ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

ในขณะที่มฤตยูดำก็ขยับเข้าใกล้ศูนย์กลางของเขตแดนเข้าไปเรื่อยๆ

“องค์ชายคนนี้ มีพลังที่ควบแน่นและน่ากลัวจริงๆข้าสู้กับคนอื่นมามาก ไม่มีใครทำให้ข้าต้องปลดปล่อยชีวิตจำแลงมากมายขนาดนี้ช่างน่าตกตะลึงจริงๆ” มฤตยูดำครุ่นคิด

การควบคุมเข็มทองเหล่านี้อยู่ในจุดที่สามารถควบคุมการเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระราวกับสิ่งมีชีวิตมันสมบูรณ์แบบโดยไม่มีข้อบกพร่องใดๆเขาสามารถปลดปล่อยพลังเปลี่ยนแปลงทิศทางได้ตลอดเวลา

ภายใต้การโจมตีราวกับห่าฝนของเข็มทองมันพุ่งเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่อง จนทำให้มฤตยูดำเริ่มอ่อนแรงลงการป้องกันลดลงอย่างต่อเนื่องสัตว์จำแลงที่เพิ่มขึ้นมาอย่างต่อเนื่องก็ถูกเจาะทำลายไป

มฤตยูดำกัดฟันป้องกันการโจมตีได้อย่างต่อเนื่องหลายร้อยครั้งเข็มทองเริ่มเจาะผ่านการป้องกันของเขาได้ ทำให้อัจฉริยะจากตระกูลโบราณถูกไล่ต้อนเขาดึงขวานในมือกลับเพื่อป้องกันตัวเอง

ในขณะนั้นเอง อยู่ๆก็มีเส้นแสงสีทองที่เข้มข้นพุ่งผ่านเข้ามาในเสี้ยววินาที

“สวบบบบ!”

“ตุบ......!”

หนึ่งในแขนที่ถือขวานใหญ่ ร่วงหล่นลงกับพื้น

“อ๊ากกกกก!”

มฤตยูดำสูญเสียแขนข้างหนึ่งส่งเสียงร้องดังด้วยความเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด เลือดไหลออกมามากมาย

“หนอย......แก!”

มฤตยูดำตะโกนออกด้วยความบ้าคลั่งดวงตาแดงก่ำเส้นเลือดปูดโปนออกมาทั่วร่าง

ขวานยักษ์ที่อยู่พื้น กลายสภาพเป็นแม่งป่องจำแลงลอยมาสวมตรงแขนที่ขาดหาย แล้วเปลี่ยนรูปเป็นค้อนยักษ์อีกครั้งอีกมือกระชับขวานแน่นพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งเข้าหาชายตรงหน้า

องค์ชายขยับตัวถอยหลังและทันทีที่ขยับตัวเขตแดนสีทองก็จางหายไป มือทั้งสองจับดาบสีทองแน่น

“เคร้ง!”   “เคร้ง!”  

องค์ชายทั้งหลบหลีกและฟาดฟันกลับอย่างคล่องแคล่ว

ไม่นานด้วยพลังที่สูญเสียไปจากแขนที่ขาดของมฤตยูดำก็ทำให้มวลพลังที่แข็งแกร่งเริ่มลดน้อยถอยลงเรื่อยๆ

มฤตยูดำไม่อาจรอช้าจึงเร่งเร้าพลังใหม่เพื่อโหมกระหน่ำโจมตีอย่างหนักอีกรอบแต่ก็ถูกหยุดด้วยดาบสีทองทุกครั้งไป

“อ๊ากกกก!” เสียงคำรามของมฤตยูดำ

“ตูมมม!”  “ตูมมม!”  “ตูมมม!”

ค้อนและขวานร่ายรำอย่างบ้าคลั่งตีและฟันเข้ากับพื้นที่โดยรอบกระแทกพื้นดินโขดหิน พังทลายลงราวกับ       ภัยพิบัติขนาดใหญ่ก็มิปาน

พื้นที่แตกกระจายเศษหินปลิวไปทุกที่ฝุ่นควันกระจายออกทุกทิศทางแต่พลังงานและความรุนแรงก็ระเบิดออกมาได้ในช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น

องค์ชายที่ขยับถอยหลังคอยปัดป้องและโต้ตอบบ้างเริ่มมองเห็นช่องว่างทันใดนั้นประกายในตาขวาขององค์ชายส่องแสงสีทองออกมา

“เนตรทอง!”

เส้นแสงสีทองเข้มชนิดเดียวกับที่ตัดแขนของมฤตยูดำพุ่งผ่านออกมาอย่างรวดเร็ว

“สวบบบ!”

เส้นสีทองไหลผ่านค้อนสีดำเจาะทะลุผ่านไปทางหัวไหล่ของเขาเกิดเป็นรูโหว่ขนาดเล็ก

“ตึง!”

เลือดหยดไหลเป็นทางตามบาดแผล ร่างขนาดใหญ่ค่อยๆทรุดเข่าลงสองข้างค้อนและขวานกระแทกเข้ากับพื้นเสียงดังจนเป็นรอยร้าวขนาดใหญ่

เมื่อมองไปที่มฤตยูดำอัจฉริยะจากตระกูลที่สูงส่งตรงหน้า องค์ชายสามถอนหายใจด้วยความโล่งใจ

การปะทะกันภายในโลกมิติที่เกิดขึ้นอย่างดุเดือดเหมือนจะเนิ่นนานแต่เพียงผ่านไปในช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น

ขณะที่สถานการณ์ภายนอกยังคงเต็มไปด้วยความโกลาหล โลกมิติหดตัวเล็กลงไปมากอย่างรวดเร็วเหลือเส้นผ่านศูนย์กลางราวๆ 20 เมตรเท่านั้น

ผู้ใช้พลังหลายคนตอนนี้กลับไม่สามารถทนกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้อีกต่อไป ผู้ใช้พลังมากมายต่างขยับตัวลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วกระโจนลงสู่สนามแข่งราวกับกระแสน้ำที่ไหลบ่าลงมาจากหน้าผา

ทุกคนต่างเตรียมตัวพร้อมที่จะเข้าปะทะกับกลุ่มก่อการร้ายพลังพิเศษหลากหลายชนิดเริ่มก่อตัวขึ้นรอบสนาม รัศมีแห่งพลังงานส่องสว่างทั่วบริเวณพื้นดินเริ่มสั่นไหวจากแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

แต่ก่อนที่ใครจะสามารถเข้าใกล้กลุ่มก่อการร้ายได้อาชูร่า ก็ชูนิ้วขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบเขาชี้นิ้วไปที่อัฒจันทร์ถัดมาอย่างไม่แยแส

“ตูมมม!”

ในชั่วพริบตาอัฒจันทร์ที่เต็มไปด้วยผู้คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ก็เกิดระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว สะท้อนก้องไปทั่วทั้งสนามแข่ง เศษซากอัฒจันทร์พังทลายลงมาเหมือนฝนหิน

เหล่าผู้ใช้พลังที่กำลังเตรียมตัวจะเข้าต่อสู้ถึงกับหยุดชะงักสายตาทุกคู่หันไปยังทิศทางของการระเบิดนั้นด้วยความตกตะลึงและโกรธแค้น

“หนอย.........!”

"ข้าบอกแล้วว่าอย่าขยับ ไม่อย่างนั้นคนบริสุทธิ์จะต้องรับเคราะห์!"

อาชูร่ากล่าวด้วยเสียงดังก้องไปทั่วสนามแขนที่ชี้นิ้วไปยังจุดที่เพิ่งระเบิดอยู่ยังคงสั่นไหวด้วยความพึงพอใจ

"นี่เป็นเพียงแค่การเตือนถ้าพวกเจ้าคิดจะท้าทายข้าก็จงเตรียมใจเสียสละผู้บริสุทธิ์ทั้งหมดในที่นี้ได้เลย!"

 ความโกรธและความกลัวปะปนกันในใจของผู้คนเสียงกรีดร้องและเสียงอุทานดังขึ้นจากทุกมุมของสนามการระเบิดครั้งนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ผู้ใช้พลังที่เตรียมจะเข้าต่อสู้ต้องหยุดนิ่ง

มันยังสร้างความหวาดหวั่นในใจของผู้ชมทุกคนความเงียบชั่วขณะหนึ่งปกคลุมสนามราวกับเวลาหยุดเดิน ก่อนที่เสียงสั่งการจากรองเจ้าอาณานิคมจะดังขึ้นอีกครั้ง

"ทุกคน! หยุดเคลื่อนไหว!

คำสั่งดังกล่าวดังขึ้นอย่างเด็ดขาดเสียงของรองเจ้าอาณานิคมเปี่ยมไปด้วยอำนาจทำให้เหล่าผู้ใช้พลังที่กำลังเตรียมเข้าปะทะกับกลุ่มก่อการร้ายต้องหยุดชะงัก

แม้จะเต็มไปด้วยความโกรธและความรู้สึกอยากแก้แค้นแต่ทุกคนต่างรู้ดีว่าคำสั่งนี้เป็นไปเพื่อปกป้องผู้บริสุทธิ์และเพื่อประโยชน์สูงสุดในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยความเสี่ยงนี้