
ในโลกนี้ฉันต้องดัง
โลกนี้มีคนที่ “รักดนตรี” อยู่สองแบบ แบบแรก คือคนที่ยอมทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อให้ได้ยืนบนเวที ส่วนอีกแบบ คือคนที่ยอมทิ้งความฝันไป เพราะเหนื่อยกับความจริง
โลกนี้มีคนที่ “รักดนตรี” อยู่สองแบบ
แบบแรก คือคนที่ยอมทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อให้ได้ยืนบนเวที
ส่วนอีกแบบ คือคนที่ยอมทิ้งความฝันไป เพราะเหนื่อยกับความจริง
“วิน” เคยเป็นแบบที่สอง โปรดิวเซอร์วัย 40 ที่ใช้ชีวิตอยู่หลังฉาก
ทำเพลงให้คนอื่นดังไปทีละคน ในขณะที่ตัวเองจบลงอย่างเงียบๆ
บนเก้าอี้หน้าคอมในห้องเช่าคับแคบ พร้อมหัวใจที่หยุดเต้นและความฝันที่หมดอายุ
แต่ชะตากลับเล่นตลก เขาลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างตัวเองตอนปีหนึ่ง ในปี 2548… บนโลกคู่ขนานที่ไม่มี Google ไม่มี Apple ไม่มีเพลงดังจากโลกเดิม และไม่มีใครรู้จักศิลปินที่เคยเป็นแรงบันดาลใจให้เขาเลยสักคน
แทนที่จะเสียใจที่ทุกอย่าง “เพี้ยน” ไปจากที่รู้จัก วินกลับมองเห็น “พื้นที่ว่าง” ที่รอให้คนมาปล่อยของ เขาจึงตั้งใจใช้ความรู้ล่วงหน้าจากอีก 20 ปีข้างหน้า สร้างเพลงที่โลกนี้ยังไม่รู้จัก ปั้นชื่อใหม่ในโลกออนไลน์ว่า Future พร้อมใช้ชีวิตสองใบ นักศึกษาปีหนึ่งธรรมดา และโปรดิวเซอร์ลับในเงามืด

