รักที่ปรารถนา ภาค อาทิตย์กับตะวัน

วันนี้ท้องฟ้าปลอดโปร่งเหลือเกิน เมฆสีขาวราวกับปุยนุ่นก็ลอยให้เห็นเป็นรูปร่างต่างๆ แถมยังมีแดดส่องให้ความอบอุ่นในตอนเช้าอีก ช่างเป็นการเริ่มต้นที่ดีมากสำหรับการมาเรียนวันแรก หลังจากปิดเทอมใหญ่มาหนึ่งเดือนเต็มไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็มีแต่เหล่านักศึกษาชายหญิง ใส่ชุดนักศึกษาเต็มไปหมด จะบอกว่าด้วยความเห่อที่ต้องมาเรียนวันแรก หรือว่ารักสถาบันดีล่ะ ทำให้ทุกคนต่างก็พร้อมใจใส่ชุดนักศึกษามาเรียนกันอย่างพร้อมเพรียงในขณะเดียวกัน ภายในห้องบรรยายที่บรรจุนักศึกษาได้มากกว่า 100 คน ในยามนี้เต็มไปด้วยเด็กวิชาเอกภาคศิลปกรรมศาสตร์ ที่กำลังนั่งรออาจารย์ผู้สอน บ้างก็จับกลุ่มพูดคุยกันด้วยความคิดถึงเพื่อน ขณะที่กลุ่มของศรรักเองก็กำลังจับกลุ่มคุยกัน โดยมีอาทิตย์นั่งข้างๆ กับศรรัก และข้าวปุ้นนั่งอยู่ด้านหน้าเพื่อนทั้งสอง โดยมีที่นั่งข้างๆ เว้นว่างเอาไว้ให้กับเพื่อนอีกคนที่สายเมื่อประตูห้องเปิดกว้าง ทุกคนก็หันไปมองเป็นตาเดียว แต่พอรู้เป็นใคร ทุกคนก็หันกลับไปพูดคุยกับเพื่อนๆ เว้นก็แต่ข้าวปุ้นที่ส่งเสียงให้ผู้มาใหม่รู้รับ พร้อมกับโบกไม้โบกมือไปมา“ตะวันทางนี้” ข้าวปุ้นส่งยิ้มให้กับเพื่อนด้วยความดีใจ“...........” ได้ยินแบบนั้น ตะวันที่กำลังมองหากลุ่มเพื่อนก็เดินไปหาทุกคนทันที“มาสายตั้งแต่วันแรกเลยนะ” ข้าวปุ้นเอ่ยแซวก่อนจะขยับให้เพื่อนได้นั่งลงข้างๆ“พอดีมีธุระนิดหน่อยน่ะ” ตะวันเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะเหลียวมองไปทางอาทิตย์ที่หันมามองตอบ แต่เพียงชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น ใบหน้าหล่อเข้มก็หันกลับไปดังเดิม ตะวันจึงไม่คิดจะใส่ใจเช่นกัน“แล้วนี่ตะวันได้กินข้าวเช้ามาหรือยัง กว่าอาจารย์ยังไม่มากินขนมของฉันลองท้องก่อนได้นะ เอาไปสิ!!” ข้าวปุ้นส่งห่อขนมของตัวเองให้กันเพื่อน“ไม่เป็นไร ฉันกินนมมาแล้ว”“งั้นหรอ แต่ช่วงนี้แลดูตะวันผอมลงนะ อยู่หอพักได้กินอะไรบ้างไหมเนี่ย”“กินสิ กินครบทุกมื้อนั้นแหละ” เจ้าตัวเอ่ยบอกน้ำเสียงราบเรียบเช่นเคย หากแต่ข้าวปุ้นไม่ได้เชื่อคำพูดนั้นเลยสักนิด“จริงสิ เย็นนี้ไปหาไรกินกันนะ ไปกันทุกคนเลย” ข้าวปุ้นรีบเสนอ“ได้สิ เน๊อะอาทิตย์” ศรรักหันไปบอกกับอาทิตย์ที่พยักหน้ารับพร้อมกับรอยยิ้มอ่อนโยนซึ่งมีให้กับศรรักเพียงคนเดียวมาโดยตลอด ตะวันที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่แอบมองด้วยความหมั่นไส้ปนไม่ชอบใจ แต่ทว่าก็ต้องกักเก็บอาการเหล่านั้นเอาไว้กับตัวเอง“ทุกคนกลับไปนั่งที่ได้แล้ว รู้ว่าเปิดเทอมวันแรกคิดถึงกัน แต่ถึงเวลาเรียนแล้วนะ” เสียงอาจารย์ตะโกนบอกกับนักศึกษาทุกคนที่กำลังกระจัดกระจายอยู่ตามโต๊ะต่างๆ“ครับอาจารย์”“เอาล่ะ!! วันนี้ครูไม่ได้อยู่สอนนะ เพราะอีกเดี๋ยวจะมีประชุมภาค วันนี้ครูจะให้ทุกคนจับคู่กันหาข้อมูลแล้วทำรายงานมาส่ง เพราะฉะนั้นชั่วโมงหน้าทุกคู่จะต้องออกมาสรุปหน้าชั้นเรียนให้เพื่อนๆ ในห้องเข้าใจด้วย วันนี้ก็แยกย้ายกันไปทำรายงานได้เลย มีอะไรสงสัยก็ส่งข้อความมาทางไลน์กลุ่มได้”“ขอบคุณครับอาจารย์” ทุกคนกล่าวขอบคุณอาจารย์ที่กำลังจะเดินออกไปจากห้อง และเมื่อประตูปิดลงทุกคนต่างก็แยกย้ายไปเป็นคู่คู่“ตะวันอยู่กับอาทิตย์เหมือนเดิมใช่ไหม งั้นฉันคู่กับศรรักนะ” ข้าวปุ้นหันไปถามกับตะวัน แต่ใบหวานสวยกลับเหลียวมองไปยังอาทิตย์ที่กำลังนั่งคุยอะไรบางอย่างกับศรรัก“โทษทีนะข้าวปุ้น คราวนี้ฉันขออยู่กับนายได้ไหม” ตะวันหันกลับมาบอก ข้าวปุ้นได้แต่ทำหน้ามึนงง“เอ่อ..ได้สิ!! อาทิตย์ล่ะว่าไง”“ฉันยังไงก็ได้” อาทิตย์บอกราวกับไม่ใส่ใจ“งั้นตกลงเอาตามนี้นะ ศรรักโอเคใช่ไหม”“อื้อได้สิ” ศรรักยิ้มรับ“เราไปห้องสมุดมหาลัยกันเถอะศรรัก” อาทิตย์เอ่ยบอกกับศรรัก“ตะวันกับข้าวปุ้นล่ะไปด้วยกันไหม”“ไม่ล่ะ ฉันว่าจะไปห้องสมุดของคณะเราแทนน่ะ ค่อยเจอกันตอนเย็นที่หน้ามหาลัยเลยแล้วกันนะ” ตะวันบอกศรรักพร้อมกับรอยยิ้ม“เอางั้นก็ได้ งั้นพวกเราไปก่อนนะ เจอกันตอนเย็นนะ” ว่าแล้วทั้งสองคนก็เดินออกจากห้องไป เหลือเพียงตะวันกับข้าวปุ้นที่ยังเก็บข้าวของยังไม่เสร็จ“มีเรื่องอะไรกับอาทิตย์อย่างงั้นหรอตะวัน” เมื่อเห็นว่าอยู่กันสองคน ข้าวปุ้นจึงใช้โอกาสนี้ถามในสิ่งที่ค้างคาใจอยู่“เปล่านี่ ไม่มีอะไรหรอก ไปกันเถอะ” ถึงจะบอกแบบนั้นแต่ใบหน้าที่แสดงออกมามีแววเจ็บปวดอย่างชัดเจน แล้วอย่างนี้จะให้เขาเชื่อลงได้อย่างงั้นกัน ข้าวปุ้นส่ายหัวอย่างนึกอ่อนใจแต่ในเมื่อเจ้าตัวไม่ยอมบอก เขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี.......................................................................................................................................................

.............................................................................................................................................................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ความหมางเมิน

นิยายแนะนำ

รักที่ปรารถนา ภาค อาทิตย์กับตะวัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ความหมางเมิน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้