ผู้พิทักษ์แดนเหนือ (จบ)

บทที่ 50 เสี่ยวอวี๋ฉลาดมาตั้งแต่เด็ก

ฮั่วอวี๋มองผลการสุ่มรางวัลสิบครั้งติดต่อกันด้วยความกังวล ภายในใจของเขาไม่ได้รู้สึกดีเลยแม้แต่น้อย

มีไอเทมสีทองสองชิ้น ได้โชคสองชั้น!

นี่เขาใช้โชคทั้งหมดในชีวิตของตัวเองไปแล้วเหรอ? เขาควรไปตรวจร่างกายที่ศูนย์แพทย์ของสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 009 หน่อยดีไหม? ควรกินทุกอย่างที่ตัวเองต้องการหรือเปล่า?

[ติ้ง! การสุ่มติดต่อกันสิบครั้งจบลงแล้ว]

[เพราะโฮสต์ได้ทำการสุ่มต่อเนื่องสิบครั้งด้วยราคาเต็มเป็นครั้งแรก ความน่าจะเป็นของการสุ่มจึงเพิ่มขึ้นจากเดิม และการสุ่มในครั้งต่อไปจะกลับสู่ความน่าจะเป็นปกติ]

[ระบบร้านค้าถูกอัปเดตแล้ว ไอเทมต่าง ๆ ที่ได้รับจากการสุ่มรางวัลสามารถซื้อได้ในร้านค้าของระบบ]

ฮั่วอวี๋ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ใช่ นี่สมเหตุสมผลดี

“ระบบ ใช้การ์ดทักษะพิเศษแบบสุ่ม!"

[ติ๊ง! เปิดใช้ทักษะ…]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับทักษะพิเศษ บุตรแห่งหิมะ!]

[ตรวจสอบทักษะของ บุตรแห่งหิมะ!]

[บุตรแห่งหิมะ] เมื่อคุณยืนอยู่บนหิมะ สมรรถภาพทางร่างกายของคุณจะเพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์มีส่วนช่วยลดผลกระทบทางด้านลบต่อร่างกาย (โรคภัย อาการบาดเจ็บ สภาวะผิดปกติ) และช่วยเพิ่มความเร็วในการเดินบนหิมะ

ไม่เลว ผลลัพธ์ของทักษะนี้ถือได้ว่าไม่เลวเลย

การเพิ่มขึ้นของสมรรถภาพทางร่างกายเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่การลดผลกระทบทางร่างกายและเพิ่มความเร็วในการเดินบนหิมะคือแก่นสำคัญของทักษะนี้

พึงรู้ไว้ว่า เมื่อเดินอยู่บนหิมะ โดยเฉพาะบนชั้นหิมะหนาจะทำให้เหนื่อยมาก

คนที่เคยเดินป่าท่ามกลางหิมะจะรู้ดีว่า เมื่อเท้าจมลงไปในชั้นหิมะหนา จำเป็นจะต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งที่จะดึงออก

ด้วยทักษะนี้ การเดินบนหิมะจึงง่ายขึ้นมาก

ชายหนุ่มข่มความต้องการ ฝืนตัวเองไม่ให้วิ่งออกไปด้านนอกเพราะอยากจะลองใช้ทักษะใหม่ ฮั่วอวี๋หันมาจัดระเบียบไอเทมอื่น ๆ ที่ได้รับมาจากการสุ่ม

สิ่งของอย่าง [ชาเขียวปี้หลัวชุน] [ยาแก้อักเสบ] และ [ขี้ผึ้งโภชนาการ] ถูกเก็บไว้ในคลังเก็บสินค้าของระบบก่อน เดี๋ยวค่อยเอาออกมาไว้ในห้องเก็บของหรือโกดังด้านนอกภายหลัง 

ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มลองใช้ [กระเป๋าเป้พื้นที่เก็บของแบบพกพา] เป็นอันดับแรก

ไม่เหมือนกับพื้นที่เก็บของที่จินตนาการ กระเป๋าใบนี้ดูเหมือนกระเป๋าเป้สีดำธรรมดาทั่วไป

แม้จะเปิดด้านในออกดูมันก็ไม่ต่างอะไรกับกระเป๋าเป้ธรรมดา หากคุณต้องการจะเปิดฟังก์ชันพื้นที่ คุณจำเป็นจะต้องสื่อสารกับระบบอย่างลับ ๆ ในใจ

นอกจากนี้ กระเป๋าเป้เป็นเพียงตัวกลางเท่านั้น ตราบใดที่ฮั่วอวี๋ต้องการ เขาสามารถใช้คะแนนการรับรู้จำนวนหนึ่งเพื่อเปลี่ยนพื้นที่เก็บของให้เป็นวัตถุใด ๆ ก็ได้ ไม่เว้นแม้แต่บ้านสุนัขของเสี่ยวอวี๋

หากต้องการเก็บของ คุณไม่จำเป็นต้องใส่มันไว้ในกระเป๋าเป้ด้วยตัวเอง เพียงแค่ใช้มือแตะวัตถุดังกล่าวเบา ๆ ก็พอ

ฮั่วอวี๋พึงพอใจกับ [กระเป๋าเป้พื้นที่เก็บของแบบพกพา] นี้อย่างมาก การทำงานของมันมีข้อได้เปรียบมากมาย ไม่เพียงเป็นพื้นที่เก็บของที่ซ่อนไอเทมลับได้อย่างแนบเนียนเท่านั้น แต่ยังหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่จะถูกเปิดเผยความลับเมื่อผู้อื่นมาใช้กระเป๋าเป้ใบนี้อีกด้วย

เพียงแต่พื้นที่สองลูกบาศก์เมตรนั้นไม่เพียงพอ แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย นอกจากนั้น ตอนนี้ฮั่วอวี๋เองก็ไม่มีของชิ้นใหญ่ขนาดที่ไม่สามารถยัดลงไปในกระเป๋าได้ ไว้ค่อยใช้คะแนนการรับรู้อัปเกรดมันในภายหลังแล้วกัน

หลังจากทดลองใช้ [กระเป๋าเป้พื้นที่เก็บของแบบพกพา] อยู่ครู่หนึ่ง ฮั่วอวี๋ก็หันไปสนใจของที่เหลือ

หนึ่งในนั้นคือ [ปลอกคอสัตว์เลี้ยง] ที่เป็นไอเทมสีเขียว

[ปลอกคอสัตว์เลี้ยง] เมื่อสวมปลอกคอนี้ให้กับสัตว์เลี้ยงของคุณ คุณจะสามารถตรวจจับตำแหน่งของมันได้ทุกเมื่อ (ขีดจำกัดสูงสุด 10 กิโลเมตร) และความใกล้ชิดระหว่างคุณและสัตว์เลี้ยงจะเพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ

ดวงตาของฮั่วอวี๋เปล่งประกาย นี่คืออุปกรณ์ที่ยอดเยี่ยมอย่างแน่นอน!

สิ่งนี้เทียบได้กับการติดพิกัดจีพีเอสให้กับพวกเสี่ยวอวี๋ แถมยังมาพร้อมกับเอฟเฟกต์พิเศษที่ช่วยเพิ่มความสนิทสนมอีกด้วย

ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มเข้าไปในร้านค้าและดูราคาปลอกคอสัตว์เลี้ยง

ราคา 500,000 คะแนนการรับรู้ถือเป็นสิ่งที่สามารถยอมรับได้

ปัญหาเพียงอย่างเดียวก็คือฮั่วอวี๋ไม่ชอบใส่ปลอกคอให้สัตว์เลี้ยง ผู้เป็นเจ้าของอาจจะรู้สึกดี แต่ไม่ใช่กับสัตว์ ปลอกคอมีแต่จะทำให้ขนช่วงคอของพวกมันร่วงเท่านั้น

ดังนั้นอย่าสวมปลอกคอหรือเสื้อผ้าตัวจิ๋วให้กับสัตว์เลี้ยงของคุณ มันไม่ใช่สิ่งที่ดีสำหรับสัตว์เลยจริง ๆ ใส่แค่ตอนพามันออกไปเดินข้างนอกก็พอแล้ว

หากคุณสวมปลอกคอให้สัตว์เลี้ยงและปล่อยให้สุนัขหรือแมวจรจัดตัวอื่น ๆ เห็น พวกมันคงจะหัวเราะเยาะอย่างแน่นอน...

หลังจากคิดเกี่ยวกับมันอยู่ครู่หนึ่ง ฮั่วอวี๋ก็ตัดสินใจไปหาเสี่ยวอวี๋ที่กำลังเล่นอยู่ชั้นล่างเพียงลำพังเพื่อลองดู

ท้ายที่สุด ปลอกคอนี่ก็เป็นของที่ถูกสร้างขึ้นโดยระบบ ของที่เขาได้รับมาก่อนหน้านี้ไม่ได้มีผลเสียใด ๆ บางทีปัญหาเรื่องขนร่วงอาจได้รับการพัฒนาโดยระบบแล้วก็เป็นได้

เมื่อผลักประตูของห้องควบคุมเข้าไป ฮั่วอวี๋ก็เห็นเจ้าลูกหมาป่ากำลังนอนขดตัวอยู่บนเก้าอี้ของเขา ดูราวกับเกี๊ยวสีขาวชิ้นโต

เมื่อเห็นฮั่วอวี๋เดินเข้ามา เจ้าตัวเล็กก็ลืมตาขึ้นและมองมาที่เขาอย่างสนใจ จากนั้นจึงผงกหัวเล็ก ๆ ของมันเบา ๆเป็นการทักทาย

ฮั่วอวี๋มองเจ้าตัวเล็กและหัวเราะออกมา ตั้งแต่เจ้าเด็กนี่ฉลาดขึ้น การเคลื่อนไหวและพฤติกรรมของมันก็คล้ายกับเขามาก เห็นได้ชัดเลยว่ามันมองฮั่วอวี๋และลอกเลียนแบบ

เมื่อพิจารณาจากการเคลื่อนไหวของอีกฝ่าย หากไม่ใช่เพราะสายพันธุ์ที่ต่างกัน คนอื่น ๆ คงคิดว่ามันคือลูกชายของเขาเป็นแน่...

ชายหนุ่มเดินเข้าไปอย่างเงียบ ๆ และสวมปลอกคอสัตว์เลี้ยงรอบคอเล็ก ๆ ของเสี่ยวอวี๋

ทันทีที่เขาสวมปลอกคอสัตว์เลี้ยง ตัวปลอกคอก็ยืดออกตามขนาดลำคอของเจ้าตัวเล็ก ดูแล้วค่อนข้างหลวมและไม่ได้รัดแน่นอะไร

เมื่อมองสภาพของเสี่ยวอวี๋ เจ้าตัวเล็กไม่แม้แต่จะกะพริบตาของมัน ราวกับว่าไม่มีอะไรสวมอยู่ที่คอ

ฮั่วอวี๋เอ่ยอย่างกังวล “เสี่ยวอวี๋ ลองเดินบนพื้นดูซิ รู้สึกไม่สบายตรงไหนรึเปล่า?"

เสี่ยวอวี๋ยกหัวเล็ก ๆ ของมันขึ้น กระโดดลงจากเก้าอี้และเดินไปตามพื้นโดยยกสองขาหน้าไพล่หลัง และกระโดดเหยง ๆ

ฮั่วอวี๋ :???

"เดินสี่ขาสิ!"

"หงิง~"

เสี่ยวอวี๋ส่งเสียงครางออกมาเบา ๆ จากนั้นจึงลดอุ้งเท้าลงและเดินไปบนพื้นตามปกติ

เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวเล็กไม่ได้แสดงท่าทีอึดอัด ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มก็ถามขึ้น "นายรู้สึกอึดอัดเวลาสวมปลอกคอรึเปล่า?"

เสี่ยวอวี๋ส่ายหน้า

สีหน้าของฮั่วอวี๋เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาด จากนั้นจึงเอ่ย "นายอยากสวมสิ่งนี้ไหม? ถ้าอยากให้พยักหน้า แต่ถ้าไม่ก็ให้ส่ายหน้า"

เสี่ยวอวี๋มองเขาและพยักหน้าเบา ๆ

ชายหนุ่มมองมันด้วยสีหน้าลังเล หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ย “เสี่ยวอวี๋ พ่อรู้ว่านายฉลาดตั้งแต่เด็กและเข้าใจสิ่งที่พ่อพูด เพราะฉะนั้นพ่อขอคุยกับนายหน่อยได้ไหม?"

เสี่ยวอวี๋พยักหน้า

“ในอนาคต นายสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบเมื่อไม่มีคนนอกอยู่ด้วย แต่ถ้ามีคนนอก หรือตอนที่มีลูกบอลสีดำปรากฏขึ้น อย่าทำตัวฉลาดนัก แกล้งโง่เข้าไว้ เข้าใจไหม? ทำตัวเป็นลูกบอลขนนุ่ม!"

เสี่ยวอวี๋มองฮั่วอวี๋เซ็ง ๆ ก่อนจะพยักหน้าอย่างแข็งขัน ท่าทางของมันทำให้ฮั่วอวี๋เริ่มสงสัยว่าอีกฝ่ายกำลังเข้าสู่วัยต่อต้านหรือไม่

เขาขี้เกียจเกินกว่าสั่งสอนเจ้าตัวเล็กตอนนี้ ชายหนุ่มหลับตาลงและรู้สึกถึงการทำงานของปลอกคอสัตว์เลี้ยง

แผนที่สีดำปรากฏขึ้นภายในหัวของเขา ที่ใจกลางของมัน จุดสีเหลืองแสดงถึงตัวฮั่วอวี๋เอง ส่วนจุดสีเขียวจุดหนึ่งที่ปรากฏขึ้นด้านข้าง น่าจะเป็นตัวแทนของเสี่ยวอวี๋

ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ เมื่อสะสมคะแนนการรับรู้จากการถ่ายทอดสดครั้งต่อไปครบ เขาจะซื้อปลอกคอสัตว์เลี้ยงสำหรับเสี่ยวถวนด้วย จะได้ไม่ต้องคอยกังวลว่าเจ้าตัวเล็กทั้งสองจะวิ่งหนีไปไกล

ก่อนหน้านี้ ทั้งคู่ยังประพฤติตัวดีและไร้เดียงสา เขาจึงไม่ต้องกังวลว่าพวกมันจะวิ่งไปรอบ ๆ

อย่างไรก็ตาม หลังจากฮั่วอวี๋เห็นท่าทางของเสี่ยวอวี๋เมื่อครู่ ชายหนุ่มก็เริ่มระแวง

สำหรับเสี่ยวอวี๋ตอนนี้ หากบอกว่ามันสามารถหนีออกจากบ้านได้ ฮั่วอวี๋ก็เชื่อ!