"อื้อ" สมองเบลอไปหมดแล้วค่ะ ไม่ทันได้ตั้งตัวก็โดนไอ้โซลบุกรุกริมฝีปาก แถมมันยังงับมาที่ริมฝีปากล่างของฉันอีกด้วย ! มันบอกหมั่นไส้ปากฉันมานานแล้ว หมั่นไส้บ้าอะไรด่ากูทุกวันเื่ทาลิป หมั่นไส้ก็ไม่จำเป็ต้องกัดปะ
ปึก พรึ่บบ
"อะไรของมึงเนี่ย กัดปากกูทำหอยอะไร " ทันทีที่ดันร่างของโซลออกได้สำเร็จฉันก็แผดเสียงใส่มันทันที ให้คนเห็นแก่ตัว อาศัยจังหวะที่ฉันกำลังช็อกลวนลามริมฝีปากของฉัน ปากฉันไม่ได้มีไว้ให้ใครจูบ ฉันเก็บมันเอาไว้ทาลิปสติกอย่างเดียวเว้ย
"หมั่นไส้ "
"หยี เหม็น มีแต่กลิ่นเหล้า " ฉันใช้มือถูปากแรงๆ แปรงฟันหรือยังก็ไม่รู้ หน้าหล่อก็ไม่ใช่จะทำอะไรแล้วดูดีเสมอไปนะเว้ย เห็นหน้ามันแล้วอยากจะถีบแรงๆ ฉันคิดอยู่แล้วเชียวว่ามันจะต้องขออะไรพิเรนทร์ๆ แบบนี้
"แปรงฟันแล้ว ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้นเลย " ..กูแสดงอยู่ค่ะ ปากมึงแม่งโคตรหอม
"แปรงยังไง กลิ่นเหล้ายังมีอยู่เลย "
"หวานมั้ย " หวานบ้านมันสิคะ แต่ก็หวานจริงนั่นแหละ งื่อออ ...สะบัดเอามันออกไปจากหัวเดี๋ยวนี้เลยแพม ดูหน้าโซลตอนนี้สิ ทำมาเป็ลอยหน้าลอยตา ฉันอยากกลับหอแล้ว ไม่อยากคุยอะไรกับมันตอนนี้ ไม่น่าหลวมตัวไปเล่นเกมกับมันเลย รู้ทั้งรู้ว่าฝีมือของตัวเองเป็ยังไง ก็ยังจะรั้นไปยอมพนันกับมันอีก เป็ไงคะ เสียท่ามันแล้ว แล้วตอนนี้ก็กำลังจะเสียตัวให้มันอีกด้วย
"ไม่หวาน ไม่อะไรทั้งนั้น แล้วก็ช่วยลุกไปไกลๆ ด้วย กูจะกลับ" ฉันทำเสียงแข็งใส่มัน พยายามแสดงออกให้มันเห็นว่าตอนนี้ฉันเริ่มไม่พอใจ เพราะไอ้คำขอบ้าๆ ของมัน ลืมไปหมดแล้วค่ะว่ามันพูดอะไรออกมาบ้าง ตอนนี้คิดอยู่อย่างเดียว จะหนีออกจากห้องนี้ยังไง กูกลัวมึงโซล ใครที่ตกไปเป็เมียมึงชะตาจิ๋มขาดทุกราย วันๆ จ้องแต่จะเอา ที่ฉันรู้ก็เพราะฉันเป็เพื่อนมันไงคะ มีอะไรบ้างที่ไอ้นี่ไม่เล่าให้ฉันฟัง ทุกอย่างทุกเื่ เล่าจนบางครั้งฉันรับไม่ได้ คือไม่ได้อยากรู้ มึงก็ยังยัดเยียดเื่บ้าๆ ให้กูฟัง
"จะกลับได้ไง ที่พูดไปไม่รู้เื่เลยหรอ " มันเริ่มเกาะแกะอีกรอบ มึงเป็บ้าอะไรโซล กินเหล้ามากจนหลอนแล้วหรือไง เข้าใจกูด้วยกูกลัว กูไม่เคย ไม่เคยจริงๆ ค่ะ ไม่ใช่ไม่เคยมีแฟน เคยมีแฟนแต่ไม่ถึงขั้นประชิดตัวแบบนี้ แล้วโซลมันไม่ใช่แฟนมันคือเพื่อน เพื่อนที่ทำตัวส้นตีน นิสัยก็แย่ รู้ลึกทุกซอกหลืบรูขุมขนกันขนาดนี้ มันยังจะรั้นขออยู่อีก
"ไม่รู้อะไรทั้งนั้น กูลืมไปหมดแล้ว แล้วกูก็จะไม่เป็แฟนกับมึงด้วย " เน้นชัดแล้วนะคะ
"แต่มึงแพ้ จะเบี้ยวหรอวะ ฮะ "
"มึงจะทำอะไร " สัตว์ร้ายตัวโตค่อยๆ ขยับเข้ามาหาฉัน ก็บอกไปแล้วไงว่าไม่เป็ ไม่อยากเป็โว้ย!!
"ถ้าไม่เป็แฟน ก็เตรียมเป็เมีย "
"ไอ้โซล "
"กูปล้ำจริงๆ อะเอาดิ กูจะกดให้เืสาดเลย ไม่ใส่ถุงด้วย "
"ไอ้เลว " งื่ออออ สารเลวมากค่ะ ฉันเอามือปิดจิ๋มน้อยๆ ของตัวเองเอาไว้ทันที ไอ้หื่นโซล คำพูดคำจาหยาบคายที่สุด
"ก็แค่เป็แฟนกับกูอะแพม แค่เป็แฟน มึงจะอะไรให้มันยิ่งใหญ่เนี่ย มึงแพ้มึงก็ต้องทำตามกติกาดิวะ มึงแม่งไม่จริงนี่หว่าไรวะ "มันเริ่มฟึดฟัดไม่พอใจ หน้ายับยู่ยี่ เหอะ เป็แฟน ..เป็แฟนนะคะ มันยิ่งใหญ่มากค่ะ ถ้าเกิดฉันเป็แฟนกับโซลแล้วแฟนคลับของฉันละคะ เห็นเด๋อๆ แบบนี้มีแฟนคลับเด้อ ผู้ชงผู้ชายตามจีบให้พรึ่บค่ะ แต่ขอโทษ น้องแพมไม่ปลื้ม คนที่ปลื้มเขาก็ไม่มาจีบ เป็ผู้หญิงเล่นตัวค่ะเล่นจนต้องมาติดแหงกอยู่กับไอ้เพื่อนบ้าเนี่ย ทุกวันอาศัยของฟรีจากแฟนคลับค่ะ แลดูอนาถามาก
"ก็บอกให้ขออย่างอื่น แล้วทำไมมึงต้องอยากเป็แฟนกับกูด้วยวะ "
"ก็กูอยากเป็ "
"งั้นมึงก็ต้องทำตามข้อตกลงกูด้วย "
"อะไร เฮ้อ... ว่ามา แพ้แล้วยังจะเื่มาก " เอาล่ะ อีแพมต้องตั้งสติ ในเมื่อแพ้แล้วก็ต้องยอมรับ
"มันต้องกำหนดดิวะ เพื่อความปลอดภัยของผู้หญิงไม่มีทางเลือกอย่างกู "
"อย่าพูดเข้าข้างตัวเองว่าโดนรังแก กำหนดอะไรว่ามา " ของแบบนี้มันก็ต้องต่อรองกันหน่อย เป็แฟนกันแล้วก็ถือว่าฉันทำตามข้อตกลง แต่...ในระหว่างที่เป็แฟนกันก็ต้องมีขอบเขตให้กันบ้าง
"2 เดือน ถ้ามึงทำให้กูรู้สึกเหมือนคนรักกับมึงไม่ได้ สถานะ การเป็แฟน จบ ส่วนการเป็เพื่อน อันนี้กูไม่รู้ "
"หมายความว่าไง "
"ก็ตามนั้นไง อย่างที่พูดอะ"
"มันน้อยไปป่าววะ แค่สองเดือนเอง แล้วหมายความว่าไง ถ้าเลิกเป็แฟนแล้วสถานะการเป็เพื่อน ไม่รู้ อธิบายมาดิ๊แพม "
"ก็ตามนั้นอะ อาจจะเลิกเป็เพื่อนกับมึงไปเลยอะไรประมาณนี้ " ฉันเม้มปากเป็เส้นตรง ลำบากใจเหมือนกันที่ต้องพูดแบบนี้ ฉันไม่รู้ว่าสองเดือนหน้ามันจะเล่นพิเรนทร์อะไรกับฉันบ้าง ไม่อาจบอกได้ว่าถ้าถึงวันนั้น ฉันกับมันจะเป็เพื่อนกันได้อีกหรือเปล่า เพราะสาเหตุนี้ไงคะที่ฉันอยากให้มันเปลี่ยนคำขอใหม่ สถานะไหนๆ ก็ไม่ยืนยาวเท่ากับการเป็เพื่อน อย่างฉันกับโซล ที่ผ่านๆ มาเราทะเลาะกันบ่อยมาก มีเื่ให้เสียความรู้สึกอยู่หลายครั้ง แต่ฉันก็ยอมให้อภัยมันเพราะยังไงมันก็คือเพื่อน เลิกคบแต่ก็จบกันไม่ขาดหรอกค่ะ มันคือมิตรภาพดีๆ คู่รักหลายคู่ก็เหมือนกัน จบกันไปก็ยังมีมิตรภาพความเป็เพื่อนที่ดีต่อกัน บางคู่ก็เลวร้ายแม้แต่หน้าก็ยังไม่อยากมอง
" ก็ได้แพม เตรียมตัวหลงกูได้เลย " หลงอะไร หลงทางที่ต้องมาเจอคนอย่างมันหน่ะสิ
"ห้ามพึ่งคุณไสย์เด็ดขาด "
"สมองมึงนี่เนอะ สารจากลิปสติกระเหยขึ้นสมองหรือไง ยุคไหนแล้วแพม "
"แล้วก็เลิกว่ากูเื่ลิปด้วย "
"หึ ไม่ว่าก็ได้ สรุปตกลงนะ "
"อืม " แค่นั้นแหละค่ะ ยังไม่ทันไรก็กอดกูอีกแล้ว กอดไม่พอหอมแก้มอีก
" หอมว่ะ แฟนกูตัวหอมที่สุดเลย " ก็จะหมดหอมก็เพราะมันนี่แหละค่ะ
" อย่าปล้ำกูนะ ห้ามปล้ำกูด้วย ถ้ากูไม่ยอมห้ามทำอะไรกูเด็ดขาด " ฉันรีบดักทางมันเอาไว้ทันที ไว้ใจไม่ได้ค่ะ เป็แฟนกันแล้วก็ต้องให้เกียรติกันด้วย ฉันถือพรหมจรรย์มานับพันปีแล้ว ฉันจะไม่ยอมเสียให้ไอ้บ้านี่เด็ดขาด
"เออ รู้ว่ะ ปล้ำกูก่อนก็ได้นะถ้าทนไม่ไหว "
"ไม่มีวัน "
"พี่เด็ดนะ ไม่ลองหน่อยหรอ"
"เด็ดพ่องงง สิ ลุกไปไกลๆ จะกลับแล้ว " เหนื่อยใจค่ะ อีกสองเดือนฉันไม่หงอยตายก่อนหรือคะ หรือไม่อาจจะเป็โรคประสาท เส้นเืในสมองแตกตายอะไรแบบนี้
"นอนนี่ "
"ไม่เอา "
"ถ้านอนไม่เอา แต่ถ้าไม่นอนจะเอา "
"ขู่กูจัง ผ้าเช็ดตัวอยู่ไหน ไปหามาสิ จะอาบน้ำ หงุดหงิด"
"ครับแฟน " เกลียดความตอแหลของมันที่สุด
------------------------------
ผมนอนเล่นโทรศัพท์อย่างสบายใจอยู่บนเตียงคิงไซต์ภายในห้องนอนของตัวเอง ห้องนอนที่แสนกว้างแล้วก็โคตรเหงาเวลาอยู่คนเดียว ไม่เคยคุ้นกับห้องนอนตัวเองสักที เพราะส่วนใหญ่ที่นอนของผมคือที่ห้องของแพม นึกแล้วก็ขำตัวเองครับ เตียงเล็กๆ ที่นอนก็ไม่ค่อยนุ่ม แอร์ก็ไม่มี แต่ก็ทำให้ผมนอนหลับสนิท ขอแค่รู้ว่ามีแพมอยู่ด้วยในห้อง เื่ที่ผมขอแพมเป็แฟน ผมจริงจังนะครับ ไม่เล่น สองเดือนข้างหน้านับจากวันนี้ผมจะทำให้มันรักผมให้ได้ รักในแบบคนรัก ผมมั่นใจว่าผมทำได้ เพราะในใจของแพมรักผมอยู่แล้ว
"โซล กางเกงในอยู่ไหน "
"ในลิ้นชักอะ ชุดนอนอยู่ในตู้ เอาชุดสีชมพูนะกูชอบ" นี่แฟนผมใช่มั้ยครับ ข้อดีของการจับเพื่อนทำแฟนก็ดีแบบนี้ล่ะครับ คำว่าอายไม่เคยมี
"โซล "
"หืม ทำไม " หาอะไรไม่เจออีกล่ะ ผมลุกจากที่นอนแล้วเดินเข้ามาในห้องแต่งตัว
"ไหนอะกางเกงในไม่เห็นมีเลย "
"ผิดอัน ลิ้นชักนู้น " ผมพยักหน้าไปทางตู้หลังใหม่ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วผมเพิ่งให้ช่างเข้ามาติดตั้ง
"ของใครอะ ปกติมันเคยอยู่อันนี้ไม่ใช่หรอ "
"ของแพม ไปเปิดดูดิ "
"เฮ้ย เว่อไปป่าวซื้อใหม่ทำไม "
"ก็อยากซื้อให้ ต่อไปนี้เลิกห้ามกูซื้อของให้มึงได้แล้ว เป็แฟนกู กูอยากซื้ออะไรให้ก็ต้องเอา ห้ามปฏิเสธ "
" บังคับว่ะ "
"แต่งตัวได้แล้ว อ่อยอยู่นั่นแหละ " แต่ถ้าจะให้เลิกแกล้งบอกเลยว่าคงยากครับ เพราะแกล้งใครก็ไม่สนุกเท่าแกล้งแพม แล้วมันก็ไม่เคยโกรธผมด้วย
"ก็ออกไปดิ "
"เร็วๆ นะ อยากนอนกอดแล้ว " ผมอาบน้ำรอแล้วเรียบร้อยเพราะห้องน้ำไม่ได้มีห้องเดียว นอนรอความอบอุ่นจากแฟน วันนี้ผมคงนอนหลับสนิทในห้องของตัวเองสักที ไม่มีแพมบอกเลยว่านอนหลับไม่เคยเต็มตื่น
"ที่ขอกูเป็แฟนเพราะแบบนี้สินะ "
"กูจริงจัง อยากกอดไปจนแก่ อยู่ให้กอดได้ปะล่ะ "
" ไอ้บ้า "
"หึ " แค่นี้ก็อายแล้วแพมเอ้ย มึงยังต้องเจอกูอีกเยอะ อดใจไม่ไหวปล้ำกูได้นะครับ กูยอม
-------------------------
557
