
เช้าตรู่อากาศเย็นสบายทุกคนตื่นตาตื่นใจตื่นเต้นกับการรอคอยฤดูล่าสัตว์จะมีเพียงปีละครั้งซึ่งแต่ละคนต่างเตรียมตัวมาดีมาก
เพื่อการแข่งขันล่าสัตว์เพื่อรางวัลที่ฝ่าบาทประทานให้ซึ่งปีนี้ฝ่าบาททรงประทานตันธนู
ที่ยิงได้ไกลที่สุดในใต้หล้า และมอบ กระบี่ประจำพระองค์ให้เป็นรางวัลซึ่งทำให้แต่ละคนที่มางานล่าสัตว์ต่างตื่นเต้นเป็นที่สุด
หลังจากที่ทุกคนต่างมากันครบก็ออกจากวัง
ก่อนออกจากวังองค์หญิงทรงขอทหารฝีมือดีไว้ใจได้จากท่านแม่ทัพ สัก 20 คน
เฝ้าตำหนักฝ่าบาทและท้องพระโรงให้เขาคอยรับคำสั่งและช่วยเหลือท่านหญิงลู่อันหากมีอะไรเกิดขึ้นในวังในขณะที่ทุกคนออกจากวังกันหมด อวี่เออร์ เสียงเรียกของไทเฮา
เพคะเสด็จแม่ เจ้านอนไม่หลับหรือทำไมดูเจ้าเพลียๆ ไม่เพคะเสด็จแม่ลูกตื่นเต้นนิดหน่อยเพคะไม่เคยเห็นงานเช่นนี้มาก่อน เสด็จแม่ลูกอยากลงล่าสัตว์ด้วยได้ไหมเพคะ เจ้าขี่ม้ายิงธนูเป็นหรือ เจ้าค่ะ ลูกเคยฝึกมาบ้างฝีมือดีเยี่ยมไม่แพ้ชายชาตรีเดี๋ยวเสด็จแม่คอยดูนะเพคะ ทั้งสองพูดคุยหัวเราะอย่างสนุก เสียงเฮฮาจากรถม้า ทำให้ รถม้าข้างๆอย่างฮองเฮา ทรงพูดขึ้นมาว่า องค์หญิงจะลงแข่งล่าสัตว์ เกรงว่าองค์หญิงคงขายขี้หน้า ฮองเฮา ยังไม่เห็นฝีมือข้าเลย อย่าพึ่งมาพูดเช่นนี้สิ หากข้าชนะ ฮองเฮา จะมอบอะไรให้ข้าละ โอ๋ หากว่าเจ้าชนะข้าจะให้ องค์หญิงพูดแทรกขึ้นมา หากว่าข้าชนะข้าขอ ขออะไรดีนะ ฮองเฮาพูดขึ้นมาว่า รอเจ้าชนะค่อยมาขอข้าถ้าเจ้าแพ้ องค์หญิงพูดขึ้นแทรกหากข้าแพ้ ข้าจะไปเลี้ยงม้าในคอก 1 เดือน โอ๋ เจ้าพูดเองนะ ฮองเฮาพูดขึ้น นางกำนันที่มากับฮองเฮาก็หัวเราะขึ้น องค์หญิงอย่างนางนะหรือจะชนะชายชาตรี แค่เสด็จพี่ฮองเฮาฝีมือดี ยิงธนู อันดับ หนึ่งทุกปี
นางไม่มีทางชนะหรอก อวี่เออร์ เจ้าจะไปพนันกับฮองเฮาทำไมกัน พี่ชายนางชนะทุกปี เสด็จแม่ปีนี้ คอยดูลูก ลูกจะแย่งมาทุกอย่างเลย ทั้งสองแม่ลูกพูดคุยกันสักพักก็มาถึง สถานที่ล่าสัตว์ ซึ่งเป็นอุทยานและป่าต้องห้ามซึ่งเข้าได้เฉพาะฤดูล่าสัตว์และคนที่ได้รับอนุญาติเท่านั้นหลังจากที่ทุกคนมาถึงสถานที่ก็เข้าพักรอฝ่าบาทเปิดพิธี ซึ่งใช้เวลา 2 วันในการล่าสัตว์ ซึ่งวันแรก ล่าสัตว์ทั่วไป วันที่สอง ล่ากวาง หลังจากเปิดพิธีเสร็จก็มีการแสดงรางวัลในปีนี้ องค์หญิงอวี่หลิง
จึงพูดขึ้นมาว่า ฝ่าบาทเพคะ ปีนี้หม่อมฉันอยากเข้าร่วมด้วยเพคะ คำขอขอองค์หญิงทำให้ทุกคนที่ได้ยิน ต่างตกใจ ไม่คิดว่าสตรีอย่างนางจะแข่งขันด้วย เสนาหลี่จึงพูดขึ้นมาว่า องค์หญิง เกรงว่าแค่ธนูท่านคงยกไม่ไหวทุกคนหัวเราะขึ้น ท่านเสนา หรือว่าท่านจะพนันกับข้า ปีนี้ชัยชนะต้องเป็นข้า ฝ่าบาทอนุญาติด้วยเพคะ โอ๋ ถ้าเจ้าอยากลงก็ลง ระวังด้วยละ เพคะฝ่าบาท
หลังจากที่พิธีเสร็จทุกคนก็ต่างเตรียมตัว
ฝ่าบาทจึงให้แม่ทัพคอยจับตาดูองค์หญิงเพื่อความปลอดภัย แต่องค์หญิงเร่งม้าเข้าป่าไปทำให้แม่ทัพตามไม่ทัน วันแรกองค์หญิงล่าสัตว์ได้มากที่สุด วันแรกองค์หญิงชนะ ทำให้ฮองเฮา และพี่ชายของนางโกรธ จึงให้คนชุดดำจำนวน 10 คน ถ้าวันที่สององค์หญิงออกล่าสัตว์อีก ก็เอาชีวิตนาง
ซึ่งวันที่สอง องค์หญิงก็ได้เข้าป่าลึกเช่นเคย วันนี้องค์หญิงล่ากวางได้มาก ส่งกลับมาหมด แต่ด้วยความที่เห็นป่าสวยงามจึงขี่ม้าเล่น สักพักเห็นนกตัวหนึ่ง ถูกปล่อยมีสารที่จะส่งองค์หญิงจึงยิงดอกธนูใส่นกที่กำลังบินไปส่งสารให้ผู้รับ นกตัวนั้นที่ถูกดอกธนูยิงก็ร่วงลงมา องค์หญิงรีบควบม้าไปเก็บ ก็เห็น ในกระดาษเขียนขึ้นมาว่า สิบเจ็ด เดือน หก ซึ่งเดือนนี้ เดือน 4หลังจากที่เห็นกระดาษเสร็จก็ขี่ม้า จะกลับก็คิดต่างๆนาๆไม่ทันสังเกตก็มีคนเข้ามากำลังจะแทง
องค์หญิงจึงตกใจตกจากหลังม้า ในขณะนั้นมีชายชุดดำปิดหน้า ทั้งหมดมี10คน องค์หญิง หากท่านไม่เข้ามายุ่งเรื่องวันนี้คงไม่ใช่จุดจบของท่านหรอก อย่าหาว่าข้าน้อยใจร้ายเลย อีกคนพูดขึ้นมาว่า รีบเถอะ เดี๋ยวมีคนเข้ามาเห็น อีกคนแทงดาบลงมาองค์หญิงอวี่หลิงจึงตั้งสติได้ ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันไปมา ทำให้องค์หญิงได้รับบาดเจ็บที่แขนสักพักแม่ทัพก็ตามหา ก็ได้ยินเสียงน่อสู้จึงรีบควบม้าเข้ามา ทำให้ชายชุดดำหนีไปหมด แม่ทัพรีบพยุงองค์หญิง ถามองค์หญิงขึ้นมาว่า องค์หญิงท่านได้รับบาดเจ็บที่แขน ขี่ม้ากับกระหม่อมเถอะเพคะทั้งสองก็ขี่ม้าตัวเดียวกัน มายังที่พัก องค์หญิง ทรงเป็นอะไรเพคะเสียงของนางกำนันข้างกายองค์หญิงถามขึ้น ไทเฮา ฝ่าบาทรีบเข้ามาดู ฝ่าบาทจึงถามท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพจึงบอกว่า กระหม่อมขออภัยฝ่าบาทที่ไปช่วยองค์หญิงไม่ทันดีที่องค์หญิงมีวรยุทธอยู่บ้างจึงได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยยังดีที่กระหม่อมไปทันกลุ่มชายมีประมาณ 10 คนพอกระหม่อมไปถึงองค์หญิงได้รับบาดเจ็บแล้วเพคะฝ่าบาทชายชุดดำพอเห็นกระหม่อมก็หนีหมด ขออภัยฝ่าบาท หมอหลวง รีบมาดู องค์หญิงเร็ว อวี่เออร์ เป็นอย่างไรบ้างเจ็บมากไหม เสด็จแม่แผลนิดเดียวเองเพคะดีที่ท่านแม่ทัพมาพอดีลูกไม่เป็นอะไรมากเพคะ เจ้านะเจ้า องค์หญิง ท่านชนะการล่าสัตว์ ครั้งนี้เพคะ นางกำนันพูดขึ้น เจ้านะเจ้าองค์หญิงทรงบาดเจ็บเจ้ายังจะดีใจอะไรอีก เสียงตำหนิจากไทเฮา เจ้าต่อไปดูแลองค์หญิงดีดีละ องค์หญิง เกิดเรื่องแบบนี้แล้วก็นึกถึงลํอันทันทีไม่รู้ว่า ทางนั้นเป็นอย่างไรบ้าง ฝ่าบาทจึงมอบรางวัล ธนูและดาบประจำกายให้องค์หญิง องค์หญิงจึงพูดขึ้นมาว่า ฮองเฮา รางวัลของข้าไว้วันหลังค่อยไปขอ หลังจากงานเสร็จสิ้นทุกคนก็กลับวัง
ในขณะที่กำลังจะเข้าวังมีทหารรอทูลฝ่าบาท
จับชายชุดดำมาได้คนหนึ่งส่วนสี่คนฆ่าตัวตายซึ่งคนที่จับได้กำลังจะกัดลิ้นตัวเองลู่อันได้ช่วยไว้ทันและได้ถวายแผนที่เมืองหลวงให้ฝ่าบาท ซึ่งทำให้ทุกคนต่างตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น ฮองเฮาเสนาหลี่ร้อนรนร้อนใจที่ชายชุดดำถูกจับได้นีบสั่งคนให้ปะปนเข้าคุกหลวงเพื่อฆ่าปิดปากทันที ซึ่งทหารและลู่อันจึงเล่าให้ฝ่าบาทฟัง ฝ่าบาทหันมาตำหนิองค์หญิง เรื่องใหญ่ขณะนี้ทำไมเจ้าไม่มาบอกข้าก่อน เสด็จพี่ น้องไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามเพคะ ขออภัยที่น้องไม่ได้บอกฝ่าบาท
ช่างเถอะถือว่าเจ้าบาดเจ็บอยู่ องค์หญิงทรงเป็นอะไรเพคะ ลู่อันถามขึ้น
ไปถึงห้องข้าค่อยบอกเจ้า ทุกคนกลับถึงวังก็แยกย้ายกันกลับ องค์หญิงเพคะ ชายชุดดำ3คนฆ่าตัวตายระหว่างถูกจับ ส่วนคนที่จับได้หม่อมฉันช่วยไว้ทันเพคะ ลู่อัน เพคะองค์หญิง ข้ามาคิดดูแล้ว เจ้าหาไปเรียกท่านแม่ทัพเข้ามาหน่อย เพคะ สักพักท่านแม่ทัพก็เข้ามา องค์หญิง จึงพูดแผนขึ้นมา
ท่านแม่ทัพ ข้าขอล่วงเกิน งานของท่านข้าไม่ไว้วางใจ เจ้าช่วยเปลี่ยนตัวคนชุดดำกับทหารมีฝีมือได้ไหม เผื่อมีคนลอบฆ่าระหว่างท่านส่งชายชุดดำไปในคุก องค์หญิงเรื่องนี้ขอไปทูลฝ่าบาทก่อน ก่อนท่านแม่ทัพจะออกองค์หญิงยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งที่ได้จากงานล่าสัตว์ให้ แล้วพูดขึ้นมาว่า ข้าฝากให้ฝ่าบาทด้วย ข้าได้มาจากงานล่าสัตว์ หลังจากท่านแม่ทัพ องค์หญิงก็นอนพักรักษาแผล