมัดฮุกซ้ายเข้าใส่อย่างดุดัน กระแทกเข้าเต็มท่อนแขนที่อีกฝ่ายยกขึ้นมาขวางอย่างลนลาน!
กร๊อบ! เสียงกระดูกลั่นดังสนั่น เมื่อกระดูกปะทะกับเหล็กกล้า...ก็ไม่ต้องสืบเลยว่าใครจะเจ็บหนักกว่ากัน!
สายลับนกเค้าแมวกัดฟันกรอด ชักปืนพกจ่อหัวหานเซียวเตรียมลั่นไก แต่ค่าความว่องไวของหานเซียวเองก็ไม่ใช่สเตตัสประดับบารมี! เขาตอบสนองอย่างรวดเร็วพลางคว้าหมับเข้าที่ปลายกระบอกปืนด้วยมือเหล็ก!
ปัง! แรงดีดปะทะฝ่ามือแต่ะุกลับถูกเขาบีบอัดคาฝ่ามือเหล็กอย่างดิบเถื่อน! มือขวาของหานเซียวล็อกแขนข้างที่ถือปืนของศัตรูไว้ใต้รักแร้ ล้วกระชากสุดแรงเพื่อทำลายสมดุล!
สายลับนกเค้าแมวถลาเสียหลักพุ่งหลาวเข้าหาเขา... และจังหวะนั้นเองหานเซียวก็ฉวยโอกาสทองแทงเข่าเสยเข้าเป้ากางเกงศัตรูเต็มเหนี่ยว!
เขาััได้ชัดเจนถึงก้อนเนื้อกลมๆสองลูกที่ถูกบี้แบนผิดรูปคากระดูกหัวเข่า!
[คุณโจมตีโดนจุดตาย! สร้างความเสียหายคริติคอล 2 เท่า! ศัตรูติดสถานะชะงัก 2 วินาที!]
ถึงจะมองไม่เห็นสีหน้าภายใต้แว่นตาของมัน แต่เสียงร้องโหยหวนระดับสิบแปดหลอดก็เป็เครื่องการันตีชั้นดีว่าคอมโบนี้ร้ายกาจแค่ไหน!
ในวินาทีความเป็ความตายแบบนี้ หานเซียวไม่มีเวลามาโลกสวยหรอกว่ากระบวนท่ามันจะทุเรศหรือสกปรกแค่ไหน เขาอาศัยจังหวะ 2 วิที่อีกฝ่ายติดสถานะชะงักโดยการรัวเข่าลอยชุดใหญ่เข้าใส่กล่องดวงใจของศัตรูอย่างบ้าคลั่ง!
ปึ้ก! ปึ้ก! ปึ้ก! -78! -81! -84! ดาเมจเด้งรัวๆ พร้อมกับไข่สองใบที่เด้งกระดอนไปมา!
โทษทีนะพี่ชาย... ฉันััได้ถึงความเ็ปของนายเลยล่ะ เสื้อเกราะกันะุน่ะมันไม่กันไข่ แล้วฉันก็ดันไม่ใช่คนออกแบบมันซะด้วยสิ...
หลอดเืของศัตรูหดฮวบฮาบเป็น้ำป่าไหลหลาก หานเซียวปิดฉากด้วยการสับศอกกลเข้าที่ลำคออันเปราะบาง สายลับนกเค้าแมวทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นรากเื กลิ่นคาวเหม็นฉุนเตะจมูก ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าในกางเกงตอนนี้คงมีทั้งสีขาว สีเหลือง สีแดงปนเปกันเละเทะไปหมดแล้ว
แต่ยังไม่ทันได้ฉลองชัย ความเ็ปก็แล่นปลาบเข้าที่กลางหลัง! เขาเตะสกัดให้ตัวเองล้มลงทันที พร้อมกับลากศพศัตรูไปหลบหลังต้นไม้ใหญ่ข้างๆ
[คุณถูกปืนไรเฟิลซุ่มยิง SWP ยิงเข้าที่หลัง! ได้รับความเสียหาย 68 หน่วย!] [คุณถูกยิงด้วยปืนลำกล้องใหญ่ ติดสถานะ เืออกระดับกลาง สูญเสียพลังชีวิต 3 หน่วย/วินาที เป็เวลา 15 วินาที! โปรดพันแผลโดยด่วน!]
ศัตรูตัวเป้งล้อมหน้าล้อมหลังเป็ฝูงแบบนี้ จะเอาเวลาที่ไหนไปนั่งพันแผลฟะ!
หานเซียวเจ็บจนหน้าซีดเผือด ะุนัดนี้สูบเืเขาไปก้อนใหญ่ ดาเมจสไนเปอร์มันเถื่อนเกินไปแล้วจริงๆ
“ไอ้บัดซบเอ๊ย!”
สายลับนกเค้าแมวที่เหลืออีก 5 คนเห็นเพื่อนโดนฆ่าตายอนาถต่อหน้าต่อตาก็โกรธเืขึ้นหน้าและรีบตีวงบีบกรอบเข้ามาใกล้ ปลายกระบอกปืนพ่นไฟสาดะุกดดันอย่างบ้าคลั่ง ยิงจนเศษไม้เปลือกไม้กระจุยกระจาย หานเซียวทำได้แค่หดหัวโดยโผล่หน้าออกไปไม่ได้เลยสักมิลลิเมตรเดียว
หานเซียวรีบรูดทรัพย์ ปล้นอาวุธยุทโธปกรณ์ทั้งหมดจากศพสายลับนกเค้าแมว คว้าเสื้อเกราะกันะุมาสวมทับทันที อย่างน้อยก็น่าจะพอเพิ่มพลังป้องกันรับะุแทนได้สักนัดสองนัดแต่ของแรร์ที่สุดที่ดรอปมาได้คือ... ะเิลูกปรายรุ่น G 3 ลูก! นี่แหละของดี! เขาสะบัดมือปาออกไปลูกหนึ่งเพื่อประเดิมโดยทันที!
“ตู้ม!!”
พอสิ้นเสียงะเิ ศัตรูพากันแตกฮือวิ่งหาที่กำบัง ห่าะุที่เคยกดดันจนแทบขยับไม่ได้หยุดชะงักลงทันตาเห็น
“ยิงฉันนักใช่มั้ย!” หานเซียวสบถด่า สวนกลับไปอีกลูก!
สายลับนกเค้าแมวทั้ง 5 คนที่เพิ่งจะชะโงกหน้าขึ้นมาต้องรีบมุดหัวหมอบลงไปกินฝุ่นอีกรอบ!
เอาไปกินอีก! ก้อนดำๆลูกที่สามลอยละลิ่วโค้งสวยงามออกไป ทั้ง 5 คนพุ่งหลาวหลบตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอด... แต่เมื่อนอนรอกันอยู่ 2 วินาทีเต็มๆแต่กลับไม่มีเสียงะเิอะไรแม้แต่น้อย?
พอเพ่งมองดีๆ... นี่มันะเิที่ไหนกัน! ก้อนหินชัดๆ!
ทั้ง 5 คนรู้ตัวทันทีว่าโดนปั่นหัวเข้าให้แล้ว! จังหวะนั้นเองหานเซียวก็ฉวยโอกาสทองพุ่งพรวดออกจากที่ซ่อนและสาดะุปืนกลมือเข้าใส่รัวๆแบบไม่สนคูลดาวน์ เขาไม่สนว่าลำกล้องจะร้อนระอุแค่ไหนพร้อมดึงไกปืนค้างจนแม็กกาซีนหมดเกลี้ยงในชั่วพริบตา! สายลับนกเค้าแมวคนหนึ่งที่ยังหมอบงงอยู่ในพุ่มไม้โดนยิงพรุนเป็รังผึ้งตายคาที่โดยทันที!
หานเซียวโยนปืนกลมือทิ้งและหันขวับกลับไปปาะเิของจริงอีกรอบ! แรงะเิบีบให้อีก 4 คนที่เหลือต้องชะงักการยิงสวนกลับ คราวนี้เขากระโจนเข้าคลุกวงในพร้อมกระแทกสายลับนกเค้าแมวอีกคนจนล้มกลิ้งไม่เป็ท่า
แต่รอบนี้เขาไม่ได้หลุดรอดมาแบบไม่มีรอยขีดข่วน ซิลเวอร์เบลดสาดะุสวนทะลุความวุ่นวาย ะุเจาะเข้าที่น่องของเขาอย่างจัง... ได้แผลดีบัฟความเร็วมาเพิ่มอีกแล้ว!
หานเซียวกัดฟันกรอด แผลที่น่องส่งผลต่อความเร็วในการเคลื่อนไหวของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ เขาล็อกคอสายลับนกเค้าแมวที่ถูกจับกดลงพื้น กลิ้งหลบไปหลังต้นไม้อย่างทุลักทุเลก่อนจะรัวหมัดเหล็กทุบอีกฝ่ายจนตายคาที่!
ภายใต้ทักษะการต่อสู้ที่เพิ่งอัปเกรดมาหมาดๆ สายลับนกเค้าแมวพวกนี้ล้วนมีกระดูกที่เปราะบางเป็กระดาษเมื่อต้องมาเจอกับสายประชิดแบบเขา
ศัตรูเหลือแค่ 3 คน! แต่ HP ของเขาก็เหลือแค่ครึ่งหลอด!
พอต้องเผชิญหน้ากับวิกฤตเฉียดตาย หานเซียวกลับยิ่งเยือกเย็น แผนการต่อสู้นับร้อยผุดขึ้นมาในหัวเป็ฉากๆแล้วถูกปัดตกไปทีละแผนอย่างรวดเร็ว นักรับจ้างปั๊มเลเวลระดับเก๋าเกมที่ผ่านสมรภูมิมานับไม่ถ้วนแบบเขารู้เขารู้เราดี ไม่ว่าสถานการณ์จะบัดซบแค่ไหน ความลนลานก็ไม่เคยช่วยให้อะไรดีขึ้น
ถ้าเดาไม่ผิด ขั้นตอนต่อไปพวกมันจะ...
ม่านตาของหานเซียวหดแคบลงกะทันหัน แย่แล้วล่ะ...
ซิลเวอร์เบลดมีสีหน้าท่าทางที่หม่นหมอง ตอนแรกเขาไม่เห็นไอ้หนูทดลองคนนี้อยู่ในสายตาเสียด้วยซ้ำ ไม่นึกเลยว่าจะต้องมาเสียลูกน้องมือดีไปตั้งครึ่งค่อนทีมเสียที่นี่! เขาสลัดความประมาททิ้งไปจนหมด และความอดทนก็ขาดสะบั้นลงเหมือนกัน! เขาส่งเสียงะโลั่นออกมาอย่างดัง
“ปาะเิปูพรมมันทิ้งซะ!!”
3 คนที่เหลือพร้อมใจกันงัดะเิมือออกมา ปาเป็วิถีโค้งสวยงามไปตกอยู่หลังต้นไม้ที่หานเซียวซ่อนตัวอยู่อย่างพอดิบพอดี!
“ตู้ม!”
เปลวเพลิงลุกโชนสว่างวาบขณะที่เสียงะเิดังกึกก้อง ฝุ่นควันตลบอบอวลฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ... และพอทุกอย่างคลี่คลาย รอบด้านก็กลับคืนสู่ความเงียบสงัดอีกครั้ง
“มันตายรึยัง?”
“ไม่แน่ใจ...” ซิลเวอร์เบลดส่ายหน้าเครียด ทำสัญญาณมือสั่งลูกน้องให้รุกคืบ ทั้ง 3 คนย่อตัวเดินย่องเข้าหาจุดศูนย์กลางแรงะเิอย่างระแวดระวังขั้นสุด
พออ้อมมาดูหลังต้นไม้ก็พบกับร่างที่ถูกเผาจนไหม้เกรียมร่างหนึ่งนอนคว่ำหน้าแน่นิ่งอยู่บนพื้น ควันขาวลอยกรุ่นออกมาจากซากเนื้อ จากเศษซากชุดเครื่องแบบที่ขาดวิ่นก็พอจะมองออกลางๆว่าเป็หมายเลขศูนย์
“เฮ้อ... ในที่สุดก็จัดการมันได้เสียที” สายลับคนหนึ่งถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก
“เดี๋ยว! ไม่ใช่แล้ว!!” ซิลเวอร์เบลดเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงพร้อมรีบผงะถอยหลังพร้อมแหกปากะโลั่น “หมอบลงเดี๋ยวนี้!!”