" จนถึงวันนี้ก็นึกเสียดายอยู่เหมือนกันนะ.....แต่ก็ช่างเถอะเื่มันผ่านไปแล้ว " เขาทบทวนเวลาที่ผ่านมา
" ตอนนี้เอาเวลาปัจจุบันดีกว่า.....คริคริ " เขายิ้มเยาะโดยไม่รู้ตัวในขณะที่มองไข่อยู่ในกระเป๋า
" เอาออกมาสิ ข้าอยากกินแล้ว ซู๊ด!!! " เขาพูดพร้อมกับน้ำลายใหล
ทราบแล้วค่ะ
วิ้ง วิ้ง
เมื่อไข่ออกมาด้านนอกยังไม่ทันจะได้แตะััมันก็เริ่มส่องแสง
แวบ!!!!!!!
" อะไรกันล่ะเนี่ย แสบตาจัง! " กับดักของนายหญิงที่เอาไว้หลอกข้าหรอ
และไข่ที่หลังส่องแสงก็เริ่มแตกออก เผยให้เห็นสิ่งที่เกิดมา
เปรี๊ยะ!!!!!
บู บู
" ฟะ-ฟักออกมาแล้ว " เขาพูดพร้อมกับน้ำตาซึม ไม่ใช่ว่าดีใจหรอกนะแต่ข้ากำลังเสียใจอยู่ต่างหาก โถ่....อาหารจานไข่แสนอร่อยของข้า
สิ่งที่ฟักออกมาได้ลืมตาตื่น มันได้เห็นซิลเวอร์เป็ตนแรกจึงคิดว่าเขาเป็พ่อของมัน
ป้อ ป้อ ฮะๆๆ
" โถ่....เด็กน้อย " เขามองด้วยความเอ็นดู หรอ? ไม่ใช่หรอกเขาจะไปดีใจทำไมที่อาหารของเขาได้กลายมาเป็แบบนี้
" เข้าไป!....เข้าไปอยู่ในไข่ตามเดิมเดี๋ยวนี้ " เขาพยายามประกอบไข่ให้กลับมาเป็แบบเดิม
" เอามา!....เอาไข่แสนอร่อยของข้าคืนมา เอามา!!!!! " เขาร้องะโใส่เด็กด้วยความเสียใจ
ถ้าเป็แบบนี้ต่อไป เ้านี่ต้องเป็อาหารของนายหญิงสักวันแน่
" ว้าว! เ้าเนื้อนี่ฟักออกมาจากไข่หรอ......เ้าหมาเ้าทำได้ดีมาก " เธอลูบหัวแทนคำขอบคุณ
" จะแกงอะไรดีน้า ต้มซุปหรือย่าง รึว่าจะเอาไปผัดน้ำมันดี อย่างไหนก็อร่อยทั้งนั้นเลยเนาะ ว่าไหม? ซิลเวอร์ " เสียงหลอกหลอนมาในหัวของเขาเป็รอบที่สอง
" อ้าาาาก!!! มันต้องเป็แบบนั้นแน่ๆเลย.....แต่เอ๊ะ! แบบนี้ข้าก็ควรดีใจสิ อย่างน้อยข้าอาจจะได้ส่วนแบ่งบ้างก็ได้ ซู๊ด!!! "