มีคนเคยบอกว่า ความรักหากไม่แสวงหา และไม่ไขว่ขว้ามันเอาไว้ ก็คงไม่เจอความรักอย่างแน่นอน ดังนั้น วรารัตน์ เสนาอมร จึงจะขอทำทุกวิถีทาง และทำทุกอย่าง ลองดูสักตั้ง เพื่อเดิมพันพนันกับหัวใจอันแสนเย็นชาของผู้ชายที่ชื่อ กิตติภพ วรบวรไกร

“ว่าไงครับ!!??...... คุณจะทำงานนี้ได้หรือเปล่า??”

“โอเคค่ะ ฉันรับงานนี้ค่ะ”

“เราเป็นอะไรไปเนี้ย!!?? กะอีแค่เห็นรอยยิ้มของเขา ทำไมใจเราจะต้องเต้นแรงด้วยล่ะเนี้ย!!??”

“แกชอบเขาอย่างนี้แล้วก็บอกเขาไปเลยสิ หรือทำให้เขารู้ไปเล๊ยยย... ว่าแกน่ะชอบเขา จะได้รู้ไงว่าเขาจะชอบแกหรือเปล่า อย่ามามัวเสียเวลาอะไรให้มันมากเลย เราๆ ก็ไม่ใช่วัยหนุ่มๆ สาวๆ อายุยี่สิบต้นๆ แล้ว เข้าเลขสามกันแล้ว”

“หากเกิดฉันทำอย่างที่แกว่า แล้วเขาไม่คลิกกันกับฉันล่ะ ฉันจะไม่อาย จนต้องหอบผ้าหอบผ่อนหนีออกจากบ้านเขาไม่ทันเหรอแก!!??......”

“แก!! ยุคสมัยนี้เป็นยุคที่ผู้ชายผู้หญิงมีสิทธิเสรีภาพเท่าเทียมกัน ความรักนั้นก็เช่นกัน สามารถแสดงออกได้เหมือนกัน หากผู้หญิงอย่างเราๆ ไม่แสวงหา และไม่ไขว่คว้ามันเอาไว้ แล้วมันจะไปเจอความรักได้ยังไงกันล่ะแก”

“ทำอะไรน่ะ??......”

“อุ๊ยยย!!!!!!......”

“คุณ!!!!...... ฉันก็แค่ลงมาดื่มน้ำเท่านั้นเองค่ะ” 

ขอขอบคุณท่านผู้อ่าน ที่สนับสนุนผลงานและคอยให้กำลังใจกันเสมอมา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้อย่างนี้ตลอดไป เพื่อจะได้ผลิตผลงานออกมาให้ได้อ่านกันไปเรื่อยๆ

อ่านแล้วรับรองจะฟิน อิน และสนุกค่ะ ^_^

๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖๒๖