ปาฏิหาริย์รัก ชายาข้ามภพ (จบแล้ว)
...นางก็เป็นเพียงเด็กสาวธรรมดาที่โลกใบก่อนไม่ต้องการ ส่วนเขาถูกผู้คนกล่าวขานว่าเย็นชาเสมือนไร้ใจ ไม่สนสตรีนางใดเสมือนไร้รัก! แล้วไหงถึงได้...กับนางเล่า?
...นางก็เป็นเพียงเด็กสาวธรรมดาที่โลกใบก่อนไม่ต้องการ
ส่วนเขาถูกผู้คนกล่าวขานว่าเย็นชาเสมือนไร้ใจ ไม่สนสตรีนางใดเสมือนไร้รัก!
แล้วไหงถึงได้...กับนางเล่า?
อุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้ "เธอ" ได้เกิดใหม่นามว่า
"เสวี่ยเหมย"
ความทรงจำภพเก่าเธออยู่ครบถ้วน
ทำให้เธอเติบโตมาพร้อมสติปัญญาฉลาดทันคน
เมื่อยามเหมันต์มาเยือนที่งานเลี้ยงชมดอกเหมยกุ้ยของบรรณาการจากต่างแคว้น
ทำให้เธอได้เจอ "เขา"
"องค์ชายสาม "
"ข้าจะแต่งกับท่านอ๋องก็ได้ หากท่านอ๋องยอมรับปากว่าจะไม่รับชายารองหรืออนุเข้าจวน คงทำได้กระมัง"
เสวี่ยเหมยมั่นใจว่าบุรุษยุคนี้จะไม่ยอมรับข้อเสนอแน่ พวกผู้ชายมากรัก หญิงเดียวย่อมไม่พอหรอก!
"ทำไมเจ้าต้องตั้งข้อเสนอเช่นนี้" นางได้ยินเขาตอบกลับมาแบบนี้ ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ใจน้อยๆ ของนางเหมือนดิ่งลงเหว เจ็บแปลบขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
เขาไม่คิดจะอ้อนวอนหรือขอร้องสำหรับคำขอของนางแม้แต่น้อยหรือ ถ้าเขาเอ่ยคำหวานดั่งที่เขาถนัดทำกับนางเหมือนทุกครั้ง บางทีเสวี่ยเหมยอาจจะยอมให้เขารับอนุสักคนสองคนก็ได้
"ถ้าอย่างนั้นหม่อมฉันก็ขอตัว" เสวี่ยเหมยรีบเปลี่ยนคำเรียกขานตัวนางแล้วรีบหอบเอาดวงใจที่บอบช้ำเดินสะบัดหนีจากเขาทันที
"เหมยเอ๋อร์" บุรุษหนุ่มรีบคว้าข้อมือหญิงสาวไว้แน่น แนบนางเข้ามากอด เสมือนกลัวว่านางจะมีปีกกว้าง บินหายไปในท้องฟ้าเสียอย่างนั้น
"แต่งกับข้าเถิด เจ้าไม่ต้องยื่นข้อเสนอใด ข้าก็ไม่คิดจะรับหญิงใดเข้าจวนทั้งนั้น" ชายหนุ่มกระชับวงแขนแน่นขึ้น "ข้ายินดีรับแค่เจ้า รับแค่เจ้าผู้เดียว เหมยเอ๋อร์"
เสวี่ยเหมยได้ยินเช่นนั้นก็เกิดใจอ่อนระทวย ดวงใจที่บอบช้ำเมื่อครู่พลันหายสิ้น ทำไมเขาไม่เอ่ยให้เร็วกว่านี้เล่า
"แม่นางเหมย ท่านอาอ๋อง" เสียงบุรุษพลันเอ่ยแทรกบรรยากาศขึ้นมา ทำเอานางรีบผลักเขาออกโดยเร็ว
นางหันไปมองก็ยิ่งตกใจ "อะ องค์ชายสาม! " เสวี่ยเหมยรีบเก็บใบหน้าขวยเขินที่เกิดจากชายหนุ่มเมื่อครู่ ยามเมื่อเห็นบุรุษอีกคนก้าวเข้ามา
ปล.เรื่องนี้เป็นนิยายจีนเรื่องแรกของไรท์นะคะหากเขียนไม่สนุกหรือถูกใจขออภัยมา ณ ที่นี้ค่ะ
ปล.2 ตัวละครในเรื่อง สถานที่ และประวัติศาสตร์เหตุการณ์ต่างๆเป็นจินตนาการของไรท์ล้วนๆนะคะ
***ห้ามคัดลอกหรือนำไปเผยแพร่เป็นผลงานตัวเองหากไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ***
18K
