ย้อนเวลามาเป็นเซียนหุ้น ( จบภาค )

                ตลาดหุ้นมีประวัติศาสตร์มายาวนาน

                เกิดขึ้นครั้งแรกจากพ่อค้าชาวดัตช์เมื่อ 400 ปีที่แล้ว โดยบริษัทดัตช์อีสต์อินเดีย จากการที่ต้นทุนในการเดินเรือเพื่อค้าขายกับโพ้นทะเลมีสูงมาก (ผลตอบแทนก็สูงเช่นกัน) ดังนั้นแทนที่จะหาเงินจำนวนมากจากนายทุนหนึ่งคนมาลงทุน ก็เปลี่ยนเป็๲ให้นายทุนหลายคนมาร่วมหุ้นกันลงทุน

                นายทุนเองแทนที่จะเสี่ยงลงทุนกับเรือลำเดียว (ที่อาจล่มหรือโดนปล้นก็ได้) ก็สามารถแบ่งส่วนไปลงทุนกับเรือลำอื่นหลายๆลำได้ เป็๲การกระจายความเสี่ยงที่จะสูญเสียเงินทั้งหมด

                ได้มีการศึกษาพบว่าบริษัท ดัตช์อีสต์อินเดีย ได้จ่ายผลตอบแทนแก่ผู้ถือหุ้นเฉลี่ยประมาณ 18% ต่อปี (และต่อเนื่องเกือบ 200 ปีที่ดำเนินกิจการ)

               ณรัชต์ ก้าวลงจากรถสองแถว สะพายเป้ขึ้นไหล่

               สุดสัปดาห์นี้เขาไม่ได้กลับบ้านเพราะตั้งใจจะมาที่วัดเพื่อหาคำตอบเ๹ื่๪๫สมาธิของเขา

               เพียงก้าวเท้าเข้าเขตวัดเขาก็รู้สึกได้ถึงความสดชื่น ร่มเย็น เหมือนมีกระแสความเย็นแผ่ออกมากระทบใจ

                สมัยก่อนเขาเคยสงสัย ว่าทำไมเวลาเข้าไปในวัดบางวัดถึงได้รู้สึกอิ่มเอิบ สบาย เย็นใจ แต่วัดบางวัดที่มีต้นไม้ร่มรื่นไม่ต่างกันกลับไม่รู้สึกแบบนั้น พอได้มาเป็๞นักปฏิบัติธรรมแล้วเขาก็เข้าใจ กระแสแห่งความเมตตาที่ออกมาจากพระผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบนั้น เป็๞สิ่งที่แม้แต่คนทั่วไปก็สามารถรับรู้ได้

               วันนี้ณรัชต์มาวัดตอนบ่ายแล้ว คิดว่าตอนนี้หลวงตาเ๽้าอาวาสคงอยู่ที่กุฏิ เขาจึงเดินตรงไปที่กุฏิเ๽้าอาวาสที่อยู่เลยเข้าไปไม่ไกลจากศาลาวัด

                พอไปถึงที่กุฏิไม้สองชั้น ชั้นล่างเปิดโล่ง เขาก็เห็นหลวงตานั่งอยู่ที่เก้าอี้ประจำตรงชั้นล่างที่ปกติจะเอาไว้รับญาติโยมที่มากราบ โดยมีศิษย์วัดที่เป็๲มัคนายกกำลังนวดขาอยู่

                ณรัชต์ตรงเข้าไปนั่งลงที่พื้นด้านหน้าแล้วกราบ

                "ว่ายังไง มีอะไร "หลวงตาทักทายพร้อมสอบถาม

               "กราบหลวงตาครับ อยากจะมาขอพักปฏิบัติซักคืน และเรียนถามเ๱ื่๵๹การปฏิบัติครับ"

               ภิกษุชราเ๽้าอาวาสมองมาที่ณรัชต์ด้วยความเมตตาแล้วหันไปสั่งลูกศิษย์ที่กำลังนวดเท้าอยู่ไปเอากุญแจกุฏิว่างหลังหนึ่งมาให้

ลูกศิษย์หายไปพักหนึ่งก็กลับมาพร้อมกุญแจ หมอนและเสื่อ มากองไว้ด้านข้างผู้มาขอพัก

               "กุฏิอยู่เกือบท้ายวัด ไปถูกใช่ไหม"

                "ครับ "เขาตอบ

                "ค่ำ ๆ หลังสวดมนต์ทำวัตรเย็น มีอะไรค่อยถามตอนนั้น "เสียงบอกเจือแววเมตตา

                เขากราบลาแล้วหยิบกุญแจ เสื่อกับหมอน ตรงไปที่กุฏิหลังเกือบท้ายวัด

                ณรัชต์เดินถึงกุฏิไม้เล็กๆ ชั้นเดียว ยกพื้นครึ่งเมตรตั้งอยู่เกือบชิดกำแพงวัด

               เขาเดินขึ้นบันได แล้วไขกุญแจเข้าไปภายในห้อง ห้องเล็กๆ ขนาดประมาณสี่คูณสี่เมตร

                ณรัชต์ยืนที่กลางห้องแล้วคิดย้อนไปถึง๰่๥๹ชีวิตที่แล้ว กุฏินี้เป็๲ที่พักของเขาในตอนที่บวชคราวนั้น...

                เขารีบสลัดความคิดถึงเ๱ื่๵๹ในอดีตออกจากหัว แล้วหันมองหาไม้กวาด เริ่มทำความสะอาดที่พักและบริเวณโดยรอบ ที่จะอาศัยนอนในคืนนี้

                ทำความสะอาดที่พักเสร็จณรัชต์ก็เดินสำรวจวัดรอบบริเวณที่พัก จนมาถึงท้ายวัด เขามองไปที่ลานเล็ก ๆ ห่างจากร่มไม้เล็กน้อย ตรงจุดนั้น

                จุดที่เขานั่งสมาธิ แต่กลับลืมตาขึ้นมาที่๰่๥๹เวลานี้

                 ตอนค่ำราวหนึ่งทุ่มหลังจากอาบน้ำในห้องน้ำที่จัดไว้ให้ผู้มาปฏิบัติธรรม

                  เปลี่ยนชุดเป็๲ชุดขาวเบาสบาย ณรัชต์ก็ออกจากที่พักตรงไปศาลาวัด ที่ตอนนี้เริ่มมีคนทยอยมาเพื่อรวมกันทำวัตรเย็น โดยคนมาสวดมนต์ทำวัตรเย็นมีทั้งคนที่มาพักปฏิบัติธรรม ชาวบ้านจากหมู่บ้านใกล้ๆ และพระลูกวัดบางรูปที่ไม่ได้อยู่ใน๰่๥๹ปลีกวิเวกคร่ำเคร่งปฏิบัติ

                    คนค่อย ๆ มารวมกันที่ศาลาชั้นล่างของวัด รอเ๽้าอาวาสมาพานำสวดมนต์ หลายคนก็คุ้นหน้าสำหรับเขาที่๰่๥๹ชีวิตที่แล้วได้เคยมาปฏิบัติธรรมที่นี่บ่อย ๆ

                  หลังสวดมนต์ทำวัตรแล้วเสร็จ ผู้มาปฏิบัติธรรมในวัดก็ทยอยเข้าไปถามปัญหาข้อติดขัดต่าง ๆ ในการปฏิบัติกรรมฐานกับหลวงตาเ๯้าอาวาส

                  ณรัชต์รอจนคนถามกันหมดแล้วเขาจึงค่อย ๆ คลานเข้าไปถามเป็๲คนสุดท้าย

                  "กราบถามหลวงตาครับ สมาธิที่เคยลึก ละเอียดมั่นคง แล้วต่อมาก็กลับทำไม่ได้เหมือนเดิม ควรจะทำยังไงให้มันกลับมาเหมือนเดิมได้ครับ"หลังจากกราบหลวงตาแล้วเขาก็ถามคำถาม

                  " อยากจะได้กลับคืนมาทำไม"เสียงท่านถาม

                  "สมาธิก้าวหน้า ก็น่าจะดีกว่าไม่ใช่หรือครับ "เขาตอบ

                  "หวังความสุขในสมาธิเหรือหวังผลเพื่อจะได้ไม่ต้องทุกข์เท่านั้น ย่อมไม่เกิดประโยชน์แท้จริงในระยะยาว"

                "สมาธิ มีได้ก็เสื่อมได้เป็๲ธรรมดา ยึดติดไปย่อมไม่ได้อะไร ลืมกฏไตรลักษณ์แล้วหรือ มีอะไรบ้างที่เป็๲สิ่งเที่ยงแท้คงทนไปได้ตลอด "เสียงหลวงตายังสั่งสอน

                "หาเหตุให้เจอ หาต้นตอของปัญหาให้เจอ แล้วจะเจอคำตอบด้วยตัวเอง"ท่านกล่าวทิ้งท้าย

                หลังณรัชต์กลับมาที่พักแล้วก็นั่งคิด

                 หลวงตามักมีวิธีสอนเหล่าลูกศิษย์แตกต่างจากอาจารย์กรรมฐานท่านอื่นๆ ท่านไม่เคยชี้แนะตรง ๆ ว่าควรทำอย่างไร ปฏิบัติแบบไหน แก้ปัญหาการปฏิบัติธรรมอย่างไร

                หลวงตาจะเพียงสั่งสอนให้ใช้ปัญญาคิดเอง หาสาเหตุเอง วิธีแก้ปัญหาเอง

                ตอนนี้ณรัชต์คิดมาหลายตลบแล้ว ก็ยังคิดไม่ออก สุดท้ายเขาคงต้องวางเ๹ื่๪๫นี้ไว้ก่อน...

                เช้าวันต่อมาหลังจากช่วยงานวัดจนถึงบ่ายเขาก็กลับหอพัก

                 หลังหมดคาบเรียนวิชาพลศึกษาห้องของณรัชต์กลุ่มใหญ่ก็มาออกันที่ริมรั้วข้างโรงเรียน เพื่อซื้อของกินรถเข็นที่มาจอดขายอยู่ข้างรั้ว ที่มีทั้งลูกชิ้น น้ำแข็งไส น้ำอัดลมหรือกระทั่งลูกบอลพลาสติก

                  อันที่จริงของกินกับน้ำอัดลมต่างๆ ที่โรงอาหารของโรงเรียนก็มีขาย แต่ไม่รู้ทำไมการซื้อที่ข้างรั้วมันถึงได้บรรยากาศมากกว่าก็ไม่รู้

                  ณรัชต์กำลังยืนรอเต้กับวิทย์ซื้อน้ำอัดลมที่ข้างรั้ว พร้อมคิดถึงเ๱ื่๵๹การหาหุ้นตัวต่อไป

                  ระหว่างยืนคิดเขาหันไปมองแม่ค้าที่กำลังเทน้ำอัดลมใส่ถุงพลาสติกที่มีน้ำแข็งพร้อมตวัดมือมัดยางที่มุมถุงเพื่อให้ลูกค้าถือได้สะดวก

                  คิดถึงอนาคตที่ถุงแบบใหม่ทำมาสะดวกเพื่อช่วยในการถือโดยไม่ต้องมัดอีกแล้วก็อดทึ่งนวัตกรรมถุงบ้านเราไม่ได้

                   ๰่๭๫ชีวิตที่แล้วเขาเคยมีเพื่อนฝรั่งเป็๞วิศวกรที่มาจากบริษัทเครื่องจักรต่างประเทศ โรงงานเขาซื้อเครื่องจักรใหม่จากบริษัทนี้ ฝรั่งคนนี้จึงถูกส่งให้มาอบรมฝ่ายช่างของลูกค้าถึงการใช้งานเครื่องจักรใหม่จึงได้รู้จักกัน

                  ตอนเขาพาเที่ยว เพื่อนฝรั่งคนนี้ทึ่งความช่างคิดของบ้านเรามาก ถุงพลาสติกแบบมีหูที่ใส่น้ำอัดลมรวมถึงพลาสติกที่ใช้คล้องแก้วน้ำพลาสติกเพื่อถือได้สะดวกนั่นด้วย

                  บริษัทพลาสติก!!! จริงสิ บริษัทพลาสติก

-----------------------------------------

                    ตลาดหุ้นในสายตาคนส่วนใหญ่มักมองในด้านลบ

                   อาจเพราะข่าวจากโทรทัศน์หรือสื่อต่าง ๆ ที่คนทั่วไปได้ยิน ได้ฟังมา มักมีแต่ข่าวไม่ดี เช่นว่าเล่นหุ้นจนหมดตัว ฆ่าตัวตายอะไรทำนองนี้ หรือมองว่าคนเล่นหุ้นไม่ต่างกับคนเล่นการพนัน ภาพลักษณ์ตลาดหุ้นในสายตาคนทั่วไปจึงมักไม่ดี

                  ก่อนเข้าตลาดหุ้นณรัชต์ก็คิดแบบนั้น

                  ๰่๭๫ชีวิตที่แล้วหลังจากณรัชต์ทำงานไปหลายปีและมีเงินเก็บมากขึ้น แต่ดอกเบี้ยธนาคารกลับน้อยลงไปเรื่อยๆ ให้ผลตอบแทนไม่คุ้มค่ากับการฝากเงินไว้เฉย ๆ เขาจึงเริ่มศึกษาการลงทุนอื่นๆ เพื่อทำให้เงินเก็บมีผลตอบแทนงอกเงยสู้กับอัตราเงินเฟ้อที่สูงกว่าดอกเบี้ยเงินฝาก

                 พอเขาศึกษามากขึ้น จึงพอเข้าใจว่า หุ้นก็เป็๞ทรัพย์สินอย่างหนึ่ง ไม่ต่างจากบ้านเช่า ที่ดิน คอนโด ทองคำ มีค่าในตัวเอง มีขึ้นมีลง มีผลตอบแทนทั้งจากราคาหุ้นหรือปันผล

                 ความเสี่ยงอาจสูงแต่ผลตอบแทนก็สูงเช่นกัน ยกตัวอย่างเลวร้ายสุดบริษัทล้มละลาย หุ้นอาจกลายเป็๞ศูนย์บาททำให้คนเสียเงินทุนทั้งหมด แต่ถ้าหุ้นบริษัทนั้นเติบโตเจริญก้าวหน้าผลตอบแทนก็สูงเช่นกันอาจเพิ่มได้เป็๞สิบเท่าร้อยเท่าในเวลาสิบปีก็มีให้เห็นอยู่

                  เหมือนคุณมีเงินสิบบาทแต่ถ้าคุณลงทุนพลาดสุดๆ คุณอาจมีโอกาสเสียเงินทั้งหมดสิบบาท

                  แต่ถ้าคุณชนะล่ะ โอกาสที่เงินสิบบาทจะเป็๞ ยี่สิบ สามสิบ สี่สิบ หรือ หนึ่งร้อย ในเวลาห้าปี สิบปี ก็มี

                  ดูๆ ไปแล้วมันก็คุ้มค่า น่าสนใจใช่ไหม?

                   หุ้นบริษัทพลาสติก ที่ณรัชต์นึกถึง ไม่เชิงเกี่ยวข้องกับเขาโดยตรง เพราะเ๱ื่๵๹ที่เกิดกับบริษัทนั้นเป็๲ตอนที่เขายังไม่ได้เข้าตลาดหุ้น

                   แต่ตอนที่เขาเข้าตลาดหุ้นและลองผิดลองถูก๰่๭๫ซื้อขายหุ้นแรกๆ ณรัชต์เคยได้กำไรจากหุ้นบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์บริษัทหนึ่ง หลังจากที่เขาซื้อหุ้นบริษัทอสังหาฯ นั้นแล้ว ปรากฏว่าโครงการคอนโดใหม่ที่ทำเสร็จของบริษัทมียอดจองที่ดีมาก และหมดลงอย่างรวดเร็ว

                  กำไรของบริษัทในปีนั้นจึงสูงขึ้นมาก ช่วยผลักดันราคาหุ้นให้สูงขึ้นไป

                  ด้วยความสนใจและสงสัยว่าทำไมกำไรของปีนั้นดีกว่าปกติ เขาเลยค้นข้อมูลเกี่ยวกับโครงการล่าสุดว่าทำไมถึงทำเงินให้บริษัทได้มาก

                  ทำให้เขาทราบว่าเป็๲เพราะบริษัทได้ซื้อที่ดินทำเลดีมากและราคาไม่สูงไว้ เมื่อสร้างคอนโดเสร็จยอดจองกับยอดโอนจึงล้นหลามและหมดลงอย่างรวดเร็ว โดยไม่ต้องทำโปรโมชั่นและลดราคาเหมือนโครงการอื่นๆ

                   พอค้นลงไปอีกพบว่าที่ดินผืนงามที่ซื้อมาทำโครงการนี้ ซื้อไว้หลายปีแล้วจากบริษัทในตลาดหุ้นบริษัทหนึ่ง

                   บริษัทนั้นเป็๞บริษัทเล็ก ๆ ผลิตพวกถุงยางพลาสติก ถุงใส่ของและยางรัดของทั่วไป ยอดขายกำไรถือว่าน้อยถ้าเทียบกับบริษัทต่าง ๆ ในตลาดหุ้น

                   แต่เพราะบริษัทนี้ก่อตั้งมานานปี ภายหลังเมื่อความเจริญรุกเข้ามา ที่ตั้งโรงงานของบริษัทก็กลายเป็๲อยู่ในย่านกลางเมือง

                   เมื่อโรงงานกลายเป็๞ที่ดินผืนงามย่านกลางเมืองจึงมีบริษัทพัฒนาอสังริมทรัพย์มากมายเข้ามาเสนอขอซื้อที่ดินด้วยราคาดีมากในสมัยนั้น

                   บริษัทพลาสติกคำนวณดูพบว่า เมื่อขายที่ดินโรงงานเสร็จ แล้วไปซื้อที่ดินตั้งโรงงานใหม่ย่านชานเมืองก็ยังเหลือเงินอีกมาก ซึ่งมากกว่ากำไรบริษัทที่ทำได้หลายปีเสียอีก

                   คิดได้ดังนั้น บริษัทพลาสติกจึงขายที่ดินโรงงานย่านใจกลางเมือง และย้ายโรงงานไปตั้งที่รังสิต

                   บริษัทได้เงินสดจำนวนมากเข้าบริษัท และโรงงานใหม่ย่านชานเมืองก็ส่งสินค้าสะดวกกว่าเดิมเสียอีก บริษัทจึงแฮปปีกับเ๱ื่๵๹นี้มาก

                   ตกเย็นณรัชต์จึงชวนวิทย์กับเต้ไปร้านอินเทอร์เน็ตเพื่อค้นข้อมูลเพิ่มเติม

                  "นะ ไม่เล่นเคาเตอร์ฯ ด้วยกันเหรอ"เสียงเต้ถามขณะเริ่มเข้าเกมและมองเห็นว่าณรัชต์ไม่ได้เข้าเกมมาด้วย

                 "เล่นไปก่อนเลย ค้นอะไรในเน็ตแป๊บ"ณรัชต์ตอบ

                 "วิทย์อยู่ฝั่งเดียวกันสิวะ ทำไมไปอยู่อีกฝั่ง"เสียงเต้ลอยเข้ามา

                  เขาเจอแล้วว่าบริษัทพลาสติกยังมีที่ตั้งที่กลางเมือง แสดงว่าตอนนี้ยังไม่ได้มีการขายที่ดินและย้ายโรงงาน

                  "ไอ้วิทย์ซุ่มยิงไรเฟิลจากตรงไหนวะ แน่จริงออกมาดวลกันตรง ๆ สิ โว้ย"เต้โวยวายที่โดนยิงตายในเกมโดยไม่เห็นแม้แต่เงาคนยิง

                   ณรัชต์รู้แล้วว่าบริษัทพลาสติกยังไม่ขายที่ดินโรงงาน

                   โอกาสในการทำกำไรของเขามาแล้ว...