ในวันหนึ่งซึ่งใกล้วันแต่งตั้งฮ่องเต้เพื่อบังลังก์แล้วก็มีเหล่าขุนนางต่างๆที่เชื่อคำทำนายดวงชะตาก็ได้ให้นักฆ่าไปสังหารองค์หญิงก่อนที่องค์หญิงจะมาร่วมพิธีแต่งตั้งฮ่องเต้สืบทอดราชบังลังก์อย่างเป็ทางการเพื่อให้ราษฎรต่างรับรู้ก่อนจะถึงวันพิธีแต่งตั้งใน่เย็นวันหนึ่ง มีเด็กสาวที่อายุรูปร่างหน้าตาใกล้เคียงองค์หญิงอย่างมาก มากับพ่อแม่ที่อพยพแต่ระหว่างทางพ่อแม่ได้เสียชีวิตลงเด็กหญิงคนนั้นก็เดินตามป่าร้องไห้มาจนถึงบ้านที่องค์หญิงได้อาศัยอยู่นั้น องค์หญิงจึงให้อยู่เป็เพื่อนองค์หญิงก่อนจะถึงงานพิธีแต่งตั้ง
องค์หญิงและนางกำนันออกเดินเล่นใกล้ๆบริเวณบ้านแต่องค์หญิงทรงเห็นกระต่ายสีขาวตัวหนึ่งกำลังกินหญ้า ก็เลยรีบวิ่งจะไปจับกระต่ายก๋วิ่งเข้าป่าองค์หญิงก็ตามกระต่ายตัวนั้นไป นางกำนันเห็นองค์หญิงวิ่งเข้าป่าจึงวิ่งห้ามและตามองค์หญิงไปในขณะนั้นในบ้านพักองค์หญิงมีนักฆ่าหลายคนมาสังหารนางกำนันและเด็กสาวซึ่งใส่เสื้อผ้าขององค์หญิง ฆ่าไม่เหลือให่ใครรอดพอทุกคนตายก็ค้นข้าวของกระจัดกระจายและเผาบ้านทิ้ง จากนั้นก็หลบหนีไป ในขณะที่องค์หญิงวิ่งจับกระต่ายนั้นกระต่ายก็หยุดวิ่งนั่งนิ่งๆให้องค์หญิงจับได้อย่างง่ายดาย นางกำนันที่เห็นควันไฟขึ้นทางบ้านพัก
ก็รีบบอกองค์หญิง แย่แล้วองค์หญิงบ้านไฟไหม้ทั้งสองคนก็รีบวิ่งกลับมาดูบ้านมีนางกำนันคนหนึ่งที่ยังมีลมหายใจพอเห็นนางกำนันกับองค์หญิงก็ะโขึ้นมาว่า องค์หญิงหนีไป องค์หญิง ทำให้นางกำนันแบะองค์หญิงได้ยินจึงวิ่งเข้าไปลากนางกำนันคนนั้นออกมา นางกำนันจึงพูดก่อนสิ้นใจว่า
องค์หญิงหนีไปองค์หญิง มีคนจะมาสังหารท่านองค์หญิง นางกำนันยังพูดไม่ทันจบก็สิ้นใจ องค์หญิงกลัวมากได้แต่กอดนางกำนันแล้วก็ร้องไห้ มองบ้านที่ถูกไฟไหม้
ทั้งสองคนไม่เหลืออะไรแล้ว นางกำนันกับองค์หญิงจึงช่วยกันฝังนางกำนันที่ตายไป
จากนั้นทั้งสองคนก็ออกเดินทางไปยังบ้านเกิดของนางกำนันที่รอดชีวิตพร้อมองค์หญิง จึงถามองค์หญิงขึ้นมาว่า องค์หญิงเพคะองค์หญิงตอนนี้เรากลับเมืองหลวงไม่ได้แล้วเพคะถ้ากลับไปทุกคนจำหม่อมฉันได้ แม้จะจำองค์หญิงไม่ได้แต่ยังไงเขาก็คงทราบในไม่นานองค์หญิงจะยอมลำบากกับกระหม่อมไหมเพคะ กลับบ้านเกิดกับบ่าว บ้านบ่าวอยู่บ้านนอก เลี้ยงสัตว์ค่อนข้างลำบากนะเพคะเพื่อให้องค์หญิงมีชีวิตรอดบ่าวอยากให้องค์หญิงมีชีวิตต่อไปนะเ้าคะ นางกำนันพูดจบทั้งสองคนก็ร้องไห้กอดกันองค์หญิงจึงตกลงทั้งสองก็เดินทางทันทีมุ่งหน้าไปยังตอนเหนือ
5K
