"บูชายัญเหรอ? เดี๋ยวก่อนพี่ชายใจเย็นๆ ก่อน!" เสี่ยวเป่าร้องลั่นพลางยกมือห้าม "ถ้าพวกพี่จับข้าไปบูชายัญตอนนี้ พวกพี่จะพลาดสิ่งที่ดีที่สุดและอร่อยที่สุดในชีวิตไปเลยนะ! ข้าขอเวลาแค่สามนาทีตรงนี้! ถ้าของสิ่งนี้ไม่สามารถทำให้พี่รู้สึกเย็นสบายผ่อนคลายได้ ข้ายอมให้เอาไปต้มสุกหรือปิ้งย่างตามสบายเลยเอ้า!"
หัวหน้าเผ่าชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อย สายตาของเขาและเหล่านักรบป่าเริ่มหันไปจับจ้องที่รถเข็นหยกเย็นที่มีไอเย็นสีฟ้าครามลอยพวยพุ่งออกมาอ่อนๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนระอุ ความเย็นบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาเริ่มทำให้นักรบป่าบางคนที่อยู่ใกล้ๆ รู้สึกสบายตัวจนแอบลอบกลืนน้ำลายด้วยความกระหาย
"ได้! ข้าจะยอมให้เวลาเ้าสามนาที หากสิ่งที่เ้าทำออกมาเป็แค่เื่โกหกหลอกลวง ข้าจะใช้หอกลาวานี้เสียบทะลวงอกเ้าให้ทะลุถึงหลัง!" หัวหน้าเผ่าขู่เสียงเข้ม
[ติ๊ง! ตรวจพบสภาวะวิกฤต บังคับเปิดใช้งานไอเดียของหวานระดับปรมาจารย์!] [เมนูแนะนำสำหรับเผ่าูเาไฟโบราณ: ‘น้ำแข็งไสเฉาก๊วยคาราเมลูเาไฟะเิครันช์’] [คุณสมบัติพิเศษ: รสชาติขมอมหวานเข้มข้นจะเข้าไปจับตัวกับพิษความร้อนแฝงในร่างกาย ช่วยระบายความร้อนในระดับเซลล์และเส้นชีพจรทันที]
"ดีมากระบบ! คู่มือมาทันเวลาพอดี จัดมาเลย!" เสี่ยวเป่าไม่รอช้า พลิกรถเข็นหยกเย็นคันั์ให้ตั้งตรงทันที ระบบคัดแยกความเสียหายและซ่อมแซมส่วนทำน้ำแข็งเสร็จสิ้นพอดี (แม้ระบบบินจะยังใช้ไม่ได้) เสี่ยวเป่าลงมือหมุนพวงมาลัยัหยกทันทีด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งจะทำได้จนท่อนแขนกลายเป็ภาพเบลอ
ซ่าส์... ซ่าส์... ซ่าส์... ซ่าส์...
เสียงใบมีดหยกตัดผ่านก้อนน้ำแข็งวิเศษดังสะท้อนก้องไปทั่วถ้ำ เกล็ดน้ำแข็งสีขาวนวลราวปุยหิมะร่วงหล่นลงมาในชามหินโบราณขนาดใหญ่ที่ระบบเสกมาให้เข้ากับบรรยากาศป่าดงดิบ น้ำแข็งพูนขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็รูปทรงูเาไฟจำลอง เสี่ยวเป่าเปิดโอร์ตู้แช่ คว้า ‘เฉาก๊วยชากังราวหมื่นปี’ เนื้อเนียนเด้งดึ๋งสีดำขลับมาสับอย่างรวดเร็วแล้ววางเรียงรายรอบฐานูเาไฟขาวโพลน
จากนั้น พ่อค้าหนุ่มราดซอสคาราเมลน้ำตาลทรายแดงโบราณรสเข้มข้นลงไปจนทั่วสี่ทิศ น้ำเชื่อมสีน้ำตาลเข้มซึมซาบลงบนเกล็ดหิมะดูน่ารับประทานยิ่งนัก และที่เด็ดที่สุดคือ เสี่ยวเป่าเปิดขวดโหลโปรย ‘แป้งข้าวเหนียวทอดกรอบสูตรลับคัพเค้ก’ ลงไป้าจนดูเหมือนเศษหินลาวาูเาไฟะเิที่กินได้ ปิดท้ายด้วยการสะบัดขวดราดนมข้นมหาเวทระดับจักรพรรดิสีทองอร่ามเยิ้มฉ่ำไหลเป็สายธาร
"น้ำแข็งไสเฉาก๊วยคาราเมลูเาไฟะเิ... ดับพิษร้อนในทรวงอก เสร็จสมบูรณ์! เชิญพี่ใหญ่ลิ้มลองรสชาติแห่ง์ครับ!" เสี่ยวเป่ายกชามหินหนักอึ้งยื่นให้หัวหน้าเผ่าพร้อมช้อนไม้ขนาดใหญ่ั์
หัวหน้าเผ่ามองดูชามของหวานแปลกหน้าด้วยสายตาระแวดระวัง ทว่ากลิ่นหอมหวานมันของคาราเมลและนมข้น์ที่โชยเตะจมูก มันตัดกับกลิ่นกำมะถันและกลิ่นสาบลาวาในถ้ำอย่างสิ้นเชิง ความอยากรู้อยากลองที่ถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุดทำให้เขาเอื้อมมือหนาไปรับชามมา แล้วใช้ช้อนตักเฉาก๊วยชิ้นโตพร้อมเกล็ดน้ำแข็งชุ่มคาราเมลเข้าปากคำโตทันที โดยมีลูกเผ่านับร้อยคนยืนลุ้นจนตาแทบไม่กะพริบ
ตึง!!
ร่างั์ของหัวหน้าเผ่าแข็งค้างไปในพริบตา หอกลาวาในมือร่วงหลุดลงพื้นดินดังเคร้งใหญ่ ดวงตาทั้งคู่เบิกกว้างจนแทบหลุดออกจากเบ้า
2K
