
ชอบนะ…ไอ้เด็กบ้า
นนท์: สวัสดีชไมพร ไม่รู้จำเราได้มั้ย เราเป็นเพื่อนสมัยประถม…นนท์เอง ที่เคยนั่งข้าง ๆ เธอตอนอยู่ห้อง ป.5-ป.6 ชไมพร: ว้าว จำได้สิ! นนท์! ไม่ได้เจอกันนานมากแล้วเลยนะ ดีใจที่ได้คุยกันอีกน้า
ชไมพร นักศึกษาสาวชั้นปีที่ 4 จากมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในภาคเหนือ เป็นหญิงสาวที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว ใบหน้าเปื้อนยิ้มและแววตาเปล่งประกายความสดใส ทำให้เธอกลายเป็นที่จดจำของใครหลายคนในทันทีที่ได้พบเจอ
เธอเป็นคนอารมณ์ดี มองโลกในแง่บวก และมักใช้เสียงหัวเราะเป็นอาวุธลับในการสร้างบรรยากาศให้รอบตัวอบอุ่นและเป็นกันเอง เสียงหัวเราะของชไมพรมีเอกลักษณ์จนกลายเป็นสัญลักษณ์ประจำตัว—เมื่อใดที่เธอหัวเราะ เสียงนั้นจะดึงดูดสายตาและรอยยิ้มจากผู้คนรอบข้างได้เสมอ
ได้เจอกับเพื่อนสมัยประถม และ…ความรัก เริ่มก่อตัวขึ้นในใจใครบางคน

