"ท่านลุงซาน"
เด็กหนุ่มวัย 15 ปี ถือกระดาษในมือ สวมชุดยาวสีเขียว รูปร่างไม่สูงนัก ผิวกายคล้ำเล็กน้อย ได้ตะโกนเรียกสุดเสียง"เฮ้อ...ไม่อยู่อีกแล้ว" เด็กหนุ่มถอนหายใจ หลังจากนั้น เด็กหนุ่มได้เดินไปจาก ร้านตีเหล็กแห่งนั้น ฟางหยวน
เด็กหนุ่มธรรมดาๆ จากเมือง ชิงหลง หลายปีที่ผ่านมา เขาได้อาศัยอยู่กับ ลุงซานที่ร้านตีเหล็กแห่งหนึ่ง เขาไม่มีพ่อแม่หรือญาติพี่น้อง และไม่ได้ร่ำรวยมากมาย ทำให้ชีวิตของเขาอยู่ใน ฐานะที่อย่างค่อนข้างแย่ เนื่องจากเขาและ
ลุงของเขาไม่มี เงินที่จะจ่ายค่าเช่าแม้แต่น้อย ทำให้เขาต้องดิ้นรนที่จะ สอบเป็นพ่อค้า เพื่อสามารถหาเงินมาเลี้ยงดูตัวเขาและลุงซานได้ แต่เขาก็ไม่เคยทำการสอบได้สำเร็จ แม้แต่ครั้งเดียว ทำให้ฟางหยวนตอนนี้รู้สึกท้อแท้
แต่ตอนนี้เด็กหนุ่มกำลังหาลุงของเขา ซึ่งไม่รู้ว่าได้ไปอยู่ที่ไหนตอนนี้ เขาได้อ่านข้อความของกระดาษในมือหลังจากนั้นเด็กหนุ่มได้ขยำกระดาษ และนำมันไปใส่ เตาหลอมจนกระดาษได้ละลายไป หลังจากนั้นเขาได้
ถอดหายใจออกมา "เฮ้อ... นี่ข้าล้มเหลวมาแล้ว8ครั้งสิน่ะ ถ้านับครั้งนี้คงจะเป็นครั้งที่9 ถ้างั้นข้าจะทำยังไงดีล่ะหนี้ที่มียังไม่ได้จ่าย เลยด้วยซ้ำ จะไปยืมมาจากไหนอีกมากมายกันนะ" ทันใดนั้นบุรุษวัยกลางคนที่มีผมสีดำแซมขาวเล็กน้อยได้ เดินมาหาฟางหยวน บุรุษวัยกลางคนก็คือท่านลุงซาน ที่ฟางหยวนตามหาอยู่นั้นเอง หลังจากที่ฟางหยวนได้เห็นท่านลุงซานของเขานั้น เขาดีใจอย่างมากแล้วรีบเดินเข้าไป หาอย่างทันทีเด็กหนุ่มได้บอกกล่าวกับลุงซานของเขาว่า "ท่านลุงซานครั้งนี้ข้ายังล้มเหลว ตามเคย"
"ข้าว่าข้าต้องหาวิธีอื่นแล้วล่ะ หลังจากที่ฟางหยวนได้พูดคุยกับลุงซานของเขา เป็นเวลานาน" ฟางหยวนได้เดินออกมาจากเมืองในยามราตรีเพื่อที่จะ ไปหาสมุนไพรในป่าแล้วนำมาแลกเปลี่ยน เป็นเงิน เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเข้าไปในป่าที่ซึ่งอันตรายเต็มไปด้วยสัตว์ป่ามากมาย
ฟางหยวนได้เดินไปเรื่อยๆ จนพบกับสมุนไพรมากมายและเขา ได้นำมันใส่ไว้ในถุงกระสอบ ที่เขาแบกไว้อยู่ด้านหลังฟางหยวนรู้สึกมีความสุขอย่างมาก เพราะว่าเขาได้พบกับสมุนไพรมากมาย ซึ่งพอที่จะจ่ายค่าเช่าไปได้3เดือนเลยทีเดียว หลังจากนั้น ฟางหยวนไปเดินไปเรื่อยๆเพื่อที่หวังจะ เก็บสมุนไพรให้ได้ มากที่สุด
ทันใดนั้นได้มีเสียงร้องของเด็กหญิง ออกมา ซึ่งฟางหยวนได้ยินอย่างชัดเจน
"ช่วย...ด้วย..ใคร..ก็..ได้"
ฟางหยวนได้หยุดนิ่ง และได้หา ที่มาของเสียง หลังจากนั้นเขาได้รีบวิ่งไปทาง ข้างหน้าซึ่งอยู่ใกล้กับน้ำตกหลังจากนั้นฟางหยวนได้เห็น ชายหนุ่ม3คน สวมสุดยาวสีดำ ถือกระบี่จ่อไปที่ เด็กหญิง
ฟางหยวนได้เห็นเด็กหญิงคนที่ ร้องขอความช่วยเหลือ ซึ่งมีใบหน้าขาวเนียน ผมสีดำยาวสลวย มีรูปร่างสวยงามราวกับหยก มีริมฝีปากสีชมพู พร้อมกับหน้าอกที่กลมโต ราวกับหลุดออกมาจาก ภาพเขียน ฟางหยวนได้อ้าปากค้างทันที หลังจากที่เห็นเด็กหญิง
แต่เขาได้สะบัด ความคิดนั้นไปก่อน เขากำลังคิดว่าเหตุใดที่เด็กผู้หญิงอย่างนี้ กำลังโดนผู้ชายถือกระบี่3คนไล่ตามมากัน ฟางหยวนได้ครุ่นคิด ทันใดนั้นชายหนุ่มที่สวมชุด สีดำมือถือกระบี่อยู่นั้น ได้พูดออกมาว่า "เซี่ยวชิงเจ้าไปไหน ไม่ได้แล้วล่ะ" เด็กหนุ่มชุดยาวสีดำไป พูดออกมาด้วยเสียง ที่ฟังแล้วน่าเกลียดเป็น อย่างมากเด็กหญิงได้ยินเช่นนั้น เลยติดสินใจชักกระบี่ออกมา
เด็กหญิงได้กล่าวกับชายหนุ่มชุดยาวสีดำว่า "เฟิงเจี่ย เจ้ามันคนต่ำช้า ถ้าท่านพ่อรู้เรื่องเจ้าไม่รอดแน่" เด็กหญิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วย โทสะอย่างมาก
"เด็กหนุ่มชุดยาวสีดำนามว่า เฟิงเจี่ย ได้ตอบกลับมาว่า เซี่ยวชิงเจ้าหลบหนี พวกข้ามาจนถึงเขตของพวกมนุษย์ธรรมดา ซึ่งห่างจากสำนักชิงหลงเป็นอย่างมาก เจ้าคิดว่าใครจะตามมาช่วยเจ้าได้ ถึงเจ้าใช้แผ่นหยกในถุงเก็บของเพื่อเรียก คนมาช่วย"
"มันก็ต้องใช้เวลาอยู่ดี ดังนั้นไม่มีใครช่วยเจ้าได้แล้วล่ะ" เฟิงเจี่ยหลังจากกล่าวเสร็จได้แสยะยิ้ม ฟางหยวนได้ยินคำพูดของเฟิงเจี่ยเขา ได้งุนงงและครุ่นคิด เป็นอย่างมากว่า เรื่องที่เกิดขึ้นกับเรื่องที่พูดคุยกัน คืออะไร
แต่ด้วยความฉลาดเฉลียวของเขา ก็ได้เข้าใจแล้วว่า เด็กผู้หญิงตรงหน้าเขา กำลังถูกชายทั้งสามเหล่าตามล่าอยู่เขาต้องการที่จะช่วยเด็กหญิงคนนี้ แต่เขายังไม่ลงมือ เพราะ ว่าเขากำลังรอจังหวะอยู่ เขาแค่ตัวเดียวจะไปสู้กับคนที่มีกระบี่3คนได้เช่นไร
เด็กหญิงได้เห็นท่าทาง ของ เฟิงเจี่ย เช่นนั้นเธอจึง ไม่ลังเลที่จะนำหยกในถุงสมบัติ ออกมา แล้วบีบให้แตกทันทีเฟิงเจี่ยได้เห็นเช่นนั้น เขามีสีหน้าเปลี่ยนไป ซึ่งเต็มไปด้วยโทสะอย่างมาก
เขาไม่คิดว่าเธอจะทำเช่นนั้นจริงๆ หลังจากที่เซี่ยวชิงไปบีบหยก แตกไปแล้ว เฟิงเจี่ยกำกระบี่ที่เต็มไปด้วยความต้องการที่จะสังหาร เด็กหญิงรู้ตัวแล้วว่าเธอ ไม่รอดแน่นอน จึงได้ข่มตาลง
ฟางหยวนได้เห็นเช่นนั้น เขาจึงได้ หยิบสมุนไพรที่มี ความสามารถทำให้ เกิดหมอกควันออกมา แล้วปาไปหาเฟิงเจี่ยด้วยความเร็วเต็มที่ เฟิงเจี่ยไม่ทันสังเกตุว่ามีใครปา ควันมาใส่เขา เขาจึงตกใจอย่างมาก
หลังจากนั้นฟางหยวนได้พุ่งเข้าไปหา เซี่ยวชิง แล้วอุ้มเธอเพื่อที่จะ นำเธอหนีออกไปจากที่แห่งนี้ในทันที เซี่ยวชิงรู้สึกตกใจมากเมื่อเห็น ฟางหยวน ซึ่งตอนแรกเธอมีการขัดขืน เล็กน้อยเนื่องจาก เธอคิดว่า ฟางหยวนจะเป็นบุคคลที่จะมาฆ่าเธอเช่นนั้น แต่หลังจากที่เธอเห็นท่าทางของเขา แล้ว
จึงรู้สึกดีใจอย่างมากต่อบุคคลเช่นเขา ฟางหยวนได้นำเซี่ยวชิงหลบหนีไป ทางตรงผาน้ำตกไปเรื่อยๆและเขา ยังได้โรยผงชนิดหนึ่งจาก การที่เขาได้มาจากการบดสมุนไพร ซึ่งมันจะทำให้คนที่เหยียบ ติดอยู่กับที่ เฟิงเจี่ยหลังจากที่เห็นฟางหยวนนำ เซี่ยวชิงหลบหนีไป เขายิ่งมีโทสะมากกว่าเดิม เขาและอีก2คน ได้
ทำการไล่ล่าฟางหยวนไปด้วยความเร็วสูงสุด ทำให้ไม่กี่ชั่วอึดใจ เขาอยู่ตำแหน่ง ห่างจาก ฟางหยวนเพียง 1ลี้เท่านั้น
แต่ทันใดนั้นเฟิงเจี่ยและอีก2คน ได้เผลอ เหยียบไปตรงที่ฟางหยวนได้โรยผงไว้ ทำให้พวกมันทั้ง3ติดอยู่กับที่แต่นั้นไม่ได้ช่วยแต่อย่างไร มันยิ่งทำให้เฟิงเจี่ยมีโทสะมากกว่าเก่า จนตาของมันแดงก่ำ
ฟางหยวนได้พาเซี่ยวชิงมาจนสุดทาง ที่มองลงไปข้างล่างจะเป็นน้ำตก หลังจากนั้นเฟิงเจี่ยก็ตามาทันภายใน2อึดใจ ทำให้ฟางหยวนรู้สึกสลดทันที เฟิงเจี่ยได้เห็นฟางหยวนเช่นกัน
มันจึงบอกกับฟางหยวนว่า เจ้ามนุษย์ธรรมดาอันต่ำต้อย เจ้าบังอาจ มาขัดขวางพวกเข้า ปกติแล้วข้าจะสังหารเจ้าไปในทันที แต่เมื่อข้าเห็น ความกล้าหาญในตัวเจ้า ข้าก็จะละเว้นชีวิตของเจ้า ไว้เพียงแค่
เจ้าส่งผู้หญิงข้างหลังเจ้าออกมาแค่นั้น ฟางหยวนได้ยินเช่นนั้น เขาก็มีสีหน้าตกใจกับ คำพูดของเฟิงเจี่ยที่ว่ามันบอกว่า ฟางหยวนเป็นมนุษย์ธรรมดา เขาจึงได้รู้ว่า
"จริงๆแล้วพวกคนทั้ง3และ เด็กหญิงผู้นี้คือผู้ฝึกตนนี่เอง"
เด็กหญิงก็ได้ยินเช่นนั้นแล้วมี สีหน้าสลดอย่างมากเธอ คิดว่า ฟางหยวนน่าจะส่งตัวเธอไปให้ กับ เฟิงเจี่ยแน่ๆเนื่องจากเขาเป็นมนุษย์ธรรมดา เป็นเรื่องปกติที่มนุษย์เช่นเขาจะกลัวความตายอย่างมาก
เธอได้คิดเช่นนั้น หลังจากเฟิงเจี่ยพูดเสร็จ ฟางหยวนไม่ได้กล่าวอะไรออกมา และเขาได้เดินออกห่างจากเซี่ยวชิงทันที เซี่ยวชิงเห็นเช่นนั้นเธอจึง รู้สึกสลดใจอย่างแท้จริง
เฟิงเจี่ยได้เห็นเช่นนี้ทำให้มันพึงพอใจอย่างมาก มันจึงรีบพุ่งเข้าไปหา เซี่ยวเจี่ยเพื่อหวังปลิดชีวิตเธอลงไป เซี่ยวชิงจึงคิดแล้วว่า กำลังเสริมคงมาไม่ทันแน่นอน เธอจึงตัดใจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น
"แต่ทันใดนั้นเอง ฟางหยวนได้แสยะยิ้มออกมา แล้วรีบปาควันระเบิดไปหาเฟิงเจี่ยทันที:
เฟิงเจี่ยตะลึงกับ ฟางหยวนอีกครั้ง มันสามารถหลอกเขาได้แนบเนียน มันไม่คิดว่า ฟางหยวนจะทำเช่นนี้ แต่ว่าควันระเบิดนี่ เพียงแค่ทำให้ เฟิงเจี่ยมัน ชะงักเล็กน้อยเท่านั้น
เฟิงเจี่ยไม่สนใจฟางหยวน แล้วรีบ พุ่งไป เพื่อจะปลิดชีพ เซี่ยวชิงทันที แต่ฟางหยวนก็รีบพุ่งจากด้านข้าง ไปคว้าเซี่ยวชิงเข้าไว้ ทำให้กระบี่ที่ฟันมา ไปโดนที่หลังของฟางหยวน
เซี่ยวชิงรู้สึกตกใจกับ การกระทำของ ฟางหยวน อย่างมาก เธอไม่คิดว่าเขาจะ ช่วยเธอซึ่งนั้นทำให้ ภาพของฟางหยวนที่ปกป้อง เธอ ได้สลักลงไปในจิตใจของเธอ
ฟางหยวนได้โดนกระบี่ของ เฟิงเจี่ยทำให้เขานั้นกระอักเลือด ออกมา เขานั้นเจ็บปวดอย่างมาก แต่เขาก็ตัดสินใจเด็ดเดี่ยวที่จะหนีต่อไป ฟางหยวนได้โอบกอดเซี่ยวชิงไว้และโดดลงน้ำผา
สิ่งที่ฟางหยวนทำ ทำให้ เฟิงเจี่ยและอีกสองคน ตกใจอย่างมาก ไม่นึกว่ามันจะมี จิตเด็ดเดี่ยวเช่นนี้ เฟิงเจี่ยกล่าวฟางหยวน ได้โดดลงมา จากหน้าผา แต่ก่อนที่เขาจะโดดลงมา เขาได้นำกระสอบไปมัดเป็นปม เหมือนเชือกแล้วผูกไว้กับเซี่ยวชิงทำให้ ตอนที่เขาโดดลงมา
เขาโยนเซี่ยวชิงไปที่หินแหลมที่ ยืนออกมา แท่งหนึ่ง แต่นั้นก็ทำให้เขาตกลงไปใน กระแสน้ำทันทีหลังจากนั้น
เซี่ยวชิงเห็นเช่นนี้ ยิ่งทำให้ ภาพของฟางหยวน ได้สะลักลึกลงไป ในจิตใจของเธอโดย ไม่มีวันถูกลบออกไปอีก
66
![ก่อกำเนิด : เทพเซียน 9 วิบัติ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726538_88141248.webp)
