ชีวิตของคนเราก็เหมือนตัวละครในบทละครเรื่องหนึ่งที่ถูกสร้างและขีดเขียนขึ้นมา บางคนบอกว่าเรายังคงต้องดำเนินชีวิตไปตามเส้นชะตาที่ขีดเอาไว้ แต่จะรู้ไหมว่าฉันเป็นอีกคนที่อยากจะฝืนโชคชะตาที่จะนำพาชีวิตของฉัน ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าตัวเราและสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนเกิดจากการกระทำของเราทั้งนั้น ในชีวิตนี้การได้พบกับความสุขและความเงียบสงบสำหรับฉันมันมากเกินพอที่จะขออะไรอย่างอื่นแล้ว จนได้มาพบกับใครคนหนึ่งคนที่เปลี่ยนความคิดของฉันไป คนที่ทำให้ฉันได้มองย้อนกลับไปดูตัวเอง คนที่ทำให้ชีวิตของฉันมีความสุขและยิ้มได้เสมอแม้ว่าตอนนั้นฉันกำลังร้องไห้อยู่ก็ตาม แล้วตอนนี้ล่ะใครคนนั้นเขาอยู่ที่ไหน