ฉันค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา รอบกายมีเพียงความมืดมิดสนิทราวกับไร้ก้นบึ้งไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว บรรยากาศรอบตัวเริ่มเย็นเยียบขึ้นมาจนขนลุกซู่ในความมืดนี้ไม่มีแม้แต่เสียงสะท้อนใดๆ เล็ดลอดออกมา
ติ๊ง! ยินดีต้อนรับสู่โลกของ BGKL
จู่ๆหน้าต่างป๊อปอัปเรืองแสงสีฟ้าก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าตอนนี้ความรู้สึกของฉันเหมือนตัวเองหลุดเข้ามาในต่างโลก (Isekai) แบบในอนิเมะหรือนิยายที่เคยอ่านไม่มีผิด...
‘ขณะนี้คุณได้เข้าสู่โลกบอร์ดเกมเสมือนจริงตามที่ได้ลงทะเบียนไว้ยูสเซอร์ 4298’
เสียงทุ้มนุ่มนวลดังขึ้นในหัวมันตอบคำถามได้ตรงกับสิ่งที่ฉันกำลังคิดหรือนี่จะเป็ระบบผู้ช่วยเหมือนในพวกซีรีส์จีนระบบย้อนยุคอะไรพวกนั้น?
‘คุณจะคิดแบบนั้นก็ได้ครับเรียกผมว่า Master ผมจะคอยตอบคำถามที่คุณสงสัยผ่านการสื่อประสาทในสมอง’
“ฉันจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง!”ฉันะโก้องฝ่าความมืดมิด
‘คุณไม่จำเป็ต้องะโครับผมสามารถรับรู้และตอบคำถามผ่านความคิดในสมองของคุณได้เนื่องจากตอนนี้ระบบได้อัปเดตเป็เวอร์ชัน 4.0.2 ซึ่งเป็แพตช์ที่เปิดใช้งานอย่างเป็ทางการคุณจะสามารถออกจากเกมนี้ได้ต่อเมื่อคุณชนะ หรือแพ้คัดออกจากการแข่งขันเท่านั้น’
‘ไม่ต้องห่วงครับเวลาในโลกความจริงกับโลกในเกมต่างกันหลายเท่าตัวคุณสามารถอยู่ในโลกของเกมได้ตราบเท่าที่จะเอาชีวิตรอด...ผมขออนุญาตเปิดระบบบ้านพักเริ่มต้นของคุณโดยอัตโนมัติ’
สิ้นเสียงนุ่มความมืดมิดรอบกายเริ่มถูกแทนที่ด้วยแสงสว่าง ภาพของห้องนอนสี่เหลี่ยมเล็กๆคล้ายห้องพักราคาถูกตามหอพักหรือโรงแรมราคากลางๆ ปรากฏขึ้น
ฉันเดินสำรวจรอบห้องโดยใช้เวลาเพียงห้านาทีในห้องนี้มีเพียงเตียงเดี่ยวสีขาวหม่น โต๊ะกระจกสำหรับนั่งเขียนหนังสือตู้เย็นหลังเล็กที่มีน้ำเปล่าแช่อยู่ไม่กี่ขวดและเครื่องปรับอากาศตัวเก่าแบบที่พบได้ตามโรงแรมทั่วไปนอกจากนี้ยังมีห้องน้ำพร้อมอุปกรณ์พื้นฐานในการดำรงชีวิต
...แต่สิ่งเดียวที่ไม่มีเลยในห้องนี้ คือประตูและหน้าต่าง
ติ๊ง! “ด่านที่ 1 จะเริ่มต้นขึ้นในอีก 10 นาที”
หา!นี่ฉันเพิ่งจะเข้ามาในโลกของเกม ยังไม่ทันรู้จักโลกเสมือนจริงนี้ดีเลยจะบังคับให้เข้าร่วมเกมแล้วเหรอเนี่ย?
ฉันเริ่มกระวนกระวายใจหันไปมองรอบ ๆ เผื่อว่าจะมีเบาะแสเกี่ยวกับโลกใบนี้เพิ่มเติมทว่ามันกลับมีแต่ความว่างเปล่า... ทั้งภายในห้องและภายในจิตใจของฉัน
ฉันเดินไปนั่งลงบนโซฟาใบใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงข้ามเตียงนอนในห้องนี้ไม่มีสิ่งบันเทิงใด ๆ ให้ดูเลยสักอย่าง แม้แต่หนังสือสักเล่มก็ไม่มีความเงียบงันบีบคั้นจนความหวาดกลัวเริ่มกัดกินในใจ
‘แต่เด็ดขาดเถอะ...ที่นี่น่าไม่ได้มีฉันเพียงคนเดียวแน่ๆ ในเมื่อห้องนี้เป็ห้องปิดตายมันอาจจะมีกลไกเชื่อมต่อกับห้องข้าง ๆ ก็ได้!’
เมื่อฉุกคิดขึ้นมาได้ฉันก็รีบถลันตัวลุกขึ้น วิ่งไปใช้กำปั้นทุบและเคาะผนังรอบ ๆห้องอย่างบ้าคลั่งพลางะโสุดเสียงเพื่อร้องขอความช่วยเหลือ
ตึง! ตึง! ตึง!
แต่สิ่งที่ได้ตอบรับกลับมามีเพียงความเงียบและความว่างเปล่าอันน่าใจหายหรือว่าห้องของผู้เล่นคนอื่นจะไม่ได้เชื่อมกันแต่ถูกจับแยกและร่องลอยกระจัดกระจายไปทั่วมิติ? ถ้าระบบ้าปิดกั้นไม่ให้รับรู้โลกภายนอกแม้แต่นิดเดียวขนาดนี้...เดิมพันของเกมนี้คงไม่ใช่เื่ล้อเล่นแล้ว
ฉันเดินคอตกกลับมานั่งเหม่อมองไปยังเตียงสีขาวหม่นพลางคิดทบทวนซ้ำๆ ว่าตัวเองเข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
ติ๊ง! ‘ด่านที่ 1 ‘หอนาฬิกาสีเื’ เปิดระบบให้เข้าทดสอบแล้ว’
หน้าต่างป็อปอัปสีฟ้าเด้งขึ้นมาตรงหน้าอีกครั้งหอนาฬิกาสีเื... หรือว่าจะเป็เกม Bloodon the Clocktower!?
ในใจของฉันเริ่มสั่นไหวและเต้นระทึกถ้าเป็เกมนี้ล่ะก็... ฉันแอบมั่นใจในฝีมือตัวเองพอสมควรเลยล่ะ แต่อืม...ก็ไม่รู้ว่าระบบจะเอาคัมภีร์ภาคไหนเข้ามาเล่นกันแน่ ถ้าแจ็กพอตเจอพวกภาคเสริม (Custom Script) ฉันไม่น่าไหวเพราะเคยได้ยินมาว่ามันซับซ้อนและน่าปวดหัวมากแต่ตัวฉันเองก็ยังไม่เคยมีโอกาสได้ลองเล่นจริงๆ สักที
ติ๊ง! ‘กรุณากดเริ่มเล่นภายใน 1 นาที หากยูสเซอร์ใดยังไม่กดเริ่มเล่นระบบจะทำการลบยูสเซอร์ออกโดยอัตโนมัติ’
ลบยูสเซอร์งั้นเหรอ? แสดงว่าถ้าไม่เล่นฉันก็จะถูกเตะออกจากโลกใบนี้ทันที... แต่คำว่า ‘ลบถาวร’มันชวนให้เสียวสันหลังแปลกๆ
แต่อีกใจหนึ่งก็แอบเสียดายเพราะเกม Blood on the Clocktower เป็บอร์ดเกมแนวปาร์ตี้/บลัฟที่จำเป็ต้องใช้จิตวิทยาและเล่นกันหลายคนถึงจะสนุกที่ผ่านมาฉันเคยเล่นแต่เวอร์ชันออนไลน์ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์เลยยังไม่เคยได้ัักลิ่นอายและแรงกดดันของบอร์ดเกมบนโต๊ะจริงๆ เลยสักครั้ง
ฉันจ้องมองไปที่หน้าต่างสีฟ้าบนจอแสดงปุ่มััคำว่า [เริ่มเล่น] เพียงปุ่มเดียวเด่นหรา... โห บังคับกันชัดๆ! แต่เอาเถอะในเมื่อระบบบอกไว้ั้แ่แรกแล้วว่าทางเดียวที่จะออกไปจากโลกเสมือนจริงนี้ได้คือไม่ชนะก็ต้องแพ้คัดออกคิดมากไปก็ป่วยการ ฉันจึงตัดสินใจยื่นมือไปกดปุ่มเริ่มเล่นทันที
‘ยินดีต้อนรับเข้าสู่ด่านที่1 ระบบกำลังทำการสุ่มบทบาทให้กับผู้เล่น กรุณารอสักครู่...’
ติ๊ง!
‘ในรอบนี้มีผู้เล่นเข้าร่วมทั้งหมด600 คน โดยจะแบ่งออกเป็ห้องละ 20 คนในด่านคัมภีร์บทบาท: ลางร้ายกำลังจะมา (Trouble Brewing) นี่คือคู่มืออธิบายบทบาททั้งหมดของด่านนี้คุณสามารถเปิดอ่านเพื่อตรวจสอบข้อมูลได้ตลอดเวลา’
เยี่ยมไปเลย!ด่านที่ได้เล่นเป็ภาคเบสิคที่เข้าใจง่ายที่สุดสำหรับผู้เล่นเริ่มต้นระบบยังไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นถ้างั้นด่านนี้ก็หวานหมูฉันน่ะสิ!เพราะในเวอร์ชันออนไลน์ ฉันเคยเล่นภาคนี้มาเป็สิบๆ รอบแล้ว
ติ๊ง!
‘บทบาทที่ยูสเซอร์4298 ได้รับคือ... Imp (ปีศาจ)’
ปีศาจ!? ฉันได้เป็ปีศาจเหรอเนี่ย!
หัวใจของฉันหล่นวูบบทบาทนี้มันเล่นไม่ง่ายเลยนะ ถึงแม้ฉันจะเคยได้บทนี้ในเกมออนไลน์มาก่อนแต่สารภาพตามตรงว่าไม่เคยชนะเลยสักครั้ง!ฝ่ายร้ายในภาคนี้นอกจากจะมีจำนวนน้อยกว่าแล้วลูกสมุนฝั่งฉันในตอนนั้นยังเอาแต่แถข้าง ๆ คู ๆ จนโดนจับได้และแพ้ราบคาบแล้วคราวนี้ต้องมาเล่นแบบเดิมพันด้วยชีวิต ฉันจะรอดไปได้ยังไงกัน...
แต่เดี๋ยวก่อนนะ...ถ้าเกมนี้ระบบให้พวกเราได้เผชิญหน้าและพูดคุยกับผู้เล่นจริงๆ บนลานกว้างมันคงไม่เหมือนเกมออนไลน์ที่ได้ยินแค่เสียงผ่านไมค์แน่ในโลกเสมือนจริงที่เห็นทั้งท่าทางและแววตาฉันอาจจะมีวิธีส่งสัญญาณลับหรือใช้จิตวิทยาปั่นหัวบอกลูกสมุนคนอื่น ๆ ก็ได้ยังไงฉันก็ต้องชนะและผ่านด่านนี้เพื่อชิงเงินรางวัลออกไปให้ได้!
‘หน้าที่ของท่านคือกำจัดผู้เล่นฝ่ายคนดีคืนละ1 คน หากฝ่ายดีเหลือจำนวนเท่ากับหรือน้อยกว่าฝ่ายร้ายจะถือว่าฝ่ายร้ายเป็ผู้ชนะ’
‘ในคืนแรกนี้ท่านจะไม่สามารถฆ่าใครได้แต่ท่านจะได้ทราบรายชื่อลูกสมุนฝั่งร้ายทั้งหมดรวมถึงได้รับรู้บทบาทฝั่งคนดีทั้งหมด 3 บทบาทที่ไม่ได้ถูกนำมาใช้ในเกมนี้เพื่อใช้ในการบลัฟ (แอบอ้าง) ในเกมรอบนี้’
หน้าต่างระบบแสดงภาพสรุปและสัญลักษณ์ของบทบาทฝ่ายชาวเมืองนอกเมือง (ฝ่ายดี) และฝ่ายปีศาจขึ้นมาอย่างละลานตาข้อมูลเหล่านี้แหละคืออาวุธชั้นดีที่ช่วยให้ฝ่ายตัวร้ายสามารถสวมรอยหรือสับขาหลอกได้อย่างแเี
หลังจากหน้าจอสว่างวาบ...วูบหนึ่ง ห้องนอนหอพักสีขาวโพลนพลันบิดเบี้ยวและเปลี่ยนสภาพกลายเป็กระท่อมไม้สลับอิฐบล็อกสไตล์ยุโรปโบราณมีเตาผิงไฟและเครื่องมือเกษตรกรรมเก่าๆ ตกแต่งอยู่รอบห้องบรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นไม้แห้ง
เสื้อผ้าที่ฉันสวมในตอนแรกถูกเปลี่ยนเป็ชุดกระโปรงยาวเนื้อหยาบแขนเสื้อยาว มีผ้ากันเปื้อนผูกไว้ที่เอวและมีผ้าโพกหัวสีขาว...นี่มันชุดหญิงชาวบ้านในยุคกลางชัดๆ! ขนาดฉันไม่ได้เปย์เงินเข้าระบบยังมีชุดเปลี่ยนตามธีมให้ขนาดนี้เลยเหรอ ระบบนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ
‘ลูกสมุน(Minion) ของท่านในเกมนี้คือ ยูสเซอร์ 4359, 4187 และ 4568 ซึ่งท่านสามารถมองเห็นเลขยูสเซอร์ของพวกเขาเป็ตัวเลขสีแดง’
‘และบทบาทฝั่งคนดีที่ไม่ได้ถูกกำหนดเข้ามาในเกม(Bluffs) คือ บรรณารักษ์ (Librarian), ผู้บริสุทธิ์(Virgin) และนักบุญ (Saint)’
ให้ตายเถอะ...บทบลัฟที่ระบบให้มาแอบเล่นยากและเสี่ยงโดนเช็กโกงไปสักหน่อย(โดยเฉพาะผู้บริสุทธิ์กับนักบุญ) แต่เอาเถอะ เกมที่เกี่ยวกับการโกหกหรือบลัฟเนี่ยถือเป็งานถนัดของเ้าแม่บอร์ดเกมคีย์บอร์ดอย่างฉันอยู่แล้ว
“ขณะนี้ทุกท่านกำลังอยู่ใน่คืนแรกของเกมอีก 5 นาที ระบบจะเปลี่ยนเป็รุ่งเช้าของวันถัดไปขอให้ทุกท่านเตรียมตัวเข้าร่วมประชุมที่ลานหอนาฬิกาด้วยครับ”
เสียงประกาศจากระบบดังก้องกังวานมาจากภายนอกกระท่อมราวกับเสียงผู้ใหญ่บ้านประกาศผ่านลำโพงตามสายในหมู่บ้านชนบท
ระหว่างที่รอเวลาฉันรีบเปิดหน้าต่างระบบเพื่ออ่านทวนรายละเอียดในคู่มืออย่างถี่ถ้วนสมองเริ่มทำงานในฐานะคนเล่นบอร์ดเกมสายกลยุทธ์ทันที...
จากพรรคพวกฝั่งร้ายทั้ง4 คน (รวมตัวฉันด้วย) บทบาทลูกสมุนอย่าง คนวางยาพิษ(Poisoner) ที่สามารถทำลายความสามารถของคนอื่นได้และ หญิงเลว (Scarlet Woman) ที่สามารถสืบทอดตำแหน่งปีศาจแทนฉันได้หากฉันพลาดท่าแกล้งตายเป็ตัวเลือกที่ดูน่าสนใจที่สุด แต่ก็ไม่รู้ว่าระบบจะสุ่ม 1 ใน2 บทบาทนี้เข้ามาให้ลูกทีมฉันไหม หากไม่มีบทพวกนี้เลยฝ่ายร้ายคงเริ่มเกมด้วยความเสียเปรียบแน่ ๆ ส่วนบทบารอนระบบกำหนดเข้ามาแปลว่าฝ่ายชาวบ้านจะถูกแทนที่เป็ฝ่ายคนนอกเมือง 2 คน ซึ่งเรายังพอเดาทางตัวละครชาวเมืองที่ไม่ได้ถูกกำหนดเพิ่มขึ้นมาอีกได้
จะว่าไป...ในห้องอื่น ๆ ระบบจะจัดเกมหรือใช้คัมภีร์ด่านออกมาให้เหมือนกันไหมนะ? ฉันสะบัดหัวเรียกสติตัวเองกลับคืนมาเพื่อโฟกัสและวิเคราะห์เกมตรงหน้าต่อ
บทบาทปีศาจImp ในคืนแรกจะยังไม่มีการสังหารใครซึ่งแปลว่าในเช้าวันถัดไปจะยังไม่มีใครตาย และการที่ฉันได้ตั๋วบลัฟฝั่งดีมาถึง 3ใบ การจะเนียนเคลมสวมรอยว่าเป็คนดีจึงไม่ใช่เื่ยากเลย
ทว่ามีจุดหนึ่งที่สะดุดใจ...ในคู่มือภาค Trouble Brewing นี้มีบทบาทมาตรฐานอยู่ทั้งหมด22 บทบาท หากหักบทฝั่งดีที่ไม่ได้ใช้ออกไป 3 บทบาท และหักสมุนฝั่งร้ายออกไปแต่อย่าลืมว่าถ้าเกิดระบบใส่บทบาทฝ่ายร้ายอย่าง บารอน (Baron)เข้ามา แสดงว่าจะมีชาวนอกเมือง (Outsiders) เพิ่มเข้ามาป่วนอีก2 บทบาทแทนที่ชาวเมืองทั่วไปทันที
จริงๆตัวเกมตามสัดส่วนปกติควรจะมีผู้เล่นน้อยกว่านี้ แต่กระดานนี้มีคนอัดแน่นถึง 20 คน! แสดงว่าระบบต้องมีการใส่บทบาทพิเศษอย่าง นักท่องเที่ยว(Travellers) หรือไม่ก็อาจจะมีบทบาท คนเมา (Drunk)ที่คิดว่าตัวเองเป็บทชาวเมืองฝ่ายดีปนอยู่ด้วยแน่ ๆซึ่งนั่นยิ่งทำให้ข้อมูลของฝั่งคนดีพังพินาศและปั่นป่วนมากยิ่งขึ้น
และนี่แหละ...คือโอกาสทองของฝ่ายร้ายอย่างฉันที่จะวางแผนตลบหลังกลับ!