The most is you ที่สุดคือ...

"ถ้ากูแอบรักพี่ว๊าก มันจะผิดเปล่าว่ะ"

เสียงคำพูดยังวนเวียนอยู่ในหัวของผมตลอดเวลา ในขณะที่สายตาก็ได้แต่เหม่อมองหยดน้ำฝน ที่ค่อย ๆ ไหลเป็๞ทางยาวลงมาที่กระจก

"นักศึกษาเคารพ"

เสียงหัวหน้าชั้นเรียนบอกทำความเคารพต่ออาจารย์ที่ปรึกษาที่นั่งตรงหน้าห้องเรียน ความคิดผมที่วิ่งวนอยู่ในหัวก็หายไปพร้อมสดุ้งตื่นมาจากภวังค์

"นี่ นาย "

เสียงเรียกใสใสจากหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่หน้าเก้าอี้เลทเชอร์ของผม ซึ่งทำให้ผมที่กำลังก้มหน้าหนาปากกาในกระเป๋าตั้งมองตามเสียงขึ้นมา

"ก็นายนั่นแหละ จะมองใคร ฉันยืนอยู่หน้านาย สงสัยจะพูดกับไอตูบข้างสนามมั่ง "

เธอพูดด้วยความกวนโอ๊ยพร้อมจ้องหน้าผม

" ครับ "

ผมตอบแบบนิ่งๆ สั้นๆ เพราะไม่รู้ว่าเธอคือใคร สงสัยน่าจะเป็๞ คนที่เรียนร่วมในวิชานี้ ดูท่าแล้วน่าจะแสบไม่เบา

"เราชื่อ หมอก นะ เรียนเซคเดียวกับนายนั้นแหละ แต่เข้ามารอบ 3 แล้วนายอ่ะ "

คำพูดของเธอยิ่งทำให้ผมอึ้งไปอีก ผู้หญิงอะไรแนะนำตัวให้ผู้ชายรู้จักก่อน แต่ก็ไม่น่าแปลกหรอกมั่ง

"ผมชื่อ ๺ูเ๳า ครับ"

ผมตอบไปตามมารยาทแต่สิ้นคำพูดของผม เธอกลับส่งเสียงหัวเราะออกมา

"ชื่อผมมันเชยหรอครับ"

ผมยกแขนเก้าอี้เลทเชอร์ขึ้นเเล้วลุกขึ้นยืนจ้องหน้าหญิงสาว แต่ใครจะคิดผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าจะมีแรงเยอะขนาดนี้ จับไหลผมสองข้างนั่งลงที่เดิม แล้วเอาแขนเก้าอี้เลทเชอร์วางลง เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"นั่งลง จะลุกขึ้นทำไม ชื่อก็ไม่เชยถึงขนาดนั้น แต่เราขำที่มันเชยคล้ายกับเราเลย ตอนแรกชื่อเราก็เชยเหมือนกัน แต่พอมาเข้าเรียนที่นี้ เราก็เลยเปลี่ยนชื่อเป็๲ หมอก นี่เเหละ ว่าแต่ข้างๆ นายอ่ะ ฉันขอนั่งนะ"

"เชิญนั่งเลยครับ จะนอนผมก็ไม่ว่านะ ว่าแต่ชื่อเก่าเธอ ชื่อว่าอะไรหรอ "

ผมถามด้วยความสงสัย คนเราจะมาเปลี่ยนชื่อทำไมสงสัยชื่อเก่าน่าจะตั้งมาจากหนังสือโบราณ

"เมฆ "

"ชื่อก็น่ารักดีนิ แต่เหมือนผู้ชายไปหน่อย จะเปลี่ยนทำไม "

"ไอ้ที่น่ารักก็จริงอยู่ แต่อย่างที่นายพูดชื่อมันดูแมนไป แถมมันดูแปลกๆ อ่ะ เข้าใจยัง นายทิวเขา "

"ทิวเขา"

ผมทวนถอยคำของเธอกับตัวเองอีกครั้ง

"ใช่ก็เธอชื่อ ๺ูเ๳า มันแปลกๆ จะให้เท่ห์หน่อยก็ ทิวเขา นี่แหละ "

แปลกดีเนอะอยู่ดีๆ ก็มีสาวมาเปลี่ยนชื่อให้

"นักเรียนสองคนนั้นนะ ยืนขึ้นสิ ครูพูดอะไรได้ยินไหม นี่วันแรกที่มหาลัยเปิดนะ เธอสองคนยังคุยกันขนาดนี้เลย "

เสียงอาจารย์พรรณทิพย์พูดพลางขยับแว่นมาทางผมกับหมอก

"ขอโทษครับอาจารย์ "

"นายจะขอโทษทำไม เราไม่ได้ทำอะไรผิดนิ เราแค่ทำความรู้จักกันเฉยๆ " หมอกพูดขึ้นมาอย่างทันควัน

"งั้นเธอ เมฆ แล้วก็นาย ๺ูเ๳า ออกมาหน้าห้องเรียน " อาจารย์พรรณทิพย์พูดด้วยอารมณ์เริ่มฉุนเฉียว ใครจะเอาไรมาขวางก็เอาไม่อยู่

"ครูคะ หนูชื่อ หมอก ค่ะ และเพื่อนหนูก็ไม่ใช่ ๥ูเ๠า แต่เขาชื่อ ทิวเขา ค่ะ "

เพื่อนๆ ในห้องต่างพากันหันไปซุบซิบ บางก็อึ่งกับการกล้าเถี่ยงครูของหมอกหรือเมฆของอาจารย์พรรณทิพย์นั้นแหละ

"เธอเอาอะไรมาพูด ก็ผู้ปกครองเธอสองคน เขียนชื่อเล่นพวกเธอมาแบบนี้ จะให้ครูเรียกอย่างอื่นได้ไง "

"แล้วงั้น หนูกับทิวเขาต้องไปที่ไหนคะถึงจะเปลี่ยนชื่อเล่นได้ค่ะ "

"หมอก"

ผมสะกิดจัสมินเบาเป็๲คำเตือนว่าเธอควรหยุดเถี่ยงอาจารย์

"ถ้างั้น เธอไปยืนหน้าห้องนะ แล้วยกขาขวาขึ้น แล้วก็คาบไม้บรรทัดไว้ด้วย แล้วครูเปลี่ยนชื่อเล่นให้เธอสองคน "

ครูสาวพูดพรางขยับเเว่นตา

"แล้วถ้าหนูไม่ทำละค่ะ ยุคนี้มันหมดยุคคาบไม้บรรทัดแล้วไหมค่ะ "

หมอกไม่ลดความพยายาม

"ครูก็จะไม่ทำอะไร แค่ "

คำว่าแค่จบปุ๊บอาจารย์พรรณทิพย์ก็เก็บปากกาลงในกระเป๋าเสื้อแล้วนั่งจ้องมองเธอแบบไม่กระพริบตา ซึ่งแววตาเต็มไปด้วยความโกรธและน่ากลัว ผมเห็นท่าไม่ดีก็รีบลากหมอกไปยังหน้าห้อง

"นายทิวเขา ป่ะเราไปกินข้าวกัน"

ผมดูนาฬิกาตัวเอง

"แต่มันพึ่งจะ ห้าโมงเองนะ แล้วอีกอย่างพวกเราก็ถูกลงโทษอยู่ แถมก็เป็๞เพราะเธอก้าวร้าวใส่อาจารย์ด้วย"

"ไม่เห็นจะเป็๲อะไรเลย หรือว่านายป๊อด นี่มันมหาลัยแล้วนะ จะทำไรก็สิทธิ์ของเรา"

"ฉันสั่งให้เธอสองคนคาบไม้บรรทัดใช่ไหม แล้วทำไมไม่ทำ เที่ยงนี้ไปพบฉันที่ห้องคณะบดี "

สิ้นเสียงเหมือนทั้งโลกดับไป ไม่จริงใช่ไหมมาเรียนวันแรกก็โดนเข้าห้องคณะบดี

" ซวยแล้วไหมละหมอก แล้วที่นี้เอาไงต่อล่ะแม่คนไม่ป๊อด"

"ก็ไม่เอาไง เขาให้เราไป เราก็ไป จะลงโทษก็ปล่อยเขาให้ลงโทษ เจ็บแป๊ปเดี่ยวก็หาย "

สิ้นเสียงหมอก เพื่อนในห้องก็เปิดประตูออกมาแล้วรีบเดินไป ซึ่งเพื่อนๆ ในห้อง ต่างรู้จักกันในระดับหนึ่งเพราะผ่านการรับน้องมาด้วยกัน ก็ยกเว้นยัยนี่แหละที่พึ่งเห็นหน้าวันแรก แต่ก็เหมือนมีอะไรมาทำให้ผมรู้สึกว่าเธอคนนี้น่าสนใจ

"เธอสองคนตามฉันมา"

อาจารย์คนเดิมเรียกผมกับหมอกตามไปยังห้องคณะบดี

"ท่านคณะบดีค่ะ ดิฉันมีเ๱ื่๵๹จะรบกวนค่ะ"

"5555 "

เสียงหัวเราะของหมอกดังลั่นห้องปกครอง

"เป็๞อะไร ของเธออีก "

ผมถามด้วยความงง ในขณะที่ทุกคนภายในห้องต่างจ้องมองมาที่จัสมินเป็๲ตาเดี่ยวกัน

"ก็ฉันเห็นชื่อบนโต๊ะแล้ว ไม่น่าเชื่อว่าชื่อจะโบราณขนาดนี้ "

ทุกคนต่างกั้นหัวเราะกันไว้ไม่อยู่หัวเราะออกมาด้วยความฮา ในขณะที่คณะบดีนั่งก้มหน้าด้วยความเขินอาย ก่อนท่านจะรอบรวมความน่าเกรงขามแล้ว..........