“โฆษณาการกุศลได้รับความสนใจมากเลยนะ โดยเฉพาะอี้อี้ของเรามีคนติดตามในโซเชียลเพิ่มขึ้นอีกเยอะเลย แต่ถ้าเปลี่ยนตัวเอกชายจากหานจิ่งอี๋เป็ฮ่าวหยู ฉันคิดว่าโฆษณาต้องออกมาดีกว่านี้แน่” เจียลี่ลี่พูดอย่างเสียดาย
“เื่นี้ทำผู้กำกับซ่งหัวเสียอยู่ไม่น้อยเลยนะคะ พี่ก็รู้ว่าที่ผู้กำกับซ่งยอมรับปากมากำกับโฆษณาชิ้นนี้ก็เพราะคิดว่ามันเป็งานการกุศลคงไม่มีใครใช้เส้นสาย แต่ตระกูลหานกลับทุ่มเงินบริจาคเพื่อให้หานจิ่งอี๋ได้แสดงนำ นี่ถ้าไม่มีข่าวเสียหายของเหลียงซินซิน คิดว่าตัวเอกหญิงก็คงไม่ใช่ฉันเล่นแล้วล่ะค่ะ” ฉินซูอี้ดื่มน้ำส้มคั้นพร้อมกับกัดแซนวิชของโปรดเข้าไปคำโตๆ “พี่ลี่ พี่ไปเจอร้านลับจากที่ไหนอีกแล้วคะเนี่ย แซนวิชของเขาอร่อยมาก”
“อร่อยใช่ไหมล่ะ” เจียลี่ลี่หยิบแซนวิชขึ้นมามองก่อนจะกัดกินไปเต็มคำ “โอเพนแซนวิชทำจากซาวเออร์โดที่หมักด้วยยีสต์ธรรมชาติ ไข่ต้มยางมะตูม ทูน่า พริกหวาน มะเขือเทศ อะโวคาโด ทั้งหมดเป็ของโปรดของเธอทั้งนั้น รู้เลยว่าคนทำตั้งใจทำมาให้เธอโดยเฉพาะ ส่วนฉันก็คอยรับอานิสงส์”
“อ้าว! พี่ไม่ได้ซื้อมาหรอกเหรอคะ แล้วพี่เอามาจากไหนล่ะ” ฉินซูอี้หยิบแซนวิชขึ้นมากินเป็ชิ้นที่สามอย่างห้ามใจไม่อยู่ มื้อนี้เป็มื้อที่เธอทานเยอะกว่าปกติมากทีเดียว
“แซนวิชพวกนี้ฮ่าวหยูเป็คนทำมาให้เธอ เพื่อที่จะทำอาหารเช้าแสนอร่อยให้เธอ เขาถึงกับไปเข้าคอร์สเรียนทำขนมอบทันทีที่รู้ว่าเธอชอบกินขนมปังเลยนะ” เจียลี่ลี่ส่งยิ้มให้ฉินซูอี้ “อีกไม่นานฉันคงได้เชิญนักข่าวมาร่วมแถลงข่าวเพื่อเปิดตัวคนรักของเธอแล้วสินะ”
“พี่ก็พูดไปเรื่อย ที่เขาใส่ใจฉันก็เพราะฉันเป็เ้าของบริษัทเท่านั้นล่ะค่ะ ไม่มีอะไรพิศษมากกว่านั้นหรอก”
“เชื่อฉันเถอะน่า ฉันดูไม่ผิดหรอก มีแต่เธอเท่านั้นล่ะที่ไม่รู้ใจตัวเอง” เจียลี่ลี่ถามฉินซูอี้ด้วยท่าทางจริงจัง “อี้อี้ ฉันถามจริงๆ เถอะ ตกลงแล้วเธอรู้สึกยังไงกับฮ่าวหยู บางครั้งฉันก็เห็นเธอเป็ห่วงเขา แต่บางครั้งเธอก็ทำเหมือนไม่สนใจเขา”
ฉินซูอี้เริ่มคิดตาม ั้แ่ที่เธอได้เจอกับเซี่ยฮ่าวหยูครั้งแรก ใจของเธอก็เต้นแรงมาก และเธอจะมีความสุขทุกครั้งที่ได้พูดกับเขา แต่บางครั้งก็เหมือนว่าเธอไม่เชื่อใจและอยากจะหนีเขาไปให้ไกลๆ แต่สุดท้ายความเป็ห่วงและความคิดถึงก็มีมากกว่าอยู่ดี ยิ่งเห็นเขาปกป้องเธอโดยไม่สนความปลอดภัยของตัวเอง ตอนนั้นเธออยากจะเจ็บตัวแทนเขาเองด้วยซ้ำ หรือตอนที่เขารู้ว่าเธอไม่ชอบให้เขาอยู่ใกล้ผู้หญิงคนไหน เขาก็พยายามจะหลีกเลี่ยงเพราะไม่อยากให้เธอไม่พอใจ ความเอาใจใส่นั้นทำให้เธอเริ่มชอบเขา แต่ถึงอย่างนั้นมันกลับเหมือนมีอะไรติดค้างอยู่ในใจที่ทำให้เธอยังไม่เปิดใจให้เขาเต็มที่
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” ฉินซูอี้ก็หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เหมือนกัน
“ยังไงของแบบนี้ก็ต้องใช้เวลา ดูกันไปยาวๆ ก็ดีเหมือนกัน” เจียลี่ลี่จับมือฉินซูอี้แล้วตบที่หลังมือของเธอเบาๆ “อี้อี้ เธอก็เหมือนน้องสาวของฉัน ฉันจะไม่ห้ามเธอไม่ว่าเธออยากทำอะไรหรืออยากคบกับใคร เพราะฉันอยากเห็นเธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุข การที่ได้ยืนอยู่กลางแสงไฟหรือการที่มีแฟนคลับคอยให้กำลังใจ ถึงแม้มันจะทำให้เธอรู้สึกดี แต่มันก็ไม่เหมือนกับมีคนรู้ใจคอยอยู่ข้างกายหรอกนะ”
“ฉันก็ไม่ได้ปิดกั้นตัวเองนะคะ ที่ผ่านมาฉันรู้สึกว่าฉันกำลังรอใครสักคน และเซี่ยฮ่าวหยูก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าเขาคือคนที่ฉันรอ แต่ไม่รู้เพราะอะไรทำให้ฉันไม่กล้าเปิดใจให้เขา มันอาจจะเป็ความรู้สึกกลัวหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ ฉันก็บอกไม่ถูกเหมือนกันค่ะ”
“หรือว่าจะเกี่ยวกับความฝัน ตอนนี้เธอยังฝันแปลกๆ แบบนั้นอยู่หรือเปล่า ให้ฉันนัดคุณหมอให้ดีไหม”
“ยังไม่ต้องหรอกค่ะ ่นี้ฉันไม่ได้ฝันร้ายแบบนั้นอีกแล้ว อีกอย่างไปหาคุณหมอทีไร คุณหมอก็บอกว่าให้ฉันปรับพฤติกรรมการนอน แล้วก็ห้ามไม่ให้ฉันเครียด มันจะเป็ไปได้ยังไงล่ะคะ เวลาถ่ายละครเราไม่ได้ถ่ายได้เฉพาะตอนกลางวันสักหน่อย”
“หรือจะให้ฉันหยุดรับงานละครก่อนดี เธอจะได้พักผ่อนให้มากๆ หรือไม่เราก็ไปเที่ยวต่างประเทศสักพัก”
“ฉันไม่เป็อะไรจริงๆ ค่ะ พี่ไม่ต้องห่วงนะ แล้วอีกอย่าง่นี้เราจะพักได้ยังไง ถ้าเราพักก็เป็โอกาสให้เหลียงซินซินมีงานเพิ่มขึ้นน่ะสิ ฉันไม่ยอมหรอก แล้วนี่เื่ชุดที่จะใส่เดินแบบคืนนี้ล่ะคะ เป็ชุดแบบไหน ยังมีคุณฮ่าวหยู คุณจิ่นเทา เสี่ยวซูซู พวกเขาได้ร่วมเดินแบบในคืนนี้ด้วยหรือเปล่า”
ฉินซูอี้เปลี่ยนเื่คุย เธอรู้ว่าเจียลี่ลี่เป็ห่วงสุขภาพของเธอ เพราะเมื่อก่อนเธอมักจะนอนฝันร้าย ฝันว่าเธอถูกโบย ถูกทรมานสารพัด แต่เธอไม่รู้ว่าคนที่สั่งทำร้ายเธอในฝันเป็ใคร พอฝันบ่อยๆ เข้าก็ทำให้เธอนอนไม่หลับ เจียลี่ลี่จึงพาเธอไปพบจิตแพทย์เพราะกลัวเธอจะเครียดหรือไม่ก็กลายเป็โรคซึมเศร้า เจียลี่ลี่จะคอยถามเธอเสมอว่าเธอยังฝันร้ายอยู่หรือเปล่า แต่เท่าที่เธอสังเกตดู ั้แ่ที่เธอได้รู้จักกับเซี่ยฮ่าวหยู ก็เหมือนว่าฝันร้ายของเธอจะหายไปด้วย
เจียลี่ลี่รู้ว่าฉินซูอี้ไม่อยากพูดเื่ความฝันอีก เธอก็ไม่อยากเซ้าซี้ เอาไว้เธอค่อยสังเกตอาการของน้องสาวเองก็แล้วกัน เจียลี่ลี่จึงเปลี่ยนโหมดกลับมาเป็ผู้จัดการอารมณ์ดีเหมือนเดิม “สามคนนั้นก็ได้รับเชิญให้ขึ้นเดินแบบเหมือนกัน นี่ก็ว่าจะโทรให้คนขับรถไปรับพวกเขาไปเจอกันในงานเลย ช่างแต่งหน้ากับเสื้อผ้าเตรียมไว้ให้พวกเขาหมดแล้ว ส่วนเสื้อผ้ากับช่างผมของเธอ ผู้จัดงานก็เตรียมไว้ให้แล้วเหมือนกัน แต่ว่า...”
“แต่ว่าอะไรเหรอคะ”
“เหลียงซินซินก็นั่งพักอยู่ในห้องเดียวกันกับเธอน่ะสิ”
“ฉันก็นึกว่าเื่อะไร” ฉินซูอี้ยิ้มให้เจียลี่ลี่ “ตอนนี้เหลียงซินซินคงไม่กล้าทำอะไรฉันหรอกค่ะ ข่าวเก่ายังไม่หาย ถ้าเธอยังสร้างข่าวเสียหายให้ตัวเองอีก ต่อไปยังจะมีใครจ้างให้เธอไปทำงานให้ล่ะคะ”
งานเดินแบบการกุศลจัดขึ้นที่ฮอลล์ขนาดใหญ่ บนเวทีด้านหนึ่งจะเป็พื้นที่สำหรับเดินแบบและโชว์การแสดง ส่วนเวทีอีกด้านหนึ่งจะเป็พื้นที่สำหรับให้ดารา นักร้อง นางแบบ นายแบบ และคนมีชื่อเสียงนั่งคอยรับสายผู้ที่จะโทรเข้ามาบริจาค
เซี่ยฮ่าวหยู เสี่ยวซูซู และทิมยังเป็ดาราหน้าใหม่ พวกเขาได้เดินแบบในชุดแรกๆ ก่อนที่เ้าหน้าที่จะพาพวกเขาไปนั่งรับโทรศัพท์ ต่อจากนั้นก็จะเป็จ้าวจิ่นเทาที่ออกมาเดินแบบในชุดเ้าชายที่เลียนแบบมาจากชุดของเ้าชายในเว็บตูน ด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาและรูปร่างที่ดูดี จ้าวจิ่นเทาจึงได้รับความสนใจจากสื่อและเ้าของแบรนด์ต่างๆ เป็อย่างมาก ทำให้เ้าของบริษัทหรือเ้านายคนเก่าของจ้าวจิ่นเทาถึงกับต้องนั่งร้องไห้ และยังโทษตัวเองว่าตอนนั้นไม่น่ารับเงื่อนไขของเหลียงกรุ๊ปให้ทำร้ายศิลปินในสังกัดของตัวเองเลยจริงๆ
จนมาถึงการเดินแบบชุดสุดท้าย หานจิ่งอี๋ยืนอยู่ตรงกลาง และแขนทั้งสองข้างของเขาก็ถูกฉินซูอี้และเหลียงซินซินควงอยู่
หานจิ่งอี๋ยืนด้วยท่าทางสูงส่งสง่างาม เหลียงซินซินก็สวมเครื่องแต่งกายที่เข้าคู่กัน ทั้งคู่ดูราวกับเ้าหญิงและเ้าชายที่หลุดออกมาจากเทพนิยาย เหมาะกับบรรยากาศของงานที่เป็งานระดมทุนช่วยเหลือเด็กกำพร้าเป็อย่างยิ่ง
ส่วนฉินซูอี้ที่ถูกเปลี่ยนเครื่องแต่งกายให้สวมใส่เพียงชุดเรียบง่ายและไร้เครื่องประดับกลับยังยืนยิ้มอยู่บนเวทีโดยไม่ปรากฏความไม่พอใจ แต่ถึงอย่างนั้นฉินซูอี้กลับยังดูโดดเด่นและเปล่งประกาย ช่างภาพกดชัตเตอร์รัวๆ จนเหลียงซินซินเริ่มมีสีหน้าไม่พอใจ
หานจิ่งอี๋ที่อยากจะเอาใจตระกูลเหลียง อีกทั้งละครเื่ต่อไปเขายังต้องแสดงคู่กับเหลียงซินซิน เขาจึงใช้โอกาสนี้แสดงความเป็สุภาพบุรุษให้เหลียงซินซินเห็น เขาทิ้งแขนข้างที่ฉินซูอี้จับอยู่เพื่อบอกเป็นัยให้ฉินซูอี้ปล่อยมือ จากนั้นเขาก็ควงเหลียงซินซินเดินไปด้านหน้าเวทีก่อนจะส่งสัญญาณให้ทีมเทคนิคเปิดเพลงบรรเลง
เหลียงซินซินหมุนตัวเข้าหาหานจิ่งอี๋อย่างรู้งาน จากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มเต้นรำ แสง เสียง และบรรยากาศโดยรอบเหมือนกับเ้าหญิงเ้าชายที่ออกงานคู่กัน แต่ยังไม่ทันที่ผู้ร่วมงานจะได้ชื่นชม สปอร์ตไลท์ดวงหนึ่งก็ส่องไปที่บันไดทางขึ้นเวที และสปอร์ตไลท์อีกดวงหนึ่งก็ส่องไปยังจุดที่ฉินซูอี้ยืนอยู่
เซี่ยฮ่าวหยูแต่งกายด้วยชุดเ้าชายสีขาวแบบเต็มยศเดินถือช่อดอกไม้ช่อใหญ่เดินไปหาฉินซูอี้ เมื่อถึงจุดที่เธอยืนอยู่ เขาก็คุกเข่าแล้วชูช่อดอกไม้ให้เธอ ฉินซูอี้รับช่อดอกไม้มาถือไว้ก่อนที่จะก้มลงดมดอกไม้และเผยรอยยิ้มที่สดใส
เซี่ยฮ่าวหยูยืนขึ้นแล้วเอามือซ้ายไขว้หลัง ก่อนที่จะผายมือข้างขวาแล้วโค้งตัวเล็กน้อย ฉินซูอี้วางช่อดอกไม้ก่อนจะย่อขาแล้วยื่นมือออกไปวางไว้บนฝ่ามือใหญ่ จากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มเต้นรำ ผู้ร่วมงานที่มาเป็คู่ก็เริ่มเต้นรำตาม ส่วนชายหนุ่มที่ไม่มีคู่ก็รวบรวมความกล้าเดินไปขอหญิงสาวในงานแล้วออกไปเต้นรำที่กลางฟลอร์ บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความโรแมนติก บางคนถึงกับคุกเข่าขอคนรักแต่งงาน
เสียงโทรศัพท์เพื่อร่วมบริจาคดังไม่หยุด หานจิ่งอี๋กับเหลียงซินซินที่ยืนอยู่กลางเวทีถึงกับหน้าเสีย เดิมทีพวกเขาคิดจะทำให้ฉินซูอี้ขายหน้า แต่ทำไมผลสุดท้ายกลายเป็พวกเขาที่ต้องเสียหน้า
ด้านล่างเวทีมีเสียงปรบมือและเสียงเชียร์ของเจียลี่ลี่ จ้าวจิ่นเทาทั้งถ่ายคลิปทั้งถ่ายภาพนิ่งเก็บไว้ให้เพื่อนรัก หากไม่บอกว่างานนี้คืองานการกุศล เขาคงนึกว่าเป็งานแต่งของเซี่ยฮ่าวหยูกับฉินซูอี้ไปแล้ว
“ลี่ลี่ ผู้ชายคนนั้นเป็ใคร” ฉินอี้เทียนถาม
“เป็นักแสดงใหม่ที่เพิ่งรับเข้าสังกัดค่ะ ชื่อเซี่ยฮ่าวหยู” เจียลี่ลี่ตอบก่อนที่จะอธิบายเพิ่ม “พี่อี้เทียน พี่หวงน้องสาวขึ้นมาอีกแล้วเหรอคะ พี่ยังไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น ระหว่างพวกเขาแค่เริ่มรู้สึกดีๆ ต่อกันเท่านั้นเอง ยังไม่มีอะไรให้น่าห่วงค่ะ”
“ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย แค่ถามว่าผู้ชายคนนั้นเป็ใครเธอก็ตอบเสียยืดยาว คิดว่าฉันจะใจร้ายไม่ยอมให้น้องสาวคบกับใครเลยหรือไง ว่าแต่...เขาเป็คนยังไง เชื่อใจได้ใช่ไหม แล้วครอบครัวของเขาล่ะ” ฉินอี้เทียนถามออกไปหลายคำถาม
“ครอบครัวเหรอคะ ตอนนี้ฮ่าวหยูเหลือญาติเพียงคนเดียวคือพี่ชายของเขาชื่อเซี่ยตงจื่อ เป็ผู้ช่วยของผู้กำกับซ่งค่ะ ส่วนคุณพ่อคุณแม่ของเขา...เอ่อ...” เจียลี่ลี่ไม่กล้าพูด
“เซี่ยตงจื่อ เซี่ยฮ่าวหยู?” ฉินอี้เทียนทำท่าคิดก่อนจะพูดเสียงเบา “คุณพ่อกับคุณแม่ของพวกเขาคงไม่ใช่คุณอาเซี่ยที่ตอนนั้นถูกฟ้องล้มละลายหรอกนะ”
“พี่รู้จักคุณพ่อกับคุณแม่ของพวกเขาด้วยเหรอคะ”
“รู้จักสิ รู้จักดีมากด้วย” ฉินอี้เทียนมองไปที่เซี่ยฮ่าวหยูที่เต้นรำอยู่กับน้องสาวบนเวที ‘คุณอาเซี่ย คุณอาหญิงเซี่ย ในที่สุดผมก็ตามหาลูกของพวกคุณเจอแล้ว’
131
![เป็นนางร้ายอยู่ดี ๆ ทำไมนางเอกมาชอบฉันล่ะ [YURI]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1609512952_97764554.webp)
![[อัพวันละตอน] ระบบจอมจักรพรรดิแห่งต้าหมิง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748924363_78542567.webp)
