“อะไรนะ สัตว์อสูรระดับ 5 ปรากฏตัวแล้วหรอ แบบนี้เขาไม่รอดแน่” หัวหน้าไป๋กล่าวจบจึงรีบวิ่งเข้าไปในสถาบันนักล่าในทันที เพื่อที่จะเข้าไปช่วยเหลือหลินฝานที่ต้องพบกับสัตว์อสูรหมาป่าโลหิตระดับ 5
“ขอให้ทันทีเถอะ หากเขามาตายที่นี่ฉันคงเสียโอกาสที่จะได้กลับไปยังตระกูลที่เมืองหลวงแน่ๆ” ไป๋ชิงกล่าวออกมา เดิมทีเธอนั้นไม่ใช่คนในเขตแดนนี้ เพียงแต่เธอโดนเนรเทศ ให้มาทำงานที่เขตบ้านนอกแห่งนี้โดย คนในตระกูลที่ไม่ชอบหน้าเธอ
แต่ในขณะนั้นเอง เมื่อไป๋ชิงไปถึงกลับพบหลุมลึกมากมาย และใจกลางหลุมไป๋ชิงพบกับสัตว์อสูรระดับ 5 หมาป่าโลหิต ที่โดนตัดหัว นอนตายอยู่ เพียงแต่เธอนั้นไม่พบหลินฝาน แต่เมื่อเธอพบศพของสัตว์อสูรระดับ 5 แล้วนั้น ทำให้เธอโล่งใจมากกว่าเดิม เพราะหลินฝานจะต้องรอดไปได้แน่ ๆ หากสัตว์อสูรไม่รอด
“เห้อ อุส่าเป็ห่วงเ้าเด็กนั่น แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะสังหารสัตว์อสูรระดับ 5 ได้ด้วยตัวคนเดียว หากเป็คงจะาเ็ไม่มากก็น้อย แต่ดูจากการต่อสู้นี้น่าจะจบการต่อสู้ในกระบวนท่าเดียวเป็แน่ จริง ๆ แล้วเขาเป็ใครกันแน่นะหลินฝาน”
หัวหน้าไป๋กล่าวออกมา
กลับมาทางด้านหลินฝาน ในตอนนี้เขานั้นหนีออกมาจากสถาบันนักล่าเป็ที่เรียบร้อย หลังจากตรวจสอบว่าไม่มีอะไรแล้วหลินฝานจึงตัดสินใจกลับบ้านไปในทันที เพราะอีกไม่นาน น้องสาวของเขาก็คงจะกลับมา
[ยินดีด้วยท่านสำเร็จภารกิจ สังหารสัตว์อสูรระดับ 5 รางวัลภารกิจ คมดาบสังหารระดับแดง]
[ท่านได้รับวิชา คมดาบสังหารระดับแดง ้าเรียนรู้เลยหรือไม่]
[เรียนรู้/ไม่เรียนรู้]
“เอามาเลยเ้าระบบ ฉันกำลังรออยู่เลย” หลินฝานตกลงที่จะเรียนรู้วิชาในทันที
[ร่างกายในตอนนี้ของท่านไม่สามารถรองรับวิชาคมดาบสังหารได้ ระบบจึงปรับลดพลังทำลายให้เป็ 1/10 ในขณะนี้]
หลังจากที่หลินฝานเรียนรู้วิชาคมดาบสังหารได้สำเร็จ เขานั้นอยากจะลอง วิชานี้เป็อย่างมากเพราะขนาด พลังทำลาย 1/10 หลินฝานยังคิดว่ามันทรงพลังเป็อย่างมาก
ขณะนั้นเอง ประตูบ้านของหลินฝานก็ได้เปิดขึ้น
“กลับมาแล้วค่า” หลินปิงกล่าวออกมาหลังจากเปิดประตู
“กลับมาแล้วหรอ น้องหลิน ไม่าเ็ตรงไหนใช่ไหม” หลินฝานกล่าวออกไปด้วยความเป็ห่วง
“พี่เรามีอะไรต้องคุยกันเยอะ แต่หนูจะรอให้พี่คุยกับหัวหน้าไป๋ให้จบก่อนแล้วพี่ค่อยมาเคลียร์กับหนูเข้าใจไหม”
หลังจากที่หลินปิงกล่าวจบ ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาตามหลังเธอ
“เดี๋ยวนะน้องพี่ ทำไมพี่ต้องเคลียร์กับหัวหน้าไป๋และพี่ก็ไม่รู้จักคนชื่อหัวหน้าไป๋ด้วย” หลินฝานยังกล่าวไม่ทันจบหัวหน้าไป๋ก็ปรากฏตัวขึ้นมาในทันที
“สวัสดี ฉันหัวหน้าไป๋ แห่งสมาคมนักล่าสัตว์อสูร” หัวหน้าไป๋กล่าวแนะนำตัวเองออกมา
“อ่อ สวัสดีครับ ผมหลินฝาน” หลินฝานตอบกลับ
“พี่คุยกับหัวหน้าไป๋ ไปก่อนนะหนูจะไปอาบน้ำวันนี้เจอแต่เื่แย่ๆ มาหนูเหนื่อย” หลินปิงที่้าให้ทั้งสองคุยกันแบบส่วนตัวจึงกล่าวขึ้นมาและเดินเข้าไปในห้องในทันที
กลับมาที่หลินฝานในตอนนี้
“ไม่ทราบว่าท่านหัวหน้าไป๋ มีอะไรหรือไม่ครับ ถึงมาหาผมที่บ้านแบบนี้” หลินฝานกล่าวเปิดประเด็นขึ้นมาในทันที
“ฉันอยากจะให้นาย เข้าร่วมสมาคมนักล่าอย่างเป็ทางการไม่ทราบว่านายสนใจหรือไม่” หัวหน้าไปกล่าวจุดประสงค์ของเธอออกมาในทันที
“ไม่สนใจคับ” แต่หลินฝานกลับกล่าวปฏิเสธออกมาอย่างรวดเร็ว เพราะหลินฝานไม่คิดจะเข้ากับกองกำลังฝั่งใดอยู่แล้ว เพราะเขามีระบบอยู่ จะไปเข้ากองกำลังให้เสียเวลาทำไม
“หืม นี้นายจะไม่คิดสักหน่อยหรอ ยังไม่ทันฟังข้อเสนอของฉันเลยนะ”
“ถึงอย่างไรผมก็ไม่สนใจหรอก ต่อให้ข้อเสนอดีแค่ไหน ผมก็ยังปฏิเสธอยู่ดี ผมอยากอยู่อย่างสงบๆ เท่านั้น ไม่อยากจะไปเสี่ยงอันตรายด้านนอกหรอก” หลินฝานกล่าวออกมา
“แต่พร์ขอนายนั้น มันจะเสียเปล่าไปนะหากไม่ทำเพื่อเขตแห่งนี้” หัวหน้าไป๋กล่าวออกมา
“เื่พร์นั้น คุณไม่ต้องเป็ห่วงหรอก พร์ระดับต่ำแบบของผมจะไปมีประโยชน์อะไรให้สมาคมนักล่าสัตว์อสูรย์ได้ไงกัน" หลินฝานกล่าวตอบกับในทันที
“เอ๊ะ แล้วที่นายสังหารสัตว์อสูรระดับ 5 ละ”
“เื่นั้น ไม่ใช่ผมที่กระทำหรอก เพียงแค่อยู่ ๆ ไม่รู้ว่ามีชายชรามาจากไหนชกหมัด ไปทางหมาป่าโลหิตตัวนั้น ทีเดียวตายผมก็เลยรอดออกมาได้ ก็เท่านั้น” หลินฝานเล่าเื่แบบแต่ง ๆ ไปให้หัวหน้าไป๋ฟัง
“หืม ชายชราหรอ หรือว่าเป็ท่านหัวหน้าเขตหรอ” หัวหน้าไป๋กล่าวออกมา
แต่เมื่อหลินฝานได้ยินนั้น เขาเกิดสนใจขึ้นมา เพราะหัวหน้าเขตนั้นจะไม่ปรากฏ ออกมาหากไม่เกิดคลื่นสัตว์อสูรขนาดใหญ่
“หากผมคาดไม่ผิดก็น่าจะเป็ท่านหัวหน้าเขต ละมั้งนะ เพราะผมก็ไม่เคยได้พบท่านหัวหน้าเคยเลยสักครั้ง แต่เื่เข้าสมาคมนักล่าสัตว์อสูรยังไงผมก็คงปฏิเสธ เหมือนเดิม”
“อืม ถ้านายเปลี่ยนใจ สามารถมาหาฉันที่สมาคมนักล่าสัตว์อสูรได้ตลอดเวลา ถ้างั้นฉันขอตัวละ”
13K
