ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

แผนสินค้าใหม่

        หลังจากส่งโจรให้ทางการแล้วครอบครัวของชิงเถายังได้รางวัลนำจับจากทางการอีกด้วยตอนนี้กิจการร้านเจี้ยนเฉินก็กำลังไปได้สวย มีลูกค้าทั้งขาประจำและก็ขาจรแวะเวียนมาซื้อไหนจะลูกค้าที่สั่งทำอาหารสำหรับไปใช้ในงานอีกก็หลายคน แต่ร้านเจี้ยนเฉินก็ยังเปิดแค่ครึ่งวันเท่านั้นเพราะทุกคนต้องกลับมาพักผ่อนและทำงานอื่นๆ อีกตอนนี้ก็เข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้วพืชผักที่ครอบครัวปลูกไว้ก็ต้องเก็บเกี่ยวไว้กินไหนจะต้องหมักดองอีก ซึ่งส่วนนี้ชิงเถาไม่ได้มีส่วนร่วมใดๆเพราะนางทำอาหารจำพวกนี้ไม่เป็นนั่นเอง

“นี่ดีนะที่เถาเอ๋อร์กับท่านพี่จับพวกโจรได้ก่อนไม่อย่างนั้นพวกเราคงจะถูกทำร้ายได้ ไหนจะเงินทองที่เราหามาทั้งชีวิตนี้อีก ไม่แน่อาจจะถูกพวกมันเอาไปหมดก็ได้”นางลี่จูพอคิดถึงเหตุการณ์ครั้งมีโจรปล้นจึงอดพูดออกมาไม่ได้

“ก็เจ้าไม่ยอมเอาเงินไปฝากที่ร้านรับฝากหนิ”จิ้นสิงพูดออกมา เนื่องจากภรรยาตนไม่กล้าที่จะไปฝากเงินที่ร้านรับฝากเพราะกลัวจะเกิดเหตุไม่คาดฝันต่างๆนาๆ ขึ้น

“ก็ข้ากลัวโดนโกงนิเจ้าคะหรือปีก่อนที่มีโรงรับฝากเกิดไฟไหม้กว่าจะมีเงินมาจ่ายทุกคนก็ต้องใช้เวลาตั้งนาน”นางลี่จูอธิบายเหตุผลของนางออกมาให้ฟังอีกครั้ง หลังจากครั้งก่อนๆ ที่พูดเรื่องนี้นางก็จะบอกเหตุผลประมาณนี้เช่นกัน

“ถ้าเรามีที่เก็บที่ปลอดภัยๆ ก็คงดีนะเจ้าคะ”ลี่ถิงเอ่ยออกมาอย่างกังงวล

“ที่เก็บที่ปลอดภัยๆ อย่างนั้นหรือ”ชิงเถาเอ่ยออกมาเบาๆก่อนจะปลีกตัวจากครอบครัวออกมานั่งบนเปลผ้าที่นางให้บิดาทำไว้ให้ใต้ต้นไม้ เปลที่นางให้ทำนั้นจะนั่งจะนอนก็สบายตอนนี้ทั่วบ้านนางก็มีแขวนไว้หลายอันทีเดียว

“ที่เก็บของๆ เชี่ยนเชี่ยนอยู่ไหม”ชิงเถาร้องเรียกหาตัวช่วยของนางเพียงเอ่ยออกไปไม่กี่คำก็มีภูตตัวน้อยบินมาอยู่ตรงหน้าของนาง

‘มีอะไรให้รับใช้จ๊ะ’ เชี่ยนเชี่ยนถามออกมา

“ที่โลกนี้มีของวิเศษที่ให้เก็บของมีค่าไหมพวกแหวนมิติ อะไรทำนองนี้อ่ะ” ชิงเถาถามออกมา นางมาอยู่โลกนี้ก็นานหลายเดือนแล้วแต่ยังไม่ได้รู้เรื่องพวกสิ่งของวิเศษนัก

‘จะมีก็มีอยู่นะ แต่มีไม่เยอะหรอกที่แคว้นนี้ของแบบนั้นก็มีไม่เท่าไหร่ จนสามารถนับคนได้เชียวล่ะ’ เชี่ยนเชี่ยนหยุดเพียงครู่จึงบอกออกมา

“มันทำอยากหรือ” ชิงเถาออกมาเพราะนิยายหลายๆเรื่องพวกตัวเอกก็มักจะทำสิ่งพวกนี้ออกมาขายให้ได้มีเงินใช้อย่างมหาศาล

‘อยากสิ ต้องใช้ทั้งความรู้ความสามารถแล้วก็ต้องมีระดับพลังปราณสูงด้วยจึงจะทำได้ อย่างเจ้าที่ยังไม่เริ่มฝึกไม่ต้องคิดฝันหรอก’ เชี่ยนเชี่ยนเอ่ยตัดความฝันชิงเถาออกมา

“แล้วเจ้าล่ะ ทำได้หรือไม่”ชิงเถาถามออกมาอย่างมีความหวัง ถึงนางจะทำไม่ได้แต่เชี่ยนเชี่ยนล่ะก็ไม่แน่นี่นา

‘ระดับพลังข้าเทียบเท่ากับพลังปราณของมนุษย์เพียงปราณระดับ5 ขั้นสูงเท่านั้น จะต้องมีระดับปราณ 7 ขั้นสูงขึ้นไปจึงจะทำได้ ซึ่งจำนวนผู้ที่จะถึงจุดนี้ก็น้อยนักไหนจะศาสตร์ความรู้ในการทำขึ้นมาอีก’ เชี่ยนเชี่ยนอธิบายออกมาจริงๆ ในใจนางคิดไว้แล้วว่าถึงนางจะทำได้ก็คงไม่ช่วยชิงเถาทำหรอกนางจะช่วยเท่าที่ช่วยได้เท่านั้น ชิงเถาต้องเป็นผู้คิดค้นลงมือทำเป็นส่วนใหญ่

“อ่า อย่างนี้นี่เองข้าจะต้องเริ่มฝึกปราณหรือ ต้องทำไงบ้างๆ สอนข้าที”ชิงเถาเมื่อเข้าใจอะไรแล้วจึงถามออกมา

‘การฝึกของข้ากับมนุษย์อย่างเจ้าไม่เหมือนกันหรอกแต่การฝึกขั้นเริ่มต้นนั้นก็ต้องจะต้องหาจุดตันเถียนตัวเองบริเวณใต้สะดือที่อยู่ในห้วงจิตให้เจอเสียก่อน’เชี่ยนเชี่ยนเอ่ยแนะนำออกมานางไม่ใช่มนุษย์อีกทั้งกำเนิดมานางก็มาพลังและรู้วิธีเพิ่มพูนพลังแล้วขั้นตอนแบบนี้นางจึงแนะนำไม่ได้มากเหมือนผู้ที่การผ่านการฝึกฝนมาแล้ว

“ได้ๆ ข้าจะเริ่มเดี๋ยวนี้”ชิงเถาเอ่ยพร้อมลูกจากเปลลงไปนั่งบนพื้นเพื่อเริ่มนั่งสมาธิ

‘เดี๋ยวๆ เจ้าจะเริ่มแบบนี้ไม่ได้มันต้องมีแบบแผนมากกว่านี้อย่างน้อยเจ้าก็น่าจะหาหนังสือแนะนำผู้เริ่มฝึกปราณมาศึกษาเสียก่อนจะได้ไม่เกิดข้อผิดพลาด’ เชี่ยนเชี่ยนกล่าวเตือนออกมานางกลัวว่าถ้าชิงเถาเริ่มอย่างปุบปับอย่างนี้อาจเกิดอันตรายได้

“ได้ๆไว้ข้าจะหาซื้อหนังสือมาศึกษาดูก่อนแล้วกัน” ชิงเถาตอบตกลง

‘ดีมาก’ เชี่ยนเชี่ยนตอบรับ

“เออว่าแต่ที่ว่าพลังเจ้ายังไม่สามารถสร้างแหวนมิติได้เป็นเพราะส่วนพลังที่ทำให้มิติกว้างขึ้นยังไม่พอ หรือว่ายังไง”ชิงเถาถามออกมาอย่างสงสัยต่อ

‘ใช่ สิ่งของมิติที่ให้มีขนาดกว้างขวางนั้นต้องใช้พลังอย่างมากที่ข้าบอกว่าปราณระดับ 7 ขั้นสูง จึงจะสารมารถสร้างได้ซึ่งที่สร้างได้จากระดับพลังปราณเท่านี้ก็ได้เพียงขนาดที่ใหญ่กว่าของสิ่งนั้น 2-3เท่า เท่านั้นเอง’ เชี่ยนเชี่ยนอธิบายให้นางฟังดังนั้นมิติที่กว้างจนใส่ของได้มากมายนั้นผู้ฝึกปราณจะต้องมีระดับที่สูงมากหรือจะต้องมีบ่อสะสมพลังปราณในจุดตันเถียนที่กว้างกว่าคนทั่วไปจึงจะสร้างออกมาได้ดี

“แล้วๆๆถ้าเป็นทำให้ของสิ่งนั้นจดจำเพียงเจ้าของล่ะ ผู้อื่นจะเปิดออกก็ไม่ได้เจ้าทำได้ไหม” ชิงเถาถามออกมาอย่างมีความหวัง สายตาก็รอคอยคำตอบอย่างมาก

‘ทำไมหรือเจ้าจะเอาความสามารถนั้นไปทำไม’ เชี่ยนเชี่ยนเริ่มรู้สึกว่าตัวเองจะถูกใช้งานอีกแล้ว

“ก็บอกมาก่อนเถอะน่า ข้าอยากรู้”ชิงเถานางยังต้องการคำตอบ แต่ในใจคำตอบนางเอนเอียงไปฝั่งที่ทำได้แล้วเพราะเชี่ยนเชี่ยนนางไม่ได้ปฏิเสธออกมาทันทีนั่นเอง

‘ก็ทำได้ มันเป็นสิ่งไม่ได้ยากอะไรที่เทพธิดาอย่างข้าจะทำได้’เชี่ยนเชี่ยนเอ่ยออกมาอย่างภาคภูมิ

“แสดงว่ามนุษย์ไม่สามารถทำได้หรือ” นางถามออกมา

‘ก็ได้ถ้ารู้เวทบทนั้น แต่ก็ไม่ใช่จะเรียนรู้กันได้ง่ายๆ’เชี่ยนเชี่ยน

“งั้นๆสิ่งที่ข้าจะทำก็น่าจะมีประโยชน์อยู่น่ะสิ” ชิงเถาเอ่ยยิ้มๆ ก่อนจะเริ่มอธิบายแผนทำสินค้าตัวใหม่ของนางออกมาให้เชี่ยนเชี่ยนฟังโดยชิงเถานางจะทำเป็นที่เก็บสมบัติเหมือนกับโลกก่อนที่มีตู้เซฟไว้เก็บของสำคัญๆนั่นเอง ถึงจะไม่ได้มีขนาดที่กว้างกว่าเดิมแต่เพิ่มความปลอดภัยก็ถือว่าสำคัญเมื่อชิงเถาอธิบายสิ่งที่นางต้องการใช้เชี่ยนเชี่ยนฟังออกไปซึ่งเรื่องนี้สำหรับเชี่ยนเชี่ยนถือว่าไม่ได้อยากเย็นอะไรนางจึงตกลงที่จะช่วยทำ

“ขอบคุณมากนะเชี่ยนเชี่ยนเจ้านี้ช่างเป็นนางฟ้าใจดีเสียจริง” ชิงเถาเอ่ยขอบคุณทั้งมือทั้งสองก็เอื้อมไปจับไหล่อวบเล็กๆทั้งสองข้างเขย่าไปมา จนเชี่ยนเชี่ยนจะเปลี่ยนใจไม่ช่วยอยู่แล้ว