ในความเงียบงันมือข้างหนึ่งสอดเข้ามาในสะโพกนาง มาถึงขั้นนี้แล้วหากนางยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็โง่เต็มทน

“เจ้าโง่นี้กลับคิดอ่านต่อเรา” นางที่ผ่านการเวลามาเกือบครึ่งร้อยแม้ครองตัวบริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่ก็ไม่ใช่ไม่รู้ประสีประสา เพียงแต่ในความตกใจกลับไม่คิดว่าเจ้าทึ่มที่สมองไม่สมประกอบผู้นี้จะคิดอกุศลต่อนางได้

นางในวัยห้าสิบเศษแต่ด้วยฝึกวิชากำลังภายในขั้นสูงจึงยังคงรักษารูปโฉมไว้ได้แม้ไม่งามหยาดฟ้า แต่ก็จัดอยู่ในหมวดหญิงงาม เพียงไม่คิดว่าเจ้าเด็กโง่นี่จะคิดอ่านต่อร่างกายนาง

“นางนอนหลับตาพริ้มรอดูว่าเจ้าโง่นี่จะมาลวดลายใด”

“อืม” นางครางออกมาเมื่อมือข้างนั้นล้วงผ่านร่องสะโพกนาง