หลังจากจัดการซื้อเกวียนเสร็จเรียบร้อยแล้วท่านพ่อจึงจูงมือนางเข้าตลาดค้าทาสตลอดข้างทางนางพบเห็นทั้งคนแก่ คนเจ็บ เด็กหญิงสาววัยแรกรุ่นหรือจะเรียกว่ามีทุกเพศทุกวัยั้แ่ทารกไปจนถึงวัยชรา เมื่อนางเห็นภาพพวกนี้ทำให้นางสงสารในชะตากรรมของพวกเขาเ่าั้บางคนเคยเป็พ่อค้าบางคนเคยเป็ครอบครัวของขุนนางมาก่อนและบางคนเกิดและตายที่นี่นางซบหน้ากับไหลของท่านพ่อที่นางไม่รู้ว่าท่านอุ้มนางไว้ั้แ่เมื่อใดนางไม่คิดว่าภาพตลาดทาสจะหดหู่ขนาดนี้นางจึงอยากมาช่วยเลือกซื้อทาสกับท่านพ่อของนางเมื่อทำใจได้แล้วนางจะคอยแอบมองบรรยากาศในตลาดทาสผ่านไหล่ของท่านพ่อจนเมื่อท่านพ่อหยุดเดินแล้ววางนางลงหน้าร้านค้าทาสร้านหนึ่งท่านพ่อจูงมือนางเข้าไปในร้านหลงจูเมื่อพบว่ามีลูกค้าเข้าร้านจึงกล่าวต้อนรับด้วยความยินดี
"สวัสดีขอรับนายท่านไม่ทราบว่า้าทาสไปใช้งานแบบใดขอรับ ทางร้านเรามีทาสเด็กทาสสวาทและทาสใช้แรงงานไม่ทราบว่านายท่าน้าทาสแบบไหนขอรับ"หลังจากหลงจูของร้านร่ายยาวจบจึงหยุดถามท่านพ่อของนาง
"ข้า้าทาสใช้แรงงาน"ท่านพ่อตอบเสียงเรียบ
"ทาสใช้แรงงานนะขอรับเชิญทางนี้เลยขอรับในนี้มีทั้งเด็กชาย เด็กหญิง หนุ่มฉกรรจ์ และคนแก่แต่ถ้าใช้แรงงานรับคนหนุ่มไปจะดีกว่านะขอรับ" หลงจูของร้านช่วยออกความเห็น
"ขอข้าเดินดูก่อน"ท่านพ่อจูงมือนางเดินดูทาสในกรงต่างๆ ทาสเ่าั้จะมีโซ่ล่ามที่ขาบ้างคนมีาแทั้งตัวบ้างคนมีแผลพกช้ำแต่ส่วนมากไม่ค่อยมีคนเจ็บหนักนางอยากช่วยทุกคนแต่สถานะทางบ้านของนางตอนนี้ไม่สามารถทำได้แต่เมื่อท่านพ่อและนางเดินผ่านกรงที่ลำดับสุดท้าย ก็มีเสียงคนผู้หนึ่งะโขึ้น"คุณชายสาม! คุณชายข้าอาฮ่าวไงขอรับ"เมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคยลู่ซิ่นจึงเดินเข้าไปหน้ากรงที่อาฮ่าวยืนอยู่
"คุณชาย"อาฮ่าวร้องไห้น้ำตานองหน้าแล้วคุกเข่าโขกหัวกับพื้นเสียงดัง
"คุณได้โปรดช่วยท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าด้วยท่านแก่แล้วอาจจะทนอยู่ในสภาพทาสได้ไม่นานหากท่านช่วยท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าข้าจะไม่ลืมบุญคุณของท่านตลอดชีวิต"อาฮ่าวยังคงโขกหัวไม่หยุด ลู่ซิ่นจึงรีบบอกให้อาฮ่าวหยุดโขกหัวก่อน
"อาฮ่าวหยุดก่อนหากยังไม่หยุดข้าจะไม่ช่วยใครทั้งสิ้น"ลู่ซิ่นมองตามเนื้อตัวของอาลู่แล้วจึงได้ข้อสรุปว่าอาฮ่าวอยู่ในสถานะทาสไม่ต่ำกว่าสามเดือน
"เ้ามาอยู่ในสภาพนี้ได้อย่างไร"
"คือท่านพ่อถูกกล่าวหาว่ายักยอกเงินค่าอาหารในจวนจึงถูกโบยแล้วขายมาเป็ทาสทั้งครอบครัวขอรับ"อาฮ่าวตอบอย่างเศร้าใจแล้วรีบแก้ตัวให้พ่อของตน "แต่ท่านพ่อไม่ได้ทำนะขอรับฮูหยินเป็คนทำแต่ใช้ท่านพ่อเป็แพะ" เฮ้ออออ ลู่ซิ่นถอนหายใจยาวแล้วเอ่ยถามราคาอาฮ่าวกับหลงจู
"ข้า้าทั้งครอบครัวของชายผู้นี้"เขาบอกกับหลงจู
"ทาสแรงงานหนึ่งคนหนึ่งตำลึงเงินแรงงานเสมียนหนึ่งร้อยยี่สิบตำลึงเงินทาสแม่ครัวแปดสิบตำลึงเงินและทาสสวาทสองร้อยตำลึงเงินรวมทั้งหมดเป็เงินทั้งสิ้นห้าร้อยตำลึงเงินหรือห้าตำลึงทองพอดีขอรับ"หลงจูกล่าวอย่างดีใจที่ตนขายในได้คนในรอบเดียวหลังจากนำครอบครัวอาฮ่าวไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ลู่ซิ่นจึงได้พาเจียวซิ่นเลือกทาสชายอีกห้าคนรวมทั้งสิ้นท่านพ่อของนางใช้เงินในร้านค้าทาสสิบตำลึงทองเป็จำนวนเงินที่มากจริงๆเงินส่วนหนึ่งที่นำมาเป็สินเดิมของท่านย่าที่สามารถแอบนำออกมาจากตระกูลซูได้ ส่วนของมีค่าอื่นๆนำออกมาได้เพียงส่วนน้อยนี้จึงเป็เงินก้อนสุดท้ายที่พวกนางสามารถนำมาใช้ได้เมื่อทำการซื้อขายทาสเสร็จเรียบร้อยท่านพ่อจึงเดินนำทุกคนไปที่ร้านรับฝากวัวเมื่อไปถึงเ้าวัวสองตัวของนางก็อาการดีขึ้นบ้างแล้ว. นางขอท่านพ่อตั้งชื่อให้นางโดยเ้าตัวสีน้ำตาลนางเรียกมันว่าตานตาน ส่วนเ้าตัวสีดำนางเรียกมันว่า เ้าเฮยเฮยพวกมันฉลาดมากสามารถเดินตามเกวียนได้โดยไม่ต้องจูงตอนขากลับช้ากว่าตอนขามาบ้างเพราะทาสบ้างคนต้องเดินเพราะเกวียนไม่พอก่อนกลับท่านพ่อแวะซื้อเนื้อไก่ ข้าวและแป้งที่ทำจากข้าวข้าว ข้าวโพดและถั่วเขียวอย่างละช่างท่านพ่อยังสั่งผ้าสีน้ำเงินอีกห้าพับและผ้าสีฟ้าเข้มอีกสามพับเมื่อได้ของทุกอย่างเรียบร้อยแล้วท่านพ่อจึงให้อาฮ่าวบังคับเกวียนกลับบ้าน
.....................................................................................................................................................................
คือตอนนี้ไรท์กลับมาบ้านที่ต่างจังหวัดคือถ้าเข้าบ้านสัณญาณจะไม่มีเลย ทำให้อัพไม่ได้ถ้ายังไงจะพยายามอัพนะคะ "ถือโอกาสปรับเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างด้วยค่ะ"
133
