
เล่ห์หลงรัก (จบแล้ว)
“ไง...เจอกันอีกแล้วนะ” เสียงทุ้มนุ่มน่าฟังทำให้เธอหยุดชะงักฝีเท้าทันที ภาวรรณวรางค์เงยหน้าขึ้นอย่างช้า ๆ ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างสูงของเขายืนพิงผนังข้างประตูเหมือนรออยู่ตั้งแต่ต้น ปุริมปรัชญ์ ผู้ชายที่เธอพยายามหลบหน้ามาตลอดทั้งคลาส แต่ก็ยังหนีเขาไม่พ้น เธอยืนค้างอยู่อย่างนั้น ราวกับถูกแช่แข็ง ริมฝีปากเผยอออกนิด ๆ ด้วยความตกใจ ไม่รู้จะตอบอะไรออกไป สมองเหมือนหยุดประมวลผลไปชั่วขณะ “นึกว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้วนะ...ลูกแพร” เขาบอก แฝงรอยยิ้มนิด ๆ ชวนใจสั่น ยิ่งทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงรัวราวกับจะทะลุอก
“ไง...เจอกันอีกแล้วนะ”
เสียงทุ้มนุ่มน่าฟังทำให้เธอหยุดชะงักฝีเท้าทันที
ภาวรรณวรางค์เงยหน้าขึ้นอย่างช้า ๆ ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างสูงของเขายืนพิงผนังข้างประตูเหมือนรออยู่ตั้งแต่ต้น
ปุริมปรัชญ์ ผู้ชายที่เธอพยายามหลบหน้ามาตลอดทั้งคลาส แต่ก็ยังหนีเขาไม่พ้น
เธอยืนค้างอยู่อย่างนั้น ราวกับถูกแช่แข็ง ริมฝีปากเผยอออกนิด ๆ ด้วยความตกใจ ไม่รู้จะตอบอะไรออกไป สมองเหมือนหยุดประมวลผลไปชั่วขณะ
“นึกว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้วนะ...ลูกแพร” เขาบอก แฝงรอยยิ้มนิด ๆ ชวนใจสั่น ยิ่งทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงรัวราวกับจะทะลุอก

