EP 23
ฟ่ออออ!!!!
"อย่าทำเ้านายนะ!!! ปูดดดด!!!! "
ตู้ม!!!
ทันใดนั้นเ้างูพุ่งเข้ามาฉกผม แต่สิ่งที่ผมเห็นคือเ้าห่านะโขึ้นมากลางอากาศแล้วปล่อยลมตดออกมากลายเป็บาเรียใสๆ ครอบคลุมพื้นที่ที่ผมอยู่ ผมมองไวท์อย่างอึ้งๆ ไม่ใช่ว่าอึ้งที่ไวท์มันปกป้องผมได้นะ แต่มันปล่อยตดออกมาเป็บาเรียต่างหาก! นี่ผมถูกปกป้องด้วยตดของมันเนี่ยนะ!!?
"เป็ไงล่ะเ้านายย ไวท์เท่ใช่มั้ยล่ะ!? "
"ไม่เลย"
อย่าไปบอกใครเชียวนะว่าผมถูกปกป้องด้วยตดของห่านน่ะ..
"ฟ่ออออ!!! เ้ามนุษย์ตัวจ้อย! แกมายุ่งกับเหยื่อของฉัน!! อยากตายมากใช่มั้ย!! ห๊าาา!!! "
ปั้กๆ!! ปั้ก!
เ้างูอนาคอนด้าเอาหางฟาดใส่บาเรียผมใหญ่เลย แต่บาเรียห่านไม่ะเืหรอกนะ
"เ้างูโง่ ต่อให้แกฟาดบาเรียข้าอีกเป็ร้อยรอบแกก็ทำอะไรข้าและเ้านายข้าไม่ได้หรอก กลับไปในที่ของเ้าซะเถอะ" ไวท์นั่งอยู่บนหัวผมพูดกับงูอนาคอนด้า
"แต่เ้าเข้ามาในอาณาเขตของข้า!! และเ้าก็กำลังแย่งเหยื่อของข้า!!! "
"เหอะ! ข้าไม่สนหรอก เ้าลองคิดดีๆ ขนาดบาเรียข้าเ้ายังทำอะไรไม่ได้ ถ้าข้าลงมือเ้าก็คงแหลกเป็ผุยผง ลองคิดดีๆ เ้าอยากจะตายหรือจะเลิกยุ่งกับข้าเพื่อมีชีวิตรอดล่ะ! "
ไวท์.. แกสู้กับงูได้?
"ป่าวหรอกเ้านาย ไวท์ขู่ไปงั้นอะ" ไวท์กระซิบบอกผม
อ่าว..? โด่วเอ้ยย ผมไม่ควรจะคาดหวังกับห่านสินะ
"ฟ่ออออ!! ก็ได้!! ต่างคนต่างอยู่"
ผมเห็นงูพูดออกมาอย่างนั้นมันก็โล่งใจนิดๆ แต่! ..แต่ผมศึกษามาเยอะ งูเป็สัตว์เ้าเล่ห์ ไว้ใจไม่ได้ เคยได้ยินสำนวนที่ว่า ชาวนาตายเพราะงูเห่า แต่เชฟทำขนมอย่างผมจะไม่ตายเพราะงูอนาคอนด้าเด็ดขาด เพราะไม่ใช่ชาวนาไง~
"ไวท์ ห้ามปลดบาเรียเด็ดขาด"
"ก๊าบบบเ้านาย"
"ไวท์ ถ้าฉันเดินออกจากไปจากตรงนั้ บาเรียจะยังอยู่มั้ย? "
"ตราบใดที่ไวท์อยู่ใกล้เ้านาย บาเรียก็จะยังอยู่ก๊าบบเ้านาย"
แบบนี้ก็เจ๋งดิค้าบบ!
ผมจับชายคนนั้นเข้าไปในมิติ แล้วเดินหาทางออกจากป่านี้ ถึงตอนแรกเ้างูอนาคอนด้าจะพยายามใช้หางฟาดบาเรีย หรือพยายามกัด หรือพ่นพิษก็เถอะ แต่บาเรียห่านไม่ะเือะนะ จนผมใกล้จะออกจากป่า งูอนาคอนด้าจึงเลิกตามผมแล้วกลับเข้าป่าไป ผมจำหน้าไองูนั่นไว้ให้แม่นเลย รอผมหาอาวุธได้ก่อนเหอะ จะจับทำงูผัดเผ็ดแม่ง
ผมออกจากป่าแล้วไปที่บ้านจาคอฟ นำจาคอฟออกมา เขายังหลับอยู่ ถือว่าดี ส่วนอีกคนผมนำน้ำวารีพิสุทธิ์มาชำระล้างร่างกายเขาให้ก่อน แล้วนำน้ำกรอกปากเขาจนร่างกายเขาได้ชำระล้างของเสียทั้งภายนอกภายใน ระหว่างที่รอภารกิจสำเร็จ
"ทำไมภารกิจไม่สำเร็จซักทีอะ ก็ช่วยออกมาจากงูนั่นแล้วนี่"
[โฮสต์ครับ ถึงจะช่วยออกมาได้ แต่ร่างกายเขาถูกพิษงูครับ ถ้าไม่รีบเอาพิษออก คืนนี้อาจจะไม่รอด]
"เอ้า! ช่วยออกมาได้แล้วยังต้องรักษาอีก ผมไม่ใช่หมอนะ ผมเป็เชฟ จะหาหมอตอนนี้ก็ไม่ได้ นี่ค่ำมืดแล้ว แถมที่นี่ยังห่างไกลจากเมืองหลวง โอ้ ชิทท!! "
[โฮสต์ซื้อของจากระบบมั้ย]
"มีของที่ช่วยชีวิตชายคนนี้มั้ย? "
[มีครับ!! มีเซรุ่มแก้พิษงูอนาคอนด้า และซ่อมแซมอวัยวะภายใน เพราะอวัยวะภายในของชายคนนี้ถูกทำลายไปบางส่วน จึงต้องใช้ยาตัวนี้ครับโฮสต์ ไม่งั้นต่อให้แก้พิษงูได้ แต่ก็อาจจะไม่รอดคืนนี้]
"ทะ..เท่าไหร่.."
[รวมทั้งสองตัวนี้ก็7000แต้มครับโฮสต์]
อื้อหือ...โครตแพง! มันจะคุ้มมั้ยถ้ารักษาให้ชายคนนี้เนี่ยยย!!!
"แต่.. เงินเก็บของฉันทั้งหมดที่มีอยู่ตอนนี้ มันไม่พอนี่สิ..."
[โฮสต์ได้รับฉายา 'ทาสการตลาด' เนื่องจากโฮสต์เคยซื้อสินค้าในราคาสูงและระบบเห็นใจเห็นว่าโฮสต์เครดิตดี เมื่อมีฉายานี้จะทำให้โฮสต์สามารถกู้ยืมระบบได้1ครั้ง และต้องคืนเงินให้ได้ตามระยะเวลาที่ระบบกำหนด]
"โอ้.. แบบนี้ก็ดีดิ แต่ผมก็ต้องติดหนี้ระบบอยู่ดี.."
[ติดหนี้ระบบไม่มีดอกเบี้ยสบายใจได้ครับโฮสต์ แต่ถ้าไม่ใช้หนี้ โฮสต์ก็จะโดนลงโทษจากระบบแบบตายทั้งเป็เลยละครับ~]
"นายพูดซะฉันไม่กล้ากู้ยืมเลย"
[แต่มันจำเป็นะครับโฮสต์ โฮสต์กู้ยืมเถอะ]
"งั้นฉันขอกู้ยืมเฉพาะส่วนที่ขาดจากเงินเก็บของฉันละกัน นำเงินไปซื้อยานั่นได้เลย"
[ทำการกู้6000แต้ม]
[ทำการชำระเรียบร้อย ท่านได้รับเซรุ่มแก้พิษงูอนาคอนด้า×1 ยาซ่อมแซมอวัยวะภายในS×1]
ผมทำการฉีดเซรุ่มกับป้อนยาให้ชายคนนั้นทันที ระหว่างนั้นก็ให้เขาพักภายในมิติไปก่อน ระบบบอกว่าอีก2-3 วันเขาจะฟื้น ผมค่อยเอาเขาออกจากมิติวันที่3ก็ได้
ติ๊ง!
[ภารกิจช่วยเหลือคุณชายสำเร็จ ได้รับ3,000]
[ใช้หนี้ระบบอัตโนมัติ 3,000 แต้ม]
อื้อหือออ!! .. น้ำตาผมไหลนองเลยอะ น้ำตาไหลนองจริงจัง ผมกลายเป็คนมีหนี้สินกับการช่วยเหลือคน ใครบอกล่ะว่าทำความดีแล้วมันจะอิ่มบุญอิ่มใจ ผมเนี่ยร้อน!! ร้อนใจ และร้อนเงินมากกก!!! แบบนี้ถ้าหาเงินมาได้ก็จะถูกหักอัตโนมัติจากระบบ แล้วผมก็ซื้ออาวุธไปสู้กับไองูบ้านั่นไม่ได้ วิกฤตของจริงล่ะทีนี้