ทำไมผมเกิดใหม่แล้วตัวโตขึ้น!(จบ)

3
#ผมจะต้องกินให้อิ่ม! ก่อน#
ผมตื่นอีกที่ก็ช่วงเย็น. เพราะกระเพาะน้อยๆของผมมันร้องดังเกินไป ดังจนผมสะดุ้งตื่น พอมองรอบ ๆ ตัวพบว่า ผมนอนแห้งอยู่บริเวณหน้ากระจกบนใหญ่ ...
นี่ผมตกใจจนหน้ามืดเป็นลมเลยสินะ แล้วจะเอายังไงต่อหล่ะทีนี้ ว่าแต่ที่นี่ยังใช่โลกเดิมของผมหรือป่าวนะ เมื่อผมคิดแบบนั้นผมจึงเริ่มมองรอบตัวอีกครั้ง อยู่ๆ สมองผมก็เต้นตุบๆ เกิดการรันภาพ แสง สี เสียงของเจ้าของร่างมายังสมองของผม จนผมรู้กสึกมึนและปวดไปหมด เอามือทั้งสองข้างกดแรงๆ ก็ไม่หาย ทุกอย่างมันเร็วมาก แต่ก็ทำให้สมองผมจำได้ทุกอย่าง จนผมรู้สึกรับไม่ไหวอีกครั้ง จนสลบไป....
เดี๋ยวนะ! ....
ผมยังไม่ได้กินข้าวเลยนะเฮ้ย! ม่ายยยยยย
ฟื้นมาอีกทีก็เช้าวันใหม่อันสดใส...สำหรับคนอื่นหน่ะนะ แต่ผมมันไม่ใช่ไง ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาในร่างนี้ผมได้กินแค่น้ำเปล่าไม่ถึงครึ่งแก้วเลยน่ะ!
ต่อไปนี้! ผมจะสัญญากับตัวเอง ไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น ผมต้องได้กินอิ่ม! จำไว้เลย!
...
..
.
จากความทรงจำที่ส่งผ่านมายังสมองของผม ทำให้ผมรู้ว่า ร่างนี้ชื่อว่าดิวเหมือนผม ทำงานเป็นสตั้นท์แมน และรับงานการ์ด เรียนจบเอกออกแบบกราฟิก มีเพจวาดรูปน่ารักๆ ไม่สมกับร่างแมนๆ นี่เลยแถมเป็นเด็กกำพร้า หาเงินส่งตัวเองเรียน ถึงว่าทำไมทำงานหนักจัง ...
เหตุผลที่ผมเข้าร่างนี้มาได้เพราะ เจ้าของร่างบาดเจ็บภายในจากการเป็นสตั้นท์แมน หลังจากจบงานสตั้นท์แมนจากการถ่ายทำเรื่องสุดท้าย ก็กลับมานอนแห้งอยู่ที่ห้องเพราะคิดว่าคงไม่หนัก ร่างกายภายนอกไม่ได้เจ็บปวดอะไร จึงไม่ได้ไปโรงพยาบาล พอเข้าวันที่ 3 ร่างกายก็ต่อต้าน จนทำให้หลับไหลยาวไปเลย...
ไอ่บ้าเอ้ย! อย่างนี้แปลว่าผมก็ต้องรีบไปหาหมอก่อนสินะ ไม่งั้นได้ตายอีกรอบแน่ๆ ว่าแต่เงินอยู่ไหนนะ...มองไปมองมาผมก็พบโทรศัพท์รุ่นท็อปสายผลไม้เพร้อมแท็บเลตและโน๊ตบุ๊ครุ่นผลไม้เหมือนกัน ดีนะที่ความทรงจำทุกอย่างอยู่ในสมองของผมหมดแล้ว
ผมทำการเข้าโทรศัพท์เพื่อดูยอดเงินคงเหลือ... โหวมีเงินตั้ง12 ล้านบาท ต้องทำงานหนักขนาดไหนและอดออมขนาดไหนถึงมีเงินเก็บขนาดนี้ แถมยังไม่รวมเงินจากงานสตั้นท์แมนล่าสุดอีก10,000 บาท (หนังฟอมยักษ์) มองไปเจอกุณแจรถ บิกไบค์BMW s1000rr
หลังจากนั้นผมก็อาบน้ำแต่งตัว ใส่เสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนเดฟสีดำแล้วก็เสื้อหนังสีดำอีกที พอหันไปมองหมวก....เอิ่ม เยอะเกินไปอ่ะบางที มีเกือบ50 ใบ
ว่าแต่เจ้าของร่างคิดจะเปิดร้านขายหมวกหรอ? พอผมเลือกหมวกสีแดงมีลายกราฟิกเต็มใบมาเรียบร้อยพร้อมหยิบกุญแจรถ คอนโดนี้เจ้าของร่างซื้อแล้วด้วย อ๋อ! คอนโดที่ผมพักเป็นแบบสแกนลายนิ้วมือกับกดรหัสผ่านเข้า อย่างหรูอ่ะครับพอมองดีๆ พอเข้าใจแหละคนเราทำงานหนักเพื่อทำให้ตัวเองสบายที่สุด
มองไปด้านข้างก็เป็นทางไปห้องจอดรถ แถมติดแอร์ด้วย? เดี๋ยวนะ หรูเกินไปแล้วบางที! เมื่อผมมาสตาทรถ เสียงท่ออย่างเพราะ โคตรเท่ อันที่จริงผมชอบอะไรเท่ๆ นะ รวมถึงของน่ารักอย่างตุ๊กตาหมีด้วย และผมเป็นเกย์รับที่ชอบให้ร่างกายมีความบอบบาง น่าถนุถนอม (ถึงแม้แต่ก่อนผมจะนิ่งๆ เพราะบ้านผมเป็นมาเฟีย มันเลยเป็นความเคยชิน
แต่ถ้าคุณเห็นห้องของผมละก็ ตุ๊กตาเต็มห้องอ่ะครับ ผมชอบเอามากองๆรวมกัน ไว้แล้วกระโดดไปกอดมัน มันทำให้หลับสบายมากๆ เลยครับ ถึงแม้มันจะตัดกับสีห้องโทนมืดเท่ๆ ของผมก็เถอะ ฮุฮุ) โดนส่วนตัวร่างเก่าผมก็แต่งแนวๆ นี้อยู่ด้วย อิทธิพลมันมาจากพี่ๆ และพ่อผมทั้งนั้นแหละครับ
แต่ก่อนจะไปหาหมอ ผมขอไปหาของกินก่อน...ไม่ไหวแล้ว!
...
..
.
.ตอนนี้ผมขับรถมาจอดบริเวณ รพ.xx แต่ยังไม่ได้เข้าตอนนี้นะครับ การกินต้องมาก่อน อิอิ
ร้านที่ผมเข้าเป็นร้านริมทาง เป็นร้านขนาดกลางมีอาม่าขายอยู่ เป็นอาหารตามสั่ง
“อาม่าครับ...สั่งข้าวหน่อยครับ”
“เอาอะไรดีหล่ะ”
“ผมขอผัดกระเพากุ้งสับครับ ว่าแต่อาม่ายังดูแข็งแรงอยู่เลยนะครับเนี่ย มีเคล็ดลับดีๆ ไหมครับ”
“ม่ารำไทแก๊กทุกเช้าเลยหล่ะ พูดดีมากๆ อาม่าชอบเดี๋ยวทำพิเศษให้เลย”
“แฮะๆ ขอบคุณมากครับ”
พร้อมส่งสายตาเป็นประกายให้อาม่าไปหนึ่งที ปิ้งปิ้ง~
กว่าจะกินเสร็จก็ปาไปเกือบ10โมง ผมกินไป3จาน อิ่มสุดๆ เมื่อเข้ามาในรพ.เอกชน พยาบาลก็พาผมไปทำเรื่อง ลงทะเบียนสอบถามอาการเบื้องต้น
“วันนี้คนไข้ต้องการหาหมอเพราะป่วยหรือมีเรื่องอะไรคะ”
“คือผมไปทำงานเป็นสตั้นท์แมน แล้วเหมือนจะช้ำในครับ”
“ผ่านมากี่ชม.แล้วค่ะหลังจากเป็นสตั้นท์แมนเสร็จ”
“เอ่อ....มันก็ผ่านมา3วันแล้วครับ”
“ห๊ะ! คนไข้ต้องมาหาหมอเร็วกว่านะคะ หากเกิดอะไรขึ้นมาใครก็ช่วยไม่ทันนะ”
“แฮะๆ พอดีผมคิดว่ามันไม่เป็นอะไรมาก แฮะๆ”
“งั้นรบกวนคนไข้ นั่งรถเข็นเข้าห้องฉุกเฉินก่อนนะคะ เราคงต้องตรวจอย่าละเอียดอีกที”
“ได้ครับ ไม่มีปัญหา”
หลังจากร่างสูงโปร่งเข้าห้องฉุกเฉินไป
คนภายในรพ.ที่นั่งแถวๆ นั้น
'หล่อจัง ดาราหรือป่าว'
'หุ่นแซบมากแม่'
'หล่อเนอะ'
แล้วคำพูดแนวๆ นี้ก็ออกมาเรื่อยๆ ถ้าผมได้ยินคงน้อยใจมากอะ ผมอยากร่างบางน่าทนุถนอมไง อยากโดนพี่ใหญ่ปกป้องด้วย อร้ายยยเขินกว่าผมจะเสร็จก็ปาเข้าไป3โมงเย็น ตรวจทุกอย่างอะ รามไปตรวจสุขภาพไปด้วยเลย ร่างกายช้ำในเล็กน้อย เพราะช่วงเวลา3มันมันซ่อมแซมตัวเองไปบ้างแล้ว หมอแนะนำว่าหากทำงานสตั้นแมนควรทำประกันไว้ด้วย ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ให้ ก็คนเก่ามันไม่ทำเองอะจะมาว่าผมไม่ได้นะครับ แฮะๆ
พอพยาบาลเรียกให้ไปรับยา ผมก็ได้รับแผงยามาเยอะมาก เยอะจนควรจะกินแทนข้าวไปเลยน่าจะดีกว่า เมื่อจ่ายค่ายาเรียบร้อยผมก็ออกมาเอารถและกะว่าไปเดินห้างซื้อของสดไปทำอาหารกินที่บ้านต่อ ไหนยังจะต้องหาข้อมูลว่าที่นี่ใช่มิติเดียวกันกับที่ผมจากมาหรือป่าวด้วย...
ร่างสูงโปร่งสวมหมวกเสร็จก็สตาทรถ เสียงท่อเรียกสายตาคนรอบๆมองหาถึงที่มาของเสียงท่อทุ้มๆ
'โครตเท่'
'เสียงท่ออย่างเพราะ'
เมื่อขี่ออกตัวมาสักพักก็เลี้ยวเข้าถนนใหญ่ โดยที่เจ้าตัวไม่ทราบเลยว่า รถของเขาและคนในความคิดถึงพึ่งขับสวนกันบริเวณทางเข้าออก รพ.
...
..
.
ทุกอย่างกำลังมาบรรจบกัน โชคชะตา...ไม่ใช่ความบังเอิญ.....
__________________________#ทูบีคอนตินิวครับ#เขียนสดต่อวันขอรับ ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย#ขอกำลังให้นักเขียนแค่เม้นมาคนละเม้นก็พอครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านน้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

#ผมจะต้องกินให้อิ่ม! ก่อน#

นิยายแนะนำ

ทำไมผมเกิดใหม่แล้วตัวโตขึ้น!(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

#ผมจะต้องกินให้อิ่ม! ก่อน#

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้