หลงเอ๋อ คิดว่าจะได้พบดารา AV กลับลืมอุดมการณ์ทันทียินยอมเสียเปรียบเล็กน้อยถึงมากหน่อย พยายามระงับจิตใจ
“นี่ตาเฒ่าสาว AV เฮ้อ...งามนางนี้อยู่ที่ใด ข้าจะช่วยรักษาเอง”
ตาเฒ่า ดวงตาเป็ประกาย เห็น หลงเอ๋อ เสียอาการเพราะสาวงามจึงคิดหลอกล่อต้นมรกตหิมะ
“เด็กน้อยมิใช่ว่า ข้าผู้เฒ่าจะดูถูกเ้า จะรักษาอาการสาวงามนางนี่ได้ จะต้องให้แพทย์โอสถระดับโอสถฟ้า ปรุงเม็ดยาขึ้นมา จึงจะได้”
“ที่ข้าผู้เฒ่าเดินทางไกลนับล้านลี้ เป็เพราะ้าหาหนึ่งในกระสายยาสำคัญคือ ต้นมรกตหิมะนั่นเอง”
“และหลังจากรวบรวมสมุนไพรได้ครบตามจำนวนแล้วยังต้องว่าจ้างจอมยุทธพลังปราณระดับปราณฟ้าเริ่มต้น เพื่อไปยังดวงดาราระดับกลางเพื่อหาแพทย์โอสถ ระดับโอสถฟ้า เพื่อปรุงเม็ดยานี้ขึ้นมา”
ตาเฒ่า รู้สึกว่าครั้งนี้ตนพูดมากเป็ประวัติการณ์ นับั้แ่ลืมตาดูโลกพลันยกขวดน้ำขึ้นมาดื่มดับกระหายอีกครั้ง
“โธ่เอ๋ย...กะอีแค่ปรุงเม็ดยาของเด็กเล่นยังต้องทำให้มันยุ่งยากมากความดังที่ท่านกล่าวมาหรือ”
หลงเอ๋อ ทำสีหน้าไม่พอใจ ที่ตนโดนดูถูกจากตาเฒ่า
“ไหนท่าน้าเม็ดยาวิเศษใดลองบอกข้ามาดูทีหรือ”
ตาเฒ่า คิดว่า หลงเอ๋อ อวดรู้ ไม่ประมาณตนจึงคิดสั่งสอนซักครา จึงพูดด้วยสีหน้าข่มในที
“นั่นคือ โอสถคืนิญญาระดับ 3 เ้ารู้จักหรือไม่”
เฮอะ เด็กน้อยต่อให้เ้าฝึกปรุงโอสถ จากในครรมารดาก็เป็ไปไม่ได้ที่เ้าจะเป็แพทย์โอสถ คราวนี้ดูซิว่าเ้าจะแก้ตัวอย่างไร
หลงเอ๋อ พอได้ยิน ก็ทำสีหน้าดูถูกทันที
“ข้านึกว่าเม็ดยาวิเศษใดก็แค่โอสถคืนิญญา ระดับ 3 ของพื้นๆแค่นั้นเอง”
ว่าแล้วหลงเอ๋อจึงหยิบสมุนไพรที่เป็กระสายยาของโอสถคืนิญญา ระดับ 3 ออกมาให้ดูทีละตัว จนครบทั้ง 10 ชนิด
“นี่สมุนไพรต้นมรกตหิมะนี่ต้นเขาัคู่ และนี่ใบหม่อนสีทอง นี่...นี่ และก็นี่ ครบ 10 ชนิดพอดี”
หลงเอ๋อ มีสีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง มองตาเฒ่าที่ตาเหลือกค้างราวเห็นผีตอนกลางวัน
“และทุกชนิดเป็ระดับ3 ทั้งหมด เป็อย่างไร ได้เปิดหูเปิดตาแล้วซิ”
ตาเฒ่า เืสูบฉีดจนหน้าแดงยกมือสั่นเทาชี้หน้าหลงเอ๋อ หอบหายใจแทบไม่ทัน พูดไม่เป็คำ
“จะ...จะ...เ้า...เ้ามีกระสายยาทะ...ทั้งหมดทั้งหมดเลยหรือ”
“จะ...เ้าที่แท้เป็ผู้ใดกัน”
ข้าดั้นด้นเดินทางหลายล้านลี้ เพื่อเสาะหากระสายยาเสียทรัพยากรมากมายเท่าไหร่กัน แต่ละชิ้นกว่าจะได้มาไม่ใช่ง่ายดายเสียเวลาไปหลายปีเพื่ออะไรกัน
ของทุกอย่างที่้า อยู่ตรงหน้าเห็นๆย่ำจนรองเท้าสึกไม่พบพาน ยามพบเจอแสนง่ายดายนี่จะเรียกให้ผู้คนมีชีวิตต่อไปอย่างไร
หลงเอ๋อ ไม่สนใจตอบคำเพราะตอนนี้มีสิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่า
“นั่น...ตาเฒ่ากลุ่มแรดอสูร กำลังวิ่งตรงไปทางด้านนั่น”
หลงเอ๋อ รีบพุ่งกายวิ่งตามไปทันทีเพราะตอนนี้สังเกตุเห็นว่าหัวหน้าแรดอสูร ในปากเหมือนจะคาบอะไรบางอย่างเอาไว้
ตาเฒ่า ไม่ทันตั้งตัว รีบร้องตาม
“เดี๋ยวๆ...รอข้าผู้เฒ่าด้วย”
หัวหน้าแรดอสูร วิ่งเร็วอย่างยิ่งตัวหัวหน้าทิ้งห่างลูกน้องด้านหลังพอสมควร หลงเอ๋อที่ไล่ตามทัน จึงไม่สนใจรีบเหิรร่างข้ามกลุ่มแรดอสูรที่รั้งท้าย ติดตามหัวหน้าแรดอสูรต่อไป ส่วนตาเฒ่าก็ตามติดไม่ยอมลดล่ะ
ได้ยินเสียงแรดอสูรที่รั้งท้ายเห็นมนุษย์เหิรร่างข้ามพวกมันไป จึงข่มขู่เสียงดัง
อู่...
อู่...
พวกมันยังคงไล่ตามอย่างไม่ลดล่ะถึงแม้ว่าจะไม่เห็นหลังหัวหน้าแรดอสูร แต่พวกมันยังคงวิ่งตามทิศทางได้ถูกต้อง
หัวหน้าแรดอสูรยิ่งวิ่งก็ยิ่งลึกเข้าไปในป่าทึบ ต้นไม้โบราณหลายคนโอบยืนต้นตระหง่านสูงเสียจนบดบังแสงอาทิตย์จนมืดสนิท หลังจากวิ่งต่อไปจน 200ลี้จึงเริ่มวิ่งช้าลง สอดส่ายสายตามองหา
สิ่งที่หัวหน้าแรดอสูรคาบไว้เริ่มเรืองแสงส่องสว่างขึ้นมา เพียงแต่แสงสว่างยังน้อยเกินไป
หัวหน้าแรดอสูรไม่พอใจส่งเสียงขู่คำรามดังะเืไปทั้งป่าใหญ่ เหมือนกับจะรู้ตัว แสงสว่างจึงเพิ่มมากขึ้นอีกหลายเท่าความเข้มข้นจึงมากพอ
กลุ่มแสงเข้มข้นรวมกันเป็ลำแสงพุ่งไปกระแทกก้อนหินใหญ่ที่อยู่ห่างออกไป 20เมตร
“เปรี้ยง...”
ก้อนหินใหญ่สั่นไหวเล็กน้อย ปลดปล่อยพลังงานออกมามวลอากาศบิดเบี้ยวหมุนวนเป็เกลียว จนปรากฏประตูทางเข้าขึ้นบานหนึ่ง
หัวหน้าแรดไม่พูดพร่ำทำเพลง และไม่สนใจมนุษย์ทั้ง2 คน คล้ายความหวังของมันสัมฤทธิ์ผล มันรีบวิ่งหายลับเข้าไปในประตูทันที
หลงเอ๋อ กับตาเฒ่าที่ตามมาทันได้เห็นขั้นตอนต่างๆ จึงเหม่อมองประตูบานนั้น ในใจจึงคิดว่าจะเข้าไปหรือไม่ไปดี
“นี่ตาเฒ่า เ้าคิดว่าประตูนั่นจะพาไปที่ใด”
หลงเอ๋อ ที่ขี้ขลาดตาขาวจนเป็สันดานรู้สึกไม่วางใจ ถามด้วยความกังวล
“ข้าตาเฒ่ามั่นใจว่าเป็ทางเข้า โลกมิติขนาดเล็ก แน่นอน”
“แล้วพวกเราจะเข้าไปดูหรือไม่”
ตาเฒ่าหันมอง หลงเอ๋อที่้าพวก จึงพูดตัดบท
“พวกเรา...ใครกัน เ้าเข้าไปคนเดียวส่วนข้าไม่ไปด้วยหรอก”
อย่าคิดว่าเ้ากลัวตายคนเดียวข้าตาเฒ่าก็กลัวตายไม่น้อยไปกว่าเ้าเช่นกันน่ะ เสียงบ่นในใจ
“ก็ได้ ข้าผู้หล่อเหลาคมคาย ใจกว้างดั่งแม้น้ำอุตส่ามีใจจะมอบโอสถคืนิญญา ระดับ 3 ให้เ้าไปช่วยสาวงามซัก 1 เม็ดแต่ดูเหมือนว่าเ้าจะไม่้ามัน”
หลงเอ๋อหลับตาข้างหนึ่ง ลอยหน้าลอยตาพูด กวนเบื้องล่างเสียจริงเชียว
ตาเฒ่าอยากจะกลืนคำพูดก่อนหน้ากลับคืน เสียเพียงแต่ว่าพ่นออกมาแล้ว จะเก็บกลับยังไง
พอฟังว่าจะได้โอสถคืนิญญาระดับ 3 ตั้ง 1 เม็ด จะให้เรียกเด็กน้อยว่าท่านบรรพบุรุษ มันก็ยินดีกระทำ
“เด็กน้อยเ้าเข้าใจข้าผู้เฒ่าผิดไปแล้วน่ะ”
ตาเฒ่าถูกมือไปมา ดวงตากลับกรอกหมุน180องศาเห็นจะได้
“ข้าผู้เฒ่าหมายความว่าพวกเรามีวาสนาต่อกัน นับเป็สหายรวมตาย จะไปก็ไปด้วยกัน”
“มีสุขร่วมเสพมีทุกข์ร่วมต้าน”
ตาเฒ่าทำสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ จนแทบจะกัดลิ้นแปลกใจตนเอง ว่าพูดเช่นนั้นออกไปได้ยังไง
แต่เพื่อโอสถคืนิญญาระดับ 3 เอาว่ะตายเป็ตายพลันยกฝ่ามือตบที่หน้าอกตนเองอย่างกล้าหาญ
“ป้าบ...ป้าบ”
หลงเอ๋อ เห็นตาเฒ่าปลุกปลอบใจตนเองจนหึกเหิม ทั้งที่กลัวตายเหมือนตน แต่เพื่อช่วยเหลือผู้อื่นถึงกับยอมเสี่ยงตายติดตามตนเข้าโลกมิติขนาดเล็กดังนั้นจึงตั้งใจว่าจะปรุงโอสถคืนิญญา ระดับ 3 ให้ตาเฒ่า 1 เม็ด หลังจากนี้
เมื่อแนวร่วมเสี่ยงตายพร้อมลุยแล้วเพื่อทรัพยากร เมื่อความโลภครอบงำ หลงเอ๋อ ไม่รีรอรังเลอีกต่อไป ชักชวนตาเฒ่าพุ่งกายผ่านเข้าประตูไปในทันที
ย้อนกลับมาที่กลุ่มมือสังหาร
หัวหน้ากลุ่มมือสังหารสำรวจผลเก็บเกี่ยวด้วยความพึงพอใจ สิ่งที่มันคาดหวังคือแร่พลังปราณระดับกลางและระดับสูงปะปนอยู่ด้วยจำนวนหนึ่ง ด้วยสิ่งนี้จะทำให้องค์กรของมันแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ระยะเวลา1 เดือน มันจับชาวบ้านตามป่าเขามาช่วยขุดแร่มากมายที่เจ็บป่วยล้มตายไปก็ถูกโยนซากศพลงสู่หุบเหวลึก และจับผู้มาใหม่มาทดแทนเสมอนับรวมผู้คนที่ขุดเหมืองได้ราว 200คน
แต่ด้วยกำลังคนขุดเหมือง200คน ยังไม่สามารถสร้างความพึงพอใจให้กับหัวหน้ากลุ่มมือสังหารได้ มัน้ารวดเร็วกว่านี้ ด้วยกังวลว่าทางราชวงค์ตะวันลับจะพบเจอการมีอยู่ของแหล่งแร่พลังปราณนี้เข้าเสียก่อน
และทางด้านหัวหน้าใหญ่ของมันก็เร่งรัดเข้ามาแล้ว เพราะระหว่างนี่ความเคลื่อนไหวของราชวงค์ตะวันลับผิดแปลกไป
ด้วยสายรายงานว่าราชวงค์ตะวันลับ ได้จัดส่งยอดฝีมือแบ่งออกเป็ 3 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 มุ่งตรงมา ณ หมู่บ้านตระกูลจ้าว แห่งนี้ยังคาดเดาจุดประสงค์ไม่ได้
กลุ่มที่2 แยกตัวมุ่งสู่ชายแดนทิศใต้
แต่สำหรับกลุ่มที่3 เป็ที่แน่นอนว่า ้าควบคุมกลุ่มคนเพื่อผลักดันเข้าเป็กองหน้าสำรวจโลกมิติที่เปิดขึ้นมาเมื่อ 10 ปีก่อน และตอนนี้หัวหน้าหมู่บ้านตระกูลจ้าว จ้าวจือหลง ได้ส่งมอบยอดฝีมือจำนวน 15 คน ออกมาแล้ว
ราชวงค์ตะวันลับใช้เวลา 1 เดือนจัดเตรียมการทุกอย่างเอาไว้ และครั้งนี้ สามารถคาดหวังผลสำเร็จได้เสียทีจากการสำรวจตลอดระยะเวลา 10ปี ถึงแม้จะประสบกับความสูญเสียมากมายแต่ก็เก็บเกี่ยวได้ไม่น้อยเช่นกัน
โดยครั้งล่าสุดที่เข้าไปสามารถเจาะทะลวงด่านแรกของปราการที่ปกป้องทางเข้าถ้ำใหญ่เอาไว้ได้
ถ้ำใหญ่ เป็แหล่งเก็บทรัพยากรแห่งสุดท้ายในโลกมิติ
พื้นที่ภายในโลกมิติมีพลังปราณเข้มข้นมากมีรัศมีเพียง 1000ลี้ เท่านั้น เขตรอบนอกประกอบไปด้วยสมุนไพรใบยาที่ขึ้นอยู่เต็มไปหมดมีทั้งสัตว์อสูรระดับต่ำหลายชนิด
แต่ตอนนี้ผ่านการเก็บเกี่ยวมา 10กว่าปี ทุกสิ่งล้วนว่างเปล่าแล้วดังนั้นความคาดหวังทรัพยากรในถ้ำใหญ่ จึงเป็ที่คาดคิดได้
ทันใดนั้นมีชายกลางคนผู้หนึ่ง วิ่งเข้ามาหาหัวหน้ากลุ่มมือสังหารด้วยความร้อนรน
“ท่านหัวหน้า...ข้าขอรายงาน”
ตัวยังไม่ทันมาถึง แต่เสียงกลับมาถึงก่อนแล้ว แสดงให้เห็นถึงความรีบร้อนปานใด
หัวหน้ากลุ่มมือสังหาร หันหน้ามองดูเห็นว่าเป็ลูกน้องควบคุมการขุดเหมือง จึงเลิกคิ้วถาม
“มีความคืบหน้าแล้วหรือ”
“มิใช่เื่นั้นท่านหัวหน้าแต่เป็เื่อื่นที่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่าขอรับ”
ชายกลางคน ที่มาถึงด้านหน้า หอบหายใจพูดด้วยความตื่นเต้น
“หืม...เื่น่าตื่นเต้นอันใดหรือ”
หัวหน้ากลุ่มมือสังหาร มีสีหน้าสงสัย นอกจากแร่พลังปราณระดับกลางและระดับสูงแล้ว ยังจะมีเื่น่าตื่นเต้นอะไรอีก
“ท่านหัวหน้าพวกเราค้นพบ หินกำเนิดพลังระดับ 1 ขอรับ”
“ว่าไงน่ะ…เ้าแน่ใจน่ะ”
หัวหน้ากลุ่มมือสังหาร สีหน้าแปรแปลี่ยนเสียการควบคุม ยื่นมือออกคว้าไหล่ชายกลางคน บีบจนแน่น
ชายกลางคน สีหน้าเหยเก เ็ปจนกัดฟัน หัวหน้ากลุ่มมือสังหารมีพลังปราณมนุษย์ขั้นกลาง ความแข็งแกร่งของฝ่ามือเป็ที่คาดคำนวณได้
“จะ...เจ็บท่านหัวหน้า ขะ...ข้าแน่ใจขอรับ”
หัวหน้ากลุ่มมือสังหารเหมือนจะเพิ่งรู้สึกตัว จึงคลายมือออก ชายกลางคน ถอนหายใจดังเฮือกยกมือขึ้นนวดคลึง เพื่อคลายความเ็ป
“รีบพาข้าไปดู”
หัวหน้ากลุ่มมือสังหาร รีบพุ่งกายออกไปพร้อมกับชายกลางคนทันทีแต่ในใจครุ่นคิดว่าถ้าค้นพบ หินกำเนิดพลังระดับ1 จริงๆเห็นที่การขุดเหมืองที่นี่คงจะปิดบัง ราชวงค์ตะวันลับไม่ได้อีกต่อไป