ตอนที่สิบห้า เตียวเหลียง
“...เมื่อท่านขุนพลใหญ่ตั๋งโต๊ะเข้าเมืองหลวงเหล่าคนสุจริตชื่นชมยินดี เหล่าคนทุจริตอกสั่นขวัญหายบัณฑิตที่ทรงธรรมได้รับการปล่อยตัวจากคุก อาชญากรทุรชนได้โดนจับเข้าคุก...”
ปูมบันทึกประวัติศาสตร์ฮั่นตอนปลายโดยตั๋งฮวง
บรรยากาศที่ตึงเครียดได้หายไปจากคำพูดของตั๋งฮวงเพราะความที่เป็คนที่เข้ากันง่ายหัวเราะตลอดเวลาของตั๋งโต๊ะ
ทำให้บรรดาขุนนางเชื้อพระวงศ์ต่างๆรู้สึกว่าตั๋งโต๊ะเป็คนที่คุยด้วยง่ายดายมากกว่าที่คิด
ทำให้บรรยากาศตึงเครียดสลายลงไปมากกว่าเดิมเมื่ออยู่ในท้องพระโรง
เพื่ออัญเชิญหองจุเปียนขึ้นเป็ฮ่องเต้องค์ถัดไป
แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะดีใจเช่นนั้น
“ว่าไงนะ”
อ้องอุ้นกล่าวอย่างร้อนรน
“พะ พวกกองทหารของตั๋ง-ท่านมหาขุนพลได้ไปล้อมรอบหอเอกสารเอาไว้ไม่ให้ใครเข้าออกขอรับ”
อ้องอุ้นนั้นหัวใจเย็นเฉียบ
หอเอกสาร!!!
เป็ความเย็นเฉียบจากขั้วหัวใจระดับที่ว่าหากตั๋งโต๊ะไปขุดสุสานหลวงหรือท้องพระคลังเขายังไม่ใและตึงเครียดถึงเพียงนี้
หอเอกสารหลวงนั้นรวบรวมเอกสารต่างๆเกี่ยวกับราชการของต้าฮั่น
การแต่งตั้งโยกย้าย ฎีกาตำแหน่งต่างๆล้วนอยู่ในที่แห่งนี้ทั้งสิ้น
คนที่ควบคุมเอกสารของทางราชการได้คือคนที่จะสามารถควบคุมต้าฮั่นได้ดั่งแขนขาของตนเอง
แน่นอนระบบของต้าฮั่นวางเอาไว้ไม่ให้ใครสามารถครองอำนาจได้ตามลำพัง
หลายฝ่ายนั้นมีไว้เพื่อจับตาดูกันและกัน
และหากกล่าวถึงที่สุด...พวกเขาพึ่งสังหารองค์กรที่คอยถ่วงดุลอำนาจไว้ไปเมื่อคืนที่ผ่านมานั้นเอง
ขันทีมีกองกำลังทหารของตนเองคอบรักษาวังหลวงและเมืองราชวังเอาไว้
เมื่อเสียคนที่คอบยควบคุมเขตพระราชฐานฝ่ายในและเสียการควบคุมหอเอกสารหลวง
อ้องอุ้นถึงกับเหงื่อเย็นเฉียบออกจากกาย
เพราะนี่ไม่ใช่พฤติกรรมของผู้ที่ไร้ปัญญาความสามารถ
ในแผ่นดินฮั่นเคยมีคนผู้หนึ่งอยู่ที่สนใจหอเอกสารก่อนทรัพย์สินเงินทอง
เตียวเหลียงเสนาธิการแห่งฮั่นโกโจ!!!
อ้องอุ้นสูดลมหายใจและทอดถอนใจ
“ฟู่ เตรียมของขวัญมีค่าไปคารวะท่านมหาขุนพลตั๋งโต๊ะและท่านปลัดทัพตั๋งฮวงด้วย”
ตั๋งฮวงสืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดาด้วยระบบเส้นสายของศักดินาล้าหลัง
ตั๋งโต๊ะจึงตั้งตั๋งฮวงดำรงตำแหน่งปลัดทัพคอยดูแลกองทัพเพื่อฝึกงานตามแิ
ครอบครัวทหาร
ที่บุตรชายสืบต่อยศจากบิดา
ซึ่งไม่มีใครเห็นว่าเป็เื่ผิดแปลกอะไร
เพราะทุกคนมองว่าครอบครัวทหารฝึกเื่การทหารมาั้แ่เด็กให้พวกลูกหลานสืบต่อจากบรรพชนก็ไม่มีอะไรเสียหาย
ก็เป็ที่มาของ
พิชัยาบนแผ่นกระดาษ
ที่จ้าวอ๋องดันเผลอไว้ใจบุตรชายของขุนพลของตนเองทำให้แพ้การศึกที่ฉางผิงนั่นเอง
แต่ท่าทางพวกเขาไม่ได้เอาเื่นั้นมาเป็บทเรียนสอนใจตนเองเพื่อแก้ไขระบบนี้แต่อย่างใด
แม้แต่อ้องอุ้นหรือคนที่จ้องจะจับผิด
ก็ไม่ได้มองเื่ของการแต่งตั้งตำแหน่งเล่นเส้นสายเช่นนี้เป็เื่ไม่สมควรทำแต่ประการใด