ยิ่งมองหาก็ยิ่งไม่เจอ ยิ่งอยากเข้าใกล้ก็ยิ่งถอยห่างออกไป…

เธอได้แต่ท่องเอาไว้ในใจ ทุกครั้งที่เธอพยายามเข้าใกล้เป้าหมายหนึ่งก้าว เป้าหมายก็มักจะถอยห่างจากเธอไปหนึ่งก้าวเสมอ แต่เมื่อไหร่ที่เธอถอยออกห่าง เป้าหมายก็เหมือนจะเขยิบเข้ามาใกล้เธอ เพียงแต่เว้นระยะห่างเอาไว้ให้เธอได้หายใจเท่านั้น นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมองค์กรถึงมองว่าเธอมีดีแค่หน้าตา เนื่องจากเป้าหมายครั้งนี้ของเธอยังทำไม่ลุล่วง ไม่ว่าเธอจะพยายามไล่ล่าสุดกำลัง เป้าหมายเธอก็จะหนีรอดไปได้ทุกครั้ง และเมื่อที่เธอต้องการหยุดเพื่อพักและรอจังหวะ เป้าหมายก็มักจะเข้ามาเล่นหยอกล้อให้เธอพยายามต่อ แต่เธอพยายามมาสองปี สองปีเต็มๆกับเป้าหมายที่ไม่มีความคืบหน้า มีแต่การหยอกล้อกันเท่านั้น