“ข้าเจ็บ เจ็บเหลือเกิน...” น้ำเสียงแหบแห้งที่ดูคล้ายว่าจะหมดลมหายใจลงได้ทุกเมื่อดังขึ้น
เฮือก!
ซูเหยาสะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึก
ฝันแบบนั้นอีกแล้ว?
ภาพในฝันนั้นช่างน่าอเนจอนาถ เธอเห็นหญิงสาวคนหนึ่งตกลงไปในแม่น้ำ หล่อนพยายามตะเกียกตะกายเพื่อเอาชีวิตรอด แต่น่าเศร้าที่ร่างกายของเธอไม่เป็ใจเพราะ้าศีรษะเต็มไปด้วยสีแดงฉาน คล้ายได้รับาเ็อย่างหนักจนไม่อยากจะคิดว่าอีกฝ่ายจะมีชีวิตอยู่ได้สักกี่ลมหายใจ
เธอฝันถึงเหตุการณ์เกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ติดต่อกันมาหลายเดือนแล้วและทุกครั้งก็จะจำมันได้อย่างแม่นยำ บางครั้งบางคราวเมื่อซูเหยาหลับและได้เข้าสู่สภาวะลูซิดดรีม[1] โดยบังเอิญ ก็มักจะเห็นสตรีโบราณที่ดูสะโอดสะองแม้จะอายุเพียง 14 ปี หล่อนมีนามว่าซูเหยา ด้วยชื่อที่เหมือนกันและการฝันถึงสิ่งนี้บ่อยๆ ก็ไม่แปลกที่เธอจะให้ความสนใจกับอีกฝ่าย
การเข้าสู่สภาวะลูซิดดรีมหรือความฝันที่รู้ตัวเองว่าฝันอยู่นั้น แรกๆ ที่ทำได้มันก็สนุกดีอยู่หรอกเพราะคล้ายกับว่าเธอได้รับรู้และัับรรยากาศและธรรมชาติในฝันนั้นจริงๆ แต่การลูซิดดรีมของซูเหยานั้นค่อนข้างน่าประหลาด เพราะมันไม่เหมือนกับสิ่งที่เคยค้นคว้ามาเลย ในฝันเธอไม่สามารถทำอะไรดั่งใจนึกได้ เช่นการเหาะเหินเดินอากาศหรือไปเจอคนที่ชอบ แต่เพราะรู้สึกราวกับตัวเธออยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ จึงค่อนข้างแน่ใจว่านี่คือสภาวะลูซิดดรีม และสิ่งสำคัญก็คือซูเหยารู้สึกเหมือนว่าผู้ที่กำลังจะจมน้ำและพยายามมีชีวิตรอดจนถึงเฮือกสุดท้ายนั้นคือตนเอง
“ฝันแบบนี้อีกแล้ว มันชักจะน่ารำคาญเกินไปทุกวัน ลูซิดดรีมอะไรนี่ไม่เห็นจะควบคุมได้ตรงไหนเลย” ซูเหยาบ่นอุบอย่างไม่พอใจ
เธอหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางไว้ใต้หมอนออกมาเพื่อดูเวลา เมื่อเห็นว่าตอนนี้เพิ่งเลยเที่ยงคืนมานิดหน่อย ความฝันเมื่อครู่นี้ทำเอาเธอหมดอารมณ์จะนอนต่อ ความรู้สึกของการเอาชีวิตรอดและสำลักน้ำนั้นไม่ใช่เื่ตลกเลย เพราะเหตุนี้ซูเหยาจึงเปิดแอปพลิเคชันขายสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเพื่อดูความคึกคัก ในแอปพลิเคชันนี้นอกจากภาพถ่ายสินค้าและคลิปวิดีโอแล้ว ยังมีร้านค้าออนไลน์หลายร้านที่ทำการถ่ายทอดสดเพื่อขายสินค้า ซึ่งนี่ถือเป็หนึ่งในการขายยอดนิยมในปัจจุบันนี้
ข้อดีของการถ่ายทอดสดขายสินค้าคือการลดความเสี่ยงในการได้รับสินค้าไม่ตรงปก เพราะผู้บริโภคสามารถให้คนขายโชว์สินค้านั้นๆ ให้ดูได้ นอกจากนั้นทั้งทางผู้ซื้อและผู้ขายยังสามารถมีปฏิสัมพันธ์กันได้มากกว่าการค้าขายออนไลน์แบบเดิมๆ
“วันนี้ร้านยวี่จี้ขายทุกอย่างไม่ไลฟ์แฮะ อืมถ้าอย่างนั้นดูร้านไหนดีล่ะนี่ ของร้านยวี่จี้ดีที่สุดแล้วด้วย น่าเสียดายจัง” ไฉไลพูดอย่างเบื่อหน่ายโดยที่มือก็ยังคงไถหน้าแอปพลิเคชันไม่หยุด
แต่แล้วจู่ๆ โทรศัพท์มือถือของซูเหยาก็หน้าจอดำและค้างไป จึงต้องกดปิดเปิดเครื่องใหม่พร้อมกับบ่นด้วยความไม่พอใจ นี่เป็สมาร์ตโฟนรุ่นล่าสุดและแพงที่สุดเลยนะ! เธอเพิ่งจะซื้อมาได้ไม่กี่วันนี้เอง มันไม่ควรจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้เลย
“ฮึ่ม ต้องคอมเพลนหน่อยแล้ว ไม่รู้เป็ที่แอพหรือเป็ที่โทรศัพท์!”
หลังจากที่เปิดเครื่องอีกครั้งซูเหยาก็ทำเหมือนเดิมคือเปิดเข้าแอปพลิเคชันขายสินค้าแล้วหาดูไลฟ์เพื่อช็อปปิ้งแก้เบื่อ และแล้วคราวนี้เธอก็เจอร้านสะดุดตาอยู่ร้านหนึ่งเพราะคนไลฟ์แต่งตัวแปลกๆ ทั้งร้านนี้มียอดผู้เข้าชมเพียงแค่คนเดียว ซึ่งซูเหยาเดาได้ไม่ยากเลยว่านั่นน่าจะเป็ตัวเธอ
คนถ่ายทอดสดแปลกๆ คนนั้นดูเหมือนไม่ได้สนใจยอดผู้ชมฝั่งนี้เลย เขาสนทนาโต้ตอบกับโทรศัพท์ที่เปิดถ่ายทอดสดอีกหน้าจอฝั่งหนึ่ง ซึ่งนี่ก็เป็เื่ปกติที่เวลาผู้ขายทำการไลฟ์ขายสินค้า จะไม่ไลฟ์แค่เพียงแอปพลิเคชันเดียว และการไลฟ์ขายหลายๆ แอปพลิเคชันก็จำต้องมีโทรศัพท์หลายๆ เครื่อง หรือก็ต้องถ่ายทอดสดผ่านกล้องแล้วใช้จอขนาดใหญ่เทียบเท่าโทรทัศน์จากนั้นก็ใช้แอปพลิเคชันแบ่งหน้าจอออกเป็แต่ละช่องทางที่้าจะไลฟ์ เพื่อที่ว่าจะได้มองไปที่จุดจุดเดียวและเห็นความคิดเห็นได้ในทุกๆ ช่องทาง
“ฝั่งนั้นดูคึกคักแฮะ” ซูเหยาพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉาหน่อยๆ เพราะหนึ่งในสิ่งที่ทำให้เสพติดการช็อปปิ้งสินค้าในไลฟ์ก็เพราะบางครั้งบางคราวต้องมีการแย่งชิงกันระหว่างผู้ซื้อด้วยกันนี่แหละคือความสนุกของการดูถ่ายทอดสด
“แพ็กเกจท่องเที่ยวเมืองโบราณ 2,500 ใครสนใจพิมพ์ ทท25 ได้เลย”
“หืม เมืองโบราณ เมืองโบราณที่ไหนล่ะ?” ซูเหยาเริ่มข้องใจจึงกดนิ้วลงบนแป้นพิมพ์ในมือถือเพื่อส่งคำถามไป แต่ไม่ว่าจะรออย่างไร คนขายก็ดูจะไม่เห็นและไม่มีวี่แววจะตอบกลับเลย เขาไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าจอในโทรศัพท์ฝั่งที่ไลฟ์ในแอพที่เธอใช้อยู่เลยด้วยซ้ำ จนกระทั่งเปลี่ยนสินค้าใหม่แล้ว ซูเหยาก็ยังไม่ได้รับคำอธิบายแพ็กเกจท่องเที่ยวเมืองโบราณนั้นเลย
และตอนนี้ในไลฟ์ของร้านได้ขึ้นรายการสินค้าใหม่อีกครั้งพร้อมกับรหัสสินค้าและราคาจนเต็มหน้าจอ ซึ่งของพวกนั้นดูราวกับของหลอกเด็กเพราะมันมีทั้งชุดนักบินอวกาศ สัตว์เลี้ยงที่มีลักษณะแปลกๆ มีแม้กระทั่งจรวดและยานอวกาศ!
“เอาล่ะเพื่อนรัก ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอยกล่องสุ่มราคา 88 หยวน เป็ของกินของใช้ ใครสนใจพิมพ์สุ่ม888 ได้เลยเพื่อน! ทุกกล่องมีลุ้นของรางวัลพิเศษ อ๊ะๆ รางวัลที่หนึ่งมีรางวัลเดียวนะจ๊ะ เป็ตั๋วย้ายถิ่นฐานไปอยู่เมืองโบราณกลับบ้านเรารักรออยู่วู้วฮู้ว แต่ครั้งนี้พิเศษตรงที่ว่าเมืองนี้ไม่เคยมีใครไปมาก่อน ไม่เคยเปิดขายและไม่ใช่เมืองโบราณในแพ็กเกจท่องเที่ยวด้วย เพราะมันเป็ยุคโบราณของโบราณ โบร้าณโบราณ เพื่อนรักคนไหนที่อยากััประสบการณ์ใหม่และเริ่มต้นชีวิตใหม่ก็เอฟกันเข้ามาเยอะๆ เลยเพื่อน” เสียงคนขายดังออกมาจากมือถือของซูเหยา
เมื่อหญิงสาวได้ยินดังนั้นก็อดที่จะคันไม้คันมือไม่ได้
“โอ๊ย เทคนิคการขายใหม่เหรอ แต่เอาเถอะลองดูหน่อยก็ได้ อย่างน้อยก็ได้ของกินของใช้แหละนะ”
ซูเหยาไม่รอช้าพิมพ์สุ่ม888 ลงใต้ล่างไลฟ์และทำการจ่ายเงินอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้ความง่วงได้กลับมาเยือนอีกครั้งจนหนังตาเริ่มจะปิด เมื่อชำระค่าสินค้าเสร็จไม่ได้ให้ความสนใจกับเื่ที่เกิดขึ้นอีกต่อไป...
ณ บริษัท Heaven888 CO.,LTD
“อะไรนะ ระบบถ่ายทอดสดที่เราทดลองเปิดเซิร์ฟเวอร์เพิ่มมีมนุษย์จากดาวโลกโผล่มาซื้อกล่องสุ่มอย่างนั้นเรอะ! ข้าบอกพวกเ้าตั้งกี่ครั้งแล้วว่าให้ค้าขายแค่กับดาวT เท่านั้น นี่ใครมือบอนไปเปิดเชื่อมต่อโครงข่ายกับดาวโลกกัน!!!” เสียงจักรพรรดิหยกดังขึ้น
เหล่าผู้จัดการและฝ่ายขายนั่งหน้าซีดตัวสั่น พวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าใครเป็คนทำ จะหามือใครมาดมก็ยาก ทุกวันนี้ประชากรของ์ไม่อาจเทียบเท่ามนุษย์และใต้พื้นพิภพอย่างนรก ยิ่งตอนนี้ทาง์แต่ละเขตได้มีการจับมือลงนามทำการค้าขายร่วมกันเพื่อแก้ปัญหาความสุขบน์และแก้ปัญหาด้านการอุปโภคและบริโภค ์เขต 888 อย่างพวกเขาจึงยุ่งมากเป็พิเศษ เนื่องด้วยว่าเหล่าเทพทั้งหลายของเขตนี้มีน้อยนิดเสียเหลือเกิน แต่ละคนจึงยุ่งจนหัวหมุน
“ตี้กวนเ้าว่าควรทำอย่างไร?”
เทพเ้าตี้กวนผู้เป็หัวหน้าฝ่ายขายถึงกับกลืนน้ำลายดังเอื้อก แผ่นหลังเขาของเต็มไปด้วยเหงื่อ
“เอ่อ ไม่ว่าจะทำสิ่งใดย่อมมีโอกาสเกิดความผิดพลาดได้เสมอ แน่นอนว่าการผิดพลาดหาใช่เื่ที่ดี สิ่งที่เราทำได้คือควบคุมให้เกิดความผิดพลาดให้น้อยที่สุด อย่างไรก็ดีครานี้ความผิดพลาดได้เกิดขึ้นแล้ว เมื่อเทียบกับจำนวนประชากรดาวโลกที่มีแปดพันล้านคน ปลาที่หลุดรอดจากตาข่ายนี้มีเพียงคนเดียว ไม่อาจคิดเป็หนึ่งส่วนได้เลยด้วยซ้ำ ข้าจึงคิดว่ามันไม่ใช่ปัญหารุนแรงแต่อย่างใด แต่ก็ไม่อาจเพิกเฉยได้”
“ไม่รุนแรงอย่างนั้นรึ!? มนุษย์โลกที่อ่อนแอนั่นได้รับกล่องสุ่มรางวัลที่หนึ่ง รางวัลที่หนึ่งเชียวนะ!”
เทพเ้าตี้กวนหันไปสบตากับเทพเ้าองค์อื่นเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ใครไหนเล่าจะกล้าเปิดปาก เทพเ้าองค์อื่นบางคนจึงแสร้งเฉไฉหลบสายตา บางส่วนก็ส่งสายตาเห็นใจมาให้เขาราวกับว่าเขานั้นคือผู้เสียสละในคราวนี้
เง็กเซียนลงมาเองเชียวนะ ใครจะกล้า...
“สินค้ายังไม่ได้ถูกส่ง และลูกค้าก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองได้ของชนิดไหนในกล่องสุ่ม เช่นนั้นข้าว่าเราก็แค่เปลี่ยนผู้โชคดี...”
“ไม่ได้!! ทำเช่นนั้นก็เหมือนการคดโกง ยิ่งเดี๋ยวนี้การทำธุรกิจค้าขายกล่องสุ่มก็สุ่มเสี่ยงผิดกฎ์จะเข้าข่ายพนันอยู่แล้ว หากเราไม่ซื่อสัตย์...ผลลัพธ์เ้าคงจะรู้นะว่าเป็เช่นไร” องค์จักรพรรดิหยกจ้องเขม็งไปยังเทพเ้าตี้กวน ก่อนจะไล่สายตาไปยังเหล่าเทพเ้าที่นั่งร้อนๆ หนาวๆ อยู่ในห้องประชุมทีละคน จากนั้นเขาจึงเอ่ยต่อ
“อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเื่มันเกิดขึ้นแล้วและมนุษย์ตัวจ้อยนั่นก็ได้รับรางวัลที่หนึ่ง หนำซ้ำยังกดซื้อสินค้าโดยสมัครใจ เช่นนั้นก็ปล่อยให้นางได้รับรางวัลไป พวกเราไม่ได้บังคับซื้อขายเสียหน่อย และกล่องสุ่มนี่ก็ไม่ใช่สินค้าธรรมดาที่ไม่พอใจแล้วจะคืนของได้ เอาเป็ว่าหาคนไปคอยสอดส่องดูแลมนุษย์ผู้นั้นหน่อยก็แล้วกัน อย่าให้ลำบากมากนัก แต่เดิมถ้าเป็เทพไปจุติคงจะได้สั่งสมบุญบารมีและเอาตัวรอดได้ง่าย พวกเ้าก็ลองคิดดูเอาก็แล้วกัน ว่าจะอำนวยความสะดวกให้มนุษย์ผู้นั้นได้อย่างไร แต่ก็อย่าได้ริอ่านไปแทรกแซงแบบตรงไปตรงมา มิเช่นนั้นจะผิดกฎ์ ขอเพียงไม่ทำประเจิดประเจ้อ ข้าก็จะยอมปิดตาข้างหนึ่ง ถือเสียว่าไม่รู้ไม่เห็นสิ่งที่พวกเ้ากระทำ”
พูดจบเง็กเซียนฮ่องเต้ก็ทำการปิดประชุม แล้วไล่ให้เหล่าเทพชั้นกลางและล่างที่ต้องรับผิดชอบไปปรึกษาหารือกันเอา
[1] ลูซิดดรีม (lucid dream) มีนิยามว่า ความฝันที่ผู้ฝันรู้ตัวว่าฝันอยู่ เป็ศัพท์ที่เกิดขึ้นจากนายแพทย์ชาวดัตช์ชื่อFrederik Van Eedenซึ่งเป็ผู้ศึกษาความฝันประเภทนี้เป็คนแรก ส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นใน่ที่ร่างกายตกอยู่ในสภาวะหลับลึกมากที่สุด เราสามารถ ควบคุมออกแบบหรือกำหนดเื่ราวในความฝันได้ดั่งใจนึก ไม่ว่าจะเป็การพบเจอคนที่อยากเจอ หรือท่องเที่ยวและทำอะไรที่ไม่เคยทำ แม้กระทั่งการบินเสมือนนกก็ยังสามารถเป็ไปได้เมื่ออยู่สภาวะนี้ และที่สำคัญเราสามารถฝึก Lucid dream ได้