“ออกรถเลยค่ะลุง เร็วค่ะ” สายไหมเอ่ยสั่งลุงแช่มคนขับรถให้รีบออกรถทันที เธอมองดูนาฬิกาข้อมือ 08.00น. และถอนหายใจ
”ทำไมวันนี้คุณหนูไปเร็วจังครับ ปกติวันจันทร์คุณหนูไม่ใช่มีเรียน10โมงหรอครับ”ลุงแช่มสอบถามนายสาวอย่างสงสัย
”อ้อ ไหมมีธุระค่ะ”เธอตอบไปสั่นๆ
”ครับ ครับ”ลุงแช่มจึงเงียบไปไม่กล้าถามต่อ
เมื่อรถขับออกมาถึงถนนใหญ่ สายไหมสั่งให้คนขับรถไปส่งบ้านน้ำรินแทน
“อ้าว ไหม มาทำไรแต่เช้า”น้ำรินทำหน้า งงๆ บ้านน้ำรินมีฐานะปานกลาง อยู่ในหมูบ้านจัดสรรโครงการหนึ่ง เธอสงสัยเมื่อเดินมาเปิดประตูแล้วเห็นสายไหม
”ฉัน มาธุระแถวนี้เลยให้ลุงแช่มมาส่งนะ เห็นว่ายังเช้า เลยแวะจะไปพร้อมเธอ” สองสาวพูดคุยกันระหว่างเดินเข้าประตูบ้าน
“สวัสดีค่ะ คุณแม่”
”จ่ะลูก ทานอะไรมายัง ทานกับน้ำรินเลยลูก”
”ค่ะ ไหมฝากท้องไว้กับคุณแม่ด้วยน่ะคะ”สายไหมยิ้มหวานให้กับแม่ของเพื่อน
”แหมมมม เอาใจแม่ชั้นใหญ่เลยน่ะ”น้ำรินแทรกขึ้น
———————บ้าน พิสุทสาธร—————
“แก ลงไปกดกริ่งซิ บอกพบคุณสายไหม” ภาคิมสั่งลูกน้อง ก่อนวางโทรศัพท์เป็รอบที่20 เขาโทรหาสายไหมมือจะหงิกอยู่แล้ว
“ครับนาย” ลูกน้องรีบลงไปกดกริ่งแทบไม่ทัน เมื่อเห็นสีหน้าของนายที่บึ่งตึง
กริ่ง กริ่ง กริ่ง กริงงงง
”มาหาใครค่ะ” เด็กรับใช้เดินมาที่ประตูรั้ว
“มาพบคุณสายไหมครับ”
”อ้อ คุณไหมออกไปแล้วค่ะ”
”ห๊ะ!!!! ไป ไปแล้ววววววววววว” สีหน้าเขาใสุดขีด
”ค่ะ มีอะไรรึเปล่า”
”ไม่มี ไม่มีครับ ขอบคุณครับ”
”อ้อไปนานยังครับ”
”8.00น. ค่ะ”
”ขอบคุณครับ”
เขาเดินมาที่รถ เข้าไปประจำที่คนขับ และค่อยๆหันไปช้าๆ อย่างหวาดกลัว
”คือว่า คือว่า คุณสายไหมเธอออกบ้านไปแล้วครับนาย ไปตอน8โมงครับ ”
“อะไรน่ะ ออกไปแล้ว”ภาคิมมีน้ำเสียงที่ต่ำลงทันที สีหน้าแววตา หมองลง เขานิ่งไปนาน จนลูกน้องเอ่ยถาม
”นายจะไปไหนต่อครับ”
ภาคิมกำมือถือแน่น ได้สายไหม ได้ ///////
”ไปบริษัท”ชายหนุ่มสั่งลูกน้อง
ตี๊ด....สายไหมเปิดมือถือขึ้นมา เสียงข้อความเข้าดังถี่ถี่ทันที เปิดปุ๊บ ตี๊ดปับ ____*____
“อะไร ปิดเครื่องทำไม”น้ำรินชะโงกหน้ามามองเพื่อน
PPเงยหน้าขึ้นมองมาที่สายไหมเช่นกัน
“พอดี ปิดเครื่องชาร์จแบท เลยลืมเปิดเมื่อเช้า”
สายไหมแก้ตัวขึ้น
“อ้อออออ นึกว่าปิดหนีใคร”พิพิมพูดขึ้นมา
หึหึ สายไหมเงียบไป
“ไปไหนกันรึเปล่าวันนี้” PPเอ่ยถามสาวๆ
“ไม่มีโปรแกรม รึนายมีหรอ”พิพิมถามชายหนุ่ม
“งั้นไปดูหนังกันไหม วันนี้เราเลี้ยง”PPเสนอตัว
“ว้าว ว้าวววววคุณชายPPสุดหล่อของเพื่อนๆน่ารักกกกจังงงเลยยยยยย”น้ำรินตาโตด้วยความดีใจที่มีคนเลี้ยงหนัง
“ไปเลยเร็ว ไหม พิพิม เร็วๆพวกเธอเดี๋ยวชวด”น้ำรินฉุดกระชากลากถู เพื่อนสาว
ทุกคนเดินไปขึ้นรถPP โดยมีสายไหมนั่งหน้า
“เอาไงต่อครับนาย”ลูกน้องภาคิมเอ่ยถามนายหนุ่มเมื่อเห็นเขานิ่งไป ทุกการกระทำของคนกลุ่มนั้นอยู่ในสายตาเขาทั้งหมด
“ขับตามไป”ภาคิมสั่งลูกน้อง หึ ทีเขามารับไม่ไปหรอ ทีกลับไอ้หน้าอ่อนทำหน้าระรื่น ใบหน้าภาคิมแดงขึ้นมาด้วยความโกรธเคือง
——————ณ. ห้างสรรพสินค้าชั้นนำ—————-
“เราไปหาอะไรกินกันก่อนเนาะ อีกตั้งชั่วโมงกว่า. กว่าหนังจะฉานแหนะ”PPชวน
“ดีเลย ฉันก็เริ่มหิว เรียนคาบอาจารย์โอเร่ ใช้พลังงานไปเยอะเลย”น้ำรินทำหน้าเหนื่อย
“กินไรสั่งเลย เดี๋ยวเลี้ยงเอง”PPบอกสาวๆ
“งั้นพวกเราไม่เกรงใจน่ะ” สายไหมพูดยิ้มๆ
“ครับบบบบบ ยอมหมดตัวถวายชีวิตให้เลย”
PPหยอดสายไหมไปหนึ่งยก ทำหน้ายิ้มๆ
“จ้าาาาา ป๋าไปอีก พร้อมเป ว่างั้น” น้ำรินแซวว
“สบายใจไหม?
ทุกสายตาหันไปตามเสียงคนที่ยืน ข้างโต๊ะ
@—————@
“พี่ภาคิม”พิพิมได้สติก่อนเลยรีบลุกขึ้นยืน จนคนอื่นๆลุกตาม
“พี่มาทำอะไรครับ”PPถามออกไป อย่างรู้สึกหวั่นๆในใจว่า ที่เจอรุ่นพี่ภาคิม จะมีส่วนเกี่ยวกับสายไหม
“ว่าไง สายไหม จะไปดีดี หรือ.....”
ภาคิมยังไม่ทันพูดจบสายไหมก็ขัดขึ้น
“ไหมจะดูหนังกับเพื่อนค่ะ” เธอตอบชายหนุ่ม โดยไม่มองตา สีหน้านิ่งเรียบ
———-เงียบ———
“เื่อะไร”ภาคิมพูดขึ้นหลังจากนิ่งไปสักพัก
น้ำรินรีบบอกชื่อเื่อย่างไว เพราะสังเกตเห็นสถานการณ์แล้ว ชักทีท่าไม่ดี
ภาคิมโทรศัพท์ โทรสั่งอะไรสักอย่าง ถามเลขที่นั่งพวกเขาไป วางสาย แล้วก็เดินมานั่งลงข้างสายไหม ทุกคนนั่งตัวเกร็งกันเป็แถว ยกเว้นสายไหม ที่ดูจะอาการยิ่งกว่าเกร็ง ~*~
“อาหารมาแล้ว ทานกันเถอะ”พิพิม พูดขึ้นทำลายบรรยากาศ
“พี่ภาคิม จะทานอะไรไหมค่ะเดี๋ยวพวกหนูสั่งให้”
“ไม่” ภาคิมมีสีหน้าบึ่งตึง
“ค่ะ ค่ะ”พิพิมรับคำ และก้มหน้ากินไม่พูดไม่จาอีกเลย เช่นเดียวกับสายไหม น้ำริน PP
คงมีแต่ภาคิม ที่นั่งหน้าบึ่งไม่พูดไม่จา มองหน้าสายไหมไม่ลดละ แทบจะกินเืกินเนื้อ
เมื่อทุกคนทานข้าวเสร็จก็พากันเดินไปทางโรงหนัง น้ำรินลากPPให้เดินนำไปกับเธอพิพิม โดยปล่อยให้สายไหมกับภาคิมเดินตามหลัง
สายไหมกับภาคิมเดินมาพร้อมกันก็จริง แต่ไม่มีใครเอ่ยอะไรกันสักคำ ยิ่งอึดอัดเข้าไปใหญ่
“เดี๋ยวเรา ไปเข้าห้องน้ำก่อนน่ะ” สายไหนหันไปทางเพื่อนๆ
“ไปด้วย ไปด้วย”น้ำริน ขอตามไป
“นี่!!!!!!!ไหมบอกมามันอะไร ยังไง ชั้นงงไปหมดแล้ว เธอ เธอคบกับพี่เขาหรอ แล้วไปรู้จักกันยังไง”คำถามถูกยิงมาที่สายไหมรัวรัว
“มันไม่มีอะไร เดี๋ยวมีเวลาเล่าให้ฟัง”สายไหมไม่รอเพื่อนซัก ก็เดินเข้าห้องน้ำปิดประตู
จะทำไงดี จะหนีดีไหม? สายไหมนั่งคิดแล้วคิดอีกก็คิดไม่ตกอยู่ในห้องน้ำ ทำไง ทำไงดี
“ไหมมมม ไหมมมเสร็จยัง”น้ำรินร้องเรียก เห็นเพื่อนเข้าไปนานไม่ออกมา
“อืมเสร็จแล้ว” เธอจะกลัวอะไรไหมเธอไม่ผิด
เมื่อคิดยังงั้นเธอก้เดินออกไปกับน้ำริน
เป็การดูหนังที่ สายไหมอยากกลั้นใจตายในทุก3นาที ภาคิมนั่งริม ถัดมามีสายไหม น้ำริน พิพิม PP แล้วอย่างนี้เธอจะดูรู้เื่ไหม
ภาคิมหันไปมองหน้าสายไหม ที่นั่งนิ่ง สายตาจับจ้องไปหน้าจอโรงหนัง เขาต้องใช้ความอดกลั้น อดทนกับเธอคนนี้ขนาดไหน ดูเธอจะไม่รับรู้อะไรเลยสิน่ะ เขามีประชุม 11.00น.แต่เขายังจะไปรับเธอตอน9.30น. สุดท้ายวันนี้ทั้งวัน เขาไม่มีอารมณ์ทำอะไร ประชุมไปอย่างใจลอย
“สนุกมากนักน่ะสายไหม”สุดท้ายเขาก็เอ่ยขึ้น ข้างๆหูของสายไหม
“อุ้ย”สายไหมใสะดุ้ง หันไป
ขณะที่หันไป แก้มขาวเนียน ก็แตะโดนกับจมูกโด่งของชายหนุ่ม
“คะ ? ” เธอแสร้งทำเฉไฉ และเบนหน้าออกห่างจากภาคิม หน้าเธอร้อนขึ้นมาไม่รู้ตัว
หึ ภาคิมยิ้มเย็บเฉียบ แล้วจับมือสายไหมมาวางที่ตักของตน สายไหมทำตาโตมองชายหนุ่ม แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร
“ ไม่มีอะไร เดี๋ยวค่อยไปจัดการ”ภาคิมพูดทิ้งท้าย หันหน้ากลับไปดูหนังท่าทีสบายลงกว่าตอนแรก
สายไหมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ทำไมเธอจะไม่ได้ยินที่เขาพูดกันหละ &-&