บทที่ 12 ฉันมีบอดี้การ์ด
"แกไม่สำนึกในความหวังดีของฉันเลยสักนิด แต่กลับมาด่าว่าฉันเลวทรามต่ำช้า? คนอย่างแกไม่สมควรเป็พ่อ ไม่สมควรมีลูกแบบนี้ น่าสมเพชจริงๆ!" เย่เทียนชี้หน้าเซี่ยเทียนเหา พูดอย่างเ็ป เหมือนกับว่าเขาเห็นใจเซี่ยเทียนเหาจริงๆ
"แก..." เซี่ยเทียนเหาพูดไม่ออกด้วยความโกรธเมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียน เพราะเขาพบว่าคำพูดของเย่เทียนดูมีเหตุผล ถ้าเขาไม่โกงกิน เขาก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพนี้
"พอแล้ว ฉันี้เีพูดไร้สาระกับแก รีบไสหัวไป ไม่งั้นฉันจะเรียก รปภ. แล้ว" เย่เทียนมองเซี่ยเทียนเหา พูดอย่างโเี้
"เย่เทียน ฉันบอกแกเลยนะ วันนี้แกต้องชดใช้เงินสองร้อยกว่าล้านดอลลาร์สหรัฐให้ฉัน ไม่งั้นฉันไม่มีวันปล่อยแกไปง่ายๆ แน่" เซี่ยเทียนเหากัดฟันพูด ดวงตาหนูของเขาฉายแววโเี้ เหมือนกับว่าเขาอยากจะกินเนื้อดื่มเืของเย่เทียนในตอนนี้
"ฮิฮิ...เซี่ยเทียนเหา แกนี่มันตลกสิ้นดี แกจะถูกจับอยู่แล้ว ยังกล้ามาต่อรองกับฉันอีกเหรอ? แกคิดว่าตัวเองเป็คนสำคัญมากนักเหรอ? แกมันเป็ใครมาจากไหนกันแน่? ฉันจะบอกแกให้รู้เลยว่าวันนี้ฉันไล่แกออกจากมณฑลเจียงหนานแล้ว เพราะฉะนั้นต่อไปแกไม่มีสิทธิ์เข้ามาในมณฑลเจียงหนานอีก ฉันแนะนำให้แกรีบไปเถอะ แกอยู่ในมณฑลเจียงหนานไม่ได้อีกแล้ว แกอย่าหวังที่จะอยู่ในมณฑลเจียงหนานอีกเลย" เย่เทียนมองเซี่ยเทียนเหา พูดอย่างไม่เกรงใจ
เหตุผลที่เย่เทียนไล่เซี่ยเทียนเหาออกจากมณฑลเจียงหนานนั้น ส่วนใหญ่เป็เพราะหลินเทียนป้า เพราะเขาไม่อยากให้หลินเทียนป้ารู้ว่าเซี่ยเทียนเหาโกงกิน ดังนั้นเขาจึงทำตามแผน ไล่เซี่ยเทียนเหาออกจากมณฑลเจียงหนานก่อน เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม เขาจะจัดการเซี่ยเทียนเหาเอง
แม้ว่าเย่เทียนจะคิดอย่างนั้น แต่เซี่ยเทียนเหาไม่ได้คิดแบบนั้น เซี่ยเทียนเหาคิดว่าเย่เทียนหน้ามืดตามัวด้วยผลประโยชน์ เขาคิดว่าเหตุผลที่เย่เทียนทำแบบนี้เป็เพราะเงินล้วนๆ ตราบใดที่เขาให้เงินมากพอ เย่เทียนก็จะทำลายหลักฐานความผิดของเขาอย่างแน่นอน
ดังนั้นเมื่อได้ยินเย่เทียนพูดว่าจะไล่เขาออกจากมณฑลเจียงหนาน เซี่ยเทียนเหาจึงโกรธมาก ถึงกับอยากจะฆ่าเย่เทียน
"ไอ้แซ่เย่ แกพูดโกหกหน้าด้านๆ ตระกูลเซี่ยของเรามีอิทธิพลมากแค่ไหนในมณฑลเจียงหนาน แกน่าจะรู้ดี การที่แกทำแบบนี้ต้องรับผิดชอบตามกฎหมาย ถ้าแกไล่ฉันออกจากมณฑลเจียงหนาน ฉันจะทำให้แกไม่มีที่ฝังศพ คอยดู..." เซี่ยเทียนเหาพูดเสียงเย็น ขู่เย่เทียน
เย่เทียนได้ยินดังนั้นก็เยาะเย้ย "ฉันไม่มีที่ฝังศพ? ฮ่าฮ่า...แกน่ะเหรอ?"
"แก..." เซี่ยเทียนเหาพูดไม่ออกเมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียน เขาพบว่าตัวเองหาเหตุผลมาโต้แย้งไม่ได้เลย
แม้ว่าเซี่ยเทียนเหาจะเป็จิ้งจอกเฒ่าในวงการธุรกิจ แต่ต่อหน้าคนอย่างเย่เทียน เซี่ยเทียนเหารู้สึกว่าตัวเองเล็กน้อยมาก เพราะความแข็งแกร่งของเย่เทียนเหนือกว่าเขามาก เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่เทียน เื่นี้เซี่ยเทียนเหารู้ดีแก่ใจ
"พอแล้ว เลิกพูดจาไร้สาระ เงินของตระกูลเซี่ยของแก ฉันส่งคืนให้รัฐหมดแล้ว ตอนนี้ฉันไม่ได้เป็หนี้บุญคุณอะไรตระกูลเซี่ยของแกแล้ว ฉันหวังว่าแกจะไม่มายุ่งกับฉันอีก และอย่ามารบกวนเพื่อนของฉัน ไม่งั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ" เย่เทียนกวาดสายตาไปมองเซี่ยเทียนเหาอย่างเ็า พูดอย่างเฉยเมย
"ดี ดีมาก ไอ้แซ่เย่ นี่แกพูดเองนะ ต่อไปเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกัน ถ้าต่อไปแกกล้ามารบกวนเพื่อนของฉันอีก แกก็เตรียมตัวถูกจับได้เลย!" เซี่ยเทียนเหากัดฟันขู่เย่เทียน
"แล้วแต่" เย่เทียนพูดเสียงเย็น ตอบอย่างไม่สนใจ เขาไม่ได้สนใจคำขู่ของเซี่ยเทียนเหาเลยสักนิด
เหตุผลที่เย่เทียนไม่กลัวคำขู่ของเซี่ยเทียนเหา ไม่ใช่ว่าเขาแข็งแกร่งมากจริงๆ หรือเขาเก่งกาจอะไรขนาดนั้น แต่เป็เพราะเขาไม่ใช่เย่เทียนคนเดิมอีกต่อไป ตอนนี้เขาไม่ใช่เด็กใหม่ที่เพิ่งจบการศึกษาอีกต่อไป เย่เทียนในปัจจุบันเป็ข้าราชการที่ขึ้นตรงกับรัฐบาล และเขายังเป็เลขาธิการของรัฐบาลจังหวัดอีกด้วย นี่เป็ตำแหน่งที่ใหญ่โตมาก เย่เทียนในตอนนี้เป็คนที่เก่งกาจมาก เขามีความสามารถที่จะไม่สนใจตระกูลเซี่ย
เย่เทียนเชื่อว่า ต่อให้เขาไม่ไปยุ่งกับตระกูลเซี่ย เซี่ยเทียนเหาก็ไม่กล้าที่จะมายุ่งกับเขาอีก เพราะอิทธิพลของตระกูลเซี่ยเสื่อมถอยลงแล้ว ไม่เหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป เซี่ยเทียนเหาทำได้แค่หุบปากแล้วทำตัวดีๆ เขาจะกล้ามายุ่งกับเย่เทียนอีกได้อย่างไร?
เซี่ยเทียนเหาโกรธจนกัดฟันเมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียน แต่เขาก็ต้องอดทนกับความโกรธในใจ จ้องเย่เทียนอย่างเ็า แล้วเดินออกจากห้องไป
"เทียนเหา รอเดี๋ยว..." ในขณะที่เซี่ยเทียนเหาเตรียมที่จะออกจากห้อง บอดี้การ์ดหญิงของตระกูลเซี่ยก็เรียกเซี่ยเทียนเหาไว้
"มีอะไรเหรอ คุณผู้หญิงคนสวย เธอยัง้าอะไรอีกเหรอ?" เมื่อได้ยินเสียงบอดี้การ์ดของตัวเอง เซี่ยเทียนเหาก็หันหลังกลับ มองบอดี้การ์ดของตัวเอง แล้วถามพลางยิ้มเยาะ ในขณะนี้เขาไม่กลัวเย่เทียนอีกต่อไป เพราะต่อให้เย่เทียนเก่งแค่ไหนก็ไม่เก่งไปกว่าบอดี้การ์ดของเขา เขาไม่ต้องกลัว เขายังสามารถเรียกบอดี้การ์ดของตัวเองมาจัดการกับเย่เทียนได้ทุกเมื่อ
"เทียนเหา คุณอย่าเข้าใจฉันผิด จริงๆ แล้วฉันแค่อยากให้คุณพาฉันไปด้วย" บอดี้การ์ดพูดพลางยิ้ม
เซี่ยเทียนเหาได้ยินคำพูดของบอดี้การ์ดก็ชะงัก แล้วถามพลางยิ้ม "อ้อ เหรอ? เธอจะไปกับฉันด้วยเหรอ? ฮ่าฮ่า งั้นก็ดีเลยสิ งั้นเธอไปพักผ่อนก่อนเถอะ! พวกเราจะไปสังสรรค์กันตอนเย็น!"
หลังจากพูดจบ เซี่ยเทียนเหาก็พาบอดี้การ์ดของเขาเดินออกไป เขาไม่กังวลเลยว่าเย่เทียนจะขัดขวางเขาได้
เย่เทียนเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้ว ด่าในใจ "เซี่ยเทียนเหา ไอ้สัตว์นรก ไม่ว่าแกจะอยากไปกับฉันจริงๆ หรือแกล้งทำเป็อยากไปกับฉันก็ตาม ฉันไม่มีวันยอมให้แกสมหวัง ในเมื่อเป็แบบนี้ เรามาพนันกันสักตั้งดีกว่า ดูสิว่าใครจะชนะในตอนท้าย"
หลังจากเซี่ยเทียนเหาเดินออกจากห้องส่วนตัว เขาก็รีบจากไป แต่พอเดินออกจากประตู เขาก็ไม่ได้เดินไปไกล แต่ซ่อนตัวอยู่ข้างนอกแอบมองเย่เทียน
ตอนนี้เซี่ยเทียนเหาแอบดูเย่เทียนอยู่ข้างนอก เพื่อดูว่าเย่เทียนจะออกจากโรงแรมไปกับเขาหรือไม่ ถ้าเย่เทียนกล้าไม่ไปกับเขา แสดงว่าเย่เทียนขี้ขลาด แสดงว่าเย่เทียนมีความลับ เซี่ยเทียนเหาก็จะมีวิธีทำให้เขาต้องชดใช้
"พี่เทียนเหา พวกเราควรทำยังไงดีคะ? เย่เทียนไม่ยอมไปกับเรา" หลินเสี่ยวฉิงมองแผ่นหลังของเซี่ยเทียนเหา ถามเซี่ยเทียนเหาด้วยความเป็ห่วง
"วางใจเถอะเสี่ยวฉิง เธอลืมไปแล้วเหรอว่าลุงเซี่ยของเราทำอะไร? เขาเป็ผู้บัญชาการทหารไม่ใช่เหรอ เธอคิดว่าลุงเซี่ยจะกลัวเย่เทียนเหรอ? เธออยู่เฉยๆ ก็พอ รอพวกเราออกจากเมืองหลวงด้วยกัน แล้วเธอจะรู้ว่าลุงเซี่ยของเราเก่งกาจแค่ไหน" เซี่ยเทียนเหาพูดอย่างภาคภูมิใจ
เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยเทียนเหา หลินเสี่ยวฉิงก็พยักหน้าเล็กน้อย คิดในใจ "บางทีเทียนเหาพูดถูก เย่เทียนเก่งก็จริง เขาจัดการบอดี้การ์ดพวกนั้นได้ แต่บอดี้การ์ดของเซี่ยเทียนเหาไม่ธรรมดา ถ้าเย่เทียนกับเซี่ยเทียนเหาสู้กันตรงๆ ผลลัพธ์อาจจะออกมาเสมอกัน เย่เทียนจะต้องเสียเปรียบแน่นอน ดังนั้นเย่เทียนคงไม่โง่พอที่จะสู้กับเซี่ยเทียนเหาตรงๆ เขาคงจงใจไม่ไปกับเซี่ยเทียนเหา แต่ฉันไม่รู้ว่าเขา้าอะไรกันแน่ เย่เทียนอยากจะไปกับเราจริงๆ เหรอ เขาคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ?"
"เอาล่ะ เอาล่ะ น้องสาวเสี่ยวฉิง พวกเราเข้าไปข้างในกันก่อนเถอะ อย่าเสียเวลาอยู่ที่นี่เลย เดี๋ยวพอเช้า เราก็นั่งเครื่องบินออกจากเมืองหลวงกัน" เซี่ยเทียนเหายิ้มเร่งหลินเสี่ยวฉิงให้เข้าไปกับเขา
เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยเทียนเหา หลินเสี่ยวฉิงก็พยักหน้า แล้วเดินเข้าไปในห้องส่วนตัวกับเซี่ยเทียนเหา
เซี่ยเทียนเหาพาหลินเสี่ยวฉิงเข้าไปในห้องส่วนตัว แล้วเขาก็โบกมือให้บอดี้การ์ดของเขาออกไปให้หมด เมื่อไม่มีใครอยู่ในห้องส่วนตัว เซี่ยเทียนเหาก็มองเย่เทียนด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
"หึ เย่เทียน แกคอยดูนะ วันนี้ฉันจะทวงบัญชีนี้คืนให้ได้ ฉันจะทำให้แกอยากเป็อยากตาย ฮ่าฮ่า คราวนี้ถือว่าแกโชคดีที่เจอบอดี้การ์ดของฉัน ถ้าฉันเจอพี่น้องคนอื่นๆ ของฉัน แกตายแน่!" เซี่ยเทียนเหากัดฟันพูดเสียงเย็น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความแค้นและความเกลียดชัง
……………………….