อู๋เหยียนนั้นได้เปิดโรงงานเล็กๆโรงงานหนึ่งอยู่แถบนอกเมือง หลักๆ เลยผลิตเกี่ยวกับพวกผลิตภัณฑ์เครื่องหนังเข็มขัดต่างๆ
จ้าวตงหานเคยมาที่นี่เป็เพื่อนพี่สาวอยู่สองครั้งดังนั้นขับรถมาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก็มาถึงหน้าโรงงานแล้ว
เมื่อเข้าไปถาม ยามก็บอกเธอว่า “เถ้าแก่อู๋ไปดูงานนอกเขตั้แ่สัปดาห์ที่แล้วยังไม่กลับมาครับ”
อะไรจะบังเอิญขนาดนี้ จ้าวตงหานคิดในใจ
ทำไมไม่ไปดูงานตั้งนานแล้วนะและทำไมต้องเลือกพอเหมาะพอเจาะตรงกับเวลานี้ที่ไม่อยู่?
“เขาจะกลับมาเมื่อไหร่คะ?”
“อันนี้ไม่ทราบครับ”
ระหว่างขากลับเธอก็พลางคิดทบทวนไปด้วย
จะทำไงต่อไปดีล่ะทีนี้?
พ่อบุญธรรมพูดมาขนาดนั้นแล้ว แม้แต่พี่สาวเองก็ยังพบไม่ได้นับประสาอะไรจะไปพูดกล่อมพ่อแม่บุญธรรม ไม่มีทางเป็ไปได้หรอก
เรียกหาเพื่อนสองคนให้ช่วยแล้วพาพี่สาวออกมาจากที่บ้าน หาที่พักให้อยู่สักระยะหนึ่งพอผ่านไปพวกเขาตามตัวพี่สาวไม่เจอ งานแต่งก็ล้มเลิกไปเอง
พ่อแม่มีพี่สาวที่เป็ลูกแท้ๆ เพียงคนเดียว ถ้าทำแบบนี้ก็ไม่เท่ากับว่าให้พี่สาวต่อต้านที่บ้านด้วยอีกเหรอ?
เธอยิ้มอย่างขื่นขมไม่มีทางไหนแล้วนี่ ในโลกนี้มีเพียงจ้าวเซี่ยหน่วนดีต่อเธอที่สุดเธอคิดเพื่อพี่สาวคนเดียว ไม่มีเวลาไปคำนึงถึงความคิดของคนอื่นอยู่แล้ว
ถึงแม้จะรับปากต่อหน้าจ้าวฝาน แต่เธอก็ทำไปแบบนั้นเอง
พาพี่สาวหนีออกจากบ้านคือแผนการต่อไปหนึ่งอาจจะถูกตามหาง่ายที่สุด สองพี่สาวก็ไม่แน่ว่าจะเห็นด้วยฉะนั้นถ้าหากไม่จำเป็จริงๆ เธอก็ไม่อยากใช้แผนการนี้
คิดไปคิดมาก็คิดอะไรไม่ออกอยู่ดี มีคนพูดว่า “สามหัวดีกว่าหัวเดียว” เธอจึงตัดสินใจเรียกเพื่อนทั้งสองคนออกมา
เอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากลับว่างเปล่าไม่มีอะไร ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์ของเธอถูกมู่อี้เฉินเขวี้ยงแตกพังไปแล้วเพราะว่าหลายวันมานี้เกิดเื่วุ่นวายมากมาย เธอจึงไม่มีเวลาไปซื้อใหม่
เมื่อไม่มีเครื่องมือสื่อสารอะไรๆ ก็ไม่สะดวก
พอดีว่าข้างหน้ามีร้านขายโทรศัพท์มือถือเธอจึงกลับรถและตัดสินใจลงไปซื้อ
เธอนั้นยังคงซื้อสีเดียวและรุ่นเดียวกับเครื่องที่พังไป
และก็หยิบซิมการ์ดจากกระเป๋าตังค์ออกมาใส่เข้าไปที่โทรศัพท์ใหม่
หลังจากที่เปิดโทรศัพท์มามีหลายๆข้อความที่เด้งขึ้นมา นอกจากวันนั้นที่ไม่ได้กลับบ้านมีข้อความของพี่สาวและข้อความขยะเข้ามานอกจากนั้นยังมีข้อความจากเ้าของไนต์คลับส่งเข้ามาอีกด้วย
สวัสดีครับคุณหนูจ้าวอันดับแรกเลยผมต้องขอบคุณที่มาใช้บริการของร้านเรา หลังจากที่คุณกลับไปในวันนั้นมีเสื้อสูทราคาแพงตัวหนึ่งตกอยู่ในห้องเพราะไม่สามารถติดต่อกับคุณผู้ชายท่านนั้นได้ดังนั้นผมจึงรบกวนถามคุณว่าจะให้จัดการอย่างไรกับเสื้อสูทตัวนี้ครับ?
เมื่อเห็นเสื้อสูทสองคำนี้จึงอดไม่ได้ที่จะทำให้เธอนึกถึงเื่ราวในคืนนั้น
เถ้าแก่ดูไม่ออกหรืออย่างไรว่าเป็เสื้อสูทของผู้ชายน่ะ? ทำไมยังจะมาถามเธออีก?
อยากจะทำไงก็ทำ ไม่เกี่ยวข้องกับเธออยู่แล้ว!
เธอหงุดหงิดสิ่งที่อยู่ในโทรศัพท์และตัดสินใจที่จะไม่สนใจมัน
ที่ร้านกาแฟ
ลู่เจียฉีดื่มชานมไปคำใหญ่และถามอย่างงงวยว่า
“เ้าแม่งานยุ่งของฉันในที่สุดก็นัดพวกเราออกมาได้สักทีฉันยังคิดว่าแกลืมพวกฉันไปแล้วเสียอีก?”
“มันควรเป็ประโยคพูดของฉันไหมล่ะ! วันๆ แกมัวแต่ขลุกอยู่กับแฟนเสี่ยวเชี่ยนก็ยุ่งอยู่กับงานทั้งวัน ่นี้แทบจะไม่มีเวลาออกมาเลย”
จ้าวตงหานพูดพลางนั่งลงตรงข้ามพวกเธอบริกรหยิบเมนูเดินเข้ามา เธอจึงสั่งคาปูชิโน่ไปหนึ่งแก้ว
“ทำโอทีอะ จะให้ฉันทำไงได้ ก็ไม่ได้ชอบทำงานเหมือนกันแต่ฉันยัง้าเงินนี่”
เจี่ยงเชี่ยนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบสายตาแสดงความอ่อนล้าออกมา
“ถึงแม้ฉันจะรู้สึกว่าเหมือนเถ้าแก่คอยจ้องตั้งใจเล่นงานฉันอยู่แต่ก็้าเงินเขานี่ ทำงานแทนเขามันก็ถูกต้องตามหลักอยู่แล้ว ฉันไม่สนใจแล้วละทำโอทีมีค่าเหนื่อย ฉันก็ไม่ห่วงเหนื่อยกลัวลำบากอะไรทั้งนั้นแหละ!”
เจี่ยงเชี่ยนตั้งใจจะซื้อบ้านในเมืองแห่งนี้ ทุกๆเดือนมีค่างวดที่ต้องจ่าย ดังนั้นจึงต้องทำงานหนักถึงขนาดนี้
“เจียฉีล่ะ? แกกับชายในฝันแกเป็ไงบ้าง?”
“สี่คำจ้ะ พัฒนาเร็วมาก! ด้วยทักษะการหว่านเสน่ห์มัดใจชายของจอมยุทธ์หญิงลู่ด้วยแล้วอัปจนเต็มเลเวลละจ้า!เมื่อวานนี้พวกฉันยังไปกินมื้อค่ำด้วยกันอยู่เลย ถ้าทุกอย่างราบรื่นละก็สิ้นปีนี้ตำแหน่งคุณนายเซวียก็เป็ของฉันแล้วละพวกแกรีบคิดกันเลยดีกว่าว่าจะให้ของขวัญแต่งงานอะไรกับฉัน! อาทิตย์หน้าเป็วันเกิดของเซวียฮ้าวฉันเลยกำลังเตรียมเซอร์ไพรส์เขาอยู่น่ะ!”
เพียงแค่พูดถึงผู้ชายที่ตัวเองชอบออกมาลู่เจียฉีสีหน้าก็เปลี่ยนไป สองคิ้วเบิกขึ้นสูง สีหน้าดูมีความสุขพลางส่ายหัวไปมาเวลาพูด แม้กระทั่งหูตาก็เป็ประกายแพรวพราวระยิบระยับ
เจี่ยงเชี่ยนกลอกตาใส่เธอไปทีหนึ่งแล้วพูดด้วยน้ำเสียงดูไม่ค่อยเชื่อว่า “จริงหรือเล่นนี่ ทุกครั้งฉันก็เห็นแกพูดอย่างกับเื่จริงสุดท้ายก็ไม่เห็นได้อะไรกลับมาเลย”
“คุณนายเซวียงั้นหรือ? ฉันจะคอยดูนะ” จ้าวตงหานพูดเสริมต่อ “แกยังไม่รู้จักคุณหนูลู่ของพวกเราอีกเหรอ? เวลามีความรักทีไรก็อย่างกับอยู่ในความฝันโอเว่อร์เสียไม่มีใครเกิน เซวียฮ้าวเขายิ้มให้หน่อยก็คิดว่าเขามีใจให้เขาก็พาไปเลี้ยงข้าว เธอก็มโนถึงเื่อนาคตหลังจากแต่งงานของทั้งสองคนแล้ว”
“ฉันขนาดนั้นเลยจริงๆ เหรอ?”
ลู่เจียฉีได้ยินเข้าก็เกือบจะสำลักชานมที่เพิ่งดื่มเข้าไปออกมายื่นมือคิดจะไปตีเธอ แต่จ้าวตงหานเบี่ยงตัวหลบเสียก่อนจึงตีเธอไม่โดน
“พอแล้วน่า! เจียฉีเอ๋ย ฉันเองนะก็ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นมันมีอะไรดีแกถึงแอบรักเขามานานขนาดนี้”
พูดไปเจี่ยงเชี่ยนก็ถอนหายใจไปแล้วหยิบกระดาษชำระส่งให้ลู่เจียฉี
“ฉันไม่อนุญาตแกให้พูดถึงเขาในทางไม่ดีนะในใจของฉันเซวียฮ้าวเขาเป็ผู้ชายที่ดีที่สุดในโลกนี้เลยละ!”
ลู่เจียฉีเม้มปากพูดอย่างไม่พอใจ
หมดหนทางช่วยแล้วจริงๆ! เพื่อนสองคนนี้ของเธอพวกนิสัยไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาคนหนึ่งก็ทำทุกอย่างเพื่อพี่สาวที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเือีกคนก็เพื่อผู้ชายที่เหลวไหลคนหนึ่งแล้วก็ทำได้ทุกอย่าง
เจี่ยงเชี่ยนส่ายหน้าอย่างหมดทางช่วยและหันหน้ากลับมาถามจ้าวตงหานว่า“สองวันนี้แกเป็ไงบ้างอะ?”
“เฮ้อ ไม่อยากจะพูดเลย!”
ต่อมาจ้าวตงหานก็เล่าเื่ที่พี่สาวปฏิเสธการแต่งงานกับบ้านตระกูลมู่จนถูกจับขังอยู่ในห้องให้สองคนฟังด้วยที่ไม่อยากให้เพื่อนเป็ห่วงจึงไม่ได้เล่าเื่ที่ตนเองถูกตบให้ฟัง
ลู่เจียฉีวางแก้วในมือลง พูดอย่างใว่า
“โอ้ มายก๊อด พี่หน่วนกำลังจะหมั้นกับมู่อี้เฉินแล้วน่าอิจฉาจังเลยอ่า! มู่อี้เฉินทั้งหล่อเท่อีกทั้งยังมีความสามารถด้านธุรกิจอีกต่างหาก อย่างกับเ้าชายในฝันเลยอะเป็คู่ที่เหมาะสมอย่างกับกิ่งทองใบหยก!!”
“แกก็พูดเกินไปปะ!”
สำหรับคำพูดที่เพื่อนเธอกล่าวมาจ้าวตงหานทำน้ำเสียงขึ้นจมูก ถ้าหากว่ามู่อี้เฉินอย่างกับเ้าชายในฝันงั้นเธอก็คงเป็นางฟ้าฉางเอ๋อแล้วละ
“เธอเคยเจอเขาแล้วใช่ไหม?เมื่อก่อนฉันเคยเห็นเขาให้สัมภาษณ์ในโทรทัศน์กับพวกลงนิตยสารนี่แหละแค่เห็นเขาครั้งแรกก็ตกหลุมรักแล้วละ ตัวจริงเขาเป็ไงบ้างอะต้องหล่อกว่าในโทรทัศน์แน่ๆ เลยใช่ไหม?”
ลู่เจียฉีถามอย่างตื่นเต้น
“เฮ้ย นี่มันใช่เื่ไหมเนี่ยจะให้พูดแฟนแกคือเซวียฮ้าวไม่ใช่หรือไง?”
จ้าวตงหานเตือนอย่างอดไม่ได้
“ก็มันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันนี่นา! เซวียฮ้าวเป็คนที่ฉันรัก เป็แฟนในอนาคตของฉันเป็พ่อของลูก แต่มู่อี้เฉินเป็ชายในฝันที่ชอบ ได้แต่มองไกลๆแต่มิอาจเอื้อมเท่านั้นเอง”
เจี่ยงเชี่ยนถอนหายใจยาวๆแล้วถามจ้าวตงหานว่า “คิดไม่ถึงเลยนะว่าพ่อแม่บุญธรรมของแก เพื่อธุรกิจแล้วบีบลูกสาวของตัวเองจนขนาดนี้ได้แล้วแกคิดจะทำไงต่อไป? ไม่ใช่ว่าคิดจะเข้าไปยุ่งกับเขาอีกแล้วใช่ไหม?”
******ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/90ce161da221886d696d6570951463b2
******เวลาแชร์หรือเมาท์มอยนิยายเื่หนีรักร้ายท่านประธานเ้าเล่ห์ที่ไหนขอฝากแฮชแท็ก #หนีรักร้ายท่านประธานเ้าเล่ห์#เรือนหอมหมื่นลี้ #readAwriteด้วยน้า
1K
