ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ทางด้านของพลอยนั้นที่รับร่างเสี่ยวเสียมาได้ ดวงตาของเธอก็มีน้ำตานิด ๆ ราวกับการลงโทษนี้ทำเพื่อทรมานใจหญิงสาวที่บังอาจพูดจาถ้อยคำแบบนั้น ซึ่งพลอยรู้ดีว่าพี่ซอว์ชอบสั่งสอนเธอแบบนี้เพื่อไม่ทำครั้งใหม่ หล่อนอดใจหายใจคว่ำไม่ได้
“นึกว่าจะเสียเสี่ยวเสียไปแล้ว” หญิงสาวกอดเด็กซอมบี้แน่น
“เฮ้อ⁓ น่าเสียดายที่มันไม่ตาย” พลอยหันไปมองผู้มาใหม่อย่างโกรธ ๆ
“คนใจร้าย พี่ใจร้ายกับน้องมาก” ซอว์ยักไหล่ขณะที่ด้านหลังเขาปรากฎอสูรลวงตา และสองหนุ่มพวงด้วยกองกำลังจากสำนักลวงตา เขามองเสี่ยวเสียที่อยู่ในอุ้มมือของธิดาศักดิ์สิทธิ์ก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า
“อยู่กับมันมานาน แต่ก็รู้ไม่เท่าพี่ที่เป็นคนใจร้าย ฮ่า ๆ ๆ ” หญิงสาวหน้ามุ่ยเมื่อเห็นอาการตัวร้ายหลังจากพยายามลงโทษของพี่ซอว์ ชายหนุ่มเดินเข้ามากใกล้พลอยเรื่อย ๆ หญิงสาวก็ราวกับเจอบอสลับไม่กล้าขยับไปไหน ไม่นานเด็กทารกนี้ก็ถูกดึงอย่างง่ายดาย พลอยมองพี่ซอว์ที่เดินไปข้าง ๆ เส้นทางที่ผิดยกเสี่ยวเสียขึ้นสูงเตรียมปล่อยลง
“มะ มะ ไม่นะพี่ซอว์…น้องจะไม่พูดคำหยาบอีกแล้วค่ะ หนูขอเถอะนะ” ซอว์ฉีกยิ้มราวปีศาจ เขารู้สึกว่ากำลังเป็นตัวร้ายโกง ๆ ที่มีพระเอกนางเอก หรือตัวประกอบมากมายที่สามารถฆ่าเขาให้ได้ภายในลมหายใจเดียว
“นี่เธอไม่เชื่อพี่หรอ? ถ้าพี่บอกว่าไม่เป็นไร มันก็ไม่เป็นไรไงคนดี” พลอยก็อยากเชื่ออยู่หรอก แต่ข้อมูลและอะไรต่าง ๆ ในเวลาที่ผ่านมาเธอพบเห็นผู้เล่นจำนวนมากตกตายกันอย่างน่าตกใจ เธอก็ไม่อยากจะลองเสี่ยง แต่พี่ซอว์ก็ไม่เคยพูดโกหก ถึงแบบนั้นเสี่ยวเสียก็เป็นเด็กทารกในคอลเลกชันของเธออีกด้วย
อสูรลวงตาที่เห็นความบ้าของซอว์ก็เริ่มทนไม่ไหว
“นายเลิกทำตัวเป็นเด็กได้แล้ว นายไม่ใช่คนแบบนั้นนิ…” ซอว์หันไปยิ้มเล็กน้อยยักไหล่กล่าว
“ก็ได้ แต่ขอบอกก่อนนะว่าฉันเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเสี่ยวเสียไว้ ดังนั้นถ้าฉันสั่งมัน มันก็ไม่ขัดแม้กระทั่งที่จะฆ่าตัวตายด้วยตัวเอง" ซอว์โยนเสี่ยวเสียให้พลอยพลางมองธิดาศักดิ์สิทธิ์ด้วยสายตาแสร้งเป็นผิดหวัง ทั้ง ๆ ที่ความจริงเขาก็แค่อยากแกล้งยัยเด็กนี้เท่านั้น
“งั้นพี่ขอตัวไปอยู่หลังสุดล่ะกัน” ไม่ว่าเปล่าซอว์ก็เดินในเส้นทางที่ไม่ถูกบันทึกไว้ อ้อมผู้เล่นจำนวนมากได้อย่างง่ายดาย สร้างความตกตะลึงให้กับอสูรลวงตา ธิดาศักดิ์สิทธิ์ และผู้เล่นของสำนัก พลอยที่ได้รับสายตาแบบนั้นก็รู้สึกหัวใจตก มันรู้สึกอึดอึดมาก ๆ อสูรลวงตาที่เห็นก็ถอนหายใจมองเสี่ยวเสียที่ตื่นขึ้นมา จึงอดไม่ได้ที่จะถาม
“หนูน้อยอย่างเจ้าจะโดนกระจกแห่งโศกโดยไม่ตายหรอ? ” แอร๋⁓ เสี่ยวเสียพยักหน้าหงึก ๆ ผู้เล่นทั้งหมดก็มีใบหน้าแข็งค้าง เสี่ยวเสียไม่รอช้ากระโดดลงจากอุ้มมือคลานไปยังเส้นทางที่ผิด ไม่ทันที่พลอยก็ร้องเตือนก็เพราะว่ามันคลานไปมาสบายใจเฉิบราวกับไม่เป็นอะไร
พลอย แป้ง และผู้เล่นทั้งหมดก็งงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“หนูน้อย…เจ้านายของเธอ เอิ่ม! ฉันหมายถึงซอว์น่ะ เขารู้เรื่องนี้รึเปล่า? ” เสี่ยวเสียพยักหน้าหงึก ๆ แต่เมื่อมันเห็นอสูรลวงตาจะเริ่มสัมภาษณ์ก็คลานไปข้างเท้าธิดาศักดิ์สิทธิ์รีบชิงหลับไปทันที พลอยที่เห็นก็อุ้มขึ้นมากอดอดรู้สึกผิดไม่ได้ เธอยังจำสีหน้าผิดหวังของพี่ซอว์ได้อยู่เลย
‘นี่ฉันทำอะไรลงไปนะ’ กว่าจะเพิ่มระดับความสัมพันธุ์ได้แต่ละที มันกินเวลานานไปหลายปี ตั้งแต่ที่พี่ซอว์คบกับพี่สาวเธอสมัยมัธยมต้น เธอก็แอบชอบแฟนของพี่และคุยมาตลอด
ช่วงแรกพี่เขาก็ราวกับพวกผู้ชายสุขุมใจเย็น และเย็นชาจนคำพูดแต่ละอย่างกัดจิกจนแอบร้องไห้ไปหลายวัน กว่าจะพัฒนามาถึงขนาดนี้ได้เธอก็ต้องพยายามมาโดยตลอด แต่คาดคิดเลยว่าในช่วงที่พี่ซอว์เริ่มเปิดใจให้เธอ คอยหาของมาให้ สร้อยคอ สร้อยคู่ ที่ดู ๆ ไปก็เหมือนคู่รัก เธอกลับเริ่มปฏิเสธความไว้ใจของพี่เขาไปซะงั้น
“เสี่ยวเสียอยู่กับพี่แป้งนะ” พลอยยื่นซอมบี้เด็กให้ แป้งที่เข้าใจการกระทำก็กล่าวขึ้น
“ไปง้ออะไรกันซะ…พอถึงจุดฟาร์มระดับที่ 50 เธอจะต้องออกมาจัดการพวกมันแล้ว”
พลอยพยักหน้าขอทางผู้เล่นคนอื่น ๆ เดินหายไป
ทางด้านชายหนุ่มนั้น ตอนนี้ซอว์กำลังนอนเล่นกับความว่างเปล่า ในตัวของเขามีแมลงกลืนวิญญาณหนึ่งตัว และอีกสี่ตัวก็ครอบคลุมไปทั่วพื้นที่ที่สำนักลวงตาจะเก็บเวลาอยู่
“จะว่าไปเวลานี้ก็เหมาะกับการเก็บเวลนะ” แต่แล้วเขาก็ส่ายหน้า เขานัดกับพลอยไว้ว่าจะออกมาเดินเล่นที่นี่ ดังนั้นเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากอยู่ที่นี่ต่อไป ฉะนั้นเป้าหมายใหม่ที่เขาสนใจคือ ‘ที่นี่มันมีอะไรดี?' ถ้าพูดให้ตรงตัวก็คือซอมบี้ประเภทนกยักษ์นี่ค่อนข้างอ่อนแอไม่ได้มีพลังในการป้องกันมากนัก ถึงขนาดชนิดที่ว่าผู้เล่นเลเวลเดียวกันซัดหน้ามันไปหนึ่งทีอาจจะบาดเจ็บสาหัสได้เลย
แต่…แค่นั้นหรอ?
แค่เก็บระดับลมปราณได้ง่าย ๆ แค่นั้น?
ไม่ใช่หรอก! เขาก้มลงมองเหวข้างล่างก็รู้สึกอยากลงไปสำรวจ แต่ก็คาดเดาว่าคงต้องใช้ซอมบี้ประเภทสัตว์ปีกแบบจริง ๆ ถึงจะสามารถลงไปได้ ดังนั้นตอนนี้เขายังทำอะไรไม่ได้ทั้งนั้น แต้มซอมบี้ในตอนนี้ไม่เพียงพอที่จะซื้อซอมบี้ประเภทนกที่แข็งแกร่งได้ เว้นเสียแต่ว่าเขาจะให้ซอมบี้เด็กตัวอื่น ๆ ในหุบเหวนี้สั่งพวกมันโจมตีสำนักลวงตา ก่อนจะแอบแพร่เชื้อทีหลัง
‘แต่คนสำนักนี้ก็เอ็นดูพลอยนะ’ จะฆ่าไปมั่วซั่วไม่ได้
‘ยกเว้นไอ้สองหน่อนั้น’ ดินแดนกับบลู เขาแทบอยากจะกลายเป็นฝ่ามือราชาปีศาจไปสร้างฝันร้ายให้มันเห็นอีกครั้ง เขามั่นใจว่าด้วยความสามารถอันพิศดารของมันต้องสู้ชนะไอ้เวรพวกนั้นแน่นอน น่าตกใจที่ว่าผู้เล่นคนอื่น ๆ ของสำนักปาไป 46 47 แล้ว แต่ไอ้สองหน่อนั้นยังอยู่ระดับลมปราณที่ 37 เพิ่มจากเดิมมาสี่ระดับ นับว่าเป็นการเติบโตที่เชื่องช้าราวกับหอยทาก
“พี่ซอว์⁓” ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมองหญิงสาว
“ว่าไงครับคนดีของพี่” เขาถามพร้อมลุกขึ้นยืนบางทีเขาก็แอบคิดว่าการได้นอนตักนุ่ม ๆ ของสาวที่ตัวเองแอบชอบมันคงกระชุ่มกระชวยหัวใจไม่ใช่น้อย แต่นั้นก็ได้แค่คิด หากเขารุกเร็วเกินไปมันคงไม่ใช่เรื่องดีสำหรับพลอย ชายหนุ่มบิดร่างกายไปมามองเจ้าตัวน้อยที่ทำหน้าสำนึกผิด เขาก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า
“หึ! พี่แค่หยอกเราเล่นเฉย ๆ ไม่ได้ผิดหวังอะไรหรอกครับ” เขาย่อมาในระดับสายตาหญิงสาว ยกนิ้วก้อยขึ้น
“อืม⁓ หนูรู้แล้วค่ะ ไม่ต้องสัญญาก็ได้” พลอยหายเศร้ายิ้มขัดใจเมื่อเห็นพี่ซอว์ยกนิ้วก้อยขอสัญญาราวกับทำอย่างกับว่าเธอเป็นเด็กอย่างไงอย่างงั้นแหละ ชายหนุ่มที่เห็นก็ไม่ยอมรีบเอานิ้วไปสอดนิ้วก้อยหญิงสาวพร้อมเขย่า ๆ ไปมา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไปง้ออะไรกันซะ

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไปง้ออะไรกันซะ

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้