แบคฮยอนทานข้าวและทานยาก็ล้มตัวนอนเลยทันทีเพราะความเมื่อยล้าที่สะสมมาั้แ่เมื่อคืน ฟ่านปิงออกมาจากห้องน้องแบคฮยอนเพื่อให้คนตัวเล็กได้พักผ่อน พร้อมกับโทรรายงานความเคลื่อนไหวให้ชานยอลได้รับรู้ตอนนี้คนตัวเล็กเป็ยังไงบ้าง
ด้านชานยอล
คนตัวโตอยู่บนเก้าอี้ของท่านประธานฟังการนำเสนอของแต่ละแผนก และการพูดคุยถึงสินค้าล็อตใหม่ที่กำลังเข้ามา พอจบการประชุมชานยอลก็ออกจากห้องประชุมอย่าไว
'ท่านครบ คุณยุนอาบอกวะ'
'ไม่ วันนี้ฉันไม่เข้าไป'
ชานยอลบอกแค่นั้นแล้วก็เดินขึ้นรถเพื่อตรงไปหาเด็กน้อยแก้มกลมที่นอนรอเขาอยู่ที่บ้าน
ด้านยุนอา
'พวกแกว่าอะไรนะ'
ยุนอา หรือ คิมยุนอา นางบำเรอที่ท่านมฤคราชควงออกตามงานต่างๆและเป็อีกหนึ่งคนที่ชานยอลขึ้นเตียงด้วยมากที่สุด
'ครับ คุณชานยอลให้ฟ่านปิงปิงไปเป็พี่เลี้ยงให้เด็กใหม่ที่พึ่งเข้ามา และวันนี้คุณท่านยังฝากมาบอกด้วยนะครับว่าวันนี้ไม่เข้ามา'
การ์ดรายงานตามความจริง
'มันเป็ใครกัน โทรไปหาฟ่านปิงมารับใช้ฉันเดี๋ยวนี้'
'ไม่ได้หรอกครับ ท่านมฤคราชสั่งไม่ให้ใครเข้าไปยุ่งกับฟ่านปิง เพราะตอนนี้ฟ่านปิงได้ไปเป็พี่เลี้ยงของคุณหนูเล็กอย่างเต็มตัวแล้วครับ'
'อะไรนะ'
ยุนอากระแทกตัวนั่งลงบนโซฟาตัวหรูอย่างแรงก่อนจะกำหมัดแน่น ไม่มีใครรับใช้เขาดีเท่าฟ่านปิงแล้ว
'วันนี้จะไปหาท่าน'
'ท่านไม่อนุญาติให้พบครับ'
ยุนอาเริ่มเกลียดเด็กที่เข้ามาใหม่สะแล้วสิ ดูสิเข้ามาได้ไม่นานเท่าไหร่ก็แย่งทุกอย่างไปจากเขาเกือยหมด ไม่ได้การล่ะ ต้องรีบจัดการหนามออกไปหมด เพราะท่านมฤคราชคือของเขาคนเดียว
ด้านชานยอล
ชานยอลถอดเสื้อสูทส่งให้แม่บ้านที่มายืนรอรับอยู่แล้วก่อนจะปลดกระดุมข้อแขนออกแล้วผับมันจนขึ้นมาถึงบริเวณข้อศอก
'คุณหนูเล็กตอนนี้น่าจะตื่นแล้วนะคะ'
ฟ่านปิงรายงานคุณท่านก่อนจะเดินตามหลังชานยอล ที่กำลังจะขึ้นไปหาร่างบ่งที่อยู่ในห้อง
'อืม ไปจัดการเื่ของใช้ส่วนตัวของแบคฮยอน และอย่าลืมเื่เสื้อผ้า'
'ได้เลยค่ะ ท่านค่ะ'
'อะไร'
'มีคนรายงานมาว่าตอนนี้คุณยุนอาทราบเื่แล้วนะคะ'
'ช่างสิ'
พูดจบชานยอลก็เปิดประตูแล้วก็ปิดใส่หน้าการ์ดและฟ่านปิงสะดัง เล่นสะดุ้งกันไปทั่วทั้งคฤหาสน์ของมฤคราช