รุ่งเช้า...
“เดี๋ยวพรุ่งนี้คุณจะต้องไปดูบ้านไม่ใช่หรอ”
รินถามด้วยความเหน็ดหน่าย เธอเองก็อยากจะย้ายไปจากบ้านหลังเดิมเต็มทน
“ผมขอเถอะนะริน ผมไม่อยากใช้มืออีกแล้ว”
“อะไรของคุณอีก คุยกันไม่รู้เื่หรือไง”
“ผมขอแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว แล้วผมจะไม่ขอคุณอีก”
“ใช้มือกับใช้ฉันมันต่างกันตรงไหน คุณก็เสร็จไม่ใช่หรอ”
“มันเหมือนกันซะที่ไหนเล่า”
“ผู้ชายนี่มันจริงๆ เลย”
ภรรยาหันหน้าเดินหนีสามี เธอพึ่งคุยเื่บ้านไปแท้ๆ แต่สามียังมีหน้ายกเื่ลามกขึ้นมาพูดอีก รินได้แต่ส่ายหัวเอือมระอา ก่อนจะไล่เขาให้ออกไปทำงานและหลังเลิกงานก็ต้องไปดูหาบ้านหลังใหม่ให้เธอด้วย แต่เด่นไม่อยากไปดูบ้านกับตาแก่นั่นอีกแล้ว...
พ่อของรินเป็คนแนะนำชายแก่ผู้นั้นมาให้เขาเอง แกมีชื่อว่าตาโชติ เป็นายหน้าขายบ้านมานานแล้ว แต่ด้วยอายุของแกจึงทำให้ทุกอย่างเชื่องช้าไปหมด กว่าจะขึ้นบันไดบ้านได้แต่ละขั้นได้ เด่นก็ต้องรออยู่ชั้นบนด้วยความอารมณ์เสีย ถ้าเกิดว่าไม่ใช่พ่อตาแนะนำมา เขาคงไม่เสียเวลาไปดูบ้านกับตาแก่นี่แน่ๆ
เช้าของอีกวัน...เด่นบอกลาภรรยาของเขา ก่อนจะขับรถออกจากบ้านเพื่อไปยังบ้านจัดสรรที่ตาโชติได้นัดสถานที่เอาไว้ ภายในหมู่บ้านพึ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ จึงทำให้ไม่ค่อยมีเพื่อนบ้านเท่าไหร่นัก แต่ดูจากตัวบ้านและพื้นที่แล้วก็ทำให้สามีอย่างเด่นถูกใจไม่น้อย เพราะสนามหน้าบ้านมีขนาดใหญ่ แถมยังมีที่จอดรถสองคัน ราคาที่ตาโชติได้เคยบอกไว้เกินกว่าที่คาดหมายมาก เด่นอยากจะเข้าไปดูในบ้านเต็มทน...แต่ทำไมตาแก่นั่นยังไม่มาสักที!
“คุณเด่นใช่มั้ยคะ”
ชายหนุ่มชายตาไปมองกับเสียงด้านข้าง ก่อนจะเบิกตากว้างโดยไม่ทันตั้งตัว
“ชะ...ใช่ครับ”
ผู้หญิงในชุดรัดรูปสีดำกระโปรงแสนสั้นและมีเสื้อหนังแจ็คเกตทับหนึ่งชั้นกำลังสิ่งยิ้มให้เขา เส้นผมของเธอยาวสลวยแถมยังมีหน้าอกคู่โตที่ทะลักออกมาโชว์อยู่ตรงหน้า สะโพกนั้นพายออกมาอย่างเห็นได้ชัด เธอเดินเข้ามาหาเขามากยิ่งขึ้น ก่อนจะยกมือไหว้สวัสดี
“คุณโชติให้ฉันมาทำหน้าที่แทนค่ะ เหมือนว่าแกจะเข้าโรงพยาบาล”
หญิงสาวกล่าวด้วยรอยยิ้ม แต่สายตาของเด่นไม่ได้จ้องไปที่รอยยิ้มของเธอเลย
“เอ่อ...ครับ ผมว่า.....แกควรจะพักได้แล้ว”
ชายหนุ่มรีบเงยหน้าจากหน้าอกคู่นั้น ก่อนจะตอบด้วยเสียงติดขัด จนต้องแอบกลืนน้ำลายลงคอไปหลายอึก
3K
![[อ้อแอ้อู้โอ้ว!] พ่อของข้าคือผู้กล้าอันดับหนึ่ง!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/3efa93075e69b069983b17f5cb1574d9.webp)