“กินข้าวกันไหม”

        ความบังเอิญเจอกันอย่างตั้งใจของเขา

        ประโยคแรกที่เธอได้ยินจากเขาหลังจากไม่เจอกันพักใหญ่

เวลาพลบค่ำ บรรยากาศหลังเลิกงาน เสียงรถวิ่งจากถนนใหญ่ดังอยู่ไม่ไกล เสียงฝีเท้าผู้คนเดินสวนกันหน้าร้านสะดวกซื้อ ณ คอนโดเดิมที่คุ้นเคย

        คนถูกถามยืนเงียบ...เงียบจนได้ยินเสียงแวดล้อมดังอื้ออึงในหูกว่าปกติ ได้ยินแม้กระทั่งเสียงหายใจผิดจังหวะของตัวเอง แค่เจอหน้ากันไม่กี่วินาทีเธอก็เริ่มเสียอาการเสียแล้ว

        คนถามยืนรอคำตอบอย่างคาดหวัง เขามองหน้าเธอไม่ละสายตา ภายใต้ใบหน้าที่สับสนของเธอ มันมีเรื่องของเขาอยู่หรือเปล่านะ