จากตอนแรกมีเพียงยอดเขากระบี่ที่สองรวมตัวกันเพื่อรับการสั่งสอนกระบี่ของหลิงหยวนแต่พอเกิดภาพปรากฏการณ์ที่แปลกประหลาดขึ้นยอดเขากระบี่และยอดเขาเจ้าสำนักก็เริ่มมีคนมาถึงแม้แต่เหล่าศิษย์สายนอกก็ยังมองมาจากที่ไกลๆโดยไม่รู้ตัวผู้คนบนยอดเขาก็มีถึงหลายร้อยคนแล้ว
“เป็นวิถีกระบี่ที่เรียบง่ายแต่กลับสมบูรณ์แบบหาที่ติไม่ได้เลย”ผู้อาวุโสยอดเขากระบี่กล่าว
“ใช่มันยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมจนข้าไม่รู้จะพูดอย่างไร” ผู้อาวุโสอีกคนก็กล่าวขึ้น
“บัดซบข้ามาช้าไปการสอนของศิษย์พี่หลิงจบแล้ว” ศิษย์บางคนมาช้าไปภาพปรากฏการณ์ได้หายไปแล้วเพราะหลิงหยวนได้เสร็จสิ้นการออกกระบวนท่าทั้งหมดแล้ว
“สมกับเป็นศิษย์พี่หลิงข้าได้ประโยชน์ไม่น้อย”ต้วนจื่อกล่าวด้วยความเคารพ
“ทำไมคนถึงเยอะเช่นนี้”หลิงหยวนได้สติก็พบว่าตอนนี้มีศิษย์จำนวนมากต่างมองมาที่ตนแม้แต่ผู้อาวุโสหลายคนก็ปรากฏตัว
“เพราะวิถีกระบี่ของศิษย์พี่ล้ำลึกอย่างมากทำให้พวกเขาต่างสนใจ”หญิงสาวที่อยู่ข้างกายต้วนจื่อกล่าวขึ้น
“ศิษย์หลานหลิงต้องขอบคุณเจ้าในวันนี้ที่มาชี้แนะศิษย์ของยอดเขากระบี่ พวกข้าขอบคุณอย่างมากจริงๆ”ผู้อาวุโสของยอดเขากระบี่เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม
“ข้าแค่ชี้แนะกระบี่พื้นฐานเท่านั้นไม่ได้มีค่ามากพอให้ผู้อาวุโสต้องขอบคุณ”หลิงหยวนกล่าว
“ไม่เลยกระบี่พื้นฐานของเจ้าทำให้หลายคนรู้แจ้งได้เพราะแต่เดิมการค้นหาวิถีกระบี่ที่เหมาะสมกับตัวเองต้องเริ่มจากพื้นฐานและหลายคนก็ข้ามใจความสำคัญนี้ไปโดยไม่รู้ตัวทำให้ติดขอขวดไม่อาจก้าวไปได้แต่วันนี้เจ้าได้เตือนสติของพวกเขาแล้ว”ผู้อาวุโสยอดเขากระบี่กล่าว
“หากข้าทำประโยชน์ได้ก็ดีแล้วเช่นนั้นข้าขอตัวก่อน”หลิงหยวนกุมมือและเตรียมจากไปเพราะอยากจะเดินเล่นที่อื่นต่อ
“ศิษย์หลานหลิงในเมื่อเจ้าออกหน้าสอนแล้วไม่สู้ทำให้มันสมบูรณ์แบบไปเลยละ” ผู้อาวุโสยอดเขากระบี่กล่าว
“ผู้อาวุโสหมายความว่ายังไง”หลิงหยวนกล่าว
“การสอนกระบี่นอกจากแสดงให้ดูแล้วต้องปฏิบัติจริงด้วยไม่สู้เจ้าช่วยประลองกระบี่กับพวกศิษย์เหล่านี้สักหน่อยแน่นอนว่าห้ามใช้วิชาอื่นๆใช้แค่วิชากระบี่เท่านั้นหากเจ้ายอมช่วย ผู้อาวุโสของยอดเขากระบี่ทุกคนจะยอมทำตามที่เจ้าขอ” ผู้อาวุโสยอดเขากระบี่กล่าว
หลิงหยวนกำลังจะปฏิเสธแต่นึกได้ว่าแผนการใหญ่ของตนจำเป็นต้องใช้ต้นทุนมหาศาลและการจะขออาจารย์ของตนตลอดก็ดูไม่ดี
“ได้เช่นนั้นข้าจะช่วยชี้แนะพวกเขาอีกครั้งแต่ว่าคำขอของข้าอาจจะไม่เล็ก”หลิงหยวนกล่าว
“ขอแค่พวกเรามอบให้เจ้าได้พวกเราจะไม่บ่ายเบี่ยงแน่นอน”ผู้อาวุโสยอดเขากระบี่กล่าว
“แล้วจะให้ข้าสอนอย่างไร”หลิงหยวนกล่าว
“แน่นอนประลองกับพวกเขาทั้งหมดพร้อมกันโดยใช้แค่กระบี่ แน่นอนหมายถึงทั้งสองฝ่าย” ผู้อาวุโสยอดเขากระบี่ยกยิ้ม
“ผู้อาวุโสแบบนั้นออกจะถึงอย่างไรพวกเราก็มีคนหลายร้อยคน” ต้วนจื่อกล่าวด้วยความกังวล
“เชื่อข้าเถอะพวกเจ้าไม่อาจแตะชายเสื้อของศิษย์หลานได้แน่”ผู้อาวุโสยอดเขากระบี่กล่าว
ได้ยินเช่นนั้นศิษย์หลายคนก็พากันไม่พอใจยิ่งเป็นศิษย์สายตรงของยอดเขากระบี่แล้วยิ่งอยากจะรู้ว่าหลิงหยวนแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ
“เช่นนั้นพวกเราก็อยากจะขอทดสอบฝีมือด้านกระบี่ของศิษย์พี่หลิงเสียหน่อย”ชายหนุ่มตนหนึ่งพุ่งเข้าหาหลิงหยวนและแทงกระบี่ออกไป
“ดีพวกเจ้าก็ไม่ต้องเกรงใจค่าเล่าเรียนครั้งนี้พวกข้าตาเฒ่าจะเป็นคนจ่ายให้พวกเจ้าเอง”ผู้อาวุโสยอดเขากระบี่รีบถอยออกไปมองดูอย่างสนุกสนาน
“ช้าเกินไป”กระบี่ที่แทงเข้าหาหลิงหยวนถูกหลิงหยวนปัดออกง่ายๆและใช้ด้ามกระบี่กระแทกที่หน้าอกของอีกฝ่ายจนศิษย์คนนั้นกระเด็นกลิ้งไปกับพื้น
“ข้าไม่เชื่อว่าจะไม่อาจสัมผัสชายเสื้อของเขาได้”ศิษย์หลายคนพุ่งเข้าหาหลิงหยวนพร้อมกัน
หลิงหยวนไม่ได้ปลดปล่อยวิถีกระบี่ที่ทรงพลังออกมาแต่กลับใช้เพียงกระบี่พื้นฐานและท่าเท้ารับมือเหล่าศิษย์ที่พยายามเข้าใกล้หลิงหยวนล้วนแต่ถูกโจมตีจนกระเด็นออกไปไม่มีใครสามารถเข้าใกล้หลิงหยวนได้เลยอย่างแท้จริง
“บัดซบนี่ขนาดศิษย์พี่ไม่ได้ใช้ปราณกระบี่เหตุใดถึงแข็งแกร่งเช่นนี้”
“แขนของข้าสั่นไปหมดนั่นคือร่างกายมนุษย์จริงๆเหรอเหตุใดถึงแข็งแกร่งขนาดนี้”
“อ๊ากกกกกข้าไม่ไหวแล้วทำไมถึงเข้าใกล้ไม่ได้” เหล่าศิษย์ที่เข้าจู่โจมหลิงหยวนล้วนแต่ถูกหลิงหยวนโจมตีจนถอยออกมาอย่างต่อเนื่อง
“พวกเราร่วมมือกัน”ศิษย์สายตรงห้าคนทะยานเข้าหาหลิงหยวนและร่วมมือกันโจมตีแต่หลิงหยวนกลับมองเห็นการเคลื่อนไหวทั้งหมดของพวกเขาและโจมตีไปยังจุดอ่อนได้อย่างแม่นยำ
“ข้าบอกแล้วว่าวิถีกระบี่อย่างซื่อตรงจนเกินไปบางครั้งก็ต้องมีความซับซ้อนเพื่อไม่ให้ศัตรูมองออก”หลิงหยวนเคลื่อนไหวไปด้วยก็สอนไปด้วย
“อ๊ากกกกก”
ร่างของทั้งห้าถูกหลิงหยวนโจมตีจนลอยออกไปศิษย์สายนอกที่เห็นภาพนี้พากันอ้าปากค้าง
“นี่ขนาดถูกรุมโจมตีศิษย์พี่หลิงยังสงบและท่าทางดูสบายๆขนาดนั้นเขาทำได้อย่างไร”
“ไม่เข้าใจเลยข้ามองกระบี่ของศิษย์พี่เริ่มไม่ทันแล้ว” ศิษย์สายนอกที่ยังมีพื้นฐานอ่อนแอเริ่มไม่อาจมองเห็นวิถีกระบี่ของหลิงหยวนแล้ว
“อย่างที่คิดเด็กพวกนี้ไม่อาจเข้าใกล้ศิษย์หลานหลิงได้เลย”
“ทั้งรุกและรับได้อย่างเหมาะสมไม่สิสมบูรณ์แบบเพียงแค่กระบี่พื้นฐานก็ทำได้ถึงขั้นนี้หากศิษย์หลายฝึกฝนวิชากระบี่ระดับสูงในสำนักพวกเจ้าว่าเขาจะบรรลุถึงขั้นไหน”
“เกรงว่าจะเหนือกว่าท่านเจ้ายอดเขาแต่น่าเสียดายจริงๆ อัจฉริยะเช่นนี้กลับไม่ได้ฝึกฝนกระบี่ในยอดเขากระบี่”
“ครั้งนี้แม้พวกเราจะอาจะเสียทรัพยากรไปไม่น้อยเพื่อจ้างศิษย์หลานแต่กลับคุ้มค่าในบรรดาศิษย์มีหลายคนเริ่มหยั่งรู้แล้วพวกเขาเริ่มเข้าใจสิ่งที่ข้าอยากจะสื่อแล้ว”ผู้อาวุโสยอดเขากระบี่กล่าว
“นั่นสิน่าเสียดายการประชันร้อยสำนักมาเร็วเกินไปไม่งั้นรออีกสักสี่ห้าปีสำนักอวี้ฮวาของพวกเราจะต้องเฉิดฉายแน่”
“วันนี้ยอดเขากระบี่เกรงว่าจะผงาดขึ้นอีกไม่กี่ปีแล้ว”
“นั่นสิยอดเขาเจ้าสำนักของพวกเราและยอดเขาเมฆาแทบไม่เคยไปมาหาสู่กันเกรงว่าคงให้ศิษย์พี่หลิงมาสอนแบบนี้ไม่ได้”
“ก็ไม่แน่พวกผู้อาวุโสจะยอมได้เหรอหากไม่อยากน้อยหน้าก็มีเพียงทำหน้าหนาไปขอให้ศิษย์พี่หลิงมาชี้แนะเท่านั้น”
“แม้ต้องจ่ายด้วยราคาที่สูงก็คุ้มค่า”เหล่าศิษย์จากยอดเขาเจ้าสำนักที่มองดูอยู่เผยความอิจฉาออกมาเพราะศิษย์ของยอดเขากระบี่แม้จะเจ็บตัวแต่แววตาของคนเหล่านั้นเริ่มส่องประกายของการหยั่งรู้ขึ้นมาแล้ว
บนท้องฟ้าพวกฉินอวี้ซีมองภาพนี้อย่างเงียบๆในบรรดาสามคนเจ้ายอดเขากระบี่ถูมือไปมาด้วยความตื่นเต้นอยากจะถือกระบี่เข้าไปร่วมวงอย่างมาก
“ตกลงแล้วศิษย์หลานหลิงอยู่ขอบเขตใดกันแน่จนถึงตอนนี้ก็ยังมองไม่ออก”เจ้าสำนักกล่าว
“นั่นสิหากบรรลุหลอมแก่นปราณเช่นนั้นการประชันครั้งนี้ก็คงลำบากแล้ว” เจ้ายอดเขากระบี่กล่าว
“ไม่รู้ข้าเองก็ไม่เข้าใจการบ่มเพาะของหยวนหยวนเหมือนกันแต่ขอแค่ไม่แสดงพลังที่มากเกินไปพวกนั้นก็เอาผิดพวกเราไม่ได้อีกอย่างขนาดข้ายังมองไม่ออกพวกแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ต้องมองไม่ออกเช่นกัน”ฉินอวี้ซีกล่าว
“เช่นนั้นข้าก็เบาใจ”เจ้าสำนักกล่าว
“แต่ครั้งนี้เจ้าจะไม่ไปจริงๆงั้นเหรอ”เจ้าสำนักกล่าวขณะหันไปมองฉินอวี้ซี
“ใช่ข้ามีธุระอื่นต้องไปทำดังนั้นข้าต้องฝากเจ้าด้วยอีกอย่างเจ้ามีม้วนภาพนั้นอยู่หากมีคนมาหาเรื่องก็ใช้มันได้เลย” ฉินอวี้ซีกล่าว
“หากเซียนลงมือลง”เจ้าสำนักหรี่ตาลง
“มีเพียงผลลัพธ์เดียวตาย” ฉินอวี้ซีกล่าว
ร่างของเจ้าสำนักสั่นสะท้านอดที่จะมองแหวนมิติของตนไม่ได้ม้วนภาพของหลิงหยวนร้ายกาจขนาดนั้นเลยงั้นเหรอหากสังหารเซียนได้จริงไม่ใช่ว่าขอบเขตของหลิงหยวนคือเซียนงั้นเหรอ
“แล้วม้วนภาพของข้าใช้ได้หรือไม่”เจ้ายอดเขากระบี่กล่าว
“แน่นอนพวกเจ้ามีกันคนละภาพน่าจะไม่มีปัญหาแต่เพื่อความปลอดภัยข้าได้แอบหยิบภาพที่หยวนหยวนวาดล่าสุดออกมาแล้วภาพนี้ทรงพลังกว่าภาพทั้งหมดที่หยวนหยวนวาดขึ้น” ฉินอวี้ซีกล่าวขณะมอบม้วนภาพให้เจ้าสำนัก
“นี่คือภาพอะไร”เจ้าสำนักกำลังเปิดแต่ฉินอวี้ซีกลับหยุดเอาไว้
“อย่าเปิดหากเจ้าไม่อยากตายจงใช้ยามที่เซียนมนุษย์ลงมือก็พอ” ฉินอวี้ซีกล่าว
“เข้าใจแล้ว”เจ้าสำนักกลืนน้ำลายทันทีและสัมผัสได้ถึงความจริงจังที่ฉินอวี้ซีปล่อยออกมาแสดงว่าภาพนี้จะต้องทรงพลังและน่ากลัวถึงขั้นนั้น
ขณะที่ทั้งสามกำลังคุยกันการต่อสู้ที่ด้านล่างก็จบลงเหล่าศิษย์ของยอดเขากระบี่พากันนอนหอบหายใจกับพื้นแม้บนร่างจะไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากแต่ก็ไม่เหลือแรงจะสู้แต่หลิงหยวนกลับไม่หอบเลยแม้แต่นิดเดียว
“ศิษย์พี่หลิงท่านเป็นสัตว์ประหลาดหรือไง” ต้วนจื่อกล่าวด้วยสีหน้าขาวซีด
“หากเจ้าวิ่งขึ้นลงเขาตั้งแต่อายุยังน้อยร่างกายของเจ้าก็จะแข็งแกร่งพอๆกับข้านั่นแหละ”หลิงหยวนกล่าว
หลิงหยวนคิดว่าที่ร่างกายของตนแข็งแกร่งเพราะตนขึ้นเขาลงเขาตลอดสิบกว่าปีแต่ความจริงไม่เป็นเช่นนั้นความลับของหลิงหยวนมีหลายอย่างที่ตัวหลิงหยวนยังไม่เข้าใจไม่สิต้องบอกว่าหลิงหยวนตอนนี้แทบยังไม่เข้าใจตัวตนของตนเองเลยด้วยซ้ำว่าตัวเองคือใครและเป็นอะไรกันแน่
“ฮ่าฮ่า ข้าบอกแล้วใช่ไหมว่าพวกเจ้าทำไม่ได้หรอกชายเสื้อของศิษย์หลายยังไม่มีรอยเลยแม้แต่น้อย” ผู้อาวุโสยอดเขากระบี่กล่าว
“หากเป็นท่านท่านจะทำได้ไหม” ศิษย์คนหนึ่งกล่าว
“นั่นปากงั้นเหรอ”เหล่าผู้อาวุโสพากันเผยสีหน้าแตกตื่นพวกเขาย่อมไม่อาจเอาชนะหลิงหยวนได้แน่หากใช้เพียงแค่วิถีกระบี่และพวกเขาก็ไม่คิดจะทำอะไรที่มันขายหน้าด้วยเช่นกัน
“ศิษย์หลานหลิงเจ้าต้องการสิ่งใดว่ามาเถอะศิลาปราณวิชา หรือโอสถพวกเราพร้อมจะช่วยกันหาให้กับเจ้า” ผู้อาวุโสของยอดเขากระบี่กล่าว
“ข้าไม่ได้ต้องการของเหล่านั้นอืม ของพวกนี้คือสิ่งที่ข้าต้องการผู้อาวุโสเต็มใจให้เท่าไหร่ก็เท่านั้น” หลิงหยวนนำรายชื่อวัสดุจำนวนมาออกมามอบให้กับอีกฝ่าย
“อืมส่วนใหญ่เป็นวัสดุที่หาได้ไม่ยากแต่มีบางอย่างที่ต้องไปล่าสัตว์อสูรขั้นหลอมแก่นปราณถึงจะได้มาไม่มีปัญหา พวกเราขอเวลา 1 เดือนจะรวบรวมของพวกนี้ให้เจ้ามากที่สุดส่วนพวกเจ้าก็รีบกลับไปยังที่พักของตัวเองทบทวนสิ่งที่ได้เรียนรู้ในวันนี้ให้ดีข้าเชื่อว่าพวกเจ้าหลายคนจะต้องทลายคอขวดได้แน่” ผู้อาวุโสของยอดเขากระบี่กล่าว
“รับคำสั่งขอบคุณศิษย์พี่หลิงที่สั่งสอน” หลังจากตอบรับผู้อาวุโสยอดเขากระบี่แล้วเหล่าศิษย์ของยอดเขากระบี่ก็กุมมือขอบคุณหลิงหยวนการสอนของหลิงหยวนครั้งนี้พวกเขาได้ประโยชน์มากจริงๆ
วันที่29-30 มิ.ย. งดลงนิยายนะครับ เจอกันวันพุทที่ 1 ก.ค.