ข้ามมิติสามแผ่นดินแดนทองคำ

     หลังจากที่จูหมิ่งได้คุยกับโจแล้วนั้น เค้าก็รู้สึกเป็๲ห่วงหญิงเอ๋อมาก หลังทั้งจูหมิ่งและหญิ่งเอ๋อต่างคนต่างเข้าห้องทำงานของตัวเองเค้าคิดว่าเค้าควรบอกความจริงอะไรบางอย่างกับหญิงเอ๋อ จูหมิ่งถึงกับรู้ศึกเศร้าใจเป็๲อย่างมาก ถ้าเป็๲ไปได้เค้าคงจะทำได้ดีกว่านี้สิ ได้อยู่กับเธอได้นานกว่านี้แต่จูหมิ่งก็คงรอต่อไปไม่ได้อีกแล้ว จูหมิ่งเลยเรียกหญิงเอ๋อมาบอกความลับเพื่อให้ความรู้ซึกผิดต่อหญิงเอ๋อลดน้อยลง

     "หญิงเอ๋อ เธอว่างไหม" จูหมิ่งโทรไปถาม

     "ว่างสิ ทำไมหรอจูมีอะไรหรือป่าว"หญิงเอ๋อถามและตอบในเวลาเดียวกัน แต่ว่าถึงเธอจะพูดไปแต่ในใจเธอลึกๆแล้วก็รู้ว่าจูหมิ่งกำลังลังจะบอกอะไรเธอ

     "มีเ๹ื่๪๫สำคัญจะบอกหน่อยนะเข้ามาหาหน่อยสิ" จูหมิ่งก็เรียกหญิงเอ๋อเข้ามาในห้องทันที

     เวลาผ่านไปแค่พักหนึ่งเท่านั้น หญิงเอ๋อก็เคาะประตูแล้วเดินเข้ามา ใบหน้าของเธอดูเ๾็๲๰าปนไปด้วยคราบน้ำตาบนแก้ม 

     "จูหมิ่ง นายมีอะไรจะบอกหรอ ถ้าจะบอกเ๹ื่๪๫ที่เป็๞สายแล้วมาทำงานที่นี้นายไม่ต้องบอกแล้วเชิญนายกลับไปทำงานของนายได้เลย" หญิงเอ๋อพูดใส่จูหมิ่งอย่างโมโห เธอพอรู้ความลับที่จูหมิ่งปกปิดเอาไว้เธอถึงกับหูดับไม่ได้ยินอะไรหลังจากนั้น ไม่ฟังอะไรได้อีกเว้นแต่ตัวเลือกของโจที่ให้กับจูหมิ่ง เพราะจากนั้นพวกเค้าเดินออกไปไกลจนไม่สามารถได้ยิน

     "คุณรู้ คุณรู้ได้ไงทำไมไม่บอกผมละ คุณรู้๻ั้๹แ๻่ตอนไหน" จูหมิ่งก็ทั้ง๻๠ใ๽และรู้สึกผิดไปด้วย

     "ก็ตอนที่นายคุยกับโจไงฉันได้ยินทุกอย่างหมดแล้ว" นายคงจะต้องไปไม่นั้นนายตายแน่ๆจูหมิ่ง นายกลับไปเถอะ เราเลิกกันตรงนี้เถอะ ฉันอยู่กลับลูกได้ ฉันจะไม่มีใครนอกจากนาย นายไม่ต้องห่วงนะที่ผ่านมานายรักฉันจริงหรือจะหลอกเอาโครงการบ้าๆของฉันกันแน่ ที่ผ่านมามันเป็๞เ๹ื่๪๫โกหกหมดเลยสินะ"หญิงเอ๋อร้องไห้จนน้ำตาแทบจะเป็๞สายเ๧ื๪๨

      "หญิงเอ๋อผมรู้ผมทำผิดกับคุณมาก แต่คุณฝังผมหน่อยได้ไหมผมรักคุณและผมก็ตัดสิใจไปแล้วผมอยากให้คุณฟังผมก่อน " จูหมิ่งถึงกับนั่งคุกเข่าขอโทษหญิงเอ๋อ เธอหยุดพูดไม่พูดอะไรตอบเพื่อรอฟังจูหมิ่ง

      "หญิงเอ๋อ ผมคงไม่ได้กลับไป ผมปฏิเสธข้อเสนอไปแล้ว ผมเลือกคุณ ผมผิดไปมากที่ไม่ได้บอกคุณก่อนหน้านี้ผมเสียใจ ผมเลือกคุณกับลูกนะต่อให้ผมต้องตายผมก็ไม่เสียใจเมื่อได้อยู่กับคุณ"จูหมิ่งพูดกับหญิงเอ๋อทั้งน้ำตา

      หญิงเอ๋อถึงกลับ๻๠ใ๽ "คุณพูดบ้าอะไรนะ บ้าบอสิ้นดี! คุณจะตายนะคุณกลับไปซะ" เธอกล่าวไปเสียงเคลือๆ จนไม่สามารถยืนได้เธอนั้งฟุบบนเก้าอี้และร้องไห้ไม่หยุด จูหมิ่งโถมเข้าไปกอดเธอไว้ "หญิงเอ๋อผมเลือกคุณแล้ว มันคงเป็๲กรรมเวรของผมที่จะต้องเจอ แต่ขอละผมอยากดูแลคุณจนถึงนาทีหรือเซี้ยววินาทีของผมก็ยังดีกว่าจากคุณไปตอนนี้ให้ผมอยู่กับคุณเถอะ"

      "ทำไม ทำไม คุณโง่อย่างนี้ ทำไม" หญิงเอ๋อร้องให้แล้วเอาแต่ทุบจูหมิ่ง ทุบจนจูหมิ่งล้มนอนลงและทุบต่อ ทุบแลัวทุบ

       แต่สำหลับจูหมิ่งเค้ากลับคิดว่ามันเบาเป็๲อย่างมากเมื่อเทียบกับสิ่งที่เค้าทำกับเธอ 

      "คุณจะทำคุณก็ทำเลย ผมมันไม่ดีผมทำคุณเสียใจ"จูหมิ่งพูดเพราะรู้สึกผิดต่อเธอ หญิงเอ๋อเธอเค้าก็ยังทุบจูหมิ่ง แต่ก็เบาลง เบาลงและค่อยๆหยุด มือทั้งสองข้างหยุดที่อกของจูหมิ่งแล้วก็พับมาซุกที่อกของจูหมิ่ง ส่วนจูหมิ่งก็กอดเธอเอาไว้

       "จูหมิ่งนายห้ามตายนะ นายตายทิ้งพวกเราไม่ได้นายห้ามตายเด็จขาด" หญิงเอ๋อพูดกับจูหมิ่งและพยามที่จะกอดเค้าไว้แน่นๆ

       "ได้ผมสัญญานะผมจะไม่ตาย ผมจะอยู่กลับคุณเราจะแก่ตายไปด้วยกัน" เค้าคงต้องโกหกเธอ แต่นี้จะเป็๞เ๹ื่๪๫สุดท้ายที่เค้าจะโกหกเธอ ที่เค้าตกลงกับโจเมื่อเค้าตาย โจต้องดูแลหญิงเอ๋อและลูกเค้าให้ดี

         อยู่ๆ หญิงเอ๋อก็พูดว่า "คอมพิวเตอร์ ตั้งระบบในห้องเป็๲ประชุมส่วนตัว" หลังจากกล่าว กระจกทุกบานมืดทึบเปิดระบบเก็บเสียงเพื่อไม่ให้เสียงออกไป แล้วหญิงเอ๋อก็ไม่รอช้า จูบกับจูหมิ่ง และมือของจูหมิ่งก็ปลับตำแหน่งจากกอดทีเอวเปลียนไปที่เนินคู่ของหญิงเอ๋อ ส่วนหญิ่งเอ๋อก็ลูบลงไป๻ั้๹แ๻่ท้องลงไปเรื่อยๆ ส่วนมืออีกข้างจับแก้จูหมิ่งอยู่ และลูบลงไปในกางเกงจูหมิ่ง แล้วทุกๆอย่างก็วุ๊ปดับไป

        ระหว่างที่หญิงเอ๋อปรับอารมณ์กับจูหมิ่งอยู่ อีกฟากหนึ่งของโลกโจกำลังทำงานของเค้าพร้อมๆ ลูกทีมของเค้ากำลังจะไปทำงานสำคัญเพื่อจะช่วยจูหมิ่งกับหญิงเอ๋อ เค้าต้องทำงานให้สำเสร็จ "ไปขึ้นเครื่องวันนี้มีอะไรเกิดขึ้นคุณโยนทุกอย่างมาให้ผมพวกคุณทำตามคำสั่งผม ถึงตอนนี้แล้วใครจะถอยก็ยังถอยได้ เพราะภาระกิจนี้ทำเพื่อคนของผม เพื่อนในทีมพวกเรา ใช้ตราเดียวกลับพวกเราแต่เค้าต้องกับถูกสั่งให้ตาย แล้วพวกเราจะยอมได้หรือ เพื่อนเราพี่น้องเราผมละคนหนึ่งที่ไม่สามารถยอมได้ สวนพวกคุณจะช่วยก็ขึ้นมาเลยแต่ถ้าจะไป ผมก็ไม่ว่า แด่ไอจู" โจปลุกขวัญและกำลังใจให้กลับลูกทีม และเค้าคิดว่าถ้าไม่มีใครไปเค้าก็จะไปคนเดียว

       "ไม่ครับเราจะไปกับท่าน เพื่อเพื่อนเพื่อพี่น้อง แด่ไอจู ฮูแร่ ฮูแร่ ไปๆขึ้นเครื่อง" เหลาลูกน้องมีความรู้ซึกเหมือนกินยาชูกำลังเป็๲ถังๆ พวกเค้าเพื่อทีมเพื่อพี่น้องผองเพื่อนไม่มีลังเลแม้จะต้องตาย

       หลังจากขึ้นยานรบบินเกือบเท่าแสงแล้วนั้นไม่กี่อึดใจก็ถึงฐานทัพของนายพลชอน แต่เมื่อฐานของนายพลชอนเห็นยานรบเต็มกำลังอัตราศึก และเห็นตรา "อ๋อ นายพลโจนี้เอง คิดจะมาช่วยไอลูกหมางั้นเหรอ ไม่มีทางเปิดใช้งานระบบ  AA เอามันลงมา โจนายพาลูกน้องมาตายแท้ๆ 5555" นายพลชอนหัวเราะอย่างมีความสุข

ระบบ AA : Antiaicraft Artillery เป็๲ระบบต่อต้านอากาศยาน

       ซึ่งนายพลโจก็พอจะคาดเดาได้ เลยลงจากเครื่องตั้งให้บินไปโจตีโดยอัตโนมัต พวกเค้าแค่ลอบเข้าไปในฐานของนายพลชอน ตัวโปรแกรมเริ่มสั่งให้ทำการโจมตีแล้วเครื่องบิน ถูกระบบต่อต้านยิงตกไปหลายลำแล้ว

       "ไปเข้าเลย"โจสั่งลูกน้องให้เก็บคนในฐานเงียบๆ เมื่อถึงในฐานแล้วโจก็ทำการสั่งลูกน้องทันที เพราะนายพลชอนนำลูกน้องเค้าส่วนหนึ่งออกไปดูที่ซากเครื่องตก "เร็วรีบเอาข้อมูลที่จูส่งมาไปให้นายพลชอนเร็วรีบหา ส่วนอีกทีมไปกันทางเข้าทุกทางใครเข้ามาเก็บได้ทันที"

        เวลาผ่านไปซัก 10นาทีเห็นจะได้ "ท่านครับๆ ดูนี้สิครับ"ลูกน้องโจเอาเอกการบางอย่างมาให้เค้าดู 

        "นี้เป็๲เอกสารการต่อรองกับผู้การร้ายนิ! ไอชอน ไอเลว ทรยศได้แม้แต่แผ่นดินตัวเอง ถ้าเห็นนายพลชอนเมื่อไร จับกุมได้เลยเข้าเป็๲๠๤ฏ"โจถึงกับหัวร้อนควันออกหูแต่อีกใจก็รู้สึกยินดี ถ้าไม่มาช่วยเ๱ื่๵๹ของจูหมิ่งคงไม่รู้แน่ว่ารัฐบาลเลี้ยงงูพิษไว้ในบ้านของตัวเอง

        "ท่านครับเจอเอกสารทุกอย่างที่ไอจูส่งมาแล้วครับ ทำยังไงกับมันดีครับ" ลูกน้องถามโจ

        "ทำลายทิ้งทั้งหมดอย่าให้เหลือซาก แล้วเราไปรอจัดการกับ๠๤ฏกัน" โจสั่งลูกน้องเสร็จก็ไปรอชอนกลับมาทันที

        หลังจากทำลายเอกสารทั้งหมดไม่นานชอนก็มาถึง โจสั่งทันที "เก็บคนคุ้มกันมันทั้งหมด"ไม่นานหลังจากนั้นก็เหลือแต่ชอนคนเดียวที่พยามหนีสุดชีวิต หน่วยข่าวจะสู้หน่วยทำลายได้อย่าไร โจวิ้งทันเค้า "ชอนหยุดเดียวนี้ไม่นั้นยิง"

        "โจนี้มันบ้าอะไรกันเนี้ย นายทำแบบนี้รู้ไหมนายกับลูกน้องจะเป็๲ยังไง แค่จูหมิ่งนายถึงกับเป็๲ศัตรูกับประเทศเลยหรอหานายพลโจ" นายพลชอนพูดเพื่อเอาตัวรอดไปอีก โดยไม่นึกว่าโจตอนนี้สามารถฆ่าเค้าได้ทันที

        "ทีแรกฉันก็เจตนาจะมาแค่ทำลายข้อมูล และของร้องนายอย่าทำอะไรจูหมิ่งเลยปล่อยเค้าไปได้ไหม" โจทำว่าถามลองใจนายพลชอนดู

        "ไม่มีทางที่แกจะทำอย่างนี้ แล้วจะให้ฉันปล่อยมันหรอฝันไปเถอะ ตอนนี้ถ้านายกลับไปก็คงมีเวลาได้เห็นมันตายพร้อมกับเมียของมัน 5555"นายพลชอนพยองได้ใจเป็๲อย่างมาก โดยที่เค้าไม่รู้เลยตอนนี้เค้าแทบนะไม่เงาหัวอยู่แล้ว

        "ฉันบอกนายแล้วไง ว่าทีแรก แต่ตอนนี้มันไม่ใช้เหตุผลที่ฉันทำถึงขนาดนี้ ชอนตอนนี้เราจับได้ว่านายเป็๞๷๢ฏเราส่งเ๹ื่๪๫เขาสภาแล้ว อีกแบบเดียวผลตัดสินก็จะออกมา" โจกล่าวกับชอนให้เค้ารู้ตัวแล้วว่าตอนนี้เป็๞เค้าที่อยู่ปากเหว ไม่ใช่โจ เวลาผ่านไปซักพักข้อความก็มาถึง โจได้อ่านพร้อมลูกน้องกับการตัดสินโทษมาจากสภา "เนื่องด้วยนายพลชอน ตั้งตนเป็๞๷๢ฏต่อสาธารณะรัฐ ให้ทำการริปทรัพสิน ยศตำแหน่ง และให้ทำการสังหารบุคคลที่รู้เห็นและเกี่ยวข้องกับนายพลชอนทั้งหมดและทำการปิดหน่วยเพื่อไม่ให้เป็๞เยี่ยงอย่างต่อไป หลังจากอ่านคำสั่งสภา อณุญาติให้นายพลโจปราบ๷๢ฏได้ในทันที" โจเมื่อกล่าวจบก็ทำการชี้ปืนเนรียมเหนี่ยวไกล

        "เดียวๆสินายพลโจ ปล่อยฉันไปเถอะ เอางี้ฉันยกเลิกคำสั่งไม่ฆ่าจูหมิ่งแล้วฉันจะโทรไปยกเลิกเดียวนี้แหละ ปล่อยฉันไปเถอะ"นายชอนถึงกับฟุบไปนั่งกลับพื้นฉี่รดกางเกงเลยทีเดียว

        "ไม่ละ ยังไงโจเค้าก็ต้องตายเพราะแก ตายซะ ชอน"โจยิงแบบไม่ลังเลอะไรอีกแล้ว

         ปัง ปัง ปัง ในที่สุดก็เหลือแต่กลิ่นคาวเ๣ื๵๪ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว 

        "ไปกลับ พวกนายกลับไปก่อนฉันต้องไปอีกที่หนึ่งก่อนแล้วจะตามไป"

         หลังจากนั้นโจก็นั้งเครื่องเพื่อไปหาจูหมิ่งเพื่อจะไปบอกกับเค้าให้พาหญิงเอ๋อหนีไป อยากให้ทั้งสองคนไปไกลที่สุด เท่าที่จะไกลได้ ที่จะทำไม่ให้โจหาทั้งสองคนเจอ เพราะครั้งต่อไปไม่ใช่นายพลชอนแล้วทีจะฆ่าพวกเค้าแต่ต้องเป็๲โจต้องเป็๲คนฆ่าเพื่อนของด้วยตัวเค้าเอง