แนะนำเรื่อง
     สวัสดีค่ะฉันชื่อเอมอายุ 25 ปี เป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดา ๆ คนหนึ่ง ทำงานจันทร์ถึงเสาร์ และวันนี้ก็เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ของฉัน แทนที่ฉันจะรู้สึกสบายใจที่ไม่ต้องปวดหัวกันเรื่องงานเรื่องคนทำเอาฉันหัวหมุนไม่เว้นวัน แต่ฉันกลับรู้สึกร้อนรุ่มใจยังก็บอกไม่ถูก รู้เพียงว่าฉันไม่สบายใจเอาเสียเลย
     ขณะที่ฉันกำลังจะข้ามถนนไปฝั่งตรงข้ามอยู่ ๆ ก็มีรถเสียหลักพุ่งมาชนเข้าที่ร่างของฉันลอยละลิ้วขึ้นเหนือพื้นก่อนจะตกกระแทกหน้ากระโปรงรถเจ้ากรรมคันนั้น และภาพสุดท้ายที่ฉันเห็นคือใบของหน้าคนที่ขับรถมาชนฉันผ่านกระจกหน้ารถ เขามีสีหน้าช็อคไม่น้อยแต่ก็เป็นแค่เพียงชั่วครู่ก่อนที่จะกลับมาทำหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก แต่คือเขาหล่อมากกกกกกกและคุ้นมากฉันคิด ก่อนที่จะหมดสติไปไม่รับรู้อะไรอีกเลย
     "ท่านพี่ท่านพื้นแล้ว" พูดจบลู่เสียนน้อยก็วิ่งออกไปจากห้อง

     "เดี๋ยวที่นี่ที่ไหน ทำไมโรงพยาบาลเป็นแบบนี้หรือข้ากำลังฝัน อย่าบอกนะว่าข้าตายแล้วววว" ฉันพึมพำกับตัวเองหลังจากที่เด็กน้อยคนนั้นวิ่งออกไป ทำไมเสียงที่ฉันพูดออกไปมันดูแปลก ๆ 

 ฝากเอ็นดูยัยคุณเอ็มด้วยนะคะ ^^ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ฝากติดตามด้วยน๊าาาา