“เหนือสวรรค์ ยังมีข้า”

หมอกหนาปกคลุมหุบเขาเก่าแก่ หลังจากค่ายกลสังหารแห่งสวรรค์เก่าถูกทำลาย เสียงสะบัดลมปราณยังดังก้องราวกับก้อนเมฆไฟที่ลอยอยู่ในอากาศ เฉินหยวนยืนอยู่กลางหุบเขา ร่างกายบอบช้ำเต็มไปด้วยรอยแผล แต่ดวงตาสีเงินของเขายังคงสว่างจับจ้องไปยังเงามืดที่คืบคลานเข้ามา

ศัตรูยุคสวรรค์โบราณทั้งห้าก้าวออกมาพร้อมกัน ร่างสูงใหญ่แต่ละคนแฝงแรงกดดันมหาศาล พลังของพวกเขาไม่ใช่แค่ต่อสู้แบบร่างกาย แต่เป็น กฎเกณฑ์โบราณที่บังคับความจริงให้หยุดชะงัก

“เจ้าคิดว่าทำลายค่ายกลแล้วจะรอดไปได้หรือ?” เสียงหนึ่งดังก้อง ใบหน้าของศัตรูสวมผ้าคลุมขาว แต่ดวงตาเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง

อีกคนกางมือขึ้น เส้นแสงทองสว่างวาบออกมา พลังที่เรียกว่า ลบความทรงจำ เริ่มทำงาน ภาพความทรงจำบางส่วนในใจเฉินหยวนสั่นไหว ช่วงเวลาแห่งวัยเยาว์และความทรงจำเกี่ยวกับแม่เริ่มเลือนราง

เฉินหยวนกัดฟันแน่น พลังกายและสายเลือดโบราณในร่างเขาสั่นสะท้าน พลังเลือดสีแดง-เงินพุ่งออกมาปกป้องจิตใจของเขา เขารู้ว่าแม้ฟ้าจะพยายามลบสิ่งสำคัญ แต่ เจตจำนงของเขายังอยู่

“ข้า…จะไม่ให้ใครลบความจริงจากหัวใจข้า!”

ดาบฟ้าร่วงในมือเฉินหยวนส่องประกายสีแดง-เงิน ฟาดลงไปหนึ่งครั้ง แสงดาบกระจายออก รอยแยกแห่งกฎโบราณปรากฏกลางสนาม พลังของศัตรูสั่นสะเทือน ร่างทั้งห้าเผลอถอย

“นี่…สายเลือดของเจ้าระดับนี้…เป็นไปไม่ได้!” ศัตรูหนึ่งตะโกนด้วยความตกใจ

เฉินหยวนยืนหอบหายใจเลือดยังไหล แต่แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขารู้แล้วว่า ความจริงของแม่ และสิ่งที่ฟ้าพยายามปกปิด กำลังจะนำเขาไปสู่เส้นทางใหม่

“ต่อให้เจ้ามาจากอดีตสวรรค์…ข้าก็จะฉีกเส้นทางของพวกเจ้าทั้งหมดให้ขาด!”

สายเลือดโบราณพุ่งพลุ่งพล่านรอบตัวเขา พลังแห่งเจตจำนงและดาบฟ้าร่วงพร้อมกัน แสดงให้เห็นว่า ศึกที่แท้จริงเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น…