เทพยุทธยันต์มนตรา

ตอนที่​ 53 นาง​แพศยา​

"ข้าขอใช้ห้องส่วนตัวเพื่อทำการสักยันต์​ขับไล่วิญญาณ​ชั่วร้ายให้ท่านเอง"

ลู่หาน ที่ขอใช้ห้องส่วนตัวเพื่อทำบางอย่าง​

"เจ้าเป็นนักสักยันต์​งั้นรึ"

เจ้าของโรงเตี้ยมได้ยินเช่นนั้น รีบจัดการให้ทันที อย่างน้อยก็ลองดูก็ไม่เสียหาย​อะไร

สักพักไม่นานก็มีลูกค้าที่เป็นคู่ชาย-หญิง เข้ามาใช้บริการโรงเตี้ยม ทั้งที่มีข่าวลือเรื่องคนที่มีคู่จะถูกเลิกรากัน คนโสดจะผิดหวังกับคนรัก แต่ทั้งคู่เลยเข้ามาโดยไม่สนใจข่าวลือแม้แต่น้อย

"ไม่น่าเชื่อ เพียงแค่ไม่นานก็มีคนเข้ามาใช้บริการแล้ว"

เจ้าของโรงเตี้ยม ที่ตกใจกับความสามารถ​ของชายหนุ่มที่เข้ามาช่วยเหลือ​ตนในยามวิกฤติ​เช่นนี้ได้

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ

ลูกค้าที่เป็นคู่รักต่างเข้ามาพักห้องกันอย่างต่อเนื่อง จากตอนแรกคิดว่ามันคงเป็นแค่เรื่องบังเอิญ​เท่านั้น​ แต่มันกับเกิดขึ้นจริงๆแล้วตอนนี้

"เป็นไงบ้างท่านเจ้าของโรงเตี้ยม"

ลู่หาน ที่ออกมาจากห้องพักส่วนตัว หลังจาก​ตอนแรกมีคนเฝ้าจับตาดูหน้าห้องของตน เนื่องจากเจ้าของโรงเตี้ยมยังไม่ไว้ใจลู่หานนัก แต่เมื่อมีคู่รักต่างเข้ามาใช้บริการอย่างต่อเนื่อง​ จนพนักงานต้อนรับไม่พอ หลังจาก​ที่มีคนลาออกไปจำนวนมาก จนต้องให้ผู้จัดการที่เฝ้าหน้าห้องพักลู่หานลงมาช่วยจัดการต้อนรับด้วยอีกแรง

"ยอดเยี่ยม​มาก"

"แบบนี้แสดงว่า วิญญาณ​ร้ายของคนโสดถูกจัดการไปเรียบร้อย​แล้วใช่ไหม"

เจ้าของโรงเตี้ยม ที่ปลื้มยินดีอย่างมาก กับฝีมือ​ของลู่หาน จนเอ่ยปากชมอย่างไม่ขาดสาย

"ท่านต้องการให้ข้าตอบแทน​ยังไง ว่ามาเลย ข้ายินดีช่วยท่านเต็มที่หากข้าสามารถ​ช่วยได้"

เจ้าของโรงเตี้ยม ไม่แน่ใจว่าตนเองจะสามารถ​ตอบแทนอีกฝ่ายได้ไหม แต่หากเป็นเรื่องเงินทองก็ยังพอมีมอบให้อีกฝ่าย

"ข้าไม่ต้องการ​อะไรจากท่าน ข้าเพียงแค่บังเอิญ​ผ่านมาเท่านั้น"

"แต่ข้ายังมีเรื่องต้องบอกท่านว่า งานของข้ายังไม่เสร็จ​"

"ตอนนี้มีตัว​กาลกิณีอยู่​ จึงไม่สมควรให้คนนั้นอยู่ในสถานที่ของท่านอีกต่อไป และต้องเลิกยุ่งกับคนนั้นอีกด้วย"

ลู่หาน ที่ทำสีหน้าจริงจัง​ขึ้นมา เมื่อตอนนี้มีเรื่องสำคัญต้องรายงานแก่เจ้าของโรงเตี้ยม จนเมื่อเจ้าของโรงเตี้ยมได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจอย่างมาก

"ท่านว่าอะไรนะ ใครกัน"

เจ้าของโรงเตี้ยมไม่อยากจะเชื่อว่ามีคนเช่นนั้นในโรงเตี้ยมของตนเอง จึงรีบควานหารอบตัวอย่างต่อเนื่อง​ แต่ไม่พบว่าคนไหนน่าจะเป็นคนนั้นเลย

"ตัวกาลกิณีคนนั้น คือ นาง"

ลู่หาน ชี้ไปยังนางหอ ที่ตอนนี้เปลี่ยนใจอยู่กับเจ้าของโรงเตี้ยมต่อ หลังจาก​เห็นว่าโรงเตี้ยมเริ่มกลับมารุ่งเรือง​อีกครั้ง แล้วมีลูกค้าที่เป็นคู่รักเข้ามาใช้บริการเรื่อยๆแล้ว

"นางงั้นรึ ท่านเข้าใจอะไรผิดรึป่าว มันจะเป็นนางได้ยังไงกัน"

เจ้าของโรงเตี้ยมแทบไม่เชื่อว่าคนที่พามาจาก หอบุปผา​ผลิบานจะเป็นตัวกาลกิณีได้เด็ดขาด

"หากเจ้าไม่เชื่อก็ตามใจเจ้า งั้นเจ้าจงดูนางให้​ดี​"

ลู่หาน ชี้ไปนางหอจนเริ่มมีออร่าแปลกๆออกมาจากร่างกายนางหอ เป็นออร่าคล้ายหมอกควันบางอย่างที่แม้แต่มนุษย์​ธรรมดา​ยังมองเห็นได้เลย

"นางถูกวิญญาณ​ร้ายสิงสู่มาเป็นเวลานาน จนตอนนี้เป็นที่สถิตร่างของวิญญาณ​ร้ายแล้ว หากปล่อยไว้โรงเตี้ยมท่านจะถึงคราววิกฤติ​อีกรอบ แล้วครั้งนี้จะหนักหนากว่าเดิมจนข้าก็ไม่สามารถ​ช่วยได้"

"จงถอยห่างออกไปซะ เจ้าผีร้าย"

ลู่หาน ที่ทำสีหน้าจริงจังอย่างมาก แล้วพร้อมถอยออกห่างจากนางหอ เพื่อเตรียมรับมือวิญญาณ​ร้ายในร่างนางหอ

"ไม่จริงใช่ไหม"

เจ้าของโรงเตี้ยม ยังทำใจไม่ได้ แต่เมื่อเห็นออร่าที่ปล่อยออกมาจากร่างก็ต้องทำใจยอมรับมัน

แก็ง

นางหอที่ถอยหลังออกไป หลังจาก​ได้ยินเสียงตะโกนของลู่หาน ทันใดนั่นสีเสียงบางอย่างหล่นลงมาจากร่างของนางหอ จนเจ้าของโรงเตี้ยมสังเกตุ​เห็นว่ามันคือ ถุงเก็บของมิติของตนเอง ซึ่งมีตราสัญลักษณ์โรงเตี้ยม​ประทับเอาไว้ด้วย

"นั้นมัน อย่าบอกนะว่า"

เจ้าของโรงเตี้ยม รีบหยิบขึ้นมาดูทันทีจนเห็นว่าสิ่งของสำคัญข้างในหายไปแล้ว ทรัพย์​สมบัติ​ เงินทองที่เก็บเอาไว้อย่างดีในห้องส่วนตัว และใส่ลงในตู้ที่สักยันต์​ป้องกันการขโมยอีกชั้น แต่ตอนนี้ถุงเก็บของตนมีแต่ความว่างเปล่า

"นาง​แพศยา"

เจ้าของโรงเตี้ยม ทนไม่ไหวจัดการตบสั่งสอนจนนางหอกระเด็นออกไป

"เจ้าเอาใบสัญญาที่ดิน​ไปไว้ไหน"

เจ้าของโรงเตี้ยม ที่ไม่อาจรับได้เมื่อสิ่งของสำคัญที่สุดตอนนี้หายไปแล้ว แต่ไม่ว่าจะถามนางหอยังไงก็ล้วนไร้คำตอบออกมา

"ใจเย็นก่อน ท่านเจ้าของโรงเตี้ยม"

ลู่หาน ที่รีบเข้ามาห้ามเมื่อเห็นว่าตอนนี้เจ้าของโรงเตี้ยมกำลังบ้าเลือดอย่างมาก หากปล่อยไว้นางหอจะถูกซ้อมจนตายแน่

"หากท่านให้คนของท่านปิดปากเงียบเกี่ยวกับใบสัญญา​ที่ดินเอาไว้ ข้าไม่พูด ท่านไม่พูดก็ไม่เป็นไรแล้ว"

เจ้าของโรงเตี้ยมที่ได้ยินลู่หานแนะนำออกมาก็เห็นด้วย​ทันที โดยตอนนี้พนักงานโรงเตี้ยมที่ยังอยู่ล้วนแล้วแต่เป็นคนเก่าแก่ทั้งนั้น ทุกคนย่อมไว้ใจได้หมด

ลู่หาน ที่ไม่ต้องการ​รับสิ่งของใดๆ เมื่อตอนนี้ ทรัพย์สมบัติ​ เงินทองต่างหายไปแล้ว จึงเหลือแต่เงินทองไว้ใช้จ่ายหมุนเวียนกิจการโรงเตี้ยมเท่านั้น​

แต่ลู่หานไม่คิดเรื่องสิ่งของตอบแทน​ตั้งแต่​แรกแล้ว จึงไม่สนใจนักกับเรื่องนี้ แล้วยังช่วยรับปากว่าจะปิดเรื่องใบสัญญา​ที่ดินหาย จนตอนนี้เจ้าของโรงเตี้ยมกลายเป็นหนี้บุญคุณ​ของลู่หานเรียบร้อย​แล้ว

"คุณหนู​ สุดยอดมากเลยคะ"

สาวใช้ ที่เป็นแค่ผู้ชมในครั้งนี้ เมื่อลู่หานจัดการใช้วิญญาณ​ที่เก็บไว้เป็นคนดำเนินตามแผนหลังจาก​ที่ตนเองไปปรากฏ​ตัวแล้ว

สาวใช้ที่ซ่อนตัวอยู่ จึงมองดูการกระทำของลู่หานแบบห่างๆที่กล้าแสดงตัวโดยใช้ใบหน้าใหม่อย่างไม่เกรงกลัว แล้วไม่มีใครจับได้เลย จนแผนการดำเนินตามแผนไปด้วยความเรียบร้อย​

"คุณหนู​ จะเอาไงกับนางดี"

สาวใช้ ที่เห็นนางหอเดินตามมา เมื่อรับปากว่าจะเป็นคนจัดการกับนางเอง เจ้าของโรงเตี้ยมที่ไม่สนใจนางหออีกต่อไป เมื่อตอนนี้ทุกอย่างหายไปด้วยฝีมือ​คนที่ตนเองไว้ใจมากที่สุด แล้วยังเป็นคู่รักของตนเองอีกด้วย กลับมาขโมยสมบัติ​ เงินทอง และใบสัญญา​จนหายไปอีก จึงไม่เหลือเยื่อใย​อีกต่อไป