งานเลี้ยงน้ำชาถูกจัดมาเพื่อให้คนหนุ่มสาวได้เลือกคู่ ท่านแม่ทัพจัดงานเลี้ยงในครั้งนี้ก็เพื่อบุตรสาวของเขาโดยเฉพาะเขาคาดหวังเป็อย่างยิ่งว่านางจะได้คู่ครองที่ดีโดยที่ตัวของเขานั้นเลือกให้เกี่ยวกับงานเลี้ยงค่ำคืนภายในวันนี้ตัวของท่านแม่ทัพรู้สึกมีความสุขเป็อย่างมากที่บุตรสาวทั้งสองคนนั้นทำตัวว่าง่ายหากเป็ลูกของคนอื่นพวกนางอาจจะไม่ยินยอมหรือดิ้นรนขัดขืนแต่สักวันหนึ่งนางจะต้องรู้ความหวังดีของคนเป็พ่อเป็แม่แต่ในบางครั้งคนเป็พ่อแม่ก็ใช่จะเลือกคู่ครองที่ดีให้กับลูกเสมอไปแต่ตัวของท่านแม่ทัพนั้นมั่นใจในสายตาของตัวเองเป็อย่างมากว่าตัวของเขานั้นดูคนไม่ผิด
“ท่านลุงเมื่อไหร่น้องหญิงทั้งสองจะปรากฏตัวออกมาเสียที” หนุ่มน้อยเฟยเทียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุดแสนจะตื่นเต้นดูเหมือนว่าตัวของเขานั้นจะฉายแววความเ้าชู้มาั้แ่วัยเยาว์ ท่านแม่ทัพทำได้แต่เพียงอมยิ้มออกมาต่อเ้าหนุ่มน้อยผู้นี้
“หลานชายใจเย็นๆเดี๋ยวพวกนางก็ออกกันมาแล้วค่ำคืนวันนี้พวกนางทั้งสองจะต้องเป็ผู้หญิงที่สวยงามที่สุดและโดดเด่นที่สุดภายในงานเพราะถึงอย่างไรพวกนางคนใดคนหนึ่งก็ต้องเป็คู่หมั้นของเ้า แล้วแบบนี้จะให้เ้าขายหน้าได้อย่างไร” ท่านแม่ทัพกล่าววาจาไปและอมยิ้มไปดูเหมือนว่าตัวของเขานั้นจะรู้สึกภูมิใจในความงดงามของบุตรสาวทั้งสองเป็อย่างมาก
“ขอรับท่านลุง” เฟยเทียนพยายามที่จะสะกดความตื่นเต้นของตนเอาไว้เพราะชื่อเสียงของความงดงามของพวกนางนั้นตัวเขาเคยได้ยินมานานแล้ว ภายในสถานที่แห่งนี้นั้นมีแต่หนุ่มน้อยถิงฟงเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในสภาวะที่นิ่งสงบอยู่เขามาสถานที่แห่งนี้ก็เป็เพราะท่านพ่อบังคับให้เขามาเท่านั้น
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า บุตรชายของข้าช่างเป็คนที่ใจร้อนเสียจริงข้าเองก็อดใจรอที่จะชื่นชมความงดงามว่าที่ลูกสะใภ้ไม่ไหวแล้วเช่นกัน” เฟยเฟิ่งเองก็รู้สึกตื่นเต้นไม่แพ้บุตรชายเช่นกัน
“ดูเหมือนว่าแขกของเรานั้นจะอดทนรอชื่นชมความงดงามของพวกนางไม่ไหวแล้วเ้าจงไปดูซิว่าพวกนางนั้นกำลังทำอะไรอยู่” ท่านแม่ทัพสั่งให้ข้ารับใช้ไปตามบุตรสาวของตนเพราะดูเหมือนว่าเวลาก็จะผ่านไปนานมากแล้วแต่พวกนางนั้นก็ไม่ปรากฏตัวออกมาเสียทีไม่เช่นนั้นงานเลี้ยงน้ำชาของเขาคงได้จืดชืดแน่
“ท่านพ่อ ขอโทษที่ทำให้รอนาน ข้ากับพี่ลี่อิงมาแล้ว” น้ำเสียงของสาวน้อยที่อ่อนหวานดังขึ้นเสียงของเด็กสาวผู้นี้นั้นเป็ใครไปไม่ได้นอกจากลี่ถิงสาวน้อยที่ชอบสร้างรอยยิ้มจอมปลอมและสวมหน้ากากอยู่ตลอดเวลาแต่รอยยิ้มที่อ่อนหวานของนางสามารถสะกดแขกที่มาเยือนได้อย่างง่ายได้
“อะไรกันนางอายุเพียงแค่ 10 ปีเท่านั้นเองนะ ความงดงามระดับนี้มันอะไรกัน” เหล่าแขกผู้มาเยือนถึงกับตื่นตะลึงในความงดงามของสาวน้อยทั้งสองไม่ว่าพวกนางคนใดคนหนึ่งก็ล้วนแล้วแต่มีความงดงามที่โดดเด่นทั้งสิ้น
“อายุเพียงแค่นี้ความงดงามยังขนาดนี้เมื่อนางเติบใหญ่ความงดงามของนางนั้นจะขนาดใดกันนี่มันนางฟ้านาง์ที่จุติลงบนโลกมนุษย์ชัดๆ” แชกผู้ผู้มาเยือนต่างชื่นชมความงดงามของเด็กทั้งสองอย่างไม่หยุดปาก
“ท่านพ่อ พวกนางจะมาเป็คู่รักของข้าจริงๆอย่างงั้นเหรอ” เด็กน้อยเฟ่ยเทียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงจะตื่นเต้นความงดงามของพวกนางนั้นเหนือล้ำกว่าจินตนาการของเขาไปอีก
“ฮ่าฮ่าฮ่า บุญวาสนาของเ้าแท้ๆเลยนะเฟ่ยเทียนที่จะได้หญิงสาวที่งดงามเช่นนี้มาเป็คู่ชีวิตดั่งสุภาษิตโบราณ ผู้กล้าย่อมคู่ควรกับสาวงาม” เฟยเฟิ่ง พูดออกมาอย่างยืดอกการที่ได้ลูกสะใภ้ผิวพรรณหน้าตาดีเช่นนี้ถือเป็ความภูมิใจรูปแบบหนึ่ง
“พวกท่านได้โปรดใจเย็นๆก่อน ข้าได้คุยกับลี่อิงเอาไว้แล้วว่านางจะขอเป็ฝ่ายเลือกคู่ชีวิตของนางเองแต่ตัวเลือกของนางนั้นจะมีเพียงแค่หนุ่มน้อยทั้งสองคนนี้เท่านั้น” ท่านแม่ทัพได้บอกให้แขกผู้มาเยือนทั้งหลายสงบสติอารมณ์ของตัวเองเพราะความตื่นเต้นนั้นกำลังที่จะเกิดขึ้นแล้ว
“ว้าว....สุดยอดไปเลย เด็กสาวที่มีใบหน้างดงามดุจนางเซียนนั้นนางจะเลือกคู่ชีวิตเองหรือนี่ ฮ่า ฮ่า ข้าล่ะอยากเป็หนึ่งในตัวเลือกของนางจัง”
ตึบ ตึบ ตึบ หัวใจของเฟยเทียนนั้นถึงกับเกิดการสั่นไหวเมื่อได้พบเห็นความงดงามของเด็กสาวของคนทั้งสองความงามที่สูงส่งเช่นนี้มันคืออะไรกันโดยเฉพาะกับลู่อิงสีหน้าและแววตาของนางนั้นช่างสูงส่งเกินกว่าที่มนุษย์ปกติธรรมดานั้นจะเอื้อมไหว
“ท่านพ่อ!!! ข้าไม่ยอมนะที่จะให้ท่านพี่เลือกก่อน” ลี่ถิงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจเป็อย่างมาก ถึงแม้ว่าตัวของนางในตอนนี้นั้นจะแสดงท่าทีโมโหร้ายแค่ไหนแขกผู้มาเยือนก็ไม่รู้สึกโกรธเคืองนางเป็เพราะความน่ารักของนางนั้นมันสูงล้ำมากจนเกินไปจนทำให้ผู้คนสามารถมองข้ามได้แต่ในทางกลับกันยิ่งตัวของนางแสดงท่าทีที่โมโหออกมาทำให้แขกผู้มาเยือนต่างรู้สึกมันยิ่งส่งเสริมความน่ารักของนางมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมทำให้ตัวของเขานั้นอยากเป็ผู้ชายที่จะถูกแย่งบ้าง
“ลี่ถิงวันนี้พ่อขอนะอย่าทำให้พ่อรู้สึกขายหน้าจะได้ไหมเพราะมันคือวันสำคัญของพวกเ้าทั้งสองที่พ่อทำก็เพื่อเ้าทั้งนั้น” ท่านแม่ทัพกล่าวกับบุตรสาวของตนด้วยความเงียบสงบในขณะที่ตัวของนางนั้นกำลังที่จะเปิดปากพูดต่อก็ถูกท่านแม่ขัดนางสั่งห้ามเอาไว้ นางทำได้แต่เพียงอยู่เฉยๆด้วยความคับแค้นใจ
“ลี่อิง เ้าเลือกคู่หมั้นของเ้าได้แล้ว” ท่านแม่ทัพหันไปพูดคุยกับบุตรสาวคนโตด้วยความเมตตาเขาอยากจะรู้เสียเหลือเกินว่าบุตรสาวตัวน้อยของเขานั้นจะเลือกใครกันแน่
“ค่ะท่านพ่อ” นางค่อยๆเดินมาที่เบื้องหน้าอย่างช้าๆหลังจากนั้นนางก็จ้องมองใบหน้าของเด็กหนุ่มทั้งสองโดยที่พวกเขาแต่ล่ะคนนั้นก็มีหน้าตาที่โดดเด่น
“น้องลี่อิง เลือกข้า เ้าจงเลือกข้า ข้าขอสัญญาว่าตัวของข้านั้นจะทำให้เ้ารู้สึกมีความสุขตลอดไป” เฟยเทียนกล่าวน้ำเสียงที่แสดงถึงความคาดหวังเป็อย่างมากว่าเด็กสาวตัวน้อยที่แต่ดูสูงส่งผู้นี้นั้นนางจะเลือกเขาและตัวของเขานั้นก็รู้สึกมั่นใจในตัวเองเป็อย่างมากเพราะไม่ว่าจะมุมไหนเขาก็เหนือกว่าคู่ต่อสู้ทั้งหมด นางจ้องมองเฟยเทียนด้วยสีหน้าที่แสดงถึงความไร้อารมณ์เป็อย่างยิ่งนางไม่มีวันที่จะเป็คู่ชีวิตให้กับคนแบบนี้เด็ดขาด
“ข้าเลือกเ้า ถิงฟง ต่อไปนี้เ้าคือคู่หมั้นของข้า” ชายหนุ่มผู้ถูกเลือกตัวของเขานั้นรู้สึกมึนงงเป็อย่างมาก เขาไม่สามารถล่วงรู้ได้เลยว่าแท้ที่จริงแล้วสาวน้อยคนนี้นั้นคิดอะไรอยู่
“อือ เ้าคือคู่หมั้นของข้า ลี่อิง” นี่เป็ครั้งแรกที่ตัวของเขานั้นสบสายตากับสาวน้อยนางนี้โดยตรงยิ่งจ้องมองเท่าไหร่ตัวของเขานั้นยิ่งรู้สึกหลงใหลไม่ใช่เพียงเพราะความสวยงามภายนอกแต่มันคือความลี้ลับที่แอบซ่อนอยู่ภายใน
“ฮ่าฮ่า ลุงดีใจมากจริงๆที่ได้หนูมาเป็ลูกสะใภ้” ถิงจ้าวหัวเราะด้วยความเบิกบานใจอย่าว่าแต่ตัวของบุตรชายเลยแม้แต่ตัวของเขานั้นก็ไม่เคยคิดว่าจะมีเด็กสาวที่จะยินดีตบแต่งกับคนที่เป็ลูกของพ่อค้าธรรมดาๆ ทำให้ความรู้สึกที่เขามีให้กับลี่อิงนั้นค่อนข้างที่จะพิเศษเป็อย่างมากนางไม่ได้เลือกบุตรสาวของเขาเป็เพราะถูกบังคับแต่ตัวของนางนั้นเลือกบุตรชายของเขาด้วยความ้าของนางเอง
“คิก คิก สมกับเป็ท่านพี่ลี่อิง รสนิยมของท่านช่างสูงส่งยิ่งนัก” ลี่ถิงน้องสาวต่างมารดาหัวเราะออกมาด้วยความเบิกบานใจนางคาดคิดไม่ถึงเลยว่าพี่สาวของนางนั้นจะทำตัวใฝ่ต่ำเช่นนี้ที่คิดจะคบหากับลูกชายของพ่อค้ากระจอกๆธรรมดาๆผู้หนึ่ง
“น้องลี่อิง พอบอกได้รึไม่เป็เพราะเหตุใดเ้าถึงไม่เลือกข้า” เฟยเทียนนั้นมั่นใจในเสน่ห์ของตนเป็อย่างมากเขาคาดคิดไม่ถึงเลยว่าชั่วชีวิตของเขานั้นจะมีสาวงามคนใดกล้าปฏิเสธและคู่ต่อสู้ของเขาก็เป็เพียงลูกหลานพ่อค้าธรรมดาเท่านั้น
“เพราะข้าไม่ถูกชะตากับเ้ายังไงล่ะ แค่เห็นหน้าก็ไม่ถูกชะตาแล้ว” น้ำเสียงของนางนั้นเ็าเป็อย่างมากไม่ว่าจะอย่างไรนางไม่มีวันที่จะทำให้ชีวิตของนางซ้ำรอยเดิมเป็อันขาด
“หึ หึ หึ เ้าคงมีรสนิยมใฝ่ต่ำซินะถึงกับได้เลือกลูกพ่อค้าธรรมดามาเป็คู่ครอง” เฟยเทียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเชิงดูถูกเขารับไม่ได้จริงๆที่ถูกผู้หญิงปฏิเสธ
“ท่านพี่เฟยเทียนพวกเราไปดื่มน้ำชาด้วยกันนะเ้าค่ะ” ลี่ถิงทักทายชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มที่สุดแสนจะสดใสทำให้ตัวของชายหนุ่มนั้นมีสีหน้าที่เบิกบานใจขึ้นมาทันทีหลังจากนั้นทั้งเฟยเทียนและลี่ถิงก็ไม่ให้ความสนใจต่อนางอีก
“แบบนี้ดีแล้ว พวกเ้าทั้งสองนั้นช่างเป็คู่สร้างคู่สมกันดี” ลี่อิงมองแผ่นหลังของคนทั้งสองหลังจากนั้นนางก็หันมาให้ความสนใจต่อว่าที่สามีของนางภายในอนาคต
“นี่...ถิงฟง !!!” น้ำเสียงของนางนั้นดุดันไม่น้อยยามที่กล่าวทักทายกับว่าที่คู่หมั้นของนาง
“อือ ว่ามา” กิริยาท่าทางของเขานั้นก็เต็มไปด้วยความเ็าเช่นดังเดิม
“ข้ารู้นะว่าเ้ามันเป็คนไม่ได้เื่ทำอะไรก็ไม่ได้ดีไปสักอย่าง เ้าควรที่จะดีใจนะที่ได้ข้าเป็คู่หมั้น เ้าเลิกทำตัวเยาะแยะได้แล้วอย่าทำให้ข้าต้องอับอายขายหน้าเป็อันขาดเข้าใจไหม จงพัฒนาตัวเองเพื่อข้าซะ” น้ำเสียงของนางนั้นช่างเผด็จการเป็อย่างมากหลังจากนั้นตัวของนางก็รีบเดินหนีหายไปเลยทันทีไม่ให้ความสนใจงานเลี้ยงอีก
“ยัยผู้หญิงนี่!!!” ใบหน้าของถิงฟงนั้นถึงกับยับย่นเล็กน้อยเมื่อเจอเด็กสาวตัวน้อยสั่งเอาสั่งเอา
“ฮ่าฮ่าฮ่า นางช่างเป็เด็กสาวที่น่ารักดีนะ พ่อถูกใจนาง มีเพียงแต่สตรีนางนี้เท่านั้นที่จะเอาลูกอยู่หมัด” ผู้เป็พ่อหัวเราะด้วยความเบิกบานใจบุตรสาวของสหายของเขานั้นนางช่างเป็คนที่น่าสนใจมากจริงๆ