รุ่งเช้าของวันที่สี่ แสงอรุณรำไรสาดส่องผ่านช่องลมเล็กๆ เข้ามาในห้องบำเพ็ญที่มืดสลัว หลินซูลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกอ่อนเพลีย ร่างกายของนางยังคงสั่นะเืเล็กน้อยจากเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมา ความทรงจำเกี่ยวกับััอ่อนโยนของจ้าวหลง การจุมพิตที่ทำให้นางรู้สึกเสียวซ่าน และความรู้สึกแปลกใหม่ที่ถูกปลุกเร้าขึ้นมายังคงวนเวียนอยู่ในใจ
วันนี้นางสวมชุดกี่เพ้าสีขาวบริสุทธิ์ที่จ้าวหลงเตรียมไว้ให้ ผ้าไหมเนื้อบางเบาพลิ้วไหวตามสายลม เผยให้เห็นเส้นสายของร่างกายที่เรียวเล็กและงดงาม คอเสื้อสูงปิดมิดชิด แต่กลับทำให้ใบหน้าขาวผ่องและคอเรียวยาวของนางดูโดดเด่นยิ่งขึ้น ผมยาวสีดำขลับถูกเกล้าไว้เป็มวยเรียบง่าย ประดับด้วยกิ่งไผ่เล็กๆ ที่ทำจากหยก ทำให้นางดูบริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์
แต่ใต้ชุดขาวบริสุทธิ์นั้น ร่างกายของหลินซูกลับเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ยังคงค้างคาอยู่จากเมื่อคืน ทุกครั้งที่นางเคลื่อนไหว ผ้าไหมจะัักับิัที่อ่อนไหว ทำให้นางนึกถึงการััของจ้าวหลง หัวใจของนางเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ และความรู้สึกร้อนวูบวาบเริ่มก่อตัวขึ้นในท้องน้อย
นางหันไปมองจ้าวหลงที่นั่งสมาธิอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของเขานิ่งสงบราวกับพระพุทธรูป แต่แววตาที่จับจ้องมายังนางกลับเต็มไปด้วยประกายแห่งความเ้าเล่ห์ ในแสงอรุณอ่อนๆ ใบหน้าคมกริบของเขาดูลึกลับและน่าเกรงขาม ผมยาวสีดำพลิ้วไหวเบาๆ ตามสายลม
"หลินซู" จ้าวหลงเอ่ยเรียกเสียงนุ่มนวล "เ้าััได้ถึงพลังงานที่ยังคงวนเวียนอยู่ในกายของเ้าหรือไม่"
หลินซูพยักหน้าช้าๆ ใบหน้าแดงก่ำเล็กน้อย "เ้าค่ะท่านนักพรต ข้ารู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วทั้งร่าง และมีความรู้สึกแปลกๆ ที่ไม่เคยมีมาก่อน" เสียงของนางสั่นเครือเล็กน้อย เพราะนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ทำให้นางรู้สึกเสียวซ่านและอยากได้มากกว่านี้
จ้าวหลงลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินเข้ามาหานางช้าๆ ทุกย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและอำนาจ "นั่นเป็เพราะิญญาร้ายยังคงฝังรากลึกอยู่ในกายของเ้า มันพยายามจะครอบงำจิตใจของเ้าให้ตกอยู่ในห้วงแห่งกิเลสตัณหา"
"แล้วข้าจะต้องทำอย่างไรเ้าคะ" หลินซูถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตาใสวาวของนางเต็มไปด้วยความไว้วางใจและความหวัง
"ศรัทธาของเ้ายังไม่แข็งแกร่งพอที่จะขับไล่มันออกไปได้" จ้าวหลงกล่าว พลางยื่นมือออกไปััหน้าผากของนาง ฝ่ามือกว้างและอบอุ่นของเขาทำให้หลินซูรู้สึกปลอดภัย "เ้าต้องผ่านการทดสอบครั้งสุดท้าย เพื่อพิสูจน์ว่าเ้ามีศรัทธาที่แท้จริง"
"การทดสอบอะไรเ้าคะ" นางถามด้วยความอยากรู้ ใบหน้าเรียวเล็กเงยขึ้นมองเขาด้วยความไร้เดียงสา
"เ้าต้องบูชาแท่งศักดิ์สิทธิ์" จ้าวหลงกระซิบเสียงพร่า ดวงตาคมกริบจ้องมองเข้าไปในดวงตาที่พร่าเลือนของนาง "แท่งศักดิ์สิทธิ์นี้เป็อาวุธวิเศษที่สามารถขับไล่ิญญาร้ายและชำระล้างสิ่งชั่วร้ายออกจากกายของเ้าได้"
หลินซูเบิกตากว้างด้วยความสงสัย "แท่งศักดิ์สิทธิ์เ้าคะ? มันคืออะไรเ้าคะ ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน" นางมองไปรอบๆ ห้องด้วยความงงงวย พยายามหาสิ่งที่เรียกว่าแท่งศักดิ์สิทธิ์ "มันอยู่ที่ไหนเ้าคะ เป็แท่งทองหรือแท่งเงินหรือเ้าคะ"
จ้าวหลงยิ้มมุมปากอย่างลึกลับ "มันอยู่ใกล้กว่าที่เ้าคิด หลินซู" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหมาย
นางมองตามสายตาของเขาไปยังส่วนกลางลำตัวของเขา ซึ่งบัดนี้มีสิ่งหนึ่งผงาดขึ้นมาอย่างเด่นชัดภายใต้ผืนผ้าเสื้อคลุมสีเทาที่บางเบา หลินซูเบิกตากว้างด้วยความใและความสับสน ใบหน้าของนางแดงก่ำด้วยความอับอาย
"นั่น...นั่นคือแท่งศักดิ์สิทธิ์เ้าคะ?" นางกระซิบถามเสียงสั่น มือเล็กๆ ของนางกำเป็กำปั้นแน่นด้วยความประหม่า "แต่มัน...มันดูเหมือน..." นางหยุดพูดกลางคำ ไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรให้เหมาะสม
"ใช่แล้ว หลินซู" จ้าวหลงตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์ "นี่คือแท่งศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับพรจากเทพเ้า มันมีพลังอันยิ่งใหญ่ที่สามารถขับไล่ความชั่วร้ายได้ แม้ว่ามันจะมีรูปร่างคล้ายกับอวัยวะของผู้ชาย แต่นั่นเป็เพราะเทพเ้า้าให้มันมีพลังสร้างสรรค์และพลังชีวิต"
หลินซูรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าลงกลางใจ นางไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าจะต้องมาเผชิญหน้ากับสิ่งเช่นนี้ แต่นางก็เชื่อในคำพูดของจ้าวหลงว่านี่คือหนทางเดียวที่จะขับไล่ิญญาร้ายออกจากกายของนางได้ "แต่...แต่ข้าไม่รู้ว่าจะบูชาอย่างไรเ้าคะ ข้าไม่เคยทำเช่นนี้มาก่อน"
"เ้าต้องใช้ปากและลิ้นของเ้าปรนนิบัติแท่งศักดิ์สิทธิ์นี้" จ้าวหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "จงดูดซับพลังงานบริสุทธิ์จากมันเข้าไปในกายของเ้า เพื่อชำระล้างสิ่งชั่วร้ายที่ฝังอยู่ในตัวเ้าให้หมดสิ้น"
ด้วยความไร้เดียงสาและศรัทธาที่เต็มเปี่ยม หลินซูจึงค่อยๆ คุกเข่าลงตรงหน้าจ้าวหลง มือของนางสั่นเทิ้มขณะที่ค่อยๆ ปลดเปลื้องอาภรณ์ของเขาออก "ข้า...ข้าจะพยายามทำให้ดีที่สุดเ้าคะ แม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร"
เมื่อผ้าคลุมถูกเปิดออก หลินซูก็ได้เห็นแท่งศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรกในชีวิต นางอุทานเสียงเบาด้วยความประหลาดใจ "โอ้..."
มันมีความยาวเกินคืบเล็กน้อย ลำแท่งโค้งงอเล็กน้อยในท่าที่ดูอ่อนโยน ิัที่ห่อหุ้มมันเรียบเนียนและอ่อนนุ่ม สีน้ำตาลอ่อนๆ ที่ดูอบอุ่น ส่วนหัวคล้ายเห็ดสีชมพูอ่อนๆ ดูน่ารักและไร้เดียงสา ลำเอ็นที่ปูดโปนเล็กน้อยทำให้มันดูไม่น่ากลัว
ใต้แท่งศักดิ์สิทธิ์มีถุงเล็กๆ ที่บรรจุลูกบอลสองลูก ปกคลุมด้วยขนอ่อนๆ สีน้ำตาลอ่อน ดูนุ่มนวลและอบอุ่น กลิ่นคาวเค็มโชยมาเบาๆ เป็กลิ่นที่แปลกใหม่สำหรับหลินซู แต่ก็ไม่ได้ทำให้นางรู้สึกไม่สบาย
"มัน...มันดูไม่น่ากลัวเลยเ้าคะ" หลินซูกระซิบ "ข้าคิดว่ามันจะเป็อะไรที่ใหญ่โตและน่าเกรงขามกว่านี้ มันดูเหมือน...เหมือนอ่อนโยนและน่ารัก"
จ้าวหลงยิ้มอย่างอ่อนโยน "แท่งศักดิ์สิทธิ์จะแสดงพลังที่แท้จริงเมื่อได้รับการบูชาอย่างถูกต้อง หลินซู ตอนนี้มันยังอยู่ในสภาพพักผ่อน เหมือนสิงโตที่กำลังหลับใหล"
หลินซูพยักหน้าอย่างเข้าใจ แม้ว่าจะยังคงรู้สึกเขินอายและประหม่า แต่นางก็มั่นใจในคำแนะนำของจ้าวหลง นางค่อยๆ ยื่นมือเล็กๆ ออกไปััแท่งศักดิ์สิทธิ์อย่างระมัดระวัง "ข้าจะััมันเบาๆ ก่อนเ้าคะ"
การััครั้งแรกทำให้หลินซูสะดุ้งเล็กน้อย มันอบอุ่นและนุ่มนวลกว่าที่นางคิด ิัที่ห่อหุ้มมันเรียบเนียนและยืดหยุ่น เมื่อนางใช้นิ้วลูบไล้เบาๆ มันก็สั่นเทิ้มเล็กน้อยตอบสนอง
"รู้สึกอย่างไรบ้าง" จ้าวหลงถามเสียงอ่อนโยน
"อบอุ่นเ้าคะ" หลินซูตอบ "และนุ่มนวลกว่าที่ข้าคิด มันรู้สึกเหมือน...เหมือนมีชีวิต เหมือนหัวใจที่เต้นอยู่ในมือข้า"
"นั่นเป็เพราะมันมีพลังชีวิตที่บริสุทธิ์" จ้าวหลงอธิบาย "ตอนนี้เ้าลองใช้ลิ้นััมันดู มันจะช่วยปลุกเร้าพลังศักดิ์สิทธิ์"
หลินซูลังเลเล็กน้อย "ใช้ลิ้นเ้าคะ? แต่มัน...มันจะสะอาดหรือเ้าคะ"
"แน่นอน" จ้าวหลงตอบ "แท่งศักดิ์สิทธิ์นี้บริสุทธิ์ที่สุดในโลก มันไม่มีสิ่งสกปรกใดๆ เลย"
ด้วยความไว้วางใจ หลินซูจึงค่อยๆ ก้มหน้าลงและเอาลิ้นออกมาแตะที่ส่วนปลายของแท่งศักดิ์สิทธิ์อย่างแ่เบา
รสชาติแรกที่ััได้ทำให้หลินซูประหลาดใจ มันเค็มเล็กน้อย ขมอ่อนๆ แต่ก็มีความหวานแปลกๆ ปนอยู่ด้วย กลิ่นคาวเค็มที่โชยมาแรงขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้นางรู้สึกไม่พอใจ "รสชาติแปลกเ้าคะ" นางกระซิบ "แต่ก็ไม่เลวร้าย เหมือนรสชาติของทะเลผสมกับน้ำผึ้ง"
"นั่นคือรสชาติของพลังบริสุทธิ์" จ้าวหลงกล่าว "เ้าจะคุ้นเคยเมื่อเวลาผ่านไป"
ขณะที่หลินซูใช้ลิ้นเลียไปตามส่วนปลายของแท่งศักดิ์สิทธิ์ นางสังเกตเห็นว่ามันเริ่มเปลี่ยนแปลง ลำแท่งที่เดิมอ่อนโยนและโค้งงอนั้นเริ่มตั้งตรงขึ้น ความยาวที่เดิมเกินคืบเล็กน้อยนั้นเริ่มขยายขึ้นอย่างน่าทึ่ง ิัที่ห่อหุ้มตึงตัวจนเห็นเส้นเืสีฟ้าอ่อนๆ เด่นชัด ส่วนหัวที่คล้ายเห็ดสีชมพูนั้นบัดนี้กลายเป็สีแดงเข้มและบวมโต
"โอ้..." หลินซูอุทานเสียงเบา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ "มัน...มันกำลังเปลี่ยนแปลงเ้าคะ เหมือนัที่กำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหล"
จ้าวหลงยิ้มอย่างพึงพอใจ "นั่นแหละ หลินซู นั่นเป็สัญญาณว่าแท่งศักดิ์สิทธิ์กำลังตอบสนองต่อศรัทธาของเ้า มันกำลังเตรียมตัวเพื่อมอบพลังบริสุทธิ์ให้กับเ้า"
หลินซูมองดูการเปลี่ยนแปลงนั้นด้วยความทึ่ง แท่งศักดิ์สิทธิ์ที่เดิมนุ่มนวลและโค้งงอเล็กน้อยนั้น บัดนี้กลับกลายเป็แท่งที่แข็งแกร่งและตั้งตรง ความยาวขยายขึ้นจนน่าเกรงขาม มือเล็กๆ ของนางแทบจะกำไม่รอบ ลำเอ็นที่เดิมปูดโปนนั้นบัดนี้กลับตึงตัวและแข็งแกร่ง
"ข้า...ข้าควรจะทำอย่างไรต่อไปเ้าคะ" นางถามด้วยเสียงสั่นเครือ มือของนางยังคงอยู่ใกล้แท่งศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่กล้าััต่อไป "มันใหญ่ขึ้นมากเ้าคะ และดูน่าเกรงขาม"
"เ้าต้องแสดงความเคารพต่อมันอย่างเต็มที่" จ้าวหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจ "ใช้ลิ้นของเ้าไล้ไปตามความยาวของมัน จากส่วนปลายไปจนถึงโคนแท่ง เพื่อให้พลังบริสุทธิ์แผ่ขยายไปทั่วร่างกายของเ้า"
หลินซูพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง แม้ว่าใจจะสั่นะเืด้วยความประหม่า นางค่อยๆ เอาลิ้นออกมาแตะที่ส่วนปลายของแท่งศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง รสชาติเค็มๆ หวานๆ นั้นยังคงอยู่ แต่บัดนี้กลับเข้มข้นขึ้นกว่าเดิม
นางเริ่มเลียไปตามความยาวของแท่งอย่างช้าๆ ลิ้นอุ่นๆ ของนางเคลื่อนไหวไปตามผิวที่ตึงตัว ทำให้จ้าวหลงต้องกลั้นเสียงครางไว้ในลำคอ ทุกการััของลิ้นนางทำให้เขารู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่าง
"ดีมาก หลินซู" เขากระซิบเสียงแหบพร่า "เ้าทำได้ดีมาก ข้ารู้สึกได้ว่าพลังศักดิ์สิทธิ์กำลังไหลเวียน"
หลินซูรู้สึกกำลังใจจากคำชมของเขา นางเลียไปตามแท่งศักดิ์สิทธิ์อย่างขยันขันแข็ง ลิ้นของนางสำรวจทุกส่วนของมัน จากส่วนปลายที่อ่อนไหวไปจนถึงลำแท่งที่แข็งแกร่ง รสชาติแปลกใหม่นั้นค่อยๆ กลายเป็สิ่งที่นางเริ่มคุ้นเคย
เมื่อลิ้นของนางเลียไปถึงโคนแท่ง นางก็เห็นถุงที่บรรจุลูกบอลสองลูกที่อยู่ใต้แท่งศักดิ์สิทธิ์ มันดูนุ่มนวลและอบอุ่น ปกคลุมด้วยขนอ่อนๆ สีน้ำตาลอ่อน
"ส่วนนี้เ้าคะ" นางชี้ไปที่ถุงนั้นด้วยความสงสัย "ข้าต้องบูชาส่วนนี้ด้วยหรือเ้าคะ"
จ้าวหลงพยักหน้า "ใช่แล้ว นั่นคือแหล่งเก็บพลังงานศักดิ์สิทธิ์ เ้าต้องใช้ลิ้นเลียและดูดมันอย่างอ่อนโยน เพื่อปลุกเร้าพลังที่ซ่อนอยู่ภายใน"
หลินซูค่อยๆ เอาลิ้นไปแตะที่ลูกบอลลูกแรก ความรู้สึกนุ่มนวลและอบอุ่นแผ่ขยายไปตามลิ้นของนาง รสชาติที่นี่แตกต่างจากแท่งศักดิ์สิทธิ์ มันมีรสเค็มเข้มข้นกว่า และมีกลิ่นคาวเฉพาะตัวที่แรงกว่า
นางเลียลูกบอลทั้งสองลูกอย่างระมัดระวัง ลิ้นของนางเคลื่อนไหวไปรอบๆ พื้นผิวที่ขรุขระเล็กน้อย ทำให้จ้าวหลงต้องกัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงครางที่พยายามจะหลุดออกมา
"อ๊ะ..." เสียงครางเบาๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากของเขา ทำให้หลินซูเงยหน้าขึ้นมองด้วยความกังวล
"ท่านนักพรตเป็อะไรเ้าคะ" นางถามด้วยความห่วงใย "ข้าทำผิดอะไรหรือเ้าคะ"
จ้าวหลงส่ายหน้า "ไม่ หลินซู เ้าทำได้ดีมาก นั่นเป็เสียงของพลังศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังถูกปลุกเร้า เ้าทำต่อไปเถอะ"
หลินซูพยักหน้าและกลับไปทำหน้าที่ของนางต่อ นางสลับไปมาระหว่างการเลียแท่งศักดิ์สิทธิ์และลูกบอลทั้งสอง ลิ้นของนางเคลื่อนไหวอย่างขยันขันแข็ง พยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อขับไล่ิญญาร้ายออกจากร่างกายของนาง
ขณะที่นางกำลังเลียอยู่นั้น นางสังเกตเห็นว่าแท่งศักดิ์สิทธิ์เริ่มมีของเหลวใสๆ หยดออกมาจากส่วนปลาย มันมีความหนืดเล็กน้อย และมีกลิ่นคาวเฉพาะตัวที่แรงกว่าเดิม
"เ้าคะ มีน้ำออกมาจากแท่งศักดิ์สิทธิ์เ้าคะ" นางรายงานด้วยความสงสัย
จ้าวหลงยิ้มอย่างพึงพอใจ "นั่นคือน้ำศักดิ์สิทธิ์ หลินซู มันเป็สิ่งที่มีค่าที่สุด เ้าต้องดื่มมันเข้าไป มันจะช่วยชำระล้างิญญาร้ายออกจากร่างกายของเ้า"
หลินซูมองดูหยดน้ำใสๆ นั้นด้วยความลังเล "มัน...มันปลอดภัยหรือเ้าคะ"
"แน่นอน" จ้าวหลงตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ "มันเป็ของเหลวที่บริสุทธิ์ที่สุดในโลก เ้าจะรู้สึกถึงพลังอันยิ่งใหญ่เมื่อได้รับมันเข้าไป"
หลินซูพยักหน้าและค่อยๆ เอาลิ้นไปเลียหยดน้ำศักดิ์สิทธิ์นั้น รสชาติของมันเข้มข้นและแปลกใหม่ เค็มและขมเล็กน้อย แต่ก็มีความหวานอ่อนๆ ปนอยู่ด้วย เมื่อมันไหลลงคอของนาง นางรู้สึกถึงความอบอุ่นแผ่ขยายไปทั่วร่างกาย
"รู้สึกอย่างไรบ้าง" จ้าวหลงถาม
"อบอุ่นเ้าคะ" หลินซูตอบ "และรู้สึกเหมือนมีพลังงานไหลเวียนในร่างกาย แต่ก็มีความรู้สึกแปลกๆ ที่ทำให้ข้าอยากได้มากกว่านี้"
ในขณะที่นางพูด ความรู้สึกร้อนวูบวาบเริ่มก่อตัวขึ้นในท้องน้อยของนาง ร่างกายของนางเริ่มตอบสนองต่อรสชาติและกลิ่นของแท่งศักดิ์สิทธิ์ ทำให้นางรู้สึกเสียวซ่านและอยากััมากกว่านี้
จ้าวหลงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "ดีมาก แต่นั่นเป็เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น เ้าต้องได้รับน้ำศักดิ์สิทธิ์มากกว่านี้ เพื่อให้การชำระล้างสมบูรณ์"
"ข้า...ข้ารู้สึกแปลกๆ เ้าคะ" นางกระซิบหลังจากหยุดเลียชั่วครู่ "ร่างกายของข้าร้อนมาก และมีความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อน เหมือนมีไฟลุกไหม้อยู่ภายใน"
จ้าวหลงยิ้มอย่างพึงพอใจ เขามองดูหลินซูด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา นางกำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความปรารถนาที่เขาเป็ผู้สร้างขึ้นมา และเขารู้ว่าการบูชาแท่งศักดิ์สิทธิ์นี้เป็เพียงจุดเริ่มต้นของสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป
1K
