ตอนที่สิบห้า พ่อกำนันต้องช่วยชั้นนะจ๊ะ
ฟ้ายังไม่มืดเมื่อผมกลับมาถึงบ้านผมพยายามจำเส้นทางเอาไว้และในอนาคตผมอาจจะต้องหาอาวุธที่สามารถจัดการกับพวกผีกองกอยหรือเสือสมิงที่สามารถนั่งอยู่บนกิ่งไม้และสะกดผมให้เดินเป็วงกลมไปมาได้ตามฉากที่บรรยายในนิยาย
แต่พวกนั้นเป็พวกตอนที่อยู่ในป่าไม่ใช่ตอนที่อยู่ในเมือง อาจจะ้าแผนบางอย่างที่สามารถจัดการพวกนี้ได้
และเมื่อเจอปัญหาเื่เหนือธรรมชาติผมก็คิดถึง Fate Grand Order เพื่อนึกถึงวิธีแก้ไขปัญหา
โฮกุ อาวุธมายา
ผมคุ้นๆว่ามันมีพระขรรค์พระศิวะที่ฆ่าเสือสมิงได้นั่นล่ะอาจจะต้องขอเงินพ่อกำนันมาซื้อ แต่ไม่น่ามีปัญหาพ่อกำนันเป็พวกที่ชอบสะสมของพวกนี้อยู่แล้วนั่นเอง
“ไอ้เจิดเป็ไรไป หน้าตาตื่น กลับมาเร็วกว่าปรกติ”
พ่อกำนันถามอย่างแปลกใจเพราะบางทีไอ้เจิดไปกวนใจนงพะงาจนเย็น กว่าจะกลับบางทีก็มืดค่ำ
“ชั้นอาบน้ำเร็วหน่อยนะจ๊ะพ่อวันนี้”
ไอ้เจิดรีบเอาขันอาบน้ำแปรงสีฟันต่างๆไปอาบน้ำในห้องน้ำที่เป็สัดส่วน
ในยุคสมัยนี้สูบน้ำขึ้นมาใช้ได้ด้วยตนเองไม่ต้องไปตักน้ำใส่ถังจำลำธารมาใช้กันทั้งบ้าน ถือเป็การแสดงฐานะที่ร่ำรวยอย่างหนึ่ง
ชาวบ้านใช้เวลาในชีวิตประจำวันด้วยความเหนื่อยยากแค่้าเอชีวิตให้รอดก็ยากแล้วแทบไม่ต้องทำอะไรกัน
จนผมงงจริงๆว่าไอ้ขามนี่น่าจะเก่งมากที่สามารถแบ่งเวลาไปเรียนทักษะ ภาษาอังกฤษ ญี่ปุ่นและการช่างวิศวกรรมต่างๆได้
บ้านของพ่อกำนันนั้นมีคนงานหลายสิบคนในไร่มีอีกนับร้อย
เตาไฟที่อยู่ในห้องครัวต้องจุดตลอดเวลา
แม้แต่พวกเสือสางหากแวะมาก็สามารถแวะมาทานข้าวได้ตามธรรมเนียมของพ่อกำนันที่เป็ผู้ยิ่งใหญ่ในแถบนี้
ด้วยแิหากเรากินข้าวหม้อเดียวกันแล้วก็จะไม่เข้าปล้นบ้านนั้น
ตามตำนานของตำรวจที่ไล่ตามจับโจรมาในชนบทบางทีตำรวจก็นอนค้างและทานข้าวบ้านเดียวกับที่โจรนอนค้างนั่นเอง
ยุคสมัยที่การปกครองยังดำมืดอยู่มากอำนาจของรัฐบาลกลางยังไม่เพิ่มมากในสมัยปัจจุบัน
เสือสางบางคนถึงได้กลายเป็กำนันผู้ใหญ่บ้านไปก็มี
ทางรัฐก็ใช้วิธี ใช้เสือกำจัดเสือยุแยงให้แตกกัน ก็เป็นโยบายอย่างหนึ่งที่เห็นได้พอสมควร
เอาเสือที่ยิ่งใหญ่ในพื้นที่เดยวกันให้จัดการตนเอง
สังเกตดีดีนโยบายของรัฐจะเป็เช่นนี้ตลอดมา
ยุแหย่ให้ท้องที่ตีกันเพื่อให้ตนเองยังครองอำนาจอยู่ได้
เราสืบต่อตำรานี้มาจากอเมริกาจนคนหน้าเหลี่ยมคนหนึ่งคิดว่า มันน่าจะพอได้แล้วมั้งทำมาหลายสิบหลายร้อยปีแล้วไม่เห็นมันจะดีขึ้นกับแิแบบนี้
แต่สายทหารที่นับถือจักรวรรดินิยมจากอเมริกาไม่ใช่แค่อุดมการณ์แต่สืบทอดมาทั้งวิธีคิดไม่สามารถมองเป็อย่างอื่นได้นอกจากการสร้างความขัดแย้งให้ประเทศเพื่อนบ้านมากขึ้นเท่านั้น
ว่าหากเพื่อนบ้านไม่สงบเราก็ยังปลอดภัยนั่นเอง
แถบบ้านเราอาจจะเป็ภาพสะท้อนละตินอเมริกาที่เป็สวนหลังบ้านของอเมริกา
รอบบ้านไม่สงบพวกเราก็ยังปลอดภัย
แิจะถูกหรือผิดก็ให้ประวัติศาสตร์ตัดสินกันเองว่ามันก่อปัญหาหรือมีประโยชน์อย่างไรบ้าง
แต่ผมต้องแก้เื่ผีปอบก่อน
สำรับอาหารของผมกับพ่อกำนันที่จริงบ้านเรือนของผมก็หรูกว่าชาวบ้านพอสมควรมีงาช้างขนาดใหญ่ประดับอยู่เื้ั
มีแม่ครัวสารพัดในการทำกับข้าวให้
ทางเทคนิคคนอย่างไอ้ขามมักจะมีหม้อต้มจับฉ่ายไว้ค่อยอุ่นอยู่เวลา้าทานอะไรเพิ่มเติมก็อาจจะต้องเอาเบ็ดหรือแหไปเตรียมปักไว้หาปลาในแม่น้ำ
แต่นั่นก็ทำให้เสียเวลาในการดำรงชีวิตเอามากๆ
ที่ปัจจุบันนี้มีซูเปอร์มาร์เก็ตนั้นมันมีเหตุผลของมันอยู่หากคนหลายร้อยคนกรูกันไปที่แม่น้ำลำคลองผลจะเป็อย่างไร?ต้องมีคนที่คอยกันพื้นที่แม่น้ำอย่างแน่นอน
หากคำนวณว่ามีชาละวันอยู่ในน้ำที่จะคอยลากเราลงน้ำไปกินเราหรือไปขังเราในถ้ำใต้บาดาลหรือนาคจับตัวเราไปใต้บาดาลแล้ว
การไม่ต้องล่าหาอาหารเองในน้ำที่เจอชาละวันหรือพญานาคหรือในป่าที่จะทำให้เจอเสือสมิงและผีกองกอย
นั้นทำให้ประชาชนทั่วไปปลอดภัยกว่ามาก
เราจะมั่นใจได้อย่างไรว่าปลาหรือเนื้อที่เราเห็นในแม่น้ำหรือในป่านั้นไม่ใช่ภาพลวงตาที่พญานาคหรือเสือสมิงสร้างขึ้นมาเพื่อล่อให้เราเข้าไปในเขตแม่น้ำหรือเขตป่าที่พวกนั้นจะจับเราเป็เหยื่อได้?
ในฐานะนักลงทุนที่ต้องมองความเสี่ยงวิถีชีวิตสมัยใหม่จะปลอดภัยมากที่สุด
ทำไมเราต้องเอาชีวิตของเราไปเสี่ยงในการหาอาหารตามธรรมชาติป่าเขาที่เราต้องเสี่ยงกับชาละวัน พญานาค ผีกองกอยและเ้าป่าเ้าเขาพร้อมทั้งั์กับเสือสมิงด้วย?
จะดีมากกว่าไหมหากเราสร้างซูเปอร์มาเก็ตต่างๆขึ้นมาเองที่บริหารโดยมนุษย์ที่ไม่ร่ายอาคมลวงตาเพื่อจับพวกเรากิน?
พ่อกำนันเห็นผมทานอาหารอยู่เงียบๆไม่ได้ว่าอะไรลองดูเงินกับบัญชีก็ดูเรียบร้อยดีอารมณ์ดีรู้สึกว่าไอ้เจิดทำตัวผิดปรกติแอบไปทำเื่อะไรมาหรือเปล่า?
“ว่าไงไอ้เจิดเห็นเอ็งว่าอยากจะเปิดที่ให้เจ็กฮงกู้เงินหรือ? ไม่เป็ไรเดี๋ยวพ่อให้ไปปัดกวาดเช็ดถูห้องเช่าว่างๆให้เอ็งเอาไปสักสองสามหมื่น และลองเก็บเงินตามที่เอ็งคิดก็ได้ “
พ่อกำนันจิบบรั่นดีที่แกฝากเพื่อนในกระทรวงที่ซื้อมาจากต่างประเทศไปด้วยแสดงถึงฐานะเหนือชาวบ้านทั่วไปที่ทานเหล้าขาวกับมะขามเปียก
ทางเทคนิค พ่อกำนันก็พยายามผลักดันให้ไอ้เจิดทำงานมากขึ้นนั่นล่ะมีตอนหนึ่งที่ไอ้เจิดได้สืบต่อตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านต่อไปจากผู้ใหญ่บ้านคนหนึ่งที่เสียชีวิตไปด้วยเลือกตั้งชนะ และก่อเื่วุ่นวายขึ้น จนนงพะงาไม่สนใจและมีหนุ่มหน้าขาวจากเบางกอกมารับนงพะงาไปอยู่ในเมืองที่ไอ้ขามต้องตามไปง้อนงพะงาและไอ้เจิดดันทิ้งตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านไปเป็เสือเพราะติดการพนันอยู่ที่บางกอกว่าอย่างนั้น
ถึงผมจะงงอยู่นิดนิดก็เถอะหนุ่มนักเรียนนอกนี่ หางานแปลเอกสารหรือร่างสัญญา แปลหนังสือต่างประเทศ ใช้เส้นสายทางการศึกษาของตนเองไม่เป็หรือจนต้องใช้ชีวิตไปเป็เสือขนาดนั้น?
เกิดเป็คนรวยหากไม่ทำตัวชีวิตเชี่ยเกินไปยังไงก็ได้ดี เพราะพื้นฐานในชีวิตดี จะไปเสพยาไอซ์ โคเคน โคเดอีน หรือขับรถชนคนตายแค่ไหนก็ไม่มีปัญหา
พ่อกำนันก็เช่นกันมองว่าไอ้เจิดไม่แอบอมเงินไปก็ถือว่าเป็เื่ที่ดีแล้ว
“พ่อกำนันจ๋า ชั้นมีเื่อยากขอร้อง”
ไอ้เจิดเข้าไปใกล้ๆพ่อกำนันและนวดขาอย่างประจบ
“หืม มีอะไร”
“ไอ้ขามมันหยามหน้าชั้นชั้น้าสู้กับมันในงานชกมวยประจำปีเดือนสิบสองนี้จ๊ะพ่อกำนันต้องช่วยชั้นนะจ๊ะ”
ครับไอ้เจิดต่อยมวยแข่งกับไอ้ขามและใช้กลโกงต่างๆจนชนะไปอย่างสะบักสะบอม และชนะไปด้วยการโกงเพราะไอ้ขามต่อยมวยเก่งมากไอ้เจิดชนะได้ด้วยการโกงติดสินบนกรรมการ
และแน่นอน กว่าจะต่อยมวย ก็ก่อเื่สองสามอย่างมาก่อนหน้านี้แล้ว
ดังนั้นผมแค่เร่งเวลาให้มีการสร้างค่ายมวยของตนเองและเชิญอาจารย์ต่างๆมาสอนก่อนเวลาสักประมาณครึ่งปีเท่านั้นเอง
669
