มือใหญ่แตะลงที่ไหล่บางเบาๆ

“ผิงผิงไม่ไปหาพี่ภีม   พี่ภีมมาหาเองก็ได้คร้าบ คนใจร้าย...มาหาผิงผิงแล้ว”

ชายหนุ่มนั่งลงที่เก้าอี้  จับเก้าอี้หญิงสาวหันมาตรงหน้าของเขา รอยยิ้มกระจายอยู่เต็มใบหน้า

“พี่…พี่ภีม!!!”ภริตาเอ่ยชื่อออกมาอย่างดังเมื่อเห็นร่างสูงนั่งอยู่ตรงหน้า เธอยิ้มทั้งน้ำตา

ปลายนิ้วแกร่งเกลี่ยเช็ดน้ำตาให้หญิงสาวอย่างแผ่วเบา“เด็กน้อย...เป็นอะไร หือ...รู้บ้างไหมว่าพี่ภีมเป็นห่วงมาก...พี่ภีมขอโทษ...ขอโทษนะคะ”เสียงทุ้มเอ่ยปลอบอย่างอ่อนโยน

“พี่ภีม ฮือๆๆๆ”

ภริตาไม่อาจกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ หัวใจที่พยายามเข้มแข็งมาทั้งวันก็พังทลายออกมาอีก  เพียงแค่ได้ยินคำพูดที่ห่วงใย กับสัมผัสที่อ่อนโยนก็ทำให้เธอโผเข้าหาเขา 

*********************************************