"่นี้คุณแอลกับคุณหนู เธอดูกันเเล้วค่ะบางทีก็พากันไปไหนมาไหนด้วยกันก็มีค่ะ "
"ดีแล้วหล่ะ คุณพ่อคุณแม่ ได้สบาย คิดว่าเ้าตัวเเสบจะทำเอามีคุณอยู่ไม่ได้แล้วซะอีกนะ "
"อบเชยก็ดีใจค่ะ คุณหนูมีคุณเธอเป็เด็กน่ารัก อบเชยก็รักเหมือนน้องชายคนหนึ่ง อยากให้เธอมีความสุขค่ะ "
"ได้ยินแบบนี้ก็สบายใจแล้วหล่ะ จ๊ะ มีอะไรก็โทรมาเรื่อยๆนะ ขอบใจนะอบเชย "
" รับทราบค่ะ คุณเอมิ บายๆ ค่ะ "
ขณะที่อบเชยกำลัง ทำความสะอาดห้องให้กับมีคุณ
"คุณหนูทำเองหมดแบบนี้แล้วอบเชยจะมี งานทำมั้ยคะ ฮ่ะๆๆ" "ผมไม่อยากใช้ใครนี่ครับ ตอนอยู่กับพ่อผมก็ทำเองหมดทุกอย่าง"
" คุณหนูของอบเชยน่ารักที่สุดเลยค่ะ "
" ชมผมหล่อมั้งสิครับ เอาแต่ชมผมน่ารักตลอดเลย นะครับฮ่ะๆ"
" คุณหนูของอบเชยหล่อมากๆเลยหล่ะคร้า " " 555 ครับ "
“ ว่าแต่คุณหนูค่ะ พักนี้คุณแอลดูใจดีกับคุณหนูมากขึ้นนะคะ อบเชยดีใจมากๆ เลยค่ะ”
“ผมก็ดีใจที่เขายอมรับในตัวผมครับ” มีคุณพูดอย่างยิ้มแย้ม
“ ฮ่ะๆ คร้า ”
“ ว่าแต่ว่า เดี๋ยวนี้ผมไม่ค่อยได้เจอหน้าสายลมเลยหล่ะครับ ไม่ได้คุยเล่นกันเลย ได้แต่ทักทายแค่นั้น แต่น้องดูผอมลง เขาไม่สบายหรือเปล่าครับผมเป็ห่วงน้องครับ”
“เขาไปหาหมอมาเป็โรคกระเพาะค่ะ เขาไม่กินข้าวจนอบเชยต้องบังคับให้กิน แต่ก็ดูเหมือนซึมๆ ไปนะคะ หลังจากทำงานบ้านเสร็จ ก็เอาแต่นอนคลุกอยู่ในห้อง หรือไม่ก็ออกไปหาเพื่อนเขาหล่ะค่ะ ”
“ อบเชยคิดว่าน่าจะไม่ได้มีเื่อะไรร้ายเเรงหรอกค่ะ แค่เขาป่วยแล้วซึมๆ ไป ปกติเขามีอะไรจะบอกอบเชยทุกเื่เขาไม่เคยโกหกอบเชยค่ะ ”
“แต่เมื่อวานน้องสกายเพื่อนเขาก็มาหากันนะคะ” “ แล้วก็พากันออกไปข้างนอกแหละค่ะ น้องสกายแกเป็เด็กดีค่ะวางใจได้ ”
“ว่างๆ จะชวนสายลมไปเที่ยวเล่นอีกสักครั้งครับ ”
“ อ้อ ได้สิคะ เดี๋ยวอบเชยจะบอกให้นะคะ”
“ ครับ” ทันใดนั้นเองมีคุณเหลือบไปเห็นซองถุงยางที่โผล่ออกมาใต้เตียงขณะที่คุยกับอบเชยมีคุณภาวนาในใจอย่าให้อบเชยเห็นเลย
" คุณหนูเป็อะไรเหรือเปล่าคะ "
" ปะ เปล่าครับ " มีคุณเดินไปตรงที่เตียงที่ถุงยางหล่นและเหยียบมันไว้ตอนที่อบเชยเผลอ
" 555 คร้างั้นอบเชยไปแล้วนะคะ "
'' ครับ"
มีคุณถอนหายใจอย่างโล่งอก
เกือบไปแล้วหล่ะเรา
เป็อีกวันหนึ่งที่แอลและมีคุณหายไปบนห้องกันทั้งวัน จนคนในบ้านต่างกันพูดกันว่าทั้งสองคนญาติดีกันแล้ว จากที่คร้้งแรกดูเหมือนแอลจะไม่เปิดใจรับมีคุณเข้ามาอยู่ในบ้าน
“ คุณแอลเธอจะเปิดใจรับคุณหนูมีคุณแล้วนะ”
“ ใช้ ป้าวันนี้คุณแอลก็เรียกคุณหนูให้เอาอาหารไปให้ที่ห้องทำงานเธอแต่เช้า ตอนนี้บ่ายแล้ว ยังไม่ลงมาเลย ”
“ ชั้นก็ดีใจนะ ชะเอม ถ้าคุณท่านไปต่างประเทศทั้งสองคนได้อยู่ร่วมกันได้ดี พวกเราก็จะอยู่กันอย่างสงบสุข ”
“ ใช้ ป้า คุณหนูมีคุณเธอก็น่ารักมากนะป้าไม่ว่าจะนิสัยและหน้าตา เธอดูน่าปกป้องมากกว่าจะไปปกป้องใครนะป้า นี่ถ้าหนูเป็ผู้ชายหนูก็ชอบนะ”
“ เอ็งนี่ เดี๋ยวเถอะ ถ้าคุณหนูได้ยินจะไม่ดีนะ”
“ ก็ตอนนี้ไม่ได้ยินนี่ป้า 5555 ”
“ แหมป้า น่ารักแบบนั้นใครจะไปเกลียดลง คุณแอลเธอเกลียดได้ไม่นานหรอกจ่ะ ”
“ เดี๋ยวเถอะ ๆ ทำอาหารของแกไปเลยนะนังชะเอม ”
“ลั้นลาๆๆ” ชะเอมยียวน
ภายในห้องทำงานที่มีคนสองคนกำลังเหงื่อท่วมกายเพราะกิจกรรมอันเร่าร้อน แอลเสพติดเซ็กซ์กับมีคุณมาก เขาสามารถมีอะไรกับร่างบางได้ตลอดจนมีคุณต้องขอร้องให้พออยู่บ่อยๆ
“ เสียงหอบหายใจเเรงของแอลและเสียงครางอื้ออึงยามที่แอลกำลังส่งกายเข้าออกอย่างหนักหน่วง และรอบนี้กำลังจะจบลง ”
“ อื้ออ คุณแอล ผมเหนื่อยแล้วนะครับ” ร่างบางพูดอย่างงอนๆ
“ คุณไม่เหนื่อยบ้างเลยเหรอครับ ั้แ่เช้าเเล้วนะครับ ”
“ ก็เธอน่า.. ขนาดนี้จะให้ชั้นเบื่อได้ยังไงหล่ะ ”
“อ่าา อีกนิดนะ ” แอลพูดเสียงแหบพร่า
" อื้อ อ่ะ อ่ะ " มีคุณครางไม่เป็ภาษา
แอลเร่งจังหวะเร็วเเรงก่อนจะปลดปล่อยข้างในตัวคนตัวเล็กจนน้ำขาวขุ่นไหลออกมาตามซอกขา
รางบางเหนื่อยอ่อนตอนที่แอลเสร็จ รางบางขาอ่อนแทบจะทรงกายไว้ไม่ไหว อยู่บนโต๊ะทำงงานของแอล แอลเชยคางเล็กมีคุณขึ้นมาหอมและพรมจูบไปที่หน้า
“ ชั้น จะอุ้มเธอไปล้างตัวให้นะ ”
แอลอุ้มมีคุณที่กำลังหอบหายใจเพราะความเหนื่อยเข้าไปล้างตัวในห้องน้ำ
“ เดี๋ยวครับ คุณจะไม่ทำต่อแล้วใช้มั้ย ผมไม่ไหวแล้วนะครับ ” มีคุณพูดเสียงอ่อนและทำตาแป๋ว
“ ฮ่ะๆๆ ไม่แล้วหล่ะ เดี๋ยวเธอจะป่วยซะก่อน”
มีคุณหน้าแดงเพราะเขินที่แอลหัวเราะและมองเขาด้วยสายตาเ้าชู้แบบนั้น
“ คุณแอลครับไหนบอกจะไม่ทำไง” มีคุณแอลมองค้อนแต่ก็แฝงรอยยิ้มอยุูในนั้น
“นิดเดียวเองหน่า”
“ ชิ! ” ท่าทางงอนๆ น่ารักแบบนั้นมันยิ่งทำให้ แอลเอ็นดูและเริ่มหลงใหลในตัวเขามากขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
“ชั้นจะนั่งทำงานต่อนะ เธอก็นอนพักอยู่ตรงโซฟานั้นนะ อย่าเพิ่งไปไหน ”
“ ครับ”
หลังจากแอลพูดเพียงครู่มีคุณก็หลับลงทันทีเพราะความเหนื่อยที่ต้องแอลรังแกมาั้แ่เช้า
แอลนั่งทำงานอยู่บนโต๊ะ จนเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงจนเสร็จ
เขามองที่โซฟาตัวใหญ่ เห็นร่างบางนอนอยู่ เขายังคิดสับสนกับตัวเองอยู่ไม่น้อย
“ชั้นแค่คงกำลังหลงของใหม่อยู่ใช้มั้ย ”
เขาลุกออกจากโต๊ะทำงานมายังโซฟาที่มีคุณนอนอยู่มือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วใบหน้าใส โดยที่มีคุณไม่รู้ตัว เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใคร นอกจากผู้หญิงคนเก่าที่เคยทำเขาเจ็บจนเข็ดกับความรัก
แต่จะให้ เขาเชื่อใจใครอีกคงทำไม่ได้แล้ว ทุกคนก็มาเพื่อหวังบางอย่างจากเขาทั้งนั้นเด็กคนนี้ก็คงไม่ต่างกัน
“ อืออ คุณแอล เสร็จแล้วเหรอครับ ”
“อืม”
“หิวมั้ยครับ เดี๋ยวผมไปทำอาหารให้ทาน”
“เอาซิ ชั้นชอบฝีมือเธอนะ ” มีคุณยิ้มน่ารัก ปลื้มใจที่แอลชอบอาหารที่เขาทำ
“ ครับ”
“ชั้นลงไปด้วยนะ ”
แอลนั่งมองทุกการกระทำของร่างบาง เขาคล่องเเคล่วในการทำอาหารมาก ความน่ารักและมีสเน่ห์ของมีคุณทำให้แอลละสายตาไปไม่ได้
ในขณะที่มีคุณกำลังยืนอยู่หน้าเค้าเตอร์
“ อุ้ย คุณแอล ” ร่างสูงเข้ามาโอบกอดเขาอยู่ด้านหลังและหอมแก้มคนตัวเล็กเบาๆ
“หอมจัง” เสียงทุ้มของร่างสูงพลางกระซิบเบาๆ แบบนั้น และยิ่งใบหน้าเขาที่คลอเคลียอยู่ใกล้ซอกคอขาวๆ ของมีคุณ
“ คุณชอบทานต้มจืดมั้ยครับ ” “ของที่เธอทำชั้นกินได้หมดแหละ”
มีคุณไม่ตอบอะไรเพียงแค่แอบอมยิ้มกับสิ่งที่แอลพูด
“ ผมชอบที่คุณพูดแบบนี้นะครับ ”
“ชั้นพูดจากใจนะ ” เขาพูดพลางเอาแก้มสากแนบกับหัวทุยของมีคุณ
“ ผมเขินนะครับ ” ร่างสูงหัวเราะอย่างเอ็นดูใส่เขา ในชีวิตเขาไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน
“คุณแอลไปรอผมที่โต๊ะนะครับ ใกล้เสร็จแล้ว เดี๋ยวผมเอาอาหารไปเสริฟให้”
ร่างสูงไปรอมีคุณที่โต๊ะอาหารเพียงชั่วครู่ ร่างบางก็มาพร้อมกับอาหารโปรดของเขา และอาหารที่มีคุณทำเพิ่มให้
“ไข่เจียวกรอบๆ เเกงเขียวหวาน และต้มจืดมาแล้วครับ ”
“อืม อร่อยนะ คุณพ่อคุณแม่ถึงได้ชอบเธอนัก”
มีคุณยิ้มรับที่แอลชื่นชมเขา ่นี้เขามีความสุขที่สุด เขาไม่คิดว่าแอลจะดีกับเขาขนาดนี้
ตอนนี้คุณก็คิดเหมือนที่ผมคิดเเล้วใช้ไหม ผมจะรอ รอให้คุณรักผมจริงๆ นะครับ
ถึงแม้ว่าคุณจะทิ้งผมไปตอนนี้ ผมก็คงรักใครไม่ได้อีกแล้ว
“ เธออยากไปเที่ยวมั้ย ”
“ เอ๊ะ ครับ ” “ ครับผมอยากไป ” “ ชอบครับแต่ผมยังไม่เคยไปทะเลเลย ”
“ งั้นเราไปทะเลกันนะ”
“ ผมดีใจที่สุดเลยครับ”
ในชีวิตเขาไม่เคยได้ไปเที่ยวที่ไหนไกลๆ จากบ้านเลยสักครั้งเขาดีใจมากๆ
คุณแอลยิ่งคุณทำดีกับผมมากเท่าไหร่ผมยิ่งรักคุณมากขึ้นเท่านั้น
นี่เรากำลังทำผิดอยู่หรือเปล่านะ คุณแอลก็ยังมีคุณมิ้นเป็แฟนอยู่นี่นา
“ แล้วคุณมิ้นหล่ะ ครับ”
“มิ้นไม่มีสิทธิ่มาบงการชีวิตชั้น ” แอลพูดด้วยน้ำเสียงขึงขัง
“ครับ”
“ แล้วผมจะเตรียมตัวนะครับ”
“ งั้นคืนนี้ไปเตรียมตัวที่ห้องชั้นนะ ”
แอลพูดพลางยิ้มอย่างเ้าเล่ห์
133
